Ameliyathane dışı anestezi uygulamalarında ebus olgularının prospektif olarak değerlendirilmesi
Prospective evaluation of ebus cases in anesthesia applications outside the operating room
- Tez No: 912525
- Danışmanlar: PROF. DR. İLKER ÖNGÜÇ AYCAN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Anestezi ve Reanimasyon, Anesthesiology and Reanimation
- Anahtar Kelimeler: ASA, EBUS-TBNA, Sedasyon, Komplikasyon, Ameliyathane Dışı Anestezi, Hastane Yatışı, ASA, EBUS-TBNA, Sedation, Complications, Outpatient Anesthesia, Hospital Admission
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Akdeniz Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Anesteziyoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Endobronşiyal ultrason rehberliğinde yapılan transbronşiyal iğne aspirasyonu (EBUS-TBİA), akciğer kanseri, sarkoidoz ve lenfoproliferatif hastalıklar gibi farklı akciğer hastalıklarının teşhisinde sıklıkla kullanılan minimal invaziv bir tekniktir. Çalışmamızda elektif EBUS-TBİA yapılan hastalar prospektif olarak değerlendirilerek hastane yatış ihtiyacını önceden belirleyebilmek amaçlanmıştır. Yöntem: Bu çalışmada, elektif EBUS-TBİA yapılan 241 hasta; STOP-Bang Anket Skoru, Charlson Komorbidite İndeksi, ASA, Özel ASA skorlamaları solunum fonksiyon testleri, kan gazı analizleri, laboratuvar parametreleri, preoperatif SpO₂ seviyeleri, intraoperatif bulgular ve biyopsi alınan bölgeler üzerinden değerlendirilmiştir. Çalışmada istatistiksel analizler SPSS 27.0 (IBM Inc, Chicago, IL, USA) programı kullanılarak yapılmıştır. Bulgular: Komplikasyonlar günübirlik ve hastane yatışı grupları arasında karşılaştırıldığında desatürasyon, uzamış hipoksemi, ciddi hipoksemi, ciddi ve uzamış hipoksemi, ağır hipoksemi, aritmi komplikasyonlarının hastane yatışı gerektiren grupta daha sık gözlendiği görülmüştür. ASA 4 ve solunumsal ASA 4 hastaların hastane yatışının daha fazla olduğu kardiyovasküler ASA 4 olan hastaların ise hepsinin hastane yatışına ihtiyaç duyduğu bulunmuştur. Günübirlik grubunda ASA 1 ve 2 oranının daha yüksek olması ve hastanede yatan hasta grubunda ASA 3 ve 4 oranının daha yüksek olması dikkat çekmektedir. Her iki grup incelendiğinde, işlem öncesi daha düşük SpO2, daha düşük FEV1 (%) ve FVC (%) olan ve kitleden biyopsi yapılan hastaların hastane yatış oranlarının daha fazla olduğu görülmüştür. Laboratuvar değerlerinde ise hastane yatışı gereken grupta hemoglobin, hematokrit, sodyum, klor ve kalsiyum değerleri daha düşükken lökosit, NLR (Nötrofil/Lenfosit oranı), BUN, kreatinin, aPTT, INR ve CRP anlamlı olarak daha yüksek bulundu. STOP-Bang anketine göre hastaların risk derecelerinin ve Charlson Komorbidite İndeks puanlarının hastane yatışıyla ilişkisi anlamlı bulunmamıştır ancak STOP-Bang anket skoru yüksek olan hastalarda daha fazla desatürasyon, ağır hipoksemi ve hipertansiyon geliştiği görülmüştür. Charlson Komorbidite İndeks puanları daha yüksek olan hastalarda da daha sık aritmi ve hipertansiyon görülmüştür. Sonuç: Çalışmamızda STOP-Bang anket skorunun, Charlson Komorbidite İndeksinin ve preoperatif son 1 ay içinde alınan kan gazı değerlerinin hastane yatışı üzerinde belirleyici olmadığı sonucuna vardık. Ancak preoperatif solunum fonksiyon testinde FEV1 (%) ile FVC (%) yüzdelerinin düşük olmasının hastane yatışı üzerinde anlamlı bir etkisi olduğunu tespit ettik. Çalışmamızda ortaya koyduğumuz önemli bulgulardan biri, preoperatif düşük SpO2 değerlerinin hastane yatışını belirgin şekilde etkileyen bir faktör olmasıdır.
Özet (Çeviri)
Introduction: Endobronchial ultrasound-guided transbronchial needle aspiration (EBUS-TBNA) is a minimally invasive technique widely employed in the diagnosis of various pulmonary conditions, such as lung cancer, sarcoidosis, and lymphoproliferative disorders. This study aimed to prospectively evaluate patients undergoing elective EBUS-TBNA to identify potential predictors of hospital admission requirements. Methods: This study included 241 patients who underwent elective EBUS-TBNA. Assessments were conducted using the STOP-Bang Questionnaire, Charlson Comorbidity Index (CCI), American Society of Anesthesiologists (ASA) classification, specific ASA scores, pulmonary function tests, arterial blood gas analyses, laboratory parameters, preoperative SpO₂ levels, intraoperative findings, and biopsy sites. Statistical analyses were performed using SPSS version 27.0 (IBM Inc., Chicago, IL, USA). Results: Complications were compared between the outpatient and inpatient groups. Desaturation, prolonged hypoxemia, severe hypoxemia, combined severe and prolonged hypoxemia, profound hypoxemia, and arrhythmias were observed more frequently in the inpatient group. Patients with ASA 4 and respiratory ASA 4 classifications had higher hospitalization rates, while all patients with cardiovascular ASA 4 required admission. The outpatient group exhibited a higher prevalence of ASA 1 and 2 classifications, whereas the inpatient group showed a greater proportion of ASA 3 and 4 classifications. Hospitalization was more common among patients with lower preoperative SpO₂, reduced FEV1 (%), and FVC (%), as well as those who underwent biopsies from mass lesions. Laboratory findings revealed lower hemoglobin, hematocrit, sodium, chloride, and calcium levels in the inpatient group, whereas leukocyte count, neutrophil-to-lymphocyte ratio (NLR), blood urea nitrogen (BUN), creatinine, activated partial thromboplastin time (aPTT), international normalized ratio (INR), and C-reactive protein (CRP) levels were significantly higher. Although the STOP- Bang score and CCI were not directly associated with hospital admission, higher STOP-Bang scores were linked to increased rates of desaturation, severe hypoxemia, and hypertension. Higher CCI scores correlated with increased occurrences of arrhythmias and hypertension. Conclusion: This study demonstrated that the STOP-Bang score, Charlson Comorbidity Index, and preoperative arterial blood gas values obtained within the last month were not significant predictors of hospital admission. However, reduced FEV1 (%) and FVC (%) in preoperative pulmonary function tests were identified as meaningful predictors. A notable finding was that lower preoperative SpO₂ levels significantly influenced hospitalization rates.
Benzer Tezler
- Ameliyathane dışı anestezi uygulamalarında ebus-ia (endobronşiyal ultrasonografi rehberliğinde transbronşiyal iğne aspirasyonu) olgularının perianestezik verilerinin değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
SINA KHADEM ANSARI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
Anestezi ve ReanimasyonDokuz Eylül ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
PROF. DR. LEYLA İYİLİKÇİ KARAOĞLAN
- Pediatrik kateterizasyon uygulamalarında sedasyon için kullanılan deksmedetomidin ve propofolün serebral oksijenizasyon üzerine olan etkilerinin fore- sight ile değerlendirilmesi
The effects of using dexmedetomidine and propofol for sedation in pediatric cardiac catheterization on cerebral oxygen saturation by using fore-sight.
MURAT ÇETİN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2013
Anestezi ve ReanimasyonMersin ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HANDAN BİRBİÇER
- Türkiye'de anestezi uzmanlarının ameliyathane dışı anestezi uygulamalarındaki tutum ve davranışlarını araştıran anket çalışması
A survey investigating the attitudes and behaviours of anesthesiologists in anesthesia care applications outside the operating rooms
MEHMET YILDIZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2013
Anestezi ve ReanimasyonDokuz Eylül ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
PROF. DR. LEYLA İYİLİKÇİ
- Geriyatrik olgularda ameliyathane dışı anestezi uygulamalarının retrospektif analizi
Retrospective analysis of the anesthesia applications on outside the operating room geriatric patients
OYTUN DORA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2012
Anestezi ve ReanimasyonDokuz Eylül ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
PROF. DR. LEYLA İYİLİKÇİ
- Günübirlik anestezi uygulamalarında hasta güvenliği kültürünün algılanmasının değerlendirilmesi
Evaluation of the patient safety culture perception of outpatient anesthesia
YILMAZ MENKEN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
Anestezi ve ReanimasyonSağlık Bilimleri ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
PROF. DR. NAMİGAR TURGUT