Geri Dön

İleri yaş hastalarda intertrokanterik femur kırıkları cerrahisinde lokal ve sistemik traneksamik asit kullanımının karşılaştırılması

Comparison of local and systemic tranexamic acid use in the surgical treatment of intertrochanteric femur fractures in elderly patients

  1. Tez No: 971334
  2. Yazar: SEÇKİN ÇEVİK
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. MEHMET EKİNCİ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, ileri yaş intertrokanterik femur kırığı nedeniyle proksimal femur çivisi (PFN) ile opere edilen hastalarda intravenöz (IV) ve lokal traneksamik asit (TXA) uygulamalarının perioperatif kan kaybı, transfüzyon gereksinimi ile erken dönemdeki postoperatif hemoglobin/hematokrit düzeyleri ve bu parametrelerdeki değişimlere olan etkilerini karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Prospektif olarak planlanan bu karşılaştırmalı çalışmaya, düşük enerjili travma sonrası proksimal femur çivisi (PFN) uygulanan ve 65 yaş ve üzeri olan hastalar dâhil edildi (IV TXA: n=55; Lokal TXA: n=58). Dışlama kriterleri; aynı kalça ekleminden daha önce geçirilmiş cerrahi öyküsü, traneksamik asit (TXA) kullanımı için kontrendikasyon varlığı, malignite öyküsü, multipl kırık varlığı, yüksek enerjili travma sonucu oluşan kırıklar ve yakın dönemde antikoagülan veya hemostaz tedavisi alınması olarak belirlendi. IV TXA grubunda hastalara, indüksiyon sonrası–insizyon öncesi dönemde 15 mg/kg TXA, 100 mL %0.9 NaCl içinde infüze edildi. Lokal TXA grubunda ise 3 g TXA ve 0.2 mg adrenalin (1/200.000), %0.9 NaCl ile toplam 35 mL hacme tamamlanarak dikiş aşamasında uygulandı. İntraoperatif sıvı yönetimi tüm olgularda standart protokole göre gerçekleştirildi. Kan kaybı, elektronik tartı ile yapılan spanç ölçümleri, intraoperatif aspirasyon sıvısı kayıtları ve Nadler formülü kullanılarak hesaplandı. Çalışmada IV ve lokal TXA kullanılan gruplar arasında toplam kan kaybı, gizli kan kaybı, intraoperatif kanama miktarları, intraoperatif ve postoperatif transfüzyon gereksinimleri, preoperatif ve postoperatif hemoglobin–hematokrit düzeyleri ile rutin biyokimya parametreleri karşılaştırıldı. Bulgular: Gruplar yaş, boy ve vücut ağırlığı açısından benzerdi (tümü p>0.05). Cerrahi yaklaşım dağılımında anlamlı farklılık izlendi; lokal TXA grubunda lateral yaklaşım tüm hastalarda (%100) uygulanırken, IV TXA grubunda traksiyon masasında yaklaşım %56.4 ve lateral yaklaşım %43.6 oranında tercih edildi (p<0.001). Preoperatif yatış süresi lokal grupta daha uzun saptandı (4.2±2.3 gün vs. 15 2.7±1.5 gün; p<0.001), ancak toplam hastanede yatış süresi açısından gruplar arasında fark yoktu (7.4±2.4 gün vs. 7.3±4.2 gün; p=0.081). Toplam kan kaybı (769.1±347.5 mL vs. 736.6±317.0 mL; p=0.605), gizli kan kaybı (670.3±335.2 mL vs. 631.7±283.9 mL; p=0.783), peroperatif kanama miktarı (96.9±59.1 mL vs. 104.9±64.3 mL; p=0.778), operasyon süresi ve preoperatif verilen sıvı miktarı açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmadı (tümü p>0.05). Preoperatif laboratuvar sonuçlarında yalnızca hematokrit (lokal: %35.0±5.5 vs. IV: %30.1±3.9; p<0.001) ve albümin düzeyleri (lokal: 37.6±3.9 g/dL vs. IV: 34.4±5.4 g/dL; p=0.010) lokal grupta anlamlı olarak daha yüksek bulundu; diğer parametreler arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmadı.Postoperatif 0., 1. ve 2. günlerde ölçülen hemoglobin ve hematokrit değerleri arasında gruplar arasında anlamlı farklılık izlenmedi (p>0.05). Ayrıca postoperatif transfüzyon oranları açısından da IV ve lokal TXA grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmadı (p>0.05). Sonuç: İleri yaş hasta grubunda intertrokanterik femur kırığı nedeniyle proksimal femur çivisi uygulanan hastalarda, intravenöz ve lokal traneksamik asit kullanımının kan kaybı ve transfüzyon gereksinimine etkilerinin benzer olduğu tespit edilmiştir. Bu nedenle; intertrokanterik femur kırığı nedeniyle proksimal femur çivisi uygulanan hastalarda traneksamik asitin sistemik kullanımında oluşabilecek yan etkilerinden kaçınmak amacıyla lokal enjeksiyonla kullanımının daha güvenli bir seçenek olabileceği düşünülmüştür.

Özet (Çeviri)

Aim: The aim of this study is to compare the effects of intravenous (IV) and local administration of tranexamic acid (TXA) on perioperative blood loss, transfusion requirements, and early postoperative hemoglobin/hematocrit levels or changes in patients undergoing proximal femoral nailing (PFN) for intertrochanteric femoral fractures in the elderly population. .Materials and Methods: This prospective comparative study included patients aged 65 years or older who underwent proximal femoral nailing (PFN) following low- energy trauma (IV TXA: n=55; Local TXA: n=58). Exclusion criteria were a history of previous surgery on the same hip joint, contraindications to tranexamic acid (TXA) administration, history of malignancy, multiple fractures, fractures resulting from high-energy trauma, and recent use of anticoagulant or hemostatic therapy. In the IV TXA group, patients received 15 mg/kg of TXA diluted in 100 mL of 0.9% normal saline, administered as an infusion after induction and before skin incision. In the local TXA group, 3 g of TXA combined with 0.2 mg of adrenaline (1/200,000) was diluted with 0.9% normal saline to a total volume of 35 mL and applied during the wound closure stage. Intraoperative fluid management was standardized across all cases. Blood loss was calculated based on electronic weighing of surgical sponges, intraoperative suction volumes, and the Nadler formula. Comparisons between the IV and local TXA groups included total blood loss, hidden blood loss, intraoperative bleeding volume, intraoperative and postoperative transfusion requirements, as well as pre- and postoperative hemoglobin/hematocrit levels and routine biochemical parameters. Results: The groups were comparable in terms of age, height, and body weight (all p>0.05). A significant difference was observed in surgical approach distribution: in the local TXA group, the lateral approach was used in all patients (100%), whereas in the IV TXA group, traction table positioning was used in 56.4% and the lateral 17 approach in 43.6% of cases (p<0.001). The preoperative hospital stay was significantly longer in the local group (4.2±2.3 vs. 2.7±1.5 days; p<0.001), while the total length of stay did not differ between groups (7.4±2.4 vs. 7.3±4.2 days; p=0.081). No significant differences were found between the groups regarding total blood loss (769.1±347.5 vs. 736.6±317.0 mL; p=0.605), hidden blood loss (670.3±335.2 vs. 631.7±283.9 mL; p=0.783), intraoperative blood loss (96.9±59.1 vs. 104.9±64.3 mL; p=0.778), operative time, or preoperative fluid administration (all p>0.05). Among preoperative laboratory parameters, only hematocrit (local: 35.0±5.5% vs. IV: 30.1±3.9%; p<0.001) and albumin levels (local: 37.6±3.9 vs. IV: 34.4±5.4 g/dL; p=0.010) were significantly higher in the local group, while other values were comparable. Hemoglobin and hematocrit levels measured on postoperative days 0, 1, and 2 showed no significant differences between the groups (p>0.05). Similarly, postoperative transfusion rates did not differ significantly between the IV and local TXA groups (p>0.05). Conclusion: It was determined that in elderly patients undergoing proximal femoral nailing for intertrochanteric femur fractures, the effects of intravenous and local administration of tranexamic acid on blood loss and transfusion requirements were comparable. Therefore, in this patient population, local injection may represent a safer alternative by avoiding the potential adverse effects associated with systemic administration of tranexamic acid.

Benzer Tezler

  1. Femur intertrokanterik kırıklarında proksimal femoral çivi uygulamalarının hemiartroplasti cerrahisi ile karşılaştırılması

    Comparison and assesment of patients with intertrochanteric femur fracture treated with proximal femoral nail and hemiartroplasty

    ADNAN GERÇEKCİOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Ortopedi ve TravmatolojiGaziantep Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. OĞUZ CEBESOY

  2. İntertrokanterik kalça kırığı öncesi ciddi derecede hareketsiz olan ileri yaş osteo sarkopenik hastalarda venöz tromboemboli riski az midir? Trombosit yüzey antijeni genetik analizi

    Is the risk of venous thromboembolism reduced in elderly osteosarcopenic patients with intertrochanteric hip fracture and severe pre-fracture immobilization? A genetic analysis of platelet surface antigens

    BERK GEDİK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    GenetikSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İSMAİL DEMİRKALE

  3. Kalça kırığı nedeniyle hemiartroplasti uygulanan 60 yaş üstü hastalarda mortaliteye etki eden risk faktörleri ve hasta sağ kalımı

    Risk factors affecting mortality and patient survival in patients above 60 years undergoing hemiarthroplasty due to hip fracture

    KEMAL ÇAĞLAR DURAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Ortopedi ve TravmatolojiSüleyman Demirel Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. VECİHİ KIRDEMİR

  4. Erişkin femur intertrokanterik kırıklarında uygulanan cerrahi tedavi sonuçlarının değerlendirilmesi

    Başlık çevirisi yok

    MEVLÜT DORU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2001

    Ortopedi ve TravmatolojiOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. BİROL GÜLMAN