Geri Dön

Tenis branşına özgü yüksek yoğunluklu interval antrenmanların genç tenisçilerde seçilmiş motorik ve fizyolojik parametreler üzerine etkileri

The effects of tennis-specific high-intensity interval training on selected motor and physiological parameters i̇n young tennis players

  1. Tez No: 966213
  2. Yazar: ENSAR KÖKTAŞ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. CENGİZ AKALAN
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Spor, Sports
  6. Anahtar Kelimeler: Antrenman, Performans, Tabata, Tenis, Training, Performance, Tabata, Tennis
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ankara Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Spor Bilimleri Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu araştırmanın amacı, tenis branşına özgü yüksek yoğunluklu interval antrenman protokollerinin genç tenisçilerin seçilmiş motorik ve fizyolojik parametreleri üzerindeki etkilerini incelemektir. Çalışmaya yaş ortalaması 21,15±1,08 yıl, boy ortalaması 177,75±5,51 cm, vücut ağırlığı ortalaması 71,95±10,05 kg ve spor deneyimi ortalaması 4,00±0,85 yıl olan toplam 20 antrenmanlı erkek tenisçi katılmıştır. Katılımcılar randomizasyon yöntemiyle iki eşit deney grubuna (Gibala, n=10; Tabata, n=10) ayrılmıştır. On haftalık araştırma sürecinde ilk hafta ön test ölçümleri yapılmış, ardından sekiz hafta boyunca gruplara özgü antrenman protokolleri uygulanmış ve son hafta son test ölçümleri alınmıştır. Araştırma kapsamında esneklik testi, çeviklik testi (T-test), countermovement jump, squat jump, durarak uzun atlama, 20 metre mekik koşusu (VO2maks ve koşu mesafesi), sürat testleri (5, 10 ve 20 metre) ve tenis beceri testleri (temel derinlik güç, vole derinlik güç, hassasiyet güç, servis güç ve çabukluk) gerçekleştirilmiştir. Her antrenman sonrası katılımcıların algılanan zorluk düzeyleri Borg Skalası ile değerlendirilmiştir. Elde edilen veriler SPSS 25 programında analiz edilmiş; normallik için Shapiro-Wilk testi, grup karşılaştırmaları için bağımsız ve bağımlı örneklem t-testleri, tekrarlı ölçümler için Repeated Measures testi uygulanmıştır.Elde edilen bulgulara göre, gruplar arası ön test karşılaştırmalarında yalnızca vole derinlik güç değişkeninde Tabata grubu lehine anlamlı fark saptanmıştır (p=0,038), diğer parametrelerde anlamlı fark bulunmamıştır (p>0,05). Son test sonuçlarında da vole derinlik güç değişkeninde Tabata grubu lehine anlamlı farklılık devam etmiştir (p=0,048). Borg Skalası ile değerlendirilen algılanan zorluk düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı fark belirlenmiştir. Gruplar arası diğer testlerde anlamlı fark bulunmamıştır (p>0,05). Grup içi analizlerde, Gibala grubunda esneklik, VO2maks , sıçrama, sürat, tenis becerisi çabukluk ve total puan değişkenlerinde anlamlı gelişmeler gözlenmiştir (p<0,05). Tabata grubunda ise durarak uzun atlama, temel tenis becerisinde; temel derinlik güç, çabukluk ve total puan değişkenlerinde anlamlı gelişme kaydedilmiştir (p<0,05). Diğer değişkenlerde gruplar içinde anlamlı fark saptanmamıştır. Bu çalışmanın sonuçları, her iki yüksek yoğunluklu interval antrenman protokolünün farklı motorik ve fizyolojik parametreler üzerinde gelişim sağladığını göstermiştir. Gibala protokolü özellikle dayanıklılık, esneklik, sürat ve sıçrama performanslarında anlamlı ilerlemeler sağlarken; Tabata protokolü temel derinlik güç, durarak uzun atlama ve çabukluk performansında daha etkili olmuştur. Ayrıca Tabata protokolünün, algılanan zorluk düzeyi açısından daha yüksek yoğunluklu olduğu belirlenmiştir. Antrenörlerin ve spor bilimcilerin, sporcuların bireysel özelliklerine ve hedeflerine uygun protokolleri seçerek performans gelişimini destekleyebilecekleri söylenebilir.

Özet (Çeviri)

The aim of this study was to examine the effects of tennis-specific high-intensity interval training (HIIT) protocols on selected motoric and physiological parameters in young tennis players. A total of 20 trained male tennis athletes, with a mean age of 21.15±1.08 years, mean height of 177.75±5.51 cm, mean body weight of 71.95±10.05 kg, and an average sports experience of 4.00±0.85 years, participated in the study. Participants were randomly assigned into two equal experimental groups: the Gibala group (n=10) and the Tabata group (n=10). The research spanned ten weeks; pre-tests were conducted in the first week, followed by eight weeks of group-specific training protocols, and post-tests were performed in the final week. The assessment protocol included flexibility tests, agility tests (T-test), countermovement jump, squat jump, standing long jump, 20-meter shuttle run test (maximal VO2 and running distance), sprint tests (5, 10, and 20 meters), and tennis skill tests (groundstroke depth power, volley depth power, accuracy power, service power, and quickness). After each training session, perceived exertion levels were recorded using the Borg Scale. Data were analyzed using SPSS 25; the Shapiro-Wilk test was used for normality, independent and paired sample t-tests for group comparisons, and repeated measures ANOVA for repeated measurements. According to the results, in the pre-test comparisons between groups, a significant difference was found only in the volley depth power variable in favor of the Tabata group (p=0.038), while no significant differences were observed in other parameters (p>0.05). Post-test results confirmed the significant difference in volley depth power in favor of the Tabata group (p=0.050). Perceived exertion levels also showed a statistically significant difference between groups. Intra-group analyses indicated significant improvements in flexibility, VO2max, jump, sprint, agility, and total score in the Gibala group (p<0.05), while the Tabata group showed significant improvements in standing long jump, groundstroke depth power, quickness, and total score (p<0.05). No significant differences were observed in other variables. The findings suggest that both high-intensity interval training protocols lead to improvements in different motoric and physiological parameters. The Gibala protocol was particularly effective in enhancing endurance, flexibility, sprint, and jumping performance, while the Tabata protocol was more effective in improving groundstroke power, standing long jump, and quickness. Moreover, the Tabata protocol induced a higher perceived exertion level. It is recommended that coaches and sports scientists select training protocols tailored to athletes' individual needs and performance goals to optimize training outcomes.

Benzer Tezler

  1. Üzüm sularının pastörizasyonu ve kontsantresi sırasında hidroksimetilfurfural oluşumu üzerinde bir araştırma

    Başlık çevirisi yok

    ŞERİFE ŞAHİN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    Gıda MühendisliğiEge Üniversitesi

    Tarım Ürünleri Teknolojisi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AYDIN URAL

  2. Tekstil boyamacılığında atık flottede boyama imkanları üzerine araştırma

    Başlık çevirisi yok

    MEHMET YAKARTEPE

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    Tekstil ve Tekstil MühendisliğiEge Üniversitesi

    Tekstil Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. KERİM DURAN

  3. Kurbağa gastrik mukozasında K-H ATPaz enziminin kinetik özellikleri ve oluşturulan ülser modelinde enzim aktivitesi

    Başlık çevirisi yok

    SEYHAN TÜKEL

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    BiyokimyaÇukurova Üniversitesi

    Biyokimya Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. TURGAY İSBİR

  4. Computer aided design of lumped and distributed broadband matching and filtering networks

    Başlık çevirisi yok

    ADNAN KÖKSAL

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    1987

    Elektrik ve Elektronik MühendisliğiOrta Doğu Teknik Üniversitesi

    Elektrik-Elektronik Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. NEVZAT YILDIRIM

  5. Travmatik erkek paraplojelere yüksek frekanslı TENS

    Başlık çevirisi yok

    SEMA ÖZTÜRK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    Ortopedi ve TravmatolojiGazi Üniversitesi

    Kazalarda Acil Yardım ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. VESİLE SEPİCİ