Schopenhauer'ın Kant'ın antinomilerine eleştirisi
Schopenhauer's critique of Kant's antinomies
- Tez No: 924029
- Danışmanlar: DOÇ. DR. AYKUT KÜÇÜKPARMAK
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Din, Felsefe, Religion, Philosophy
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İnönü Üniversitesi
- Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Felsefe ve Din Bilimleri Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Din Felsefesi Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: 177
Özet
Bu çalışmanın temel amacı, Schopenhauer'ın Kant'ın antinomilerine eleştirisini haklılık ve makullük açısından değerlendirmektir. Antinomiler aklın felsefi çatışkılarıdır. Antinomiler diyalektik sanatına ve çelişki kavramının olanağına işaret eder. Tezin giriş bölümünde araştırma konumuza yakın tezlere değindik. Kant ve Schopenhauer'ın evren tanımlarını eserlerinden taradık. Antinomileri değerlendiren çalışmaların üç sınıfını gösterdik. Antinomilerin kaynaklarından olan Leibniz—Clarke mektuplaşmalarının antinomilerdeki kavramlar ve Tanrı kavramı üzerinden nasıl ilerlediğini inceledik. Tezin birinci bölümünde matematiksel antinomileri ele aldık. Birinci antinomiyi incelerken Kant ve Schopenhauer'ın zaman ve mekân kavramlarını eserlerinden taradık; Kant'ın antinomilerin ispatlarını nasıl sunduğunu inceledik ve Schopenhauer'ın bu sunum ve ispatlara eleştirilerini tartıştık. İkinci antinomiyi incelerken söz konusu filozofların yalın ve bileşik kavramlarını taradık; Kant'ın antinomileri nasıl sunduğunu inceledik ve Schopenhauer'ın ispatlara eleştirileri tartıştık. Tezin ikinci bölümünde dinamik antinomileri ele aldık. Üçüncü antinomideki nedensellik ve özgürlük kavramlarının tanımlarını her iki filozofun eserlerinden taradık; Kant'ın ispatları sunuşunu inceledik ve Schopenhauer'ın sunum ve ispatlara eleştirilerini tartıştık. Dördüncü antinomideki olumsal ve zorunlu kavramlarını Kant ve Schopenhauer'ın eserlerinden taradık; dördüncü antinominin nasıl sunulduğunu inceledik ve Schopenhauer'ın ispatlara yönelik değerlendirmelerini tartıştık. Tezin üçüncü bölümünde Schopenhauer'ın Kant'ın antinomilerdeki düşündüğü çözüme eleştirilerini ve genel olarak antinomileri nasıl değerlendirdiğini inceledik. Kant'ın dört antinomi içinde sınıflandırmadığı boşluk kavramına dair bir değerlendirme sunduk. Sonuca ulaşırken antinomileri ve ulaştığımız ön sonuçları daha geniş perspektiften ele aldık. Sonuç kısmında tezden özetlemeler yapmakla birlikte, başka meselelerle ilgili bağlantılar kurmaya ve yeni bilgilere işaret eden sonuçlar vermeye çalıştık.
Özet (Çeviri)
The main purpose of this study is to evaluate Schopenhauer's criticism of Kant's antinomies in terms of justification and reasonableness. Antinomies are philosophical conflicts of reason. Antinomies imply the art of dialectics and the possibility of the concept of contradiction. In the introduction of this thesis, we touched upon theses close to our research topic. We scanned Kant's and Schopenhauer's definitions of the world from their works. We showed three classes of studies evaluating antinomies. We examined how the Leibniz—Clarke correspondence, one of the sources of antinomies, proceeded through the concepts in antinomies and the concept of God. In the first part of the thesis, we discussed mathematical antinomies. In the first antinomy, we analyzed Kant's and Schopenhauer's concepts of time and space from their works; we examined how Kant presented the proofs of the antinomies and discussed Schopenhauer's criticisms of these presentations and proofs. In the second antinomy, we analyzed the philosophers' concepts of simple and composite; we examined how Kant presented the antinomies and discussed Schopenhauer's criticisms of the proofs. In the second part of the thesis, we discussed the dynamic antinomies. We analyzed the definitions of the concepts of causality and freedom in the third antinomy from the works of both philosophers; we analyzed Kant's presentation of the proofs and discussed Schopenhauer's criticisms of the presentation and proofs. We analyzed the concepts of contingent and necessary in the fourth antinomy from the works of Kant and Schopenhauer; we analyzed how the fourth antinomy is presented and discussed Schopenhauer's evaluations of the proofs. In the third part of the thesis, we examined Schopenhauer's criticism of Kant's solution to the antinomies and his evaluation of antinomies in general. In the conclusion, we discussed the antinomies and our preliminary conclusions from a broader perspective. In the conclusion, while summarizing the thesis, we tried to make connections to other issues and give conclusions that point to new knowledge.
Benzer Tezler
- Arthur Schopenhauer ve Nurettin Topçu'da irade ve insan problemi
Will and human problem in terms of Arthur Schopenhauer and Nurettin Topçu
SİNAN KÖSEDAĞ
Yüksek Lisans
Türkçe
2015
FelsefeYıldırım Beyazıt ÜniversitesiFelsefe Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. LEVENT BAYRAKTAR
- Üst gerçek mekân poetikası'nın plastik açıdan felsefi temellerle çözümlenmesi
Analysis of the poetics of top real space from a philosophical perspective on plasticity
GÖKÇE YÜCEL
- Schopenhauer'un pesimizmi ile Nıetzsche'nin nihilizminde etik bağlamda insan doğası ve 'Merhamet' kavramı
Human nature and the concept of 'Compassion' in ethical context in Schopenhauer's pessimism and Nietzsche's nihilism
PINAR YANBAK
- Schopenhauer ve Nietzsche'nin felsefelerinin budizm ile ontolojik açıdan karşılaştırılması
A Comparison between Schopenhauer's and Nietzsche's philosophies and buddhism from an ontological perspective
ONUR KUZGUN