Ratlarda deneysel spinal kord hasarında Metilprednisolon ve Bardoxolone methyl'in akut dönemde nöroprotektif olarak karşılaştırmalı araştırılması
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 970639
- Danışmanlar: PROF. DR. AHMET GÖKYAR
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Nöroşirürji, Neurosurgery
- Anahtar Kelimeler: Bardoxolone Methyl, Metilprednisolon, İskemi, Oksidatif Stres, Bardoxolone Methyl, Methylprednisolone, Ischemia, Oxidative Stress
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Amasya Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Beyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET Amaç: Çalışmamızda spinal kord hasar mekanizmasının sekonder fazında Bardoxolone Methyl bileşiğinin nöroprotektif etkinliğini Metilprednisolon ile fonksiyonel, biyokimyasal ve histopatolojik parametreler ile kıyaslanması amaçlanmıştır. Gereç Ve Yöntem: 4 farklı grupta, her grupta 7'şer rat olacak şekilde ayrıldı. Anevrizma klipsi ile spinal kord iskemi modeli çalışıldı. Gruplarda; 1.gruba sadece travma oluşturuldu. 2. Grupta iskemi sonrası Bardoxolone Methyl 30 mg/kg intraperitonal uygulandı. 3. Grupta iskemi sonrası 30 mg/kg Metilprednisolon intraperitonal uygulandı. 4. Grupta ise her iki bileşik 30 mg/kg iskemi sonrası intraperitonal uygulandı. Fonksiyonel motor muayenede Modifiye Tarlov skorlaması kullanıldı. Kan ve dokularda Total Antioksidan Kapasite, Total Oksidan Kapasite, Oksidatif Stres indeksi ve dokularda histopatolojik inceleme çalışıldı. Histopatolojik incelemede histopatolojik skor oluşturuldu. Patolojik skor oluşturulurken Nekroz, Ödem, Nöron Kaybı, Hemoraji, Konjesyon parametreleri ele alındı. Oluşturulan skorların grup başına medyan değerleri alındı. (0=yok, 1= Çok az, 2=Az, 3=Orta, 4=Ciddi) Bulgular: Histopatolojik incelenen dokularda; 1.grupta patolojik skor en yüksekti. 4. Grupta patolojik skor en düşük idi. 2. Ve 3.grupta patolojik skor açısından istatistiksel fark yoktu. 1. Ve 4. Grupta patolojik skor farkı istatistiksel olarak anlamlıydı. Serumda TAS/TOS/OSI çalışıldı. Yapılan çalışma sonrası TAS ve OSI değerlerinde gruplar arasında istatistiksel fark görülmedi. TOS değerinde ise Bonferroni düzeltmesi sonrası 1. Ve 3. Grup farkı istatistiksel olarak anlamlıydı. Dokuda çalışılan TAS/TOS/OSI değerlerinde ise gönderilen materyallerin bir kısmının çalışma için yeterli büyüklükte ve içerikte olmaması sebebiyle BCA protokolü ile havuzlama yapıldı. Havuzlama yapıldığı için istatistiksel çalışma yapılamadı. Çalışma sonrası en yüksek TAS değeri 4.grupta (0,78), en düşük TAS değeri 1. Grupta (0,01) ölçüldü. TOS değeri en yüksek 2. Grupta (9,08) en düşük 1.grupta (4,06) ölçüldü. OSI ise en yüksek 1.grupta (35,352) en düşük 4. Grupta (1,067) ölçüldü. Motor muayenede Modifiye Tarlov Skorlaması kullanıldı. Modifiye Tarlov Kriterleri; 0: Extremitede hareket yok, 1: Minimal extremite hareketi mevcut, 2: Aktif hareket var ancak desteksiz oturamıyor, 3: Desteksiz oturabiliyor ancak zıplayamıyor, 4: Zıplama var ancak zayıf, 5: Tam motor fonksiyon olarak değerlendirildi. Ortalama skor 1.grupta en düşük (0), 4.grupta en yüksek (3,33) ölçüldü. Sonuç: Çalışmamızda Bardoxolone Methyl ve Metilprednisolon'un tek başına uygulandığında nöroprotektif olarak benzer koruyucu olduğu, ikisi kombine uygulandığında anlamlı derecede nöroprotektif etkinliğinin arttığı gösterilmiştir.
Özet (Çeviri)
ABSTRACT Objective: In this study, we aimed to compare the neuroprotective efficacy of the compound Bardoxolone Methyl with Methylprednisolone during the secondary phase of spinal cord injury, using functional, biochemical, and histopathological parameters. Materials and Methods: A total of 28 rats were divided into 4 groups, each consisting of 7 rats. A spinal cord ischemia model was established using an aneurysm clip. Group 1 received only trauma. In Group 2, 30 mg/kg of Bardoxolone Methyl was administered intraperitoneally after ischemia. In Group 3, 30 mg/kg of Methylprednisolone was administered intraperitoneally after ischemia. Group 4 received both compounds at a dose of 30 mg/kg intraperitoneally after ischemia. Modified Tarlov scoring was used for functional motor examination. Total Antioxidant Capacity (TAC), Total Oxidant Status (TOS), and Oxidative Stress Index (OSI) were analyzed in serum and tissues, along with histopathological examination. A pathology score was created during histopathological evaluation, taking into account necrosis, edema, neuronal loss, hemorrhage, and congestion. Median values per group were calculated for the generated scores (0 = none, 1 = minimal, 2 = mild, 3 = moderate, 4 = severe). Results: Among the histopathologically examined tissues, Group 1 had the highest pathological score, while Group 4 had the lowest. There was no statistically significant difference between Groups 2 and 3 in terms of pathological scores. However, the difference between Groups 1 and 4 was statistically significant. In serum analyses of TAS/TOS/OSI, no significant differences were observed between the groups in TAS and OSI values. However, after Bonferroni correction, the difference in TOS values between Groups 1 and 3 was statistically significant. In the tissue-based TAS/TOS/OSI analyses, due to insufficient size and content of some samples, pooling was performed using the BCA protocol, which prevented statistical analysis. The highest tissue TAS value was observed in Group 4 (0.78), and the lowest in Group 1 (0.01). The highest tissue TOS value was in Group 2 (9.08), and the lowest in Group 1 (4.06). OSI was highest in Group 1 (35.352) and lowest in Group 4 (1.067). For motor evaluation, the Modified Tarlov Scoring System was used. The criteria were: 0 = no movement in limbs, 1 = minimal limb movement, 2 = active movement but cannot sit unaided, 3 = can sit without support but can not jump, 4 = jumping present but weak, 5 = full motor function. The average score was lowest in Group 1 (0) and highest in Group 4 (3.33). Conclusion: Our study demonstrated that both Bardoxolone Methyl and Methylprednisolone, when administered alone, have similar neuroprotective effects. However, when administered together, a significantly enhanced neuroprotective efficacy was observed.
Benzer Tezler
- Deneysel spinal kord yaralanma modelinde Edaravone'un nöroprotektif etkisinin araştırılması
Experimental spinal cord injury model to investigate the neuroprotective effects of Ederavone
ALİ ALPER TAKMAZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2014
Nöroşirürjiİnönü ÜniversitesiNöroşirürji Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. MEHMET AKİF DURAK
- Siyatik sinir crush hasarında amantadin, metilprednisolon ve nimodipinin etkilerinin karşılaştırılması
Comparison of the effects of amantadine, methylprednisolone and nimodipine in sciatic nerve crush injury
İSMAİL SAĞIR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
NöroşirürjiKahramanmaraş Sütçü İmam ÜniversitesiBeyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. İDİRİS ALTUN
- Deneysel spinal kord travmasında sildenafilin metil- prednizolon ile karşılaştırmalı nöroprotektif etkilerinin incelenmesi
The neuroprotective effect of sildenafil on experimöental spinal cord injury; comparison with methileprednizolone
DOĞAN DEĞİRMENCİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2011
NöroşirürjiDicle ÜniversitesiBeyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ÜMİT ÖZKAN
- Deneysel spinal kord yaralanmasında Pregabalinin nöroprotektif etkisi: Kanda ve nöral dokuda antioksidan enzimlerin oksidatif stres açısından incelenmesi
Pregabalin neuroprotective effect in experimental spinal cord injury; investigation of oxidative stress, antioxidant enzymes in the blood and neural tissue
BURHAN ORAL GÜDÜ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2012
NöroşirürjiYüzüncü Yıl ÜniversitesiNöroşirürji Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. METEHAN ESEOĞLU
- Deneysel spinal kord travmalarında ATP-MgCl2 ve metilprednizolonun karşılaştırılması
Comparison of ATP-MgCl2 and methylprednisolone in experimentally induced spinal cord trauma
YUSUF SİNAN ŞİRİN
Doktora
Türkçe
2007
Veteriner HekimliğiAnkara ÜniversitesiVeterinerlik Cerrahisi Ana Bilim Dalı
DOÇ.DR. ÖMER BEŞALTI