Türk sinemasında modern bir anlatı: Selman Nacar sineması
A modern narrative in Turkish cinema: Selman Nacar cinema
- Tez No: 959586
- Danışmanlar: DOÇ. DR. NESLİHAN GÖKER
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Radyo-Televizyon, Radio and Television
- Anahtar Kelimeler: Sinema, Modern Sinema, Anlatı Türleri, Selman Nacar, Cinema, Modern Cinema, Narrative Types, Selman Nacar
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Fırat Üniversitesi
- Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: İletişim Bilimleri Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: İletişim Bilimleri Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışma, Selman Nacar sinemasının modern sinema unsurlarıyla kurduğu ilişkiyi, Peter Wollen'ın“yedi erdem”ve“yedi günah”ikilemi üzerinden analiz etmektedir. Nacar'ın filmlerinde, klasik anlatı sinemasının şeffaflık, özdeşleşme ve kapalılık gibi geleneksel özelliklerinin nasıl dönüştürüldüğü; yerine ön plana çıkarma, yabancılaşma ve açıklık gibi çağdaş sinema erdemlerinin nasıl ikame edildiği incelenmiştir. Tezde, yönetmenin uzun plan sekans tercihleri ve diegesis içi gerçekçilik vurgusuyla Wollen'in“şeffaflık yerine ön plana çıkarma”erdemini ne ölçüde benimsediği ortaya konmuştur. Ayrıca karakterlerin etik çatışmalarının açık uçlu bırakılması,“kapalılık yerine açıklık”erdemini beslerken, izleyiciyi pasif tüketici olmaktan çıkarıp aktif bir yorumlayıcı konumuna taşımaktadır. Sessizlik ve diyalog balansı üzerinden yapılan görsel-işitsel analiz,“haz yerine rahatsızlık”ve“özdeşleşme yerine yabancılaşma”erdemlerinin Nacar sinemasının özünü oluşturduğunu göstermektedir. Buna karşılık, ana akım anlatının hız ve netlik arayışına tepki olarak sergilenen yavaş tempo, Wollen'ın“hız yerine derinlik”ilkesiyle örtüşmektedir. Sonuç olarak, Selman Nacar'ın filmografisi, modern sinemanın eleştirel dilini benimseyerek yedi erdem ile yedi günah arasındaki gerilimi izleyiciye yaşatmakta; böylece sinemada yeni bir deney düzlemi yaratmaktadır. Bu çalışma, hem Nacar'ın özgün anlatı stratejilerini hem de çağdaş sinema estetiğinin evrensel tartışmalarını akademik bir bakışla yorumlamayı amaçlamaktadır.
Özet (Çeviri)
This study analyzes the relationship between Selman Nacar's cinema and the elements of modern cinema through the lens of Peter Wollen's dichotomy of the“seven virtues”and“seven sins.”It examines how the traditional features of classical narrative cinema—such as transparency, identification, and closure—are transformed in Nacar's films and replaced by contemporary cinematic virtues such as foregrounding, alienation, and openness. The thesis reveals the extent to which the director embraces Wollen's virtue of“foregrounding instead of transparency,”particularly through his preference for long takes and his emphasis on diegetic realism. Furthermore, the open-ended ethical dilemmas faced by the characters reflect the virtue of“openness instead of closure,”inviting the viewer to become an active interpreter rather than a passive consumer. The audiovisual analysis conducted through the balance of silence and dialogue demonstrates that the core of Nacar's cinematic language lies in the virtues of“discomfort instead of pleasure”and“alienation instead of identification.”In contrast to the mainstream narrative's pursuit of speed and clarity, Nacar's slow pacing aligns with Wollen's principle of“depth instead of speed.”In conclusion, Selman Nacar's filmography adopts the critical language of modern cinema, allowing the viewer to experience the tension between the seven virtues and seven sins, thereby creating a new experiential dimension in cinematic storytelling. This study aims to interpret both Nacar's unique narrative strategies and the universal debates of contemporary film aesthetics from an academic perspective.
Benzer Tezler
- Türk sinemasında fantastik tür filmlerinin anlatı yapısı (Drakula İstanbul'da, Turist Ömer Uzay Yolunda ve Ulak filmleri üzerine bir inceleme)
The narrative structure of fantastic genre films in Turkish cinema (A review on Drakula in Istanbul, The Tourist Omer on the Space Travel and Ulak movies)
BUŞRA KARADUMAN
Yüksek Lisans
Türkçe
2021
Sahne ve Görüntü SanatlarıAtatürk ÜniversitesiRadyo Televizyon ve Sinema Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. İRFAN HIDIROĞLU
- 2000'ler Türk sinemasında etik ve estetik değerler ilişkisi:“Üç Maymun”,“Bir Zamanlar Anadolu'da”ve“Ahlat Ağacı”filmlerinin etik eleştirisi
The relationship between ethics and aesthetics in Turkish cinema of 2000s: Ethical criticsm of“Three Monkeys”,“Once Upon a Time in Anatolia”and“Wild Pear Tree”
FATMA SERDAROĞLU
Doktora
Türkçe
2021
Sahne ve Görüntü SanatlarıAnadolu ÜniversitesiSinema Televizyon Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HAKAN SAVAŞ
- 2000 sonrası Türk sinemasında kültürel kodların kullanımı: Derviş Zaim sineması
The use of cultural codes in Turkish cinema after 2000: Derviş Zaim's cinematography
PELİN YOLCU
Doktora
Türkçe
2020
İletişim BilimleriSelçuk ÜniversitesiRadyo Televizyon ve Sinema Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SEDAT ŞİMŞEK
- Anlatı bilimi açısından roman - sinema etkileşimi ve bir uygulama: Anayurt Oteli
The Interaction between the novel and the film according to narratology the case of Anayurt Oteli
REYHAN TUTUMLU
Yüksek Lisans
Türkçe
2002
Sahne ve Görüntü Sanatlarıİhsan Doğramacı Bilkent ÜniversitesiTürk Edebiyatı Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. SÜHA OĞUZERTEM
- Türk sinemasına farklı bir bakış: Komedi anlatılarında travmatik kahramanların çözümlenmesi
A different perspective on Turkish cinema: Analyzing traumatized heroes in comedy narratives
GÜLSEMİN ÜNAL
Yüksek Lisans
Türkçe
2024
Radyo-TelevizyonAnadolu ÜniversitesiSinema Televizyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ÖZGÜR ÇALIŞKAN