Geri Dön

Alternatif bir öğrenme pratiği ve mekansallığı olarak informel oyun ve öğrenme alanı

As an alternative learning practice and spatiality informal play area

  1. Tez No: 928494
  2. Yazar: GÜLNAR OCAKDAN KARAYTUĞ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. EMİNE GÖRGÜL
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: İç Mimari ve Dekorasyon, Interior Design and Decoration
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Teknik Üniversitesi
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: İç Mimarlık Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Uluslararası İç Mimari Tasarım Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu tez, informel oyun ve öğrenme alanlarının mekânsal organizasyonları ile pedagojik yaklaşımlarının çocukların oyun ve öğrenme süreçlerine etkilerini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Araştırma, özellikle“Macera Oyun Alanları”(Adventure Playgrounds) kavramını temel alarak, bu alanların sunduğu pedagojik avantajları, mekânsal esnekliği ve özgür öğrenme süreçlerine katkılarını kapsamlı bir şekilde değerlendirmektedir. Oyun alanlarının, çocukların fiziksel, sosyal ve bilişsel gelişimleri üzerindeki etkisi uzun zamandır araştırılmış olmasına rağmen, bu mekanların tasarım anlayışlarının çocukların yaratıcı oyun deneyimlerini destekleyecek şekilde yeniden ele alınması gerekliliği vurgulanmaktadır. Araştırma metodolojisi, nitel ve nicel yöntemlerin bir arada kullanıldığı karma bir yaklaşımı içermektedir. İlk aşamada, ulusal ve uluslararası literatür taraması ile oyun alanlarının pedagojik temelleri ve mekânsal özellikleri incelenmiş, bu bağlamda macera oyun alanlarının teorik altyapısı ortaya konulmuştur. İkinci aşamada, dünya genelinde seçilen macera oyun alanları pedagojik, mekânsal ve tasarım kriterleri açısından değerlendirilmiştir. Üçüncü aşamada ise Türkiye bağlamında bir alan araştırması yürütülerek ebeveynler ile anket çalışmaları yapılmış ve informel oyun-öğrenme alanlarına duyulan ihtiyaç analiz edilmiştir. Araştırmanın son aşamasında, elde edilen bulgular ışığında, yeni nesil bir informel oyun-öğrenme merkezi tasarımı için öneriler geliştirilmiştir. Araştırma sonuçları, çocukların oyun alanlarında kendi çevrelerini oluşturma ve dönüştürme özgürlüğüne sahip olduklarında daha yüksek düzeyde öğrenme, sosyal etkileşim ve yaratıcılık sergilediklerini göstermektedir. Ancak, günümüzdeki pek çok oyun alanının katı tasarım kriterleri, çocukların bu potansiyellerini sınırlamaktadır. Çalışma, esneklik, erişilebilirlik, güvenlik ve kapsayıcılık gibi unsurları içeren, çocukların pedagojik ve mekânsal gereksinimlerini karşılayacak sürdürülebilir tasarım çözümleri sunmayı hedeflemektedir. Mekân örgütlenmesi, iç mekân konfor koşulları ve mekân donatıları, çocuk oyun alanlarının konumları, ulaşılabilirliği, mekân boyutları, plan kurgusu, mekânsal nitelikleri, mekân organizasyonu, donatı özellikleri, aydınlatma ihtiyaçları, kullanılan renkler ve malzemeler, yapılan etkinlik ve aktiviteler, güvenlik gibi konulardaki gereksinimler; yapılan gözlemler, görüşmeler ve örnek analizlerinden yapılan çıkarımlar sonucunda ortaya konmuştur. Sonuç olarak bu çalışmada informel oyun alanı tasarım kriterlerinin çocukların sosyal-bilişsel gelişimleri ve sağladıkları fayda açısından çok önemli olduğunu doğrulanmış, kurulması durumunda informel oyun alanları için rehber oluşturabilecek nitelikte bir prototip önerisi geliştirilmiştir. Bu tez, informel oyun-öğrenme mekanlarının çocukların gelişimindeki önemini ve yaratacağı toplumsal faydayı ortaya koymayı ve bu mekanların tasarımına dair yenilikçi bir model geliştirmeyi amaçlamaktadır. Bu bağlamda, çocukların yaratıcılıklarını ve özgürlüklerini destekleyen oyun-öğrenme ortamlarının önemine dikkat çekmektedir.

Özet (Çeviri)

This thesis examines the pedagogical and physical attributes of informal play and learning environments, highlighting their capacity to offer a comprehensive conceptual framework for the design of children's play and learning centers. Play is a critical component of children's physical, cognitive, and social development, serving as a medium for creativity, problem-solving, and collaboration. Despite its importance, the existing playgrounds in many urban contexts often fail to meet the developmental and experiential needs of children. This research focuses particularly on“Adventure Playgrounds”as a conceptual and practical model, analyzing their pedagogical merits, spatial flexibility, and their capacity to promote autonomous learning and imaginative engagement. The study adopts a mixed-methods approach, integrating qualitative and quantitative research methods to explore and evaluate the topic comprehensively. The research begins with a thorough literature review, examining the theoretical underpinnings and historical evolution of informal play and learning environments. This review encompasses national and international perspectives on pedagogical theories, child development, and architectural approaches to play spaces. The findings from this stage reveal a significant gap in the literature regarding the design and implementation of informal play spaces that address both contemporary educational and spatial challenges. Subsequently, the research undertakes a critical analysis of selected adventure playgrounds from different parts of the world. These case studies are evaluated based on key criteria, including spatial organization, inclusivity, accessibility, flexibility, and adaptability to environmental and social contexts. Complementing this analysis, a field study conducted in Turkey investigates the current status of play and learning environments through surveys with parents. This fieldwork provides insights into the existing gaps in the provision of play spaces that cater to children's developmental and social needs in Turkey. The study also identifies the limitations of traditional playgrounds, which often prioritize safety and functionality over creativity, flexibility, and child agency. The findings underscore the transformative potential of adventure playgrounds in fostering creative, social, and problem-solving skills in children. When children are given the freedom to modify and interact with their environment, they engage in richer play experiences that support their holistic development. Conversely, rigidly designed playgrounds with predefined structures and limited possibilities restrict children's autonomy and creative expression. These findings highlight the necessity of incorporating elements of adaptability, user participation, and a balance between safety and exploration in the design of play spaces. In the final phase, the thesis develops a design framework for next-generation informal play and learning centers. This framework integrates the principles derived from adventure playgrounds with innovative spatial strategies, aiming to create environments that are inclusive, sustainable, and conducive to both free play and guided learning. The proposed design criteria address contemporary challenges, such as the need for flexibility, multi-functionality, and alignment with children's pedagogical and social needs. This study adds to the area of spatial design centered on children by connecting educational principles with architectural practices. It provides an in-depth understanding of how play areas can adapt to the evolving demands of urban communities while promoting comprehensive development in children. The results of this research serve as a resource for architects, educators, and policymakers, encouraging the development of play spaces that stimulate creativity, nurture independence, and improve the overall experiences of children.

Benzer Tezler

  1. Caz müziğinin hedonist izdüşümleri: Türkiye sahnesinde cazın hazcı yaklaşımlar eksenindeki alımlanma ve tanımlanma pratikleri. Bir durum değerlendirmesi ve alternatif önerileri

    Hedonist projections of jazz music: The practices of reception and identification of jazz on the Turkish stage on the axis of hedonistic approaches. A situation assessment and alternative suggestions

    ÖZGE SAYDAM

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    MüzikBahçeşehir Üniversitesi

    Ses Teknolojileri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HAKKI ALPER MARAL

  2. Integrating renewable energy technologies into cities through urban planning: In the case of geothermal and wind energy

    Yenilebilir enerji teknolojilerinin planlama yaklaşımı ile kentlere entegrasyonu: İzmir ili jeotermal ve rüzgar enerjisi potansiyelleri örneği

    ZEYNEP PEKER

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    2005

    Şehircilik ve Bölge Planlamaİzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü

    Şehir ve Bölge Planlama Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. AKIN SÜEL

  3. The survival of an alternative school in central Turkey: The case of a parent co-op elementary school

    Türkiye'nin merkezinde alternatif bir ilkokulun ayakta kalışı: Ebeveyn destekli bir kooperatif okulu ile ilgili durum çalışması

    SEBAHAT GÖK

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2019

    Eğitim ve ÖğretimOrta Doğu Teknik Üniversitesi

    Eğitim Programları ve Öğretim Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HANİFE AKAR

  4. Bilişsel-davranışçı yaklaşıma dayalı psikoeğitim programının ergenlerin sosyal medya bağımlılık düzeylerine etkisi

    The effect of psychoeducation program based on cognitive-behavioral approach on social media addiction level of adolescents

    NURAY AŞANTUĞRUL

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Eğitim ve ÖğretimOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ YAŞAR BARUT

  5. Liyofilize edilmiş sığır kıkırdak xenogrefti ile sıçan sırtında insan burnu deneysel modeli oluşturulması

    Creation of experimental human nose model with lyophilized and decellularized bovine cartilage xenograft

    CAN İLKER DEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiKocaeli Üniversitesi

    Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MURAT ŞAHİN ALAGÖZ