Geri Dön

Jordanian and Moroccan opposition in the post Arab Spring era

Arap Baharı sonrası dönemde Ürdün ve Fas muhalefeti

PDF İndir

  1. Tez No: 968361
  2. Yazar: KAMİL AĞRALI
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. BERK ESEN
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Siyasal Bilimler, Political Science
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: İngilizce
  9. Üniversite: Sabancı Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Siyaset Bilimi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Siyaset Bilimi Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu tez, İslamcı ana muhalefet partileri olan Ürdün'deki İslami Eylem Cephesi Partisi ve Fas'taki Adalet ve Kalkınma Partisi'nin Arap Baharı sonrasında birbirinden ayrışan seyrini incelemektedir. İslamcı moderasyon ve seçimsel otoriter rejimlerde muhalefet stratejileri literatürlerini bir araya getiren bu tez, siyasal sisteme dahil olmalarının akabinde İslamcıların“stratejik moderasyon”adını taşıyan çok boyutlu bir ana strateji benimsediklerini ve partinin seçimsel otoriter rejim elitleri tarafından kolayca baskılanmasına ve diskalifiye edilmesine yol açabilecek çatışmacı-eleştirel bir muhalefet yerine, söylemlerini, davranışlarını ve örgütsel tercihlerini seçimsel otoriter rejimin kurumsal mantığı ve kırmızı çizgileri ile uyumlu hale getirdiklerini ve kademeli kazanımlara odaklandıklarını ileri sürmektedir. Bu minvalde, en benzer sistemler tasarımı ve karşılaştırmalı süreç izleme yaklaşımını uygulayan bu tez, Adalet ve Kalkınma Partisi'nin stratejik moderasyonu başarılı bir şekilde uygulaması ile İslami Eylem Cephesi Partisi'nin bunu başaramayıp, yükselen şahin Filistinli fraksiyonun etkisiyle daha çatışmacı ve kavgacı bir çizgi benimsemesinin, bu iki partinin Arap Baharı sonrasındaki ayrışan seyrini şekillendirdiğini ortaya koymaktadır. Bu tezde ayrıca bir İslamcı partinin, tıpkı Ürdün örneğinde Filistinlilerin durumunda olduğu gibi, ülkenin siyaseten azınlık konumundaki bir grubuna mensup aktörler tarafından domine edilmesi halinde stratejik moderasyonu uygulamasının önemli ölçüde sınırlı kalabileceği savunulmaktadır.

Özet (Çeviri)

This thesis examines the divergent trajectories of Islamist main opposition parties in Jordan and Morocco, mainly the Islamic Action Front Party (IAF) and Justice and Development Party (PJD), in the post-Arab Spring period. By incorporating Islamist moderation and opposition strategies under electoral authoritarian regimes literature, this thesis argues that, after their inclusion into the political system, Islamists utilize a multi-dimensional grand strategy called“strategic moderation”and adapt their rhetoric, behavior, and organizational choices in line with the institutional logic and redlines of the electoral authoritarian regime (EA) and focus on incremental gains over outright-combative opposition, which would bring repression and disqualification of the party by the EA regime elites easily. Accordingly, by employing a most similar-system design and a comparative process-tracing approach, this thesis shows that differences in the approaches on utilizing strategic moderation, mainly PJD's successful implementation and IAF's failure in doing so by endorsing a combative and confrontational approach due to a rising hawkish Palestinian faction, shaped the distinct trajectories of the PJD and the IAF in the aftermath of the Arab Spring. It is also argued in this thesis that, when an Islamist party is dominated by actors affiliated with a politically minority group of the country such as the Palestinians in Jordanian case, its utilization of strategic moderation may be significantly constrained.

Geri Dön