Geri Dön

Deneysel kırık modelinde Liraglutid'in kırık iyileşmesi üzerine etkileri

The effects of Liraglutide on fracture healing in an experimental fracture model

  1. Tez No: 969859
  2. Yazar: OSMAN HERDEM
  3. Danışmanlar: PROF. DR. İBRAHİM HALİL KAFADAR
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
  6. Anahtar Kelimeler: Glukagon Benzeri Peptid-1, kırık, kemik kallusu, rat, deneysel, Glucagon-Like Peptide-1 (GLP-1), fracture, bone callus, rat, experimental
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Erciyes Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

DENEYSEL KIRIK MODELİNDE LİRAGLUTİD'İN KIRIK İYİLEŞMESİ ÜZERİNE ETKİLERİ ÖZET Amaç: Ratlarda oluşturulan deneysel femur kırığı modelinde liraglutidin kırık iyileşmesi üzerine etkilerini radyolojik, histopatolojik ve biyomekanik olarak değerlendirmektir. Yöntem: Çalışmada 72 adet erkek Sprague-Dawley cinsi rat (191–208 gr) kullanıldı. Denekler rastgele olacak şekilde 8 gruba ayrıldı (A, B, C, D, E, F, G, H). A ve C gruplarındaki hayvanlar cerrahiden sonra 21 gün, E ve G grubundaki hayvanlar cerrahiden sonra 42 gün liraglutid 200 µg/kg subkutan yolla aldı. B ve D grubuna cerrahiden sonra 21 gün F ve H grubuna ise cerrahiden sonra 42 gün subkutan %0,09'luk NaCl uygulandı. Sakrifikasyondan önce tüm ratlara kırık kaynaması ve kallus oluşumunu değerlendirmek için ince kesitli Bilgisayarlı Tomografi çekildi ve ratlara radyolojik, histopatolojik ve biyomekanik açılardan incelemeler yapıldı. Bulgular: Radyolojik değerlendirmede, 42 gün liraglutid uygulanan G grubunun kallus dansitesi, 21 gün serum fizyolojik uygulanan B ve D gruplarına kıyasla istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu. 21 gün liraglutid verilen A grubunda kallus hacmi, 21 gün serum fizyolojik verilen D grubuna kıyasla istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek bulundu. 42 gün liraglutid uygulanan E grubunun histopatolojik skorlama değeri, 21 gün liraglutid uygulanan A grubu ve 21 gün serum fizyolojik uygulanan B grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek bulundu. İmmünohistokimyasal analizlerde A grubunun AP değerleri B, E, F gruplarına kıyasla istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu. 42 gün boyunca liraglutid uygulanan E grubunda osteoklast aktivitesini gösteren TRAP (Tartarat Rezistan Asit Fosfataz) düzeyleri, B ve F gruplarına kıyasla istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük bulundu. Biyomekanik testlerde, 21 gün boyunca liraglutid uygulanan C grubunun ortalama kuvvet değeri, 21 gün serum fizyolojik uygulanan D grubuna ve 42 gün serum fizyolojik uygulanan H grubuna kıyasla istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek bulundu. Sonuç: Liraglutidin deneysel kırık iyileşmesi üzerine radyolojik, histopatolojik ve biyomekanik olumlu etkileri bulunmuştur. İleri dönemlerde klinik çalışmalarla birlikte kırık iyileşmesinde liraglutid destekleyici bir tedavi seçeneği olarak kullanılabilir.

Özet (Çeviri)

THE EFFECTS OF LIRAGLUTIDE ON FRACTURE HEALING IN AN EXPERIMENTAL FRACTURE MODEL ABSTRACT Purpose: The effects of liraglutide on fracture healing in a rat femur fracture model were evaluated radiologically, histopathologically and biomechanically. Materials and Methods: The study used 72 male Sprague-Dawley rats (191–208 g). The rats were randomly divided into 8 groups (A, B, C, D, E, F, G, and H). Animals in groups A and C received liraglutide 200 µg/kg subcutaneously for 21 days after surgery, and animals in groups E and G received liraglutide 200 µg/kg subcutaneously for 42 days after surgery. Groups B and D received 0.09% NaCl subcutaneously for 21 days after surgery, and groups F and H received 0.09% NaCl subcutaneously for 42 days after surgery. Before sacrifice, all rats underwent thin section computed tomography to evaluate fracture union and callus formation, and radiological, histopathological, and biomechanical examinations were performed. Results : Radiological evaluation revealed that callus density in Group G (liraglutide, 42 days) was statistically significantly higher compared to Groups B and D (physiological saline, 21 days). Callus volume in Group A (liraglutide, 21 days) was also significantly higher compared to Group D (physiological saline, 21 days). Histopathological scoring demonstrated that Group E (liraglutide, 42 days) had significantly higher values compared to Group A (liraglutide, 21 days) and Group B (physiological saline, 21 days). In immunohistochemical analyses, AP values of Group A were significantly higher than those of Groups B, E, and F. TRAP (Tartrate-Resistant Acid Phosphatase) levels, indicating osteoclast activity, were significantly lower in Group E (liraglutide, 42 days) compared to Groups B and F. Biomechanical testing showed that the mean strength value of Group C (liraglutide, 21 days) was significantly higher than that of Group D (physiological saline, 21 days) and Group H (physiological saline, 42 days). Conclusion: Liraglutide has demonstrated favorable radiological, histopathological, and biomechanical effects on experimental fracture healing. These findings suggest that future clinical studies may support its use as an adjunctive treatment in fracture healing.

Benzer Tezler

  1. Ratlarda deneysel kirik modelinde çözünebilir guanilil siklaz aktivatör (vericiguat) tedavisi

    The effect of soluble guanylate cyclase activator (vericiguat) treatment in an experimental fracture model in rats

    AZAT DZHUMUKOV

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Ortopedi ve TravmatolojiAtatürk Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MUHAMMED ÇAĞATAY ENGİN

  2. Ratlarda deneysel kırık defekti modelinde grandus B-one biyolojik onarım implantı tedavisi

    Grandus B-one biological repair implant treatment in the experimental fracture defect model in rats

    BİLAL KARABAK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Ortopedi ve TravmatolojiAtatürk Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ORHAN KARSAN

  3. Ratlarda sistemik karnitin uygulamasının deneysel kırık modelinde kırık iyileşmesi üzerine etkisi

    Effect of systemic carnitine on fracture healing in an experimental rat model of bone fractures

    SERDAR ERGİNOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Ortopedi ve TravmatolojiÇanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. GÜRDAL NUSRAN

  4. Sıçan femur kırık modelinde traneksamik asit kullanımının kırık iyileşmesine etkisinin değerlendirilmesi: Deneysel çalışma

    Evaluation of the effects of tranexamic acid use on fracture healing in rat femur fracture model: An experimental study

    AKIN SEZGİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Ortopedi ve TravmatolojiZonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AHMET BAYAR

  5. Traneksamik asitin kırık iyileşmesine potansiyeletkileri: Rat modelinde deneysel çalışma

    Potential effect of tranexamic acid on fracture healing: Experimental study on the rat model

    İBRAHİM DOĞAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. YUSUF ÖZTÜRKMEN