Geri Dön

Ebeveynlik tutumlarını etkileyen faktörler: Çocukluk çağı travmaları ve güncel ebeveyn çocuk ilişkileri

Childhood traumas and their relationships with their children as predictors of parents' parenting styles

  1. Tez No: 956831
  2. Yazar: PINAR YANPAR
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ DERYA KAVGAOĞLU, DR. ÖĞR. ÜYESİ AYLİN AKINLAR
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Eğitim ve Öğretim, Education and Training
  6. Anahtar Kelimeler: Ana-baba çocuk ilişkileri, Ana-çocuk etkileşimi, Ebeveyn-çocuk ilişkisi, Mother-child interaction, Parents-child relation
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Gelişim Üniversitesi
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Gelişimi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Eğitim Bilimleri Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

“Ebeveynlik Tutumlarını Etkileyen Faktörler: Çocukluk Çağı Travmaları ve Güncel Ebeveyn Çocuk İlişkileri”başlıklı bu araştırma, ebeveynlerin çocukluk çağı travmalarının (ÇÇT) çocuk yetiştirme tutumları üzerindeki etkisini ve ebeveyn-çocuk ilişkisi bağlamında nasıl şekillendiğini incelemektedir. Çalışmada, ebeveynlerin çocuklarına yönelik tutumları ile çocuklukta yaşanan travmatik deneyimler arasındaki ilişki ele alınmıştır. Ayrıca, ebeveynlerin çocuklarıyla olan ilişkilerinin çocuk yetiştirme tutumlarına etkisi değerlendirilmiş; ebeveynlerin cinsiyeti, yaşı, medeni durumu, eğitim seviyesi ve gelir düzeyi gibi demografik faktörlerin ebeveynlik tutumları üzerindeki farklılaşmaları analiz edilmiştir. Araştırma, 372 ebeveynin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden çoklu regresyon analizi, ANOVA ve Post-Hoc testleri yapılarak ebeveyn tutumları ile bağımsız değişkenler arasındaki ilişkiler test edilmiştir. Elde edilen bulgulara bakıldığında, çocukluk çağı travmalarının ebeveynlerin otoriter ve koruyucu tutumlarını artırdığı, demokratik tutumları ise farklı şekillerde etkilediği saptanmıştır. Özellikle fiziksel ihmal, fiziksel istismar, duygusal istismar, cinsel istismar ve duygusal ihmalin, ebeveynlik tarzları üzerinde belirleyici olduğu görülmüştür. Ebeveyn-çocuk ilişkisinin çocuk yetiştirme tutumları ile doğrudan ilişkili olduğu bulunmuş; olumlu ebeveyn-çocuk ilişkisinin demokratik tutumu desteklediği, çatışmanın ise otoriter tutumu artırdığı gözlemlenmiştir. Demografik değişkenler açısından incelendiğinde, annelerin daha demokratik, babaların ise daha otoriter ebeveynlik tutumu sergilediği belirlenmiştir. Yaş değişkenine göre 30-39 yaş grubundaki ebeveynlerin demokratik, 60 yaş ve üzerindeki ebeveynlerin otoriter, 40-49 ve 50-59 yaş grubundakilerin koruyucu tutumlarının daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Medeni durum ve aylık gelir değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık bulunmazken, eğitim seviyesi açısından ilköğretim mezunu ebeveynlerin daha yüksek koruyucu tutum sergilediği ortaya çıkmıştır. Sonuç olarak, ebeveynlerin çocukluk çağı travmalarının, çocuk yetiştirme stilleri üzerinde kalıcı etkiler bırakabileceği, ancak ebeveyn-çocuk ilişkisinin niteliğinin bu süreci büyük ölçüde şekillendirdiği belirlenmiştir. Bu doğrultuda, ebeveynlerin travmatik geçmişlerinin farkında olmalarını sağlamak, ebeveynlik becerilerini desteklemek ve aile içi iletişimi güçlendirmek amacıyla psikoeğitim programları ve destekleyici müdahalelerin artırılması önerilmektedir.

Özet (Çeviri)

This study, titled“Factors Influencing Parenting Attitudes: Childhood Traumas and Contemporary Parent–Child Relationships,”examines the impact of parents' childhood traumas (CTEs) on their parenting attitudes and explores how these attitudes are shaped within the context of the parent–child relationship. It examines the relationship between parents' attitudes toward their children and their own traumatic experiences during childhood. Additionally, the study evaluates the influence of the quality of the parent–child relationship on parenting styles and analyzes how demographic variables—such as gender, age, marital status, education level, and income—contribute to variations in parenting attitudes. The research was conducted with the participation of 372 parents. Utilizing quantitative research methods, multiple regression analysis, ANOVA, and post-hoc tests were performed to assess the relationships between parenting attitudes and the independent variables. The findings revealed that childhood traumas tend to increase authoritarian and protective parenting attitudes, while their influence on democratic attitudes varies. Notably, experiences of physical neglect, physical abuse, emotional abuse, sexual abuse, and emotional neglect were identified as significant determinants of parenting styles. The study also found a direct association between the quality of the parent–child relationship and parenting attitudes: a positive relationship supports a democratic parenting style, whereas conflict tends to reinforce authoritarian attitudes. In terms of demographic variables, mothers were more likely to exhibit democratic attitudes, while fathers were more inclined toward authoritarian styles. Parents aged 30–39 were found to exhibit more democratic attitudes; those aged 60 and above tended to be more authoritarian; and individuals aged 40–49 and 50–59 displayed more protective tendencies. While marital status and income level did not yield significant differences, educational background did: parents with only a primary education were more likely to demonstrate protective attitudes. In conclusion, childhood traumas appear to exert lasting effects on parenting styles; however, the quality of the parent–child relationship plays a critical role in shaping these outcomes. Accordingly, it is recommended to increase the availability of psychoeducational programs and supportive interventions aimed at helping parents recognize the impact of their traumatic pasts, enhance their parenting skills, and strengthen family communication.

Benzer Tezler

  1. Arpada diallel melez analizleri ile bazı tarımsal özelliklerin kalıtımı üzerinde araştırmalar

    Başlık çevirisi yok

    KAYIHAN Z. KORKUT

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1981

    ZiraatEge Üniversitesi

    Bitki Islahı ve Genetik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İBRAHİM DEMİR

  2. Ebeveynlerin 5-6 yaş çocuklarını ödüllendirme ve cezalandırma yöntemleri (Ankara il sınırları içinde yapılan bir araştırma)

    Başlık çevirisi yok

    SERAP BUZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    PsikolojiGazi Üniversitesi

    Çocuk Gelişimi ve Eğitimi Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. NURPER SAVAŞ ÜLKÜER

  3. Lise öğrencilerinin stres yaşantılarında kullandıkları başaçıkma stratejilerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi

    Başlık çevirisi yok

    FERDA AYSAN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1988

    PsikolojiHacettepe Üniversitesi

    Psikolojik Danışma ve Rehberlik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İ. ETHEM ÖZGÜVEN

  4. Buğday bitkisinde çeşitler arası malzemeler sonucu oluşan hibridlerde heterasis, heterobeltiosis ve bunlardan yararlanma

    Başlık çevirisi yok

    KÖKSAL YAĞDI

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1989

    ZiraatUludağ Üniversitesi

    Tarla Bitkileri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HALİS RUHİ EKİNGEN