Hemodiyaliz tedavisi almakta olan kronik böbrek yetmezliği tanılı çocuk hastalarda ekokardiyografik ölçümler ve laboratuvar ölçümleri ile volüm yükünün saptanması
Determination of volume overload in pediatric patients with chronic kidney disease undergoing hemodialysis using echocardiographic and laboratory measurements
- Tez No: 965857
- Danışmanlar: PROF. DR. OSMAN DÖNMEZ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Hemodiyaliz, Volüm Yükü, Ekokardiyografi, Hemodialysis, Volume Overload, Echocardiography
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Bursa Uludağ Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Kronik böbrek hastalığı (KBH) tanılı hastalara uygulanan hemodiyaliz (HD) tedavisinde kuru ağırlık hesaplama, volüm yükünün tespiti ve bu volüm yükünün hastadan uzaklaştırılması hastalığa bağlı özellikle kardiyovasküler morbidite ve mortaliteyi azaltmak açısından önem teşkil eder. HD hastalarında volüm durumunun değerlendirilmesi için güvenilir, pratik, ucuz bir yönteme gereksinim vardır. Bu çalışmada, HD hastalarında hipervolemiyi saptamada renin, aldosteron, BNP gibi biyobelirteçlerin yanında ekokardiyografinin etkinliği araştırıldı. Çalışmamız prospektif şekilde tasarlanmış olup Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Çocuk Nefroloji Bilim Dalı Çocuk Diyaliz ve Transfüzyon Merkezinde tedavi görmekte 18 hasta çalışmaya dahil edildi. Bir hasta 18 yaşını geçmesi sebebi ile çalışma dışı bırakıldı. 17 hastanın HD öncesi ve sonrasında alınan kan numunelerinden renin, aldosteron, BNP değerlerine bakılmakla birlikte bu hastalara HD öncesi ve sonrasında aynı kardiyolog hekim tarafından ekokardiyografi yapıldı. Çalışma sonucunda litaratürdeki çalışmalara benzer şekilde HD öncesi ve sonrasında bakılan renin düzeyinde ve inspiryum Inferior Vena Cava (IVC) çaplarında anlamlı farklılık görülmezken, HD öncesinde bakılan aldosteron, BNP, ekspiryumdaki IVC çapları ve sol ventrikül diyastol sonu çapı değerleri HD sonrasındaki değerlerden anlamlı olarak daha yüksek saptanmıştır. Hemodiyaliz tedavisi alan çocuk hastalarda morbiditeyi azaltmak açısından volüm yükünün saptanması son derece önemli olup volüm yükünün tespiti için pratik yöntemlere ihtiyaç vardır. Literatürde bu anlamda veriler sınırlı olup daha çok çalışma yapılmasına ihtiyaç duyulmaktadır.
Özet (Çeviri)
In patients diagnosed with chronic kidney disease (CKD) undergoing hemodialysis (HD), the calculation of dry weight, the detection of volume overload, and the removal of this overload are of great importance in reducing disease-related morbidity and, in particular, cardiovascular mortality. A reliable, practical, and inexpensive method is needed to assess the volume status of HD patients. In this study, the effectiveness of echocardiography, alongside biomarkers such as renin, aldosterone, and BNP, in detecting hypervolemia in HD patients was investigated. This study was designed prospectively, and 18 patients receiving treatment at the Pediatric Dialysis and Transfusion Center of the Division of Pediatric Nephrology, Department of Pediatrics, Uludağ University Faculty of Medicine, were included. One patient was excluded from the study due to being older than 18 years. For the remaining 17 patients, renin, aldosterone, and BNP levels were measured from blood samples taken before and after HD, and echocardiography was performed by the same cardiologist before and after HD. In line with previous studies in the literature, no significant differences were observed in renin levels or inspiratory inferior vena cava (IVC) diameters before and after HD. However, aldosterone, BNP, expiratory IVC diameters, and left ventricular end-diastolic diameters measured before HD were found to be significantly higher compared to post-HD values. The detection of volume overload in pediatric patients undergoing hemodialysis is extremely important in reducing morbidity, and there is a need for practical methods to achieve this. Data in the literature remain limited, and further studies are required in this field.
Benzer Tezler
- Kronik böbrek yetersizliği olan çocuk hastalarda anemi tedavisinde rekombinant insan eritropoetini ve darbepoetin alfa etkinliklerinin karşılaştırılması
Comparison of the efficacy of recombinant human erytropoietine and darbepoetin alpha in the treatment of anemia in children with chronic renal failure
CEREN CAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2010
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SEVİNÇ EMRE
- Kronik böbrek yetmezliği nedeniyle periton diyalizi yapılan çocuk yaş grubu hastalarda plazma S100A12 düzeyi ile karotis intima media kalınlığı karşılaştırması ve ateroskleroz ilişkisi
The relationship of plasma S100A12 levels and carotis intima media thickness and athosclerosis in pediatric patients who have peritoneal dialysis due to chronic renal failure
RAMAZAN GÜRBÜZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıGaziantep ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ MEHTAP AKBALIK KARA
- Eritropoetin dirençli anemisi olan hemodiyaliz hastalarında kemik iliği bulgularının değerlendirilmesi
Evaluation of bone marrow findings in hemodialysis patients with erythropoietin resistant anemia
MEHMET YILMAZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
İç HastalıklarıMuğla Sıtkı Koçman Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. BÜLENT HUDDAM
- Hemodiyaliz hastalarının tedavi ve sıvı kısıtlamasına uyum,uyumsuzluk ve öz etkililik durumunun incelenmesi
Evaluation of the hemodialysis patients' self – efficacy, adherence and non-adherence to treatment and fluid-restriction
YASEMİN KORKMAZ
- Yoğun bakım ünitesinde takip edilen son dönem böbrek yetmezliği hastalarının prospektif incelenmesi
Prospective investigations of patients with end stage renal disease in the intensive care unit
ELİF NUR KARAOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
İç HastalıklarıErciyes Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MURAT SUNGUR