İlkokul öğrenci velilerinin ebeveyn çocuk ilişkisi ve ihmal istismar konusuna bakışı
Perspectives of parents of primary school students on parent-child relationships and child neglect/abuse
- Tez No: 945166
- Danışmanlar: DOÇ. DR. RABİA SOHBET
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Hemşirelik, Halk Sağlığı, Nursing, Public Health
- Anahtar Kelimeler: Ebeveyn- çocuk ilişkisi, Ebeveyn, Farkındalık, İhmal, İstismar, Parent- child relationship, Parents, Awareness, Neglect, Abuse
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Gaziantep Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Hemşirelik Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Hemşirelik Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Araştırma, ebeveynlere yönelik çocuk ihmal/istismar bilgilerini ve çocukları ile ilişkilerini değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı-kesitsel araştırma evrenini Gaziantep/Şahinbey ilçesindeki iki ilköğretim okulunda eğitim gören toplam 4057 öğrenci ebeveyni oluşturmuştur. Örneklem seçimine gidilmeden Nisan-Haziran 2023'de araştırmaya katılmayı kabul eden 1762 öğrenci ebeveyni oluşturmuştur. Veriler, ebeveynlerin sosyodemografik özellikleri ve ihmal/istismar farkındalığı içeren Kişisel Bilgi Formu, Ebeveyn Çocuk İhmal ve İstismarı Farkındalık Ölçeği ve Ebeveyn Çocuk İlişki Ölçeği ile toplanmış; analizde SPSS 25.0 istatistik paket programı kullanılmıştır. Araştırmaya katılan ebeveynlerin %68,6'sı kadın, %58'i 26-36 yaş arasında, %36,4'ü ilkokul mezunu ve %73,5'i 3-5 çocukludur. Ebeveynlerin %76'sı 8-18 yıl arası evli, %95,6'sı eşi ile birlikte yaşamaktadır. Ebeveynlerin %92,3'ü isteyerek çocuk yapmış, %93,1'i çocuklarına kendi/eşi bakmaktadır. Ebeveynlerin %84,3'ünün aile içi ilişkileri iyi durumda ve %96,1'i yakın çevresinde ihmal/istismar görmemiştir. Ebeveynlerin %27,9'u çocuk ihmal/istismarı konusunda yeterli bilgiye sahip olmayıp, %17,8'i ise çocuk ihmal/istismar durumunda yapılması gerekenler hakkında bilgi eksikliği yaşamaktadır. Ebeveynlerin ihmal/istismar farkındalıkları orta, çocuk ilişkileri orta-yüksek düzeydedir. Annelerin çocuk ihmal/istismar farkındalıkları, çocuk ilişkileri babalara göre yüksektir. Ebeveynlerin cinsiyet, yaş, eğitim, aile tipi, çocuk sayısı, aile içi ilişkiler, düşük yapma, isteyerek çocuk yapma ihmal/istismar farkındalık seviyesinde farklılık önemlidir (p˂0.05). Ebeveynlerin cinsiyet, eğitim, aile tipi, kürtaj geçirme ebeveyn/çocuk ilişkilerinde farklılık önemlidir (p˂0.05). Ebeveynlerin çocuk ihmal/istismar farkındalık bilgi düzeyini artırılmasına yönelik eğitici programlar, çocukları ile sağlıklı ilişkiler kurabileceği adımlar atılmalıdır. Çocuk ihmal/istismar durumunda hemşirelerin etik, hukuki sorumluluklarının farkında olması, olguların erken tanılanmasına yönelik bilgi ve becerilerini geliştirmesi, eğitim faaliyetlerine aktif katılım göstermesi ve toplumda farkındalık yaratmaya yönelik çalışmalarda yer alması gerekmektedir.
Özet (Çeviri)
The study aimed to evaluate the knowledge of parents regarding child neglect and abuse and their relationships with their children. This descriptive, cross-sectional study was conducted among 4057 parents of students from two primary schools in Şahinbey, Gaziantep. Without sampling, 1762 parents who volunteered between April and June 2023 formed the study sample. Data were collected via a personal information form (covering parents' sociodemographic characteristics and awareness of neglect/abuse), the Parent-Child Neglect and Abuse Awareness Scale, and the Parent-Child Relationship Scale. SPSS 25.0 was used for analysis. Among participants, 68.6% were female, 58% aged 26–36, 36.4% had primary education, and 73.5% had 3–5 children. Most were married for 8–18 years (76%) and lived with their spouse (95.6%). Additionally, 92.3% intentionally had children and 93.1% reported that they or their spouse provided direct care. While 84.3% reported positive family relationships, 96.1% had not witnessed neglect or abuse in their surroundings. However, 27.9% lacked knowledge of neglect/abuse, and 17.8% were unaware of proper action. Parents demonstrated moderate levels of awareness and moderately strong parent-child relationships. Mothers showed higher scores in both areas compared to fathers. Significant differences in awareness were found based on gender, age, education, family type, number of children, family relationships, miscarriage, and planned childbearing (p<0.05). Parent-child relationship differences were associated with gender, education, family type, and abortion history (p<0.05).Educational interventions are recommended to improve parental awareness and support healthy parent-child dynamics. In instances of child neglect and abuse, it is essential for nurses to be aware of their ethical and legal responsibilities, to strengthen their knowledge and skills for the early identification of such cases, to actively engage in educational initiatives, and to participate in efforts aimed at raising awareness within the community.
Benzer Tezler
- İlkokul çağı erkek çocuklarında inmemiş testis anomalisi ve insidansı
The anomaly and incidence of cryptorchidism in primary school boys
SERDAR SEZGİN
- Kalkınmada öncelikli yörelerde görev yapan vali-kaymakam il ve ilçe Milli Eğitim Gençlik ve Spor Müdürlerinin ilköğretim yönetiminde karşılaştıkları güçlükler
Başlık çevirisi yok
MUSTAFA YALÇINKAYA
Yüksek Lisans
Türkçe
1987
Eğitim ve ÖğretimGazi ÜniversitesiEğitim Yönetimi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. AYŞEGÜL ATAMAN
- Hazır giyim sanayiinde nitelikli insangücü ihtiyacı
Başlık çevirisi yok
HANDAN SEZER
Yüksek Lisans
Türkçe
1986
Endüstri ve Endüstri MühendisliğiGazi ÜniversitesiGiyim Endüstrisi ve Giyim Sanatları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. AYŞEGÜL ATAMAN
- Hazır giyim üreten bir işletmede organizasyon ve yönetim sorunları
Başlık çevirisi yok
GÜLCAN GÖNENÇ
Yüksek Lisans
Türkçe
1986
İşletmeGazi ÜniversitesiGiyim Endüstrisi ve Giyim Sanatları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. RASİH DEMİRCİ
- Acil yardım ve tedavi hastanelerinin idari mali ve teknik yönden planlaması
Başlık çevirisi yok
SERVET OKUYUCU
Yüksek Lisans
Türkçe
1985
HastanelerGazi ÜniversitesiKazalarda Acil Yardım ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HİKMET PEKCAN