Büllöz pemfigoid hastalarında sistemik inflamatuvar markerların tedavi öncesi ve sonrası değişimi
Changes in systemic inflammatory markers before and after treatment in patients with bullous pemphigoid
- Tez No: 943841
- Danışmanlar: DOÇ. DR. NERMİN KARAOSMANOĞLU
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Dermatoloji, Dermatology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Büllöz pemfigoid hastalarında hastalık aktivite skorunun ve bilinen sistemik inflamatuvar markerlar olan C- reaktif protein (CRP), sedimentasyon gibi bilinen belirteçlerin haricinde Eozinofil, Nötrofil/ Lenfosit oranı (NLO), Nötrofil/ Monosit oranı (NMO), Platelet, Platelet/Lenfosit oranı (PLO), Immatur granülosit ve Sıstemik Immun Index (SII) olarak biliinen ve son zamanlarda bilinirliği giderek artan bir marker olan Platelet x (Nötrofil / Lenfosit) oranlarının seçilen tedavi ajanıyla beraber başlangıç, 3. Ay ve 6.ay değişimlerini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: 01.01.2019 ile 01.01.2025 tarihleri arasında Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Dermatoloji Polikliniğine başvuran büllöz pemfigoid tanılı, yaş dağılımı açısından uygun bireyler çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışma kapsamında, katılımcıların CRP, sedimentasyon, beyaz kan hücreleri (WBC), nötrofil, lenfosit, monosit, eozinofil, platelet ve immatur granulosit parametreleri tanı anı başlangıç kabul edilerek, başlangıç, 3. Ay ve 6. Ay olmak üzere retrospektif olarak elektronik hasta kayıt sisteminden elde edilmiştir. Nötrofil-Lenfosit oranı (NLO), nötrofil sayısının lenfosit sayısına bölünmesiyle; Platelet-Lenfosit oranı (PLO) ise platelet sayısının lenfosit sayısına bölünmesiyle; Nötrofil – monosit oranı (NMO) nötrofil sayısının monosit sayısına bölünmesiyle hesaplanmıştır ve bu veriler istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya 55 büllöz pemfigoid hastası dahil edildi. Katılımcıların %58,2'si kadın, %41,8'i erkekti. Ortalama yaş 71,0±12,0 yıl olup, yaş aralığı 38 ile 88 yıl arasında değişmekteydi. Başlangıçta hastaların %47,3'ü orta, %25,5'i şiddetli hastalık aktivitesine sahipken; tedavi sonrası 6. ayda %96,4'ü hafif düzeye gerilemiştir. Ortalama aktivite skoru başlangıçta 6 iken, 3. ayda 3 ve 6. ayda 2 olarak ölçülmüştür. Çalışmada değerlendirilen biyobelirteçlerin başlangıç ve tedavi sürecindeki dağılımları, hastalığın inflamatuar seyrini ve tedavi yanıtını yansıtmaktadır. Başlangıç CRP düzeyi ortalama 17,8 mg/L olup 6. ayda 11,7 mg/L'ye gerilemiştir. Benzer şekilde ortalama sedimentasyon hızı 19,7 mm/saat iken tedavi sonrası 6. ayda 17,9 mm/saat'e düşmüştür. Eozinofil sayısı başlangıçta ortalama 1,07 iken, 3. ayda 0,19 ve 6. ayda 0,31 olarak saptanmıştır. Bu parametrelerin tümünde gözlenen düşüşler, sistemik inflamasyonun tedavi ile azaldığını desteklemektedir. Lenfosit düzeylerinde tedavi süreci boyunca artış eğilimi gözlenmiştir (başlangıç: 1,79; 6. ay: 2,23). Monosit düzeyleri ise genel olarak stabil seyretmiştir. Nötrofil-lenfosit oranı (NLO) başlangıçta ortalama 4,30 iken, 3. ayda 5,35'e yükselmiş ve 6. ayda 4,20'ye gerilemiştir. Trombosit-lenfosit oranı (PLO) ve sistemik inflamatuar indeks (SII) değerleri de tedavi sürecinde düşme eğilimindedir. SII başlangıçta ortalama 1234 iken, 6. ayda 1159'a düşmüştür. Bu biyobelirteçlerin zaman içindeki seyri, tedavinin immünolojik düzeyde etkinliğini ortaya koymaktadır Tedavi yaklaşımlarında en sık kullanılan ajan oral steroid (%78,2) olurken; mikofenolat mofetil (%49,1), omalizumab (%18,2), topikal steroid (%12,7) ve azatioprin (%1,8) daha düşük oranlarda kullanılmıştır. Sonuç: Tedavi kombinasyonları değerlendirildiğinde, %49,1 hastaya tekli, %41,8 hastaya ikili ve %9,1 hastaya üçlü tedavi uygulanmıştır.Tedavi ile hastaların aktivite skorlarında belirgin düşüş saptanmıştır. Tedaviye başlarken hastaların önemli bir kısmında orta (%47,3) ya da şiddetli (%25,5) hastalık aktivitesi gözlenmiş, ancak tedavi sonrası 6. ayda bu oran belirgin şekilde azalarak %96,4 hastada hafif aktivite düzeyine gerilemiştir. Ortalama aktivite skoru başlangıçta 6 iken, 3. ayda 3 ve 6. ayda 2 olarak ölçülmüştür.Sistemik inflamatuvar markerlarda lenfosit düzeyleri hariç hepsinde azalma gözlenmiş olup CRP, eozinofil, platelet ve PLO değerleri ise zamanla istatistiksel olarak anlamlı şekilde düşüş göstermiştir (p <0.05).
Özet (Çeviri)
Objective: The aim of this study is to evaluate the changes in disease activity scores and systemic inflammatory markers in patients with bullous pemphigoid, not only including well-known indicators such as C-reactive protein (CRP) and erythrocyte sedimentation rate (ESR), but also focusing on emerging biomarkers such as eosinophil count, neutrophil-to-lymphocyte ratio (NLR), neutrophil-to-monocyte ratio (NMR), platelet count, platelet-to-lymphocyte ratio (PLR), immature granulocyte count, and systemic immune-inflammation index (SII), specifically defined as Platelet × (Neutrophil / Lymphocyte). These parameters were assessed at baseline, 3 months, and 6 months following the initiation of selected treatment agents. Materials and Methods: Patients diagnosed with bullous pemphigoid who presented to the Dermatology Outpatient Clinic of Ankara Training and Research Hospital between 01.01.2019 and 01.01.2025 and who met the age-related eligibility criteria were included in the study. Retrospective data, including CRP, ESR, white blood cell count (WBC), neutrophils, lymphocytes, monocytes, eosinophils, platelets, and immature granulocytes, were obtained from the electronic medical records at three time points: baseline (defined as the time of diagnosis), 3rd month, and 6th month. NLR was calculated as the ratio of neutrophils to lymphocytes; PLR as the ratio of platelets to lymphocytes; and NMR as the ratio of neutrophils to monocytes. These data were statistically analyzed. Results: A total of 55 patients with bullous pemphigoid were included in the study. Of the participants, 58.2% were female and 41.8% were male. The mean age was 71.0 ± 12.0 years, ranging from 38 to 88 years. At baseline, 47.3% of the patients had moderate disease activity, and 25.5% had severe activity; by the 6th month of treatment, 96.4% had regressed to mild disease activity. The mean activity score was 6 at baseline, 3 at month 3, and 2 at month 6. The distribution of the evaluated biomarkers during the treatment period reflected the course of inflammation and response to therapy. The mean CRP level decreased from 17.8 mg/L at baseline to 11.7 mg/L at month 6. Similarly, mean ESR declined from 19.7 mm/h to 17.9 mm/h. The eosinophil count dropped from a baseline mean of 1.07 to 0.19 at month 3 and 0.31 at month 6. These decreases support the reduction in systemic inflammation with treatment. An increasing trend in lymphocyte counts was observed over the course of treatment (from 1.79 at baseline to 2.23 at month 6), while monocyte counts remained relatively stable. NLR increased from a baseline mean of 4.30 to 5.35 at month 3 and decreased to 4.20 at month 6. Both PLR and SII values showed a declining trend during treatment, with SII decreasing from 1234 at baseline to 1159 at month 6. The longitudinal trends of these biomarkers indicate the immunologic efficacy of the applied treatments. The most frequently used agent was oral corticosteroids (78.2%), followed by mycophenolate mofetil (49.1%), omalizumab (18.2%), topical corticosteroids (12.7%), and azathioprine (1.8%). Conclusion: Regarding treatment strategies, monotherapy was administered to 49.1% of patients, dual therapy to 41.8%, and triple therapy to 9.1%. A significant reduction in disease activity scores was observed with treatment. At treatment initiation, a considerable proportion of patients had moderate (47.3%) or severe (25.5%) disease activity; by the 6th month, 96.4% had regressed to mild activity. The mean activity score dropped from 6 at baseline to 3 at month 3 and to 2 at month 6. Among systemic inflammatory markers, all showed a decrease during treatment except for lymphocyte counts. CRP, eosinophils, platelet count, and PLR values demonstrated statistically significant reductions over time (p < 0.05).
Benzer Tezler
- 1985-1988 tarihleri arasında kliniğimizde yapılan keratoplasti ameliyatları sonuçları
Başlık çevirisi yok
ZÜBEYDE ŞAHİN
- Dermatolojide direkt immunofloresan yöntemin değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
RIFKİYE SARICA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1989
Dermatolojiİstanbul ÜniversitesiDermatoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. GÜLSEVİM AZİZLERLİ
- Oto immun büllöz hastalıklarda (Pemfigus ve Pemfigoid'de) immunfloresan yönteminin uygulanabilirliği
Başlık çevirisi yok
NURAY S. GÜREL
Yüksek Lisans
Türkçe
1990
Dermatolojiİstanbul ÜniversitesiTıbbi Biyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MAHMUT N. ÇARİN
- Primer spontan pnömotoraks olgularında serum alfa-1-antitripsin düzeyinin araştırılması spontan pnömotorakslı 352 olgunun değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
OLGUN KADİR ARIBAŞ
- Ostiomeatal birimdeki anatomik varyasyonların ve paranazal sinüslerdeki mukozal anormalliklerin bilgisayarlı tomografi ile değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
BİLGİN TOPCU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1993
Radyoloji ve Nükleer TıpCumhuriyet ÜniversitesiRadyodiagnostik Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. MÜBECCEL AKSU