Geri Dön

İntravitreal enjeksiyon yapılan hastaların sklera kalınlığındaki değişimin ön segment optik kohorens tomografi ile değerlendirilmesi

Evaluation of changes in scleral thickness in patients receiving intravitreal injections using anterior segment optical coherence tomography

  1. Tez No: 963019
  2. Yazar: SAFİYE BEYZANUR YILMAZ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. TAYFUN ŞAHİN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Göz Hastalıkları, Eye Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Ön Segment Optik Kohorens Tomografi, Sklera Kalınlığı, İntravitreal Enjeksiyon, Anti-VEGF, Deksametazon İmplant, Anterior Segment Optical Coherence Tomography, Scleral Thickness, Intravitreal Injection, Anti-VEGF, Dexamethasone Implant
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Hitit Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Retina birimimizde takipli hastalar ve sağlıklı kontrol grubu arasında intravitreal enjeksiyonun sklera kalınlığı ve diğer katmanlar üzerine etkilerini değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza diyabetik retinopati, yaşa bağlı maküla dejenerasyonu ve retinal ven tıkanıklığı tanıları ile intravitreal enjeksiyon tedavisi alan yaş aralığı 45-90 (ortalama 69,83±8,54) olan 54'ü erkek 100 hastanın enjeksiyon yapılan gözleri, karşı gözleri ve aynı yaş aralığında (69,96±8,45) 52'si erkek 100 sağlıklı kontrol grubunun sağ gözü dahil edildi. Hastalar ve kontrol grubunun detaylı oftalmolojik muayeneleri yapıldıktan sonra aksiyel uzunlukları alındı, speküler mikroskobi ölçümleri yapıldı. Ön segment optik kohorens tomografi ile 4 kadranda konjonktiva, episklera-tenon ve sklera kalınlıkları ölçüldü. Bulgular: Enjeksiyon yapılan göz, enjeksiyon yapılmayan karşı göz ve kontrol grubu arasında elde ettiğimiz verilerde enjeksiyon hattımız olan süperotemporal kadranda sklera kalınlığını karşı gözlerde enjeksiyon yapılan gözlere, enjeksiyon yapılan gözlerde ise kontrol gözlere göre daha yüksek bulduk. Süperonazal sklera, inferotemporal sklera, inferonazal konjontiva ve inferonazal sklera kalınlıkları enjeksiyon yapılan ve karşı gözlerde kontrol gözlere göre daha yüksek çıktı. Enjeksiyon yapılan göz grubunda tanı türlerine göre süperotemporal episklera-tenon kalınlığı arasında anlamlı fark saptadık (p=0,019, p<.05). Süperotemporal episklera-tenon kalınlığı değerleri DRP grubunda, YBMD grubuna göre anlamlı düzeyde daha yüksek çıktı. Enjeksiyon gruplarına göre kıyasladığımızda; süperotemporal episklera-tenon kalınlığı 3 enjeksiyon yapılan gözlerde, 10 ve üzeri enjeksiyon yapılan gözlere göre daha yüksekti. Enjeksiyon sayısı ile süperotemporal episklera-tenon kalınlığı (r=-0,301, p=0,002) arasında düşük düzeyde negatif ilişki saptadık (p<.01). Her 10 enjeksiyonda, süperotemporal episklera-tenon kalınlığında yaklaşık 21,47 μm bir azalma olabileceği hesaplandı. Sonuç: Tekrarlayan intravitreal enjeksiyon sonucunda sklera ve diğer katmanlarda oluşabilecek incelme nedeniyle özellikle fazla sayıda enjeksiyon yapılması öngörülen hastalarda kadran değişikliğine gidilmesi uygun olabilir.

Özet (Çeviri)

Objective: This study aimed to evaluate the effects of intravitreal injections on scleral thickness and other ocular layers in patients followed at our retina unit compared to a healthy control group. Materials and Methods: The study included 100 eyes of 100 patients (54 males, age range: 45–90 years, mean age: 69.83 ± 8.54) who received intravitreal injection therapy for diabetic retinopathy, age-related macular degeneration, or retinal vein occlusion. The injected eyes and fellow (non-injected) eyes of these patients, as well as the right eyes of 100 healthy individuals (52 males, mean age: 69.96 ± 8.45) within the same age range, were evaluated. After comprehensive ophthalmologic examinations, axial length measurements and specular microscopy evaluations were performed for all participants. Using anterior segment optical coherence tomography, the thicknesses of the conjunctiva, episclera-tenon's capsule, and sclera were measured in four quadrants. Results: In the superotemporal quadrant, which corresponds to our injection site, scleral thickness was higher in the fellow eyes compared to the injected eyes, and in the injected eyes compared to control eyes. Superonasal scleral thickness, inferotemporal scleral thickness, inferonasal conjunctival thickness, and inferonasal scleral thickness were higher in both the injected and fellow eyes compared to control eyes. A statistically significant difference was observed in superotemporal episclera-tenon's thickness based on diagnosis within the injected eye group (p = 0.019, p < .05); specifically, the DRP group showed significantly greater thickness compared to the YBMD group. When comparing by number of injections, eyes that had received only 3 injections exhibited higher superotemporal episclera-tenon's thickness than eyes that had received 10 or more injections. A weak negative correlation was found between the number of injections and superotemporal episclera-tenon's thickness (r = −0.301, p = 0.002; p < .01). It was estimated that for every 10 injections, there may be a reduction of approximately 21.47 μm in superotemporal episclera-tenon's thickness. Conclusion: Due to the potential thinning of the sclera and other layers following repeated intravitreal injections, altering the injection quadrant may be advisable, especially in patients anticipated to require a high number of injections.

Benzer Tezler

  1. Tedaviye cevap vermeyen diyabetik makula ödeminde vitreoskizisin rolü

    The role of vitreoschisis in diabetic macular edema refractory to treatment

    MAKBULE BERNA ÖTÜK YAŞAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2008

    Göz Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. TUNÇ OVALI

  2. Epidermal büyüme faktörü'nün kornea endotel ve retina pigment epitelindeki etkileri

    Başlık çevirisi yok

    M. KAMİL BİLGİHAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1993

    Göz HastalıklarıGazi Üniversitesi

    Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

  3. Üveit etyopatojenezinde interlökin-8'in rolü (deneysel ve laboratuvar araştırma)

    Role of interleukin-8 in uveitis

    LEVENT AKDUMAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1993

    Göz HastalıklarıGazi Üniversitesi

    Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

  4. Proliferatif vitreoretinopati patogenezinde interlökin-8'in rolü. (Klinik ve laboratuvar araştırma)

    Başlık çevirisi yok

    AHMET AKSÜNGER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1994

    Göz HastalıklarıGazi Üniversitesi

    Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

  5. Endoftalmilerde tanı ve tedavi yöntemleri

    Başlık çevirisi yok

    CÜNEYT İZZETTİN