Okul yöneticilerinin akademik açıdan dezavantajlı öğrencı̇lere yönelik kapsayıcı eğitim rollerinin incelenmesi: Türkı̇ye ve Bangladeş örneklerı̇
An exploration of school administrators' roles in inclusive education for academically disadvantaged students: Examples from Türkiye and Bangladesh
- Tez No: 964183
- Danışmanlar: DOÇ. DR. ONUR ERDOĞAN
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Eğitim ve Öğretim, Education and Training
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Gazi Üniversitesi
- Enstitü: Eğitim Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Eğitim Yönetimi Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışma, Türkiye ve Bangladeş'teki okul yöneticilerinin akademik açıdan dezavantajlı öğrencileri kapsayıcı eğitim sürecine dahil etme yaklaşımlarını incelemektedir. Nitel bir araştırma desenine sahip olan bu çalışma, okul yöneticilerinin deneyimlerini ve uygulamalarını anlamak amacıyla fenomenolojik araştırma yaklaşımını benimsemiştir. Çalışma, yöneticilerin akademik güçlükleri, sistemsel, sosyal ve çevresel etkenlerle ilişkilendirerek nasıl yorumladıklarını ve bunlara nasıl yanıt verdiklerini anlamak üzere Sosyal Engellilik Modeli temelinde yapılandırılmıştır. Veriler, kapsayıcı uygulamalarda deneyimli olan yöneticilerin amaçlı örnekleme yöntemiyle seçilmesiyle, her iki ülkeden 10'ar yönetici ile gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış görüşmeler aracılığıyla toplanmıştır. Araştırma, farklı toplumsal ve ekonomik koşulların yöneticilerin kapsayıcılık yaklaşımlarını nasıl şekillendirdiğini incelemektedir. Türkiye'de yöneticiler genellikle ulusal politikalara uyum göstermekte; öğretmen eğitimi ve kurumsal iş birliklerine öncelik vermektedir. Bangladeş'te ise kaynakların sınırlı olması nedeniyle yöneticiler, kendi geliştirdikleri düşük maliyetli öğretim materyallerine ve sivil toplum kuruluşlarıyla iş birliklerine dayalı yaratıcı, yerel çözümler üretmektedir. Her iki ülkede de kültürel engeller dikkat çekmektedir. Türkiye'de bazı veliler kapsayıcı eğitimin akademik başarıyı düşürebileceğinden endişe ederken, Bangladeş'te engelliliğe yönelik olumsuz toplumsal tutumlar hâlen yaygındır. Bulgular, Türkiye'nin daha yapılandırılmış ve politika odaklı bir model benimsediğini, Bangladeş'in ise topluluk temelli yaratıcılıkla öne çıktığını ortaya koymaktadır. Etkili kapsayıcı eğitimin hem güçlü ulusal çerçevelere hem de yerel düzeye uyum sağlayabilecek esnekliğe ihtiyaç duyduğu sonucuna ulaşılmıştır. Her iki ülkenin deneyimleri, kapsayıcı okul ortamlarının geliştirilmesine yönelik değerli içgörüler sunmaktadır. Bu karşılaştırmadan elde edilen bulgular, Bangladeş eğitim sisteminin gelecekte daha öğrenci dostu ve kapsayıcı stratejiler benimsemesine yönelik bir rehber niteliği taşıyabilir.
Özet (Çeviri)
This study explores how school administrators in Türkiye and Bangladesh support students facing academic challenges within inclusive education settings. Using a qualitative research design, the study adopts phenomenological research approach to examine the lived experiences and practices of school leaders. Grounded in the Social Model of Disability, the study investigates how administrators interpret and respond to academic difficulty in relation to systemic, social, and contextual factors. Data were collected through semi-structured interviews with 20 administrators, 10 from each country, selected through purposive sampling based on their experience with inclusive practices. The research examines how varying social and economic conditions shape inclusion strategies. In Türkiye, administrators generally align with national policies, prioritizing teacher training and formal institutional partnerships. In Bangladesh, where resources are more limited, administrators rely on creative, locally driven solutions such as developing self-made, low-cost teaching and learning materials and collaborating with NGOs. Despite contextual differences, both countries encounter cultural barriers. In Türkiye, some parents fear that inclusion might lower academic standards, whereas in Bangladesh, negative attitudes toward disability remain prevalent. The findings reveal that Türkiye employs a more structured, policy-driven model, while Bangladesh demonstrates adaptability through community-based innovation. The study concludes that effective inclusive education requires both robust national frameworks and flexibility at the local level. The insights gained from this comparison may serve as a guiding reference for the Bangladeshi education system in adopting more inclusive and student-centered strategies in the future.
Benzer Tezler
- İsmayıl Hakkı Baltacıoğlu'nun kültür ve eğitim kavramı üzerine bir inceleme
An Examination of the concepts of culture and education of Ismayıl Hakkı Baltacıoğlu
ABDULLAH DİKİCİ
- Türkiye trafik düzeninde kazaların azaltılması açısından yeni trafik kanunu uygulaması ile ilgili sorunlar ve çözüm yolları
Başlık çevirisi yok
ERDAL UÇAR
Yüksek Lisans
Türkçe
1986
Gazi ÜniversitesiKazaların Çevresel ve Teknik Araştırması Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)
Yükleniyor...
- Öğretim dalı dersliği yönteminin ortaöğretim kuruluşlarında uygulanması ve sınıf dersliği yöntemi ile karşılaştırılması
Başlık çevirisi yok
MEHMET SOYLU