Polikistik over sendromu olan ve olmayan gebelerde gestasyonel diabetes mellitus belirteci olarak PAPP-A'nın yeri
The place of PAPP-A as a marker of gestational diabetes mellitus in pregnant women with and without polycystic ovarian syndrome
- Tez No: 937432
- Danışmanlar: PROF. DR. MÜZEYYEN GÜLNUR ÖZAKŞİT
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Kadın Hastalıkları ve Doğum, Obstetrics and Gynecology
- Anahtar Kelimeler: Gestasyonel diyabet, PAPP-A, Polikistik Over Sendromu, Gestational diabetes, PAPP-A, Polycystic Ovary Syndrome
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Ankara Bilkent Şehir Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Çalışmanın Amacı: Gestasyonel diyabet (GDM), gebelikte sık görülen bir metabolik bozukluk olup hem anne hem de fetus üzerinde ciddi komplikasyonlara yol açabilir. GDM'nin tanısı genellikle 24-28. gebelik haftalarında konulmakta ve bu durum erken müdahale fırsatlarını sınırlamaktadır. Bu çalışmanın amacı, gebeliğin ilk trimesterinde anöploidi taraması için hastalardan alınan kan örneğinden ölçülen serum Gebelikle İlişkili Plazma Proteini-A (PAPP-A) düzeylerinin, özellikle GDM gelişim riski yüksek olan Polikistik Over Sendromu (PCOS) tanılı gebelerde, GDM için bir ön belirteç olarak kullanılabilirliğini araştırmaktır. Gebeliğin ilerleyen haftalarında GDM gelişen gebelerde herhangi bir rutin birinci trimester biyokimyasal belirtecinin değişip değişmediğinin belirlenmesi risk altındaki kadınların erken saptanmasını ve GDM ile ilişkili komorbiditeler azaltmak için gerekli müdahaleleri kolaylaştırabilir. PCOS'ta da değişiklik gösterdiği çeşitli çalışmalarla gösterilen bu biyokimyasal belirteç sayesinde, PCOS olan gebelerde gebeliğin çok erken haftalarından itibaren daha özellikli takip ve tedavi mümkün olabilir. Gereç ve Yöntem: Ocak 2021 ve Ocak 2023 tarihleri arasında rutin antenatal bakım dahilinde Ankara Bilkent Şehir Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Antenatal Polikliniğine birinci trimester tarama testi için başvuran 11+0 ve 13+6 gebelik haftaları arasında olan ve İkili Tarama Testini yaptırmış olan 21026 gebe hastane kayıtlarında saptanmıştır. 21.026 gebenin 1882 sinin OGTT taraması ile GDM tanısı almış olduğu belirlenmiştir. 1882 gebenin sadece 48'inin gebelik öncesinde PCOS tanısı alıp hastanemizde doğum yaptığı ve dahil edilme ve hariç tutulma kriterlerini sağladığı sistem görüntüleme raporları, doktor notları ve laboratuvar verilerinden tespit edilmiştir. Bu 48 hasta 1. grup olarak çalışmaya alınmıştır. İkili tarama testini yaptırmış ve OGTT taraması ile GDM tanısı almış 1882 gebeden PCOS tanısı olmayan ve hastanemizde doğum yapmış olan 50 gebe rastgele seçilerek 2. grup olarak çalışmaya dahil edilmiştir. GDM tanısı almış 1882 hasta dışında kalan ikili tarama testini yaptırmış, OGTT taraması ile GDM tanısı almamış, PCOS tanısı olmayan, hastanemizde doğum yapan ve dahil edilme ve hariç tutulma kriterlerini sağladığı sistem görüntüleme raporları, doktor notları ve laboratuvar verilerinden tespit edilen rastgele 50 hasta ise kontrol grubu olarak seçilmiştir. Toplamda 148 gebe çalışmaya alınmıştır. Çalışmamızda araştırma popülasyonunu oluşturan kadınların yaş, gebelik sayıları, antenatal muayenede ikili tarama testinin yapıldığı gündeki gebelik haftası, hastanın ağırlığı, CRL ve NT ölçümü, PAPP-A değeri, ikinci trimesterin sonlarında OGTT 50-100 veya 75 gr ile yapılan GDM taraması değerlerine bakılmıştır. Doğum sonuçları, doğumdaki gebelik haftaları ve bebeklerin doğum ağırlıkları ve yenidoğan yoğun bakım ihtiyacına ilişkin bilgiler toplanmıştır. Bulgular: Çalışmaya toplamda 148 gebe dahil edilmiştir. Katılımcıların yaş ortalaması 30,2±4,8 yıl, ağırlık ortalaması ise 69,0±12,1 kg olarak tespit edilmiştir. Gebelerin %67,6'sı PCOS tanısı almazken, %32,4'ü gebelik öncesinde PCOS tanısı almıştır. PCOS tanısı olan ve olmayan gebeler arasında yaş, ağırlık, CRL, NT ölçümleri, PAPP-A değerleri ve doğum sonuçları açısından anlamlı bir fark bulunmamıştır. Gestasyonel diyabet (GDM) tanısı alan 98 gebede OGTT sonuçları incelendiğinde, 50 gr OGTT'de PCOS ve GDM tanısı olan grupta glikoz seviyesi ortalaması diğer gruplara göre anlamlı şekilde yüksek bulunmuştur (p<0,001). Benzer şekilde, 75 gr OGTT'de açlık, 1. saat ve 2. saat glikoz değerleri PCOS ve GDM tanısı olan grupta diğer gruplara göre daha yüksek bulunmuştur (p<0,001). 100 gr OGTT'de ise 1. saat glikoz ortalaması, PCOS ve GDM tanısı olan grupta, PCOS ve GDM tanısı olmayan gruba göre anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p=0,012). PAPP-A IU/L değerleri ile 50 gr OGTT arasında anlamlı negatif orta düzeyde bir ilişki (r=-0,419), 75 gr OGTT'nin 1. saat glikoz değeri ile ise zayıf negatif bir ilişki (r=-0,247) saptanmıştır. Ancak 100 gr OGTT sonuçları ile PAPP-A arasında anlamlı bir korelasyon bulunamamıştır. Doğum sonuçları incelendiğinde, ortalama doğum haftası 38,7±1,4 hafta, doğum ağırlığı 3300,5±389,2 gram ve doğum boyu 50,1±1,8 cm olarak bulunmuştur. Gebelerin %48,6'sı normal doğum yaparken, %51,4'ü sezaryen doğum gerçekleştirmiştir. Sezaryen endikasyonları arasında en sık görülen nedenler mükerrer sezaryen (%25) ve fetal distress (%11,5) olmuştur. PCOS ve GDM tanıları ile doğum şekli, bebek cinsiyeti ve sezaryen endikasyonları arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Sonuç olarak, PCOS ve GDM tanıları OGTT sonuçlarını etkileyen önemli faktörlerdir; ancak PAPP-A değerleri ile OGTT sonuçları arasındaki ilişkiler sınırlıdır ve doğum sonuçları üzerinde anlamlı bir etkileri bulunmamıştır. Sonuçlar: Bu çalışmada, polikistik over sendromu (PCOS) olan ve olmayan gebelerde, birinci trimesterde ölçülen PAPP-A düzeylerinin gestasyonel diyabet mellitus (GDM) gelişimi üzerindeki etkisi retrospektif olarak incelenmiştir. Sonuçlar, düşük PAPP-A seviyelerinin GDM ile anlamlı şekilde ilişkili olduğunu ve bu ilişkinin PCOS'lu gebelerde daha belirgin olduğunu göstermiştir. PAPP-A'nın, gebelikte erken dönem risk değerlendirmesinde bir biyomarker olarak kullanılabileceği ancak tek başına yeterli olmadığı vurgulanmıştır. Çalışmanın sınırlamaları arasında retrospektif tasarım, sınırlı popülasyon ve sonuçların genellenebilirliği yer almaktadır. Prospektif, geniş popülasyonlu çalışmalar ile PCOS'un farklı fenotiplerinin ve diğer biyomarkerların etkisi daha detaylı incelenmelidir. Ayrıca, sosyoekonomik durum, etnik köken ve yaşam tarzı gibi demografik faktörlerin de dahil edilmesi, bulguların farklı popülasyonlara genellenebilirliğini artırabilir. Sonuç olarak, PAPP-A, gebelikte erken dönemde GDM ve diğer komplikasyonların öngörüsünde umut vadeden bir biyomarker olarak görülmekte, ancak klinik uygulamada tam olarak yer alabilmesi için daha kapsamlı araştırmalara ihtiyaç duyulmaktadır.
Özet (Çeviri)
ABSTRACT Aim: Gestational diabetes mellitus (GDM) is a common metabolic disorder during pregnancy that can lead to serious complications for both the mother and the fetus. GDM is typically diagnosed between the 24th and 28th weeks of pregnancy, limiting opportunities for early intervention. This study aims to investigate the potential use of serum PAPP-A levels, measured from blood samples collected during first-trimester aneuploidy screening, as a predictive marker for GDM, particularly in pregnant women with Polycystic Ovary Syndrome (PCOS), who are at higher risk for developing GDM. Identifying any changes in routine first-trimester biochemical markers in pregnancies that later develop GDM could facilitate early detection of women at risk and enable timely interventions to reduce GDM-associated comorbidities. By utilizing this biochemical marker, which has been shown in various studies to exhibit alterations in PCOS, more specialized monitoring and treatment can be initiated from the very early weeks of pregnancy for women with PCOS. Materials and Methods: Between January 2021 and January 2023, a total of 21.026 pregnant women between 11+0 and 13+6 weeks of gestation, who underwent first-trimester screening tests as part of routine antenatal care at the Antenatal Clinic of the Department of Obstetrics and Gynecology at Ankara Bilkent Şehir Hastanesi, were identified. Among these, 1,882 pregnant women were determined to have been diagnosed with gestational diabetes mellitus (GDM) through OGTT screening. Of the 1,882 women, only 48 were identified through system imaging reports, physician notes, and laboratory data as having a pre-pregnancy diagnosis of PCOS, delivering at our hospital, and meeting the inclusion and exclusion criteria. These 48 patients were included as Group 1 in the study. From the 1,882 pregnant women who underwent OGTT screening and were diagnosed with GDM, 50 women without a diagnosis of PCOS and who delivered at our hospital were randomly selected and included as Group 2. Additionally, from the remaining group of pregnant women who underwent first-trimester screening tests, did not receive a diagnosis of GDM through OGTT screening, did not have PCOS, delivered at our hospital, and met the inclusion and exclusion criteria based on system imaging reports, physician notes, and laboratory data, 50 women were randomly selected to form the control group. In total, 148 pregnant women were included in the study. In our study, data were collected on the age, number of pregnancies, gestational week on the day the first-trimester screening test was performed, patient weight, CRL and NT measurements, PAPP-A levels, and GDM screening results using either 50g, 75g, or 100g OGTT in the late second trimester. Information regarding birth outcomes, gestational weeks at delivery, birth weights of the newborns, and the need for neonatal intensive care were also gathered. Conclusion: A total of 148 pregnant women were included in the study. The mean age of the participants was 30.2±4.8 years, and the mean weight was 69.0±12.1 kg. While 67.6% of the participants had no diagnosis of PCOS, 32.4% were diagnosed with PCOS prior to pregnancy. No significant differences were observed between women with and without PCOS in terms of age, weight, CRL, NT measurements, PAPP-A levels, and birth outcomes. Among the 98 women diagnosed with gestational diabetes mellitus (GDM), OGTT results showed that the mean glucose levels in the 50 g OGTT were significantly higher in the group with both PCOS and GDM compared to other groups (p<0.001). Similarly, in the 75 g OGTT, fasting, 1-hour, and 2-hour glucose levels were significantly higher in the group with PCOS and GDM compared to the other groups (p<0.001). In the 100 g OGTT, the 1-hour glucose mean was significantly higher in the PCOS and GDM group compared to the group without PCOS and GDM (p=0.012). A significant negative moderate correlation was found between PAPP-A IU/L levels and the 50 g OGTT result (r=-0.419), while a weak negative correlation was observed with the 1-hour glucose value of the 75 g OGTT (r=-0.247). However, no significant correlation was found between PAPP-A and the results of the 100 g OGTT. Birth outcomes revealed a mean gestational age of 38.7±1.4 weeks, a mean birth weight of 3300.5±389.2 grams, and a mean birth length of 50.1±1.8 cm. Of the deliveries, 48.6% were vaginal deliveries, while 51.4% were cesarean sections. The most common indications for cesarean delivery were repeat C-section (25%) and fetal distress (11.5%). No significant associations were identified between PCOS or GDM diagnosis and delivery method, neonatal sex, or cesarean indications.In conclusion, while PCOS and GDM diagnoses significantly affect OGTT results, the relationships between PAPP-A levels and OGTT results are limited, and no significant impact was observed on birth outcomes. Results: This study retrospectively examined the impact of first-trimester PAPP-A levels on the development of gestational diabetes mellitus (GDM) in pregnant women with and without polycystic ovary syndrome (PCOS). The findings revealed that low PAPP-A levels were significantly associated with GDM, with this relationship being more pronounced in pregnancies complicated by PCOS. It has been emphasized that PAPP-A can be used as a biomarker in early pregnancy risk assessment, but it is not sufficient on its own. The study's limitations included its retrospective design, a limited population, and restricted generalizability of the results. Prospective, large-scale studies are needed to further explore the effects of different PCOS phenotypes and other biomarkers. Additionally, incorporating demographic factors such as socioeconomic status, ethnicity, and lifestyle could enhance the applicability of findings to diverse populations. In conclusion, PAPP-A appears to be a promising biomarker for predicting GDM and other complications in early pregnancy. However, more extensive research is required to solidify its role in clinical practice and improve pregnancy outcomes.
Benzer Tezler
- Polikistik over sendromlu gebelerde gebelik komplikasyonları
Pregnancy complications of women with polycyctic ovary syndrome
BERNA ŞERMİN KILIÇ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2013
Kadın Hastalıkları ve Doğumİstanbul ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HASAN HAKAN SEYİSOĞLU
- Gestasyonel diabetes mellitus tanılı gebelerde hepassocin düzeylerinin değerlendirilmesi
Evaluation of hepassocin levels in pregnancy diagnosis of gestational diabetes mellitus
AYŞEGÜL ÇAKMAK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Kadın Hastalıkları ve DoğumSağlık Bilimleri ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MURAT MUHCU
- Gestasyonel Diyabetes Mellitus'lu gebelerde serum Isthmin-1 düzeylerinin değerlendirilmesi
Evaluation of serum Isthmin-1 levels in pregnancy diagnosis of Gestational Diabetes Mellitus
ZEYNEP ŞENTÜRK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Kadın Hastalıkları ve DoğumSağlık Bilimleri ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MURAT MUHCU
- Gestasyonel ve pregestasyonel diyabetes mellitusu olan gebelerde plazma asprosin düzeyinin gebelik prognozu ile ilişkisi
The relationship between plasma asprosin levels and pregnancy prognosis in pregnant women with gestational and pregestational diabetes mellitus
ÖZGE DOGANAY
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. İHSAN ATEŞ