Geri Dön

Rituksimab alan hastalarda klinik ve laboratuvar özellikleriyle enfeksiyon geçirme durumunun retrospektif incelenmesi

Retrospective analysis of infection status in patients receiving rituximab based on clinical and laboratory characteristics

  1. Tez No: 928792
  2. Yazar: ELİF ÖZGE ÜNAL
  3. Danışmanlar: PROF. DR. YAVUZ PEHLİVAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Romatoloji, Internal diseases, Rheumatology
  6. Anahtar Kelimeler: Rituksimab, hipogammaglobulinemi, enfeksiyon riski, Rituximab, hypogammaglobulinemia, infection risk
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Bursa Uludağ Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Romatoloji Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Rituksimab (RTX), CD20'ye karşı monoklonal bir antikor olup, B lenfositlerini hedef alarak hipogammaglobulinemi ve enfeksiyon riskinde artışa neden olabilir. Bu çalışmada, inflamatuar hastalıkları nedeniyle RTX tedavisi verilen hastalarda enfeksiyon gelişimine etki eden faktörler ve hipogammaglobulinemi ile enfeksiyon arasındaki ilişki değerlendirildi. Bursa Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Anabilim Dalı, Romatoloji Bilim Dalı'nda RTX tedavisi alan 57 hastanın enfeksiyon durumu, immünoglobulin düzeyleri, eşzamanlı steroid, MMF, c-DMARD ve öncesinde kullanılan b-DMARD varlığı retrospektif olarak incelendi. RTX endikasyonları RA, ANCA ilişkili vaskülitler ve bağ dokusu hastalıkları olarak sınıflandırıldı. Hastaların %26,3'ü (n=15) bir kür, %49,1'i (n=28) iki kür, %24,6'sı (n=14) üç kür RTX aldı. Hastaların %24,6'sında (n=14) hipogammaglobulinemi saptandı. Hipogammaglobulinemi gelişimi, RTX kümülatif dozu ve kür sayısı ile ilişkiliydi. Hipogammaglobulinemi gelişenlerde ortalama kümülatif RTX dozu 4500 mg, gelişmeyenlerde 4000 mg idi. Hipogammaglobulinemi oranı 1 kür alanlarda %7,1 (n=1/15), 2 kür alanlarda %35,7 (n=10/28), 3 kür alanlarda %57,1 (n=8/14) olarak izlendi. RTX süresince %61,4'ünde (n=35) enfeksiyon, %10,5'inde (n=6) ciddi enfeksiyon gelişti. Enfeksiyon gelişimi açısından komorbidite varlığı ve tedavi süresi bağımsız risk faktörleri olarak belirlendi. RTX öncesi b-DMARD kullanımı ciddi enfeksiyon için risk faktörüydü. Ciddi enfeksiyon gelişen hastaların %66,7'sinde (n=4/6) b-DMARD kullanımı mevcuttu. Kür bazında değerlendirildiğinde, enfeksiyon gelişen kürlerin %98,9'unda RTX ile birlikte steroid kullanılmıştı. RTX ile steroid kullanımı enfeksiyon gelişimi için bağımsız risk faktörüydü. ix RTX, inflamatuar hastalıkların tedavisinde önemli bir biyolojik ajandır. Ancak, RTX alan hastalar hipogammaglobulinemi ve enfeksiyon açısından düzenli takip edilmelidir. RTX tedavisine başlamadan önce hastanın komorbiditeleri, eşzamanlı steroid ve öncesinde b-DMARD kullanımı, kümülatif RTX dozu dikkate alınarak bireysel risk değerlendirmesi yapılmalıdır.

Özet (Çeviri)

Rituximab (RTX) is a monoclonal antibody targeting CD20 that depletes B lymphocytes, potentially leading to hypogammaglobulinemia and an increased risk of infections. This study aimed to evaluate the factors influencing infection development in RTX-treated patients with inflammatory diseases and to assess the relationship between hypogammaglobulinemia and infection. A retrospective analysis was conducted on 57 patients receiving RTX treatment at Bursa Uludağ University Faculty of Medicine, Department of Internal Medicine, Division of Rheumatology. Patients' infection status, immunoglobulin levels, concurrent steroid, MMF, c-DMARD, and prior b-DMARD use were examined. RTX indications were classified into RA, ANCA-associated vasculitis, and connective tissue diseases. Of the patients, 26.3% (n=15) received one cycle, 49.1% (n=28) received two cycles, and 24.6% (n=14) received three cycles of RTX. Hypogammaglobulinemia was detected in 24.6% (n=14) of patients and was associated with cumulative RTX dose and cycle number. The mean cumulative RTX dose was 4500 mg in patients with hypogammaglobulinemia and 4000 mg in those without. The incidence of hypogammaglobulinemia was 7.1% (n=1/15) in patients receiving one cycle, 35.7% (n=10/28) in two cycles, and 57.1% (n=8/14) in three cycles. During RTX treatment, 61.4% (n=35) of patients developed infections, and 10.5% (n=6) developed severe infections. The presence of comorbidities and treatment duration were identified as independent risk factors for infection. xi Prior b-DMARD use was a significant risk factor for severe infections, observed in 66.7% (n=4/6) of patients who developed severe infections. When analyzed per treatment cycle, 98.9% of infection-associated cycles involved concurrent steroid use. RTX combined with steroids was an independent risk factor for infection. RTX is an essential biologic agent in the treatment of inflammatory diseases. However, patients receiving RTX should be closely monitored for hypogammaglobulinemia and infections. Before initiating RTX therapy, comorbidities, concurrent steroid and b-DMARD use, and cumulative RTX dose should be evaluated for individualized risk assessment.

Benzer Tezler

  1. İmmün trombositopenik purpura tanılı hastaların klinik ve laboratuvar bulgularına göre tedavi yöntemlerinin incelenmesi

    Başlık çevirisi yok

    ÖZGÜN SALTÜRK KAYA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. BETÜL ORHANER

  2. İmmün trombositopenik purpuralı hastaların klinik, laboratuvar bulguları ve tedavi sonuçlarının değerlendirilmesi

    Clinic, laboratory findings and treatment results of immune trombocytopenia purpuric patients

    SEHER YILDIZ TACAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Hematolojiİstanbul Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MELİHA NALÇACI

  3. Primer Membranöz Nefropatili hastaların klinik özellikleri ve tedavi sonuçları : Tek merkez deneyimi

    Clinical characteristics and treatment results of patients with Primary Membranous Nephropathy: A single center experience

    ZEYLANA SHEYDAYEVA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    İç HastalıklarıMersin Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AHMET ALPER KIYKIM

  4. Diffüz büyük B hücreli lenfoma tanılı hastalarda nestin ve osteopontin pozitifliğinin prognoza etkisi

    The effect of nestin and osteopontin positiveness on prognosis in patients diagnosed with diffusing large B cell lymphoma

    BURCU NUR ÖZDAMAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    HematolojiSivas Cumhuriyet Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET ŞENCAN

    DR. NEŞE YELDİR