Geri Dön

Böbrek nakil alıcılarında CMV ve BKV viremisi insidansı, risk faktörleri ve greft sağ kalımınına etkileri

Incidence, risk factors, and impact on graft survival of CMV and BKV viremia in kidney transplant recipients

  1. Tez No: 944012
  2. Yazar: AYÇA NUR DALKIRAN BAYDAR
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. İMRAN HASANOĞLU
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji, Infectious Diseases and Clinical Microbiology
  6. Anahtar Kelimeler: Böbrek nakli, BKV, CMV, sağ kalım, GFR, BK virüsü, Sitomegalovirüs, Kidney transplantation, BKV, CMV, co-viremia, survival, GFR, BK virus, Cytomegalovirus
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Ankara Bilkent Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Çalışmamızda böbrek nakil alıcılarında CMV ve BKV viremisi insidansı, risk faktörleri ve greft sağ kalımına etkilerini değerlendirmek amaçlanmıştır. Aynı zamanda bu iki virüsün böbrek nakil alıcılarında viremi sıralamalarında belirgin bir patern olup olmadığı ve birlikteliklerinde anlamlı bir ilişki olup olmadığının saptanması hedeflenmiştir. Gereç ve yöntem: Mart 2019 ile Eylül 2024 tarihleri arasında Ankara Bilkent Şehir Hastanesi'nde takip edilen 18 yaşından büyük ve en az 6 aydır takibi merkezimizde olan böbrek nakil alıcıları retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Hastaların yaş, cinsiyet, ek hastalık, kronik böbrek hastalığı nedeni, hemodiyalize giriş yeri ve süresi gibi demografik özellikleri, BKV ve CMV yükleri, GFR ve kreatinin değerleri, takip sonu hasta ve greft sağ kalımları, rejeksiyon durumları incelenmiştir. İstatistiksel analizler için SPSS 27.0 paket programı kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi için p değerinin 0,05'ten küçük olması kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışmamızdaki hastaların yaş ortalaması 47,0±13,3 olup %60,2'si erkekti. Toplam takip süresi sonunda 249 hastanın 17'si (%6,8) kaybedilmiştir. Hastaların testin saptayabildiği tüm değerler pozitif kabul edildiğinde %28,1'inde, 1000 ve üzeri kopya değeri pozitif kabul edildiğinde %11,6'sında 10.000 ve üzeri kabul edildiğinde ise %7,2'sinde BKV viremi saptanmıştır. Testin saptayabildiği tüm değerler pozitif kabul edildiğinde hastaların %36,2'sinde, 10.000.000 ve üzeri değerler pozitif kabul edildiğinde ise %14,1'i BKV virüri gelişmiştir. BKVAN 19 hastada (%7,6) gelişmiştir. CMV için; testin saptayabildiği tüm değerler pozitif kabul edildiğinde %43,4; kopya sınırı 1000 ve üzeri değerler pozitif kabul edildiğinde ise %14,9'u pozitiftir. BKV veya CMV viremisinin hasta sağ kalımına ve rejeksiyona etkisi olmadığı bulunmuştur. BKV varlığının greft kaybını istatistiksel olarak arttırdığı bulunmuş olup (p=0,027), CMV ile greft kaybı arasında ilişki bulunamamıştır. BKV gelişim için hemodiyaliz süresi uzunluğunun (p=0,026) ve kadaverik nakil olmasının (p=0,02) risk faktörü olduğu bulunmuştur. BKV yükü 1000 kopya/ml'den büyük olan hastalarda 3-6-12.ay kreatininde istatistiksel olarak anlamlı artış saptanmıştır (3.ay p=0,01, 6.ay p <0,01, 12.ay p=0,01). CMV varlığının GFR'yi etkilemediği bulunmuştur; ancak CMV yükü 1000 IU/ml üzeri olan hastaların 6 ve 12. ay kreatininlerinde anlamlı artış gözlenmiştir (p=0,048 p=0,022) Araştırmamızda CMV pozitif hastalarda anlamlı şekilde BKV viremisinin eşlik ettiği görülmüştür (p=0,02); ancak BKV ve CMV arasında bir öncelik sıralaması farkı saptanmamıştır Sonuç: BKV ve CMV böbrek nakil hastaları için tetikte olunması gereken, tehdit oluşturan virüslerdir. Araştırmamızda BKV'ün allograft kaybına sebep olduğu ve böbrek fonksiyonlarını kötü etkilediği bulunmuştur, aynı zamanda bu virüslerin birlikteliği anlamlı şekilde daha fazla görülmüştür. Virüsler arasında bir öncelik sıralamasında anlamlı fark bulunmamıştır. Bu durum hastaların aldıkları immunsupresif tedaviye bağlı viral reaktivasyona atfedilebilir; ancak daha büyük örneklemli çalışmalar ile viremi gelişim sıralamalarında bir patern olup olmadığı ve bu iki virüsün birbirlerini nasıl etkilediğine dair yeni bilgilere ihtiyaç vardır. Böbrek nakil alıcılarında BKV ve CMV 'nin önlenemez sonuçlara sebep olmadan düzenli aralıklarla taranması, erkenden müdahale edilmesi morbiditeyi azaltmak için önemlidir.

Özet (Çeviri)

Objective: The aim of our study was to evaluate the incidence of CMV and BKV viremia, risk factors, and their effects on graft survival in kidney transplant recipients. Materials and Methods: A retrospective analysis was conducted on kidney transplant recipients aged over 18 years who had been followed up at Ankara Bilkent City Hospital between March 2019 and September 2024. These patients had been monitored at our center for at least 6 months. Demographic characteristics such as age, gender, comorbidities, cause of end-stage renal disease, hemodialysis duration and initiation site, as well as BKV and CMV viral loads, GFR and creatinine values, patient and graft survival, rejection status, and other clinical parameters were evaluated. Statistical analyses were performed using SPSS 27.0 software. A p-value of less than 0.05 was considered statistically significant. Results: The average age of the patients in our study was 47.0±13.3 years, and 60.2% of them were male. At the end of the total follow-up period, 17 out of 249 patients (6.8%) had died. When all detectable values by the test were considered positive, BKV viremia was detected in 28.1% of patients; when values with ≥1000 copies were considered positive, it was found in 11.6%; and when values ≥10,000 copies were considered positive, 7.2% of patients showed BKV viremia. When all detectable values were considered positive, 36.2% of patients had CMV viremia, and when ≥10,000,000 copies were considered positive, 14.1% were CMV positive. BKV-associated nephropathy (BKVAN) was observed in 19 patients (7.6%). For CMV, when all detectable values were considered positive, 43.4% were CMV positive; and when the threshold for positivity was ≥1000 copies, 14.9% tested positive. There was no effect of BKV or CMV viremia on patient survival or rejection status. However, the presence of BKV was found to statistically increase the risk of graft loss (p=0.027), while no relationship was found between CMV and graft loss. A prolonged duration of hemodialysis (p=0.026) and cadaveric transplant (p=0.02) were identified as risk factors for the development of BKV. In patients with a BKV viral load >1000 copies/ml, statistically significant increases in creatinine levels were detected at the 3rd, 6th, and 12th months (3 months p=0.01, 6 months p<0.01, 12 months p=0.01). The presence of CMV was found not to affect GFR. In our study, a significant association between BKV viremia and CMV positivity was observed (p=0.02). Conclusion: BKV and CMV are potentially threatening microorganisms that require vigilance in renal transplant recipients. Our study found that BKV contributes to allograft loss and adversely affects kidney function. Additionally, a significant co-occurrence of these viruses was observed. No priority ranking was found between the viruses; this situation can be attributed to viral reactivation due to immunosuppressive treatment received by patients. However, larger-scale studies are needed to determine whether there is a pattern in the development of viremia and to understand how these two viruses influence each other. Regular screening of BKV and CMV in kidney transplant recipients is important to reduce morbidity through early intervention without leading to irreversible consequences.

Benzer Tezler

  1. BK virus enfeksiyonlu böbrek nakli alıcılarında azathiopürin tedavisinin etkinliğinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the effectiveness of azathioprine treatment in kidney transplant recipients with bk virus infection

    ARDA YAVUZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    NefrolojiUludağ Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ALPARSLAN ERSOY

  2. Böbrek nakili hastalarında Hepatit C enfeksiyonunun uzun dönem greft fonksiyonları üzerine etkisi

    Effect of hepatitis C infection on long-term graft functions in kidney transplant patients

    ABDULLAH ÇIPLAK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    NefrolojiAkdeniz Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. VURAL TANER YILMAZ

  3. Renal transplant alıcılarında BK ve CMV pozitifliğinin magnezyum düzeyi ile ilişkisi

    Association of BK and CMV positivity with magnesium levels in renal transplant recipients

    MEHMET TURAN BOZMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    İç Hastalıklarıİnönü Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ HACI BAYRAM BERKTAŞ

  4. 65 yaş üstü ve altı renal nakil alıcılarında greft sağkalımı ve hasta sağkalımının incelenmesi

    Investigation of graft and patient survival in renal transplant recipients over and under 65 years of age

    SEVİM GÜLSEN ÖZEREN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    İç HastalıklarıAkdeniz Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HÜSEYİN KOÇAK

  5. Düşük immünolojik riskli böbrek nakilli hastalarda antitimosit globulin ve basiliksimab indüksiyon tedavilerinin etkinliklerinin ve güvenilirliklerinin karşılaştırılması

    Comparison of the effectiveness and safety of antithmocyte globulin and basiliximab induction therapies in low immunological risk kidney transplant patients

    MÜGE TEKİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    NefrolojiAkdeniz Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HÜSEYİN KOÇAK