Geri Dön

Çocuk acil serviste hizmet veren doktorların akılcı antibiyotik kullanımı hakkındaki yaklaşımlarının ve kullanılan antibiyotiklerin hastalar üzerindeki etkinliklerinin değerlendirilmesi

Evaluation of the approaches of physicians working in the pediatric emergency department toward rational antibiotic use and the effectiveness of the antibiotics used on patients

  1. Tez No: 956610
  2. Yazar: ABDULLAH HARUN ALBAYRAK
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ADEM KARBUZ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Hamidiye Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, çocuk acil servislerinde görev yapan hekimlerin akılcı antibiyotik kullanımı konusundaki yaklaşımlarını, reçeteleme alışkanlıklarını ve seçilen antibiyotiklerin klinik etkinliğini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, çocuk acil serviste görev yapan hekimlerin akılcı antibiyotik kullanımına yönelik yaklaşımları ile reçete edilen antibiyotiklerin hasta üzerindeki etkileri değerlendirildi. Çalışma yüz yüze anket yöntemiyle gerçekleştirildi. Hekimlere unvanları, günlük hasta sayıları, mezuniyet sonrası akılcı antibiyotik kullanımı ile ilgili eğitim durumları ve reçeteleme alışkanlıklarını içeren bir anket uygulandı. Hasta grubunu, çocuk acil servise ateş şikâyetiyle başvuran, kronik hastalığı olmayan ve antibiyotik reçete edilen 0–18 yaş arası hastalar oluşturdu. Hastalar, yaş, bakım verenin eğitim düzeyi ve son bir yıldaki antibiyotik kullanım sayısına göre sınıflandırıldı. Tedavi sonrası kontrole çağrılan hastalarda, antibiyotik kullanım düzeni, uyumsuzluk nedenleri, klinik seyir ve yan etkiler değerlendirildi. Bulgular: Çalışma, 200 hekim ve 251 antibiyotik kullanan hasta üzerinde yürütüldü. Hekimlerin %66'sı mezuniyet sonrası akılcı antibiyotik kullanımı eğitimi alırken, eğitim alma oranları unvanlara göre değişiklik gösterdi. Hekimlerin antibiyotik tercihlerinde en önemli kriter“hastalığa uygun etken”olması (%95,5) iken, hasta/hasta yakını baskısı %20 oranında etkili oldu. Hekimlerin %82,5'inin en sık akut tonsillofarenjit için antibiyotik reçete ettikleri görüldü. Hekimlerin antibiyotik reçeteleme oranlarının yüksek olduğu ve reçete edilen antibiyotiklerde geniş spektrumlu etken maddelerin tercih edildiği belirlendi. Antibiyotik kullanım öncesi tanısal testlerin yetersiz kullanıldığı öne çıktı. Hastaların %76,5'i antibiyotiği önerilen şekilde kullanırken, uyumsuzluk nedenleri arasında semptomlarda iyileşme (%23,7), ilacın kötü tadı/kokusu (%20,3) öne çıktı. Sonuç: Çalışma, çocuk acil servislerinde akılcı antibiyotik kullanımını iyileştirilmesi için hedefe yönelik eğitim programları, tanısal testlerin yaygınlaştırılması ve hasta-hekim iletişiminin güçlendirilmesi gerektiğini vurgulamaktadır. Bu bulgular, antibiyotik direnciyle mücadele ve pediatrik enfeksiyonların optimal tedavisi için klinik ve politik düzeyde adımlar atılmasına rehberlik edecek niteliktedir.

Özet (Çeviri)

Aim: The aim of this study is to evaluate the approaches of physicians working in pediatric emergency departments toward rational antibiotic use, their prescribing habits, and the clinical effectiveness of the antibiotics they choose. Materials (Patients) and Methods: In this study, the approaches of physicians working in pediatric emergency departments toward rational antibiotic use and the effects of prescribed antibiotics on patients were evaluated. The study was conducted using face-to-face surveys. Physicians were given a questionnaire covering their professional titles, daily patient load, post-graduation training on rational antibiotic use, and prescribing habits. The patient group consisted of individuals aged 0–18 who presented to the pediatric emergency department with fever, had no chronic illnesses, and were prescribed antibiotics. Patients were categorized based on age, the educational level of their caregivers, and the number of antibiotic uses in the past year. Among those called for follow-up after treatment, antibiotic usage patterns, reasons for non-adherence, clinical course, and side effects were assessed. Results: The study included 200 physicians and 251 patients who used antibiotics. While 66% of physicians had received post-graduate training on rational antibiotic use, training rates varied by title. The main criterion in antibiotic selection was“appropriate agent for the disease”(95.5%), while patient/caregiver pressure influenced 20%. Acute tonsillopharyngitis was the most common diagnosis for which antibiotics were prescribed (82.5%). Prescription rates were high, with a preference for broad-spectrum antibiotics, and diagnostic tests were found to be underused. Among patients, 76.5% used antibiotics as recommended; non-compliance was mainly due to symptom improvement (23.7%) and unpleasant taste or smell of the drug (20.3%). Conclusion: The study highlights the need for targeted training programs, wider use of diagnostic tests, and strengthened physician–patient communication to improve rational antibiotic use in pediatric emergency departments. These findings can guide clinical and policy-level actions in combating antibiotic resistance and ensuring optimal treatment of pediatric infections.

Benzer Tezler

  1. Süt formüllerinin tüketim uygulamaları ve süt formüllerinin C vitamini içeriği ile pH değerleri

    Başlık çevirisi yok

    GÖNÜL VAROL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    Besin Hijyeni ve Teknolojisiİstanbul Üniversitesi

    Çocuk Gelişimi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. TÜRKAN KUTLUAY

  2. Adolesan intihar girişimlerinin psiko-sosyal nedenleriyle ilgili araştırma

    Başlık çevirisi yok

    NAZMİYE YÜKSEL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Psikolojiİstanbul Üniversitesi

    Aile Sağlığı Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AYSEL EKŞİ

  3. Gelişim nörolojisi polikliniğine başvuran nöral tüp defektli olgularda prospektif bir inceleme

    Başlık çevirisi yok

    İLKBAHAR EMİNE GÜLTEKİN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Aile Sağlığı Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SELÇUK APAK

  4. Türkiye'de serebral hareket bozukluklarının etiyolojisi epidemiyolojisi ve bazı klinik özellikleri

    Başlık çevirisi yok

    AŞER BENSUSAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı