Geri Dön

Akut biliyer pankreatitli hastalarda eşlik edebilecek akut kolanjit yönetiminde Tokyo kılavuzlarının validitesinin değerlendirilmesi

Evaluation of the validity of the Tokyo guidelines in the management of acute cholangitis accompanying patients with acute biliary pancreatitis

PDF İndir

  1. Tez No: 966032
  2. Yazar: KÜBRA ŞAHİN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. İBRAHİM KORAL ÖNAL
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Akut biliyer pankreatit, Tokyo Kılavuzu, akut kolanjit, tanı kriterleri, antibiyotik kullanımı, ERCP, klinik şiddet sınıflaması, Acute biliary pancreatitis, Tokyo Guidelines, acute cholangitis, diagnostic criteria, antibiotic use, ERCP, clinical severity classification
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Kocaeli Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç: Akut biliyer pankreatit (ABP) hastalarında eşlik edebilecek akut kolanjit tanısında Tokyo 2018 kılavuzundaki (TG18) kriterlerin geçerliliğini değerlendirmek ve akut kolanjit varlığının ABP hastalarının klinik seyri üzerindeki etkisini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız Hastanemiz Gastroenteroloji servisinde ABP tanısıyla takip edilen hastaların verileri retrospektif incelenerek TG18 tanı kriterlerine göre“kesin kolanjit”,“şüpheli kolanjit”ve“kolanjit olmayan”şeklinde sınıflandırıldı. Kesin kolanjit ve şüpheli kolanjit grupları TG18'e göre“hafif”,“orta”ve“şiddetli”olarak sınıflandırıldı. Grupların demografik ve laboratuvar verileri, antibiyotik kullanımı, ERCP bulguları, yatış süresi ve klinik şiddet skorları (BISAP, APACHE-II, Marshall vb.) karşılaştırıldı. Bulgular: ABP tanısıyla 115 hasta çalışmaya alındı. Çalışma grubundaki 101 (%88) hastada akut kolanjit [kesin: 41 (%35,7); şüpheli: 60 (%52,2)] tanısı saptandı. Kesin kolanjit hastalarının 32'sine (%78) ERCP uygulandı; 28'inde (%87,5) koledokta dilatasyon, 27'sinde (%84) taş saptandı. Şüpheli hastaların 19'una (%31,7) ERCP yapıldığı; 15'inde (78,9) dilatasyon ve 17'sinde (89,5) taş saptandığı görüldü. Kesin kolanjit, şüpheli kolanjit ve kolanjit olmayan gruplar arasında organ yetmezliği [5/41 (%12,2), 11/60 (%18,3), 0/14], antibiyotik kullanımı [31/41 (%75,6), 44/60 (%73,3), 9/14 (%64,3)] ve yatış süreleri [5,56 ± 2,85; 5,47 ± 2,59; 4,64 ±1,28] açısından anlamlı fark saptanmadı (p>0.05). Laboratuvar verileri incelendiğinde kesin kolanjit, şüpheli kolanjit ve kolanjit olmayan gruplar arasında WBC [13,3 ±6,15; 13,2 ±8,29; 3,14 ±8,18], CRP [54,4 ±50,2; 46,1 ±53,2; 6,67 ±9,26], INR [1,22 ±0,23; 1,15 ±0,34; 1,06 ±0,15], bilirubin [4,15 ±2,36; 3,48 ±2,63; 2,40 ±2,26] değerlerinde anlamlı fark saptanırken (p<0.05); ALT [249 ±181; 324 ±181; 245 ±149],AST [259 ±175; 309 ±266; 280 ±183], kreatinin [1,01 ±0,36; 0,97 ±0,41; 0,89 ±0,23], BUN [18,8 ±7,54; 16,3±6,24; 14,4 ±8,21], pH [7,41 ±0,05; 7,39 ±0,04; 7,40 ±0,03]ve laktatta [1,82 ±0,8; 1,77 ±0,78; 1,65 ±0,56] fark saptanmadı(p>0.05). Kolanjit hastalarının 48'i (%47,5) hafif, 32'si (%31,7) orta, 21'i (%20,8) şiddetli olarak değerlendirildi. Hastaların 16'sında (%15,8) organ yetmezliği görüldü. Hafif grupta 0, orta grupta 1 (%2,1) ve şiddetli grupta ise 15 (%71,4) hastada organ yetmezliği gelişmiş olup, gruplar arasındaki analizde istatistiki fark anlamlı saptandı (p<0.001). Antibiyotikler şiddetli grupta 20 (%95), orta grupta 26 (%81,3) ve hafif grupta ise 30 (%62,5) hastada kullanılmış olup gruplar arasında fark istatistiksel olarak anlam saptandı (p=0.014). Yatış süreleri açısından hafif (5,08 ±2,49), orta (5,44 ±2,76), şiddetli (6,57 ±2,84) kolanjit arasında anlamlı fark görüldü (p=0.025). Hafif, orta, şiddetli kolanjit hastalarında laboratuvar verileri incelendiğinde laktat [1,44 ±0,45; 2,07 ±0,98; 2,17 ±0,92], kreatinin [0,85 ±0,22; 1,06 ±0,31; 1,18 ±0,63], BUN [14,1 ±5,75; 20,3 ±6,48; 20,1 ±0,87], CRP [31,4 ±38,7; 60,9 ±53; 73,3 ±63,1], ALT [372 ±276; 242 ±155; 193 ±163], direkt bilirubin [2,05 ±1,61; 3,38 ±2,13; 2,76 ±2,22], INR [1,08 ±0,13; 1,16 ±0,15; 1,41 ±0,55] ve WBC [10,5 ±3,59; 15,2 ±4,22; 16,6 ±13,6] değerlerinde anlamlı farklılık saptandı (p<0.05). AST [314 ±255; 259 ±204; 275 ±229] ve ph [7,4 ±0,04; 7,41 ±0,06; 7,39 ±0,06] değerlerinde fark saptanmadı (p>0.05). Klinik şiddet skorlarıyla hastaneden taburculuk süresi karşılaştırıldığında IMRIE skorunda anlamlı farklılık izlendi (p=0.049). TG18 şiddet sınıflamasında derece arttıkça diğer şiddet skorlarından BİSAP, MARSHALL ve APACHE-II'de de anlamlı istatistiki farklılık izlendi (sırasıyla p=0.012, 0.003, 0.006). Sonuç: TG18 tanı kriterleri ABP hastalarında tanı koyma açısından yüksek bir başarı sergilese de özgüllüğün azalması nedeniyle aşırı kolanjit tanısının konmasına ve potansiyel olarak gereksiz antibiyotik kullanımına ve invaziv müdahalelere yol açabilmektedir. Tanı ve tedavi süreçlerinde TG18 kriterlerinin klinik yargıyla birlikte bireyselleştirilmiş bir yaklaşımla değerlendirilmesi gerekmektedir.

Özet (Çeviri)

Introduction and Objective: To evaluate the validity of the criteria in the Tokyo 2018 guidelines (TG18) for the diagnosis of acute cholangitis, which may accompany acute biliary pancreatitis (ABP), and to investigate the effect of the presence of acute cholangitis on the clinical course of ABP patients. Materials and Methods: In our study, the data of patients followed up with an ABP diagnosis in the Gastroenterology Department of our hospital were retrospectively reviewed and classified as“definite cholangitis,”“suspected cholangitis,”and“non-cholangitis”according to the TG18 diagnostic criteria. The definite cholangitis and suspected cholangitis groups were further classified as“mild,”“moderate,”and“severe”according to TG18. Demographic and laboratory data, antibiotic use, ERCP findings, length of stay, and clinical severity scores (BISAP, APACHE-II, Marshall, etc.) were compared between the groups. Results: 115 patients with ABP were included in the study. Acute cholangitis [definite: 41 (35.7%); suspected: 60 (52.2%)] was diagnosed in 101 (88%) patients in the study group. ERCP was performed in 32 (78%) of the definite cholangitis patients; dilatation of the common bile duct was detected in 28 (87.5%) and stones were detected in 27 (84%). ERCP was performed in 19 (31.7%) of the suspected cases; dilatation was detected in 15 (78.9%) and stones in 17 (89.5%). There were no significant differences between the definite cholangitis, suspected cholangitis, and non-cholangitis groups in terms of organ failure [5/41 (12.2%), 11/60 (18.3%), 0/14], antibiotic use [31/41 (75.6%), 44/60 (73.3%), 9/14 (64.3%)], and length of stay [5.56 ± 2.85; 5.47 ± 2.59; 4.64 ± 1.28] (p> 0.05). When laboratory data were examined, there were no significant differences in WBC [13.3 ±6.15; 13.2 ±8.29; 3.14 ±8.18], CRP [54.4 ±50.2; 46.1 ±53.2; 6.67 ±9.26], INR [1.22 ±0.23; 1.15 ±0.34; 1.06 ±0.15], bilirubin [4.15 ±2.36; 3.48 ±2.63; 2.40 ±2.26] values were found to be significantly different (p<0.05); ALT [249 ±181; 324 ±181; 245 ±149], AST [259 ±175; 309 ±266; 280 ±183], creatinine [1.01 ±0.36; 0.97 ±0.41; 0.89 ±0.23], BUN [18.8 ±7.54; 16.3 ±6.24; 14.4 ±8.21], pH [7.41 ±0.05; 7.39 ±0.04; 7.40 ±0.03], and lactate [1.82 ±0.8; 1.77 ±0.78; 1.65 ±0.56] (p > 0.05). Forty-eight (47.5%) cholangitis patients were classified as mild, 32 (31.7%) as moderate, and 21 (20.8%) as severe. Organ failure was observed in 16 (15.8%) patients. Organ failure developed in 0 patients in the mild group, 1 (2.1%) in the moderate group, and 15 (71.4%) in the severe group, and a statistically significant difference was found between the groups (p<0.001). Antibiotics were used in 20 (95%) patients in the severe group, 26 (81.3%) patients in the moderate group, and 30 (62.5%) patients in the mild group, and a statistically significant difference was found between the groups (p=0.014). There was a significant difference in length of stay between mild (5.08 ± 2.49), moderate (5.44 ± 2.76), and severe (6.57 ± 2.84) cholangitis (p = 0.025). When laboratory data were examined in patients with mild, moderate, and severe cholangitis, lactate [1.44 ±0.45; 2.07 ±0.98; 2.17 ±0.92], creatinine [0.85 ±0.22; 1.06 ±0.31; 1.18 ±0.63], BUN [14.1 ±5.75; 20.3 ±6.48; 20.1 ±0.87], CRP [31.4 ±38.7; 60.9 ±53; 73.3 ±63.1], ALT [372 ±276; 242 ±155; 193 ±163], direct bilirubin [2.05 ±1.61; 3.38 ±2.13; 2.76 ±2.22], INR [1.08 ±0.13; 1.16 ±0.15; 1.41 ±0.55], and WBC [10.5 ±3.59; 15.2 ±4.22; 16.6 ±13.6] values (p<0.05). No differences were detected in AST [314 ±255; 259 ±204; 275 ±229] and pH [7.4 ±0.04; 7.41 ±0.06; 7.39 ±0.06] values (p>0.05). When comparing clinical severity scores with hospital discharge time, a significant difference was observed in the IMRIE score (p=0.049). As the severity classification increased in TG18, statistically significant differences were also observed in other severity scores such as BISAP, MARSHALL, and APACHE-II (p=0.012, 0.003, and 0.006, respectively). Conclusion: Although the TG18 diagnostic criteria demonstrate high success in diagnosing ABP patients, the decrease in specificity may lead to overdiagnosis of cholangitis and potentially unnecessary antibiotic use and invasive interventions. TG18 criteria should be evaluated in conjunction with clinical judgment and an individualized approach in the diagnosis and treatment processes.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    18

    Çocuklarda akut stres hiperglisemisinde hormonal değişikliklerin ve kısa süreli prognozun incelenmesi

    Başlık çevirisi yok

    AYGÜN DİNDAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HÜLYA GÜNÖZ

  2. Tez No

    50

    Kaza sonucu meydana gelen akut zehirlenmeler ve ilaç zehirlenmeleri

    Başlık çevirisi yok

    SELMA YURTDAŞ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Eczacılık ve FarmakolojiGazi Üniversitesi

    Kazaların Çevresel ve Teknik Araştırması Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)

    PROF. DR. ORHAN ASLANOĞLU

  3. Tez No

    102

    Diyabetus mellitus'da gözlenen mikrovasküler komplikasyonların prostaglandinler ile olan ilişkisi

    The Relation of microvaskular complications observed in diabetes mellitus with prostoglandins

    CANAN NEBİGİL

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    Eczacılık ve FarmakolojiCumhuriyet Üniversitesi

    Farmakoloji Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. YUSUF SARIOĞLU

  4. Tez No

    395

    Kadın genital bölgesi vajen ve serviks mikrobiyal flora dağılımı ve enfeksiyon etkeni patojen mikroorganizmaların tanımı

    The Distrubition of microbial flora of vagina nd cervix in women genital tract and description of pathooen microorganism which are infection agent

    NİHAL YÜCEL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    MikrobiyolojiGazi Üniversitesi

    YRD. DOÇ. DR. GÜVEN URAZ

  5. Tez No

    1902

    Atherosklerozlu hastalarda fibrinojen, lipid, kolesterol, kanama zamanı, pıhtılaşma zamanı, protrombin zamanı, antitrombin-lll, aPTT, FDP ve kan şekeri düzeylerinin kontrol grubu ile mukayesesi

    Başlık çevirisi yok

    ZEKİ CANGÜL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonDicle Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. EKREM MÜFTÜOĞLU

Geri Dön