Geri Dön

Tip 2 diabetli hastalarda hipoglisemik ajanların endotel fonksiyonları üzerine etkileri

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 91163
  2. Yazar: ŞÜKRÜ ÜNAL
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ALİ ERGİN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Kardiyoloji, Cardiology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 1999
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Erciyes Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

55 ÖZET Diabetes mellitus kardiyovasküler hastalıklar için major bir risk faktörüdür. Diabetli hastalarda bu hastalıkların prevalansı 2 ile 4 kat artmıştır. Bu nedenle, diabetlilerde aterosklerozun erken dönemde tanınıp, tedavisine gidilmesi önemlidir. Yapılan çalışmalarda aterosklerozun erken belirtilerinden birisinin, endotel fonksiyon bozukluğu olduğu tespit edilmiştir. Diabetes mellitus da endotel fonksiyonlarını azaltmaktadır. Diabetik hastalarda kan şekerinin kontrolü için insülin, SU ve biguanidler yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu hipoglisemik ajanların damar fonksiyonları üzerine etkileri olduğu çeşitli çalışmalarda gösterilmiştir. Ancak bu çalışmaların çoğu deneysel çalışmalardır ve bu ajanların klinikte kullanım alanı bulduğu şekliyle endotel fonksiyonu üzerine etkilerinin nasıl olduğu açık değildir. Bu amaçla, tip II diabetes mellitusu olanlarda hipoglisemik ajanların endotel fonksiyonu üzerine etkileri araştırılmak üzere bu çalışma planlandı.56 Otuz dokuzu erkek, 53' ü kadın toplam 92 vaka (17 kontrol, 17 diyet, 18 insülin, 27 sulfonilüre ve 13 biguanid) çalışmaya alındı. Diabetik grupta vücut kitle indeksi (VKİ), açlık kan şekeri ve trigliserid düzeyi kontrol grubuna göre anlamlı şekilde daha yüksekti (sırasıyla diabetik grupta 29.3+5.2 kg/m2, 173±59 mg/dl, 216±102 mg/dl, kontrol grubunda 25.9±2.7 kg/m2, 94±10 mg/dl, 172±58 mg/dl, p<0.002, p<0.001 ve p<0.05). Diyet, insülin, sulfonilüre ve biguanid grupları diabet süresi (sırasıyla 15.2±28.5 ay, 154.1±69.9 ay, 64.4±68 ay ve 30.8+41.9 ay) ve VKİ (sırasıyla 30.3±4.7 kg/m2, 26.8±5.8 kg/m2, 28.2±4.3 kg/m2 ve 33.3+4.2 kg/m2) hariç benzer gruplardı. Diabet süresi insülin kullananlarda (p<0.001), VKİ' de biguanid kullananlarda (p<0.004) anlamlı şekilde daha yüksekti. Diabetik grupta endotel bağımlı gevşeme (%4.2+5.7), kontrol grubuna göre (%8.3+5.1) anlamlı şekilde daha az olarak tespit edildi (p<0.005). Gruplar arasında endotelden bağımsız gevşeme açısından anlamlı bir farklılık yoktu (diabetik grupta %12.9±9.5, kontrol grubunda %16.2±7.6, p>0.05). Diyet, insülin, sulfonilüre ve biguanid grupları arasında endotel bağımlı gevşeme (sırasıyla %2.3±6.5, %5.9±6.3, %3.9±5.4 ve %4.7±3.6) ve endotelden bağımsız gevşeme (sırasıyla %17.3±12.9, %10.3±10.6, %11.4±6.2 ve %13.9±7.2) açısından anlamlı bir farklılık yoktu (p>0.05). Sonuç olarak diabetiklerde endotel bağımlı gevşeme azalmış olarak bulunurken, endotelden bağımsız gevşeme kontrol grubundan farklı değildi. Diabetik gruplar arasında endotel bağımlı ve endotelden bağımsız gevşeme açısından bir farklılık saptanmadı.

Özet (Çeviri)

57 SUMMARY Diabetes mellitus (DM) is a major risk factor for the cardiovascular diseases. In diabetic patients, the prevalence of these diseases is higher 2-4 times. Early recognition and treatment of the atherosclerosis is important in diabetics. DM associates with endothelial dysfunction, which is an early event of atherosclerosis. In diabetic patients, insulin, sulfonylureas and biguanide are used widely for the regulation of the blood sugar level. In addition, hypoglycaemic agents have been reported to have some effects on endothelial functions. But most of these are experimental studies and effects of these agents in clinical dose regiment on endothelial functions are not obvious. This study was planned for research the effect of hypoglycaemic agents on endothelial functions in type II diabetes mellitus.58 Methods: Using high resolution ultrasound endothelium-dependent, flow-mediated dilatation (FMD) and endothelium-independent nitroglycerin-induced dilatation (NMD) were assessed in the brachial artery of 92 patients (17 control, 17 diet, 18 insulin, 27 sulfonylurea and 13 biguanide). Results: In diabetic group, body mass index (BMI), fasting blood glucose and triglyceride levels were significantly higher than control group (29.3+5.2 kg/m2, 173±59 mg/dl, 216±102 mg/dl for diabetic group, versus 25.9±2.7 kg/m2, 94±10 mg/dl, 172±58 mg/dl for control group, p<0.002, p<0.001 and p<0.05, respectively). Characteristics of diabetic groups were the same except diabetes duration and BMI which were higher in insulin and biguanide groups respectively (p<0.001 and p<0.004). In diabetic group, FMD was much reduced (4.2+5.7% for diabetic group, versus 8.3±5.1% for control group, p<0.005) and NMD was not different than the control group (12.9±9.5% for diabetic group, 16.2+7.6% for control group, p>0.05). FMD and NMD were not different between groups according to the type of hypoglycaemic agent (p>0.05). Conclusion: FMD was reduced in diabetic patients but there was no difference between diabetic and nondiabetic groups according to NMD. The effect of the hypoglycaemic agents on endothelial function in type II diabetes mellitus was not different each other.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    273004

    Tip 2 diyabetes mellituslu hastalarda gliklazid, metformin ve pioglitazon monoterapilerinin fibrinoliz, enflamasyon ve endotel fonksiyonları üzerindeki etkilerinin karşılaştırılması

    The comparison of effects of gliclazide, metformin and pioglitazone monotherapies on fibrinolysis, inflamation and endothelial functions in patients with type 2 diabetes mellitus

    HASAN MÜCAHİT ÖZBAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıKaradeniz Teknik Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. CİHANGİR EREM

  2. Tez No

    311503

    Tip 2 diyabetli olgularda metformin ve pioglitazon tedavisinin plazma asimetrik dimetilarjinin (ADMA) düzeyine etkisinin araştırılması

    The effects of pioglitazone and metformin on plasma asymmetric dimethylarginine levels in patients with type 2 diabetes

    UMUT SAFER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıGata

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. M. TAHİR ÜNAL

  3. Tez No

    786528

    Diyabetik retinopati nedeniyle intravitreal anti-VEGF tedavisi alan diyabetik hastalarda akut böbrek hasarı, proteinüri ve hipertansiyon sıklığı

    Frequency of acute kidney injury, proteinuria and hypertension in diabetic patients wi̇th diabetic retinopathy receiving i̇ntravi̇treal anti-VEGF therapy

    CANAN KARA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ZEYNEP KARAALİ

  4. Tez No

    358913

    Diyabet tedavisinde kullanılan metformin, pioglitazon, GLP1 analoğu ve insülin ile antikanser ajanların meme kanseri hücre kültürü üzerine etkilerinin in vitro koşullarda karşılaştırılması

    In vitro comparison of the effects of metformin, pioglitazone, GLP1 analogue, insulin that are used in treatment of diabetes and anticancer agents, on breast cancer cell culture

    MUSTAFA AYDEMİR

    Tıpta Yan Dal Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıCumhuriyet Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHMET FATİH KILIÇLI

  5. Tez No

    80852

    Tip 2 diabetes mellituslu hastalarda farklı oral antidiabetik ilaçların yanısıra diyete eklenen posanın kan glukozu ve lipid fraksiyonları üzerine etkisinin incelenmesi

    The Researching effects of dietary fiber supplementation besides different oral antidiabetic agents on blood glucose and lipid fractions in NIDDM patients

    BETÜL ÇİÇEK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Beslenme ve DiyetetikHacettepe Üniversitesi

    Diyetetik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. PERİHAN ARSLAN

Geri Dön