Tip 2 diabetes mellitus tanılı hastaların tedavisinde metformin monoterapisi ile metformin ve dipeptidil peptidaz-4 inhibitörleri kombinasyon tedavisinin retrospektif olarak karşılaştırılması
A retrospective comparison of metformin monotherapy and combination therapy with metformin and dipeptidyl peptidase-4 inhibitors in the treatment of patients diagnosed with type 2 diabetes mellitus
- Tez No: 937132
- Danışmanlar: DOÇ. DR. HAMİT YILDIZ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
- Anahtar Kelimeler: Tip 2 diabetes mellitus, metformin, DPP-4 inhibitörleri, glisemik kontrol, HbA1c, kombinasyon tedavisi, retrospektif çalışma, Type 2 diabetes mellitus, metformin, DPP-4 inhibitors, glycemic control, HbA1c, combination therapy, retrospective study
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Gaziantep Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş ve Amaç Tip 2 diabetes mellitus (T2DM) prevalansı, yüksek obezite oranı ve sedanter yaşam tarzı nedeniyle küresel ölçekte hızla artmaktadır. Uluslararası Diyabet Federasyonu'na (IDF) göre, dünya genelinde 537 milyon yetişkin diyabet hastası bulunmakta olup, bu sayının 2045 yılına kadar %46 oranında artması beklenmektedir. Diyabete bağlı komplikasyonları önlemek için etkin glisemik kontrol kritik öneme sahiptir. T2DM tedavisinde ilk basamak olarak metformin önerilse de, DPP-4 inhibitörleri ile kombinasyon tedavisinin daha etkili olabileceği öne sürülmektedir. Bu çalışmada, metformin monoterapisi ile metformin-DPP-4 inhibitörü kombinasyonunun HbA1c üzerindeki etkileri karşılaştırılmıştır. Gereç ve Yöntem Bu retrospektif çalışmada, üçüncü basamak bir hastanede takip edilen 100 T2DM hastasının verileri incelenmiştir. Hastalar, metformin (n=27), metformin-sitagliptin (n=10), metformin-linagliptin (n=29), metformin-vildagliptin (n=27) ve metformin-saksagliptin (n=2) gruplarına ayrılmıştır. HbA1c değişimleri analiz edilmiş ve p<0.05 anlamlı kabul edilmiştir. Bulgular Metformin-DPP-4 inhibitörü kombinasyonlarının HbA1c düzeyini düşürmede daha etkili olduğu ve en belirgin azalmanın metformin-vildagliptin kombinasyonu ile sağlandığı saptanmıştır. Ayrıca, diyabet süresi ile HbA1c farkı arasında orta düzeyde negatif bir ilişki belirlenmiştir (r = -0.412, p < 0.01). Sonuç Kombinasyon tedavisinin monoterapiden daha etkili olduğu görülmüş olup, erken dönemde uygulanması önerilmektedir. Bulguların doğrulanması için prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır.
Özet (Çeviri)
Introduction and Aim The prevalence of type 2 diabetes mellitus (T2DM) is rapidly increasing worldwide due to high obesity rates and sedentary lifestyles. According to the International Diabetes Federation (IDF), there are currently 537 million adults with diabetes globally, and this number is expected to increase by 46% by 2045. Effective glycemic control is crucial in preventing diabetes-related complications. Although metformin is recommended as the first-line treatment for T2DM, recent studies suggest that combination therapy with dipeptidyl peptidase-4 (DPP-4) inhibitors may provide better glycemic control. This study compares the effects of metformin monotherapy and metformin-DPP-4 inhibitor combination therapy on HbA1c levels. Materials and Methods This retrospective study analyzed data from 100 T2DM patients followed in the internal medicine outpatient clinic of a tertiary hospital. Patients were categorized into five groups: metformin (n=19), metformin-sitagliptin (n=23), metformin-linagliptin (n=29), metformin-vildagliptin (n=27), and metformin-saxagliptin (n=2). HbA1c changes were analyzed, with p<0.05 considered statistically significant. Results The combination of metformin and DPP-4 inhibitors was found to be more effective in lowering HbA1c levels, with the greatest reduction observed in the metformin-vildagliptin group. Additionally, a moderate negative correlation was detected between diabetes duration and HbA1c difference (r = -0.412, p < 0.01). Conclusion Combination therapy was found to be more effective than monotherapy, suggesting that early initiation of combination treatment should be considered in patients with inadequate glycemic control. Prospective studies are needed to confirm these findings.
Benzer Tezler
- Üçüncü basamak bir hastanede iç hastalıkları hekimlerinin tip 2 diyabet tedavi yaklaşımlarının ve ilaç tercihlerinin incelenmesi
Investigation of type 2 diabetes treatment approaches and drug preferences of internal diseases physicians in A third step hospital
SEVİNÇ BAHAR DEMİR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MİNE ADAŞ
- Diabetes mellitus tanısını yeni almış ve son üç ay içinde SGLT-2 inhibitörü ile kombine metformin ve monoterapi metformin tedavisi başlanmış bireylerde tedavinin kemik dansitometresi, vitamin D, kemik spesifik ALP ve osteokalsin üzerine etkilerinin karşılaştırılması
Comparison of the effects of metformin monotherapy and metformin combined with an SGLT-2 inhibitor initiated within the last three months in newly diagnosed Type 2 diabetes mellitus patients on bone densitometry, vitamin D, bone-specific alkaline phosphatase and osteocalcin levels
DAMLA YILDIZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AHMET ENGİN ATAY
- Ovulasyon indüksiyonu tedavisinde folliküler gelişimin ultrasonografik takibi
Başlık çevirisi yok
MERİH BAYRAM
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Kadın Hastalıkları ve DoğumGazi ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MÜLAZIM YILDIRIM
- Atherosklerotik kalp hastalıklarında risk faktörleri
Risk factors in the coronary artery disease
MURAT SUHER