Diyabetik hastalarda ürik asit seviyelerinin karaciğer fonksiyonuna etkisi
The effect of uri̇c aci̇d levels on li̇ver functi̇on i̇n di̇abeti̇c pati̇ents
- Tez No: 971534
- Danışmanlar: DOÇ. DR. MEHMET EMİN PİŞKİNPAŞA
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Ürik asit, geçmişte pürin metabolizmasının bir son ürünü olarak görülürken, son zamanlarda hipertansiyon, metabolik sendrom, diyabet,alkole bağlı olmayan karaciğer yağlanması (NAFLD) ve kronik böbrek hastalığı gibi çeşitli kronik hastalık durumlarıyla ilişkilendirilmiştir. Birçokdeneysel ve klinik çalışma, ürik asidin bu hastalıklarda katkıda bulunan nedensel bir faktör olabileceğini desteklemektedir. Bu çalışmada diyabetli hastalarda ürik asit düzeylerinin karaciğer fonksiyon testlerine etkisi ve karaciğer hasarını ön görmede bir gösterge olup olamayacağı araştırılmıştır.Tek merkezli retrospektif çalışmaya İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi Dahiliye Kliniği'nde 2022-2025 yıllarında hastane başvurusu olan ve dahil etme ve hariç tutma kriterlerine uyan 101 hasta alındı. Çalışmaya alınan hastaların dosyaları hastane intranet sistemi üzerinden tarandı ve araştırma parametreleri (yaş, cinsiyet, diyabetes mellitus olup olmadığı, AKŞ, HbA1c, ALT, AST, GGT,ALP,Ürik Asit düzeyleri kaydedildi.ürik asit seviyeleri 4.6 altı ve 4.7 üstü alınarak iki grup olarak karşılaştırıldı.Verilerin tanımlayıcı istatistiklerinde ortalama, standart sapma, medyan en düşük, en yüksek, frekans ve oran değerleri kullanılmıştır. Değişkenlerin dağılımı,kolmogorov simirnov, shapiro-wilk test ile ölçüldü. Dağılımı normal olan nicel bağımsız verilerin analizinde bağımsız örneklem t test kullanıldı. Dağılımı normal olmayan nicel bağımsız verilerin analizinde mann-whitney u test kullanıldı. Nitel bağımsız verilerin analizinde ki-kare test kullanıldı.Analizlerde SPSS 28.0 programı kullanılmıştır.Çalışmaya 51 (%50.5) erkek ,51(%49.5) kadın, toplam 101 hasta dahil edildi. Yaş ortalaması 60±16.5 yıldı. Ürik asit seviyesi yaş grupları arasında anlamlı (p>0.05) farklılık göstermemiştir. Ürik asit seviyesi cinsiyet dağılımı anlamlı(p>0.05) farklılık gösterilmemiştir. Ürik asit akş ,hba1c , alt ,ast, ggt ve alp değerleri anlamlı (p>0.05) farklılık göstermemiştir. Hastaların ürik asit seviyleri ile karaciğer fonksiyon testleri ve akş ve hba1c seviyeleri arasında ürik asit 4.6 altında ve üstünde olan grup arasından anlamlı bir fark gösterilmemiştir.Ürik asit seviyeleri ile hastanın karaciğer fonskiyon testleri arasında doğrudan bir ilişki tespit edilmemiştir. Yaş,cinsiyet hba1c ve açlık kan şekeri dahil diğer parametreler anlamlı farklılık göstermemiştir. Ürik asit seviyesinin diyabetli hastalarda karaciğer fonksiyon testlerine etkisi yoktur ve karaciğer fonksiyon ön görmede eklenebilecek farklı parametreler ile yeni çalışmalar yapılabilir.
Özet (Çeviri)
Uric acid, traditionally considered only as the terminal product of purine metabolism, has increasingly been recognized as a potential mediator in the development of various chronic diseases. Recent evidence has demonstrated significant associations between elevated serum uric acid levels and conditions such as hypertension, metabolic syndrome, type 2 diabetes mellitus, non-alcoholic fatty liver disease (NAFLD), and chronic kidney disease. Both experimental and clinical studies have suggested that uric acid may not simply be an innocent bystander, but rather an active contributor to the pathophysiological mechanisms underlying these disorders. Given the rising global burden of diabetes and its complications, there is growing interest in identifying reliable biomarkers that could aid in the early detection of organ dysfunction. In this context, serum uric acid has emerged as a candidate marker with potential predictive value for hepatic impairment. Therefore, the present study was designed to evaluate the relationship between uric acid levels and liver function tests in diabetic patients, and to assess whether uric acid may serve as a predictive indicator of liver injury.This single-center retrospective study included 101 patients who were admitted to the Department of Internal Medicine at Istanbul Training and Research Hospital between 2020 and 2025, and who met the predefined inclusion and exclusion criteria. The medical records of the enrolled patients were reviewed through the hospital intranet system, and study parameters including age, sex, presence of diabetes mellitus, fasting plasma glucose (FPG), HbA1c, ALT, AST, GGT, ALP, and serum uric acid levels were recorded. Based on serum uric acid levels, patients were stratified into two groups: ≤4.6 mg/dL and ≥4.7 mg/dL. Descriptive statistics were presented as mean, standard deviation, median, minimum, maximum, frequency, and percentage values. The distribution of variables was assessed using the Kolmogorov–Smirnov and Shapiro–Wilk tests. For the analysis of quantitative independent variables with normal distribution, the independent samples t-test was applied. For those without normal distribution, the Mann–Whitney U test was used. Categorical independent variables were analyzed using the chi-square test. Statistical analyses were performed using SPSS software version 28.0 (IBM Corp., Armonk, NY, USA).Our results indicate that serum uric acid levels are not directly associated with liver functiontests in patients with diabetes. Furthermore, no significant differences were observed inrelation to age, sex, HbA1c, or fasting plasma glucose. These findings suggest that uric acidalone may not serve as a reliable predictor of hepatic dysfunction in this patient population.Future studies with larger cohorts and the inclusion of additional metabolic and biochemical parameters are warranted to further clarify potential predictive markers for liver injury in diabetic patients.
Benzer Tezler
- Diyabetes mellitus ve prediyabette pankreatik steatozun yaygınlığı ve metabolik parametrelerle ilişkisi
The prevalence of pancreatic steatosis in diabetes mellitus and prediabetes and its relationship with metabolic parameters
DİLARA BULUT GÖKTEN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. İHSAN ATEŞ
- Tip 2 diyabetli hastalarda vitamin D düzeylerinin hemogram parametreleri ve metabolik parametrelerle ilişkisi
The relationship of vitamin D levels with hemogram parameters and metabolic parameters in patients with type 2 diabetes
ELİF BAŞARAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
İç HastalıklarıBolu Abant İzzet Baysal Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. GÜLALİ AKTAŞ
- İlk trimesterde maternal faktörler ve serum biyomarker kullanımı ile gestasyonel diabetes mellitus öngörüsü sağlanması
First-trimester maternal factors and serum biomarkers in prediction of gestational diabetes mellitus
FULYA ÖZKAL MOLLA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
Kadın Hastalıkları ve DoğumBezm-İ Alem Vakıf ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
PROF. DR. PAKİZER BANU KILIÇOĞLU DANE
- Tip 2 diyabetli hastalarda apelin 13 seviyelerinin nefropati varlığı ile ilişkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the relationship of apelin 13 levels with thepresence of nephropathy in patients with type 2 diabetes
GAMZE İÇEN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıÇukurova Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MEHTAP EVRAN OLGUN
DR. ÖĞR. ÜYESİ GÜLÇİN DAĞLIOĞLU
- Hafif ve orta düzey diyabetik nefropati tanılı hastalarda sodyum glukoz transporter-2 inhibitörlerinin kemik mineral metabolizma belirteçlerine etkisi
The effect of sodium-glucose cotransporter-2 inhibitors on bone mineral metabolism markers in patients with mild to moderate diabetic nephropathy
TUĞBA İŞLEK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
NefrolojiBezm-İ Alem Vakıf Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ÖMER CELAL ELÇİOĞLU