Antik Mısır'da dinî bir otorite olarak firavunun tanrısallığı
The divinity of the pharaoh as a religious authority in ancient Egypt
- Tez No: 975979
- Danışmanlar: DOÇ. DR. AHMET ARAS
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Din, Religion
- Anahtar Kelimeler: Din, Religion
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Necmettin Erbakan Üniversitesi
- Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Felsefe ve Din Bilimleri Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Dinler Tarihi Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Antik Mısır'da, ilk hanedanlarını tanrıların oluşturduğuna inanılan kutsal bir krallık öğretisi mevcuttur. Bu anlayışa göre krallık, köklerini tanrıların ilahi yönetiminden almakta; krallığın dinî ve siyasi otoritesi olarak kabul edilen firavunlar ise bu ilahi kökene dayandırılarak tanrısal bir meşruiyetle donatılmıştır. Tanrı soyundan geldiğine inanılan firavunlar, bir yandan mitolojik soya ilişkin anlatılar aracılığıyla ilahi silsileye dahil edilirken diğer yandan kutsal krallığın kendilerine yüklediği misyon gereği Güneş Tanrısı Re'nin oğlu olarak görülmüştür. Firavunun, ülkeyi yönetirken Tanrı Horus'un yeryüzündeki tezahürü olduğuna, ölümünden sonra ise yeraltı dünyasının hâkimi Tanrı Osiris'e dönüştüğüne inanılmıştır. Böylelikle Re'nin Oğlu olarak ilahi bir soydan geldiği kabul edilen firavun, Horus'un bedensel yansıması sayılmak suretiyle dünyevi iktidarı; Osiris'e dönüşmesiyle de uhrevi iktidarı temsil etmiştir. Dünyevi iktidarını sürdüren firavunun bu konumunu en güçlü biçimde pekiştiren unsur, ilahi düzen ve yasa anlamına gelen Maat'ın koruyucusu olma vasfıdır. Düzenin sürekliliğini sağlayan firavunlar, Maat'ı muhafaza etmek suretiyle evrendeki dengeyi, adaleti ve uyumu temsil eden yöneticiler olarak görülmüştür. Firavunların tanrısal köken iddiası; ikonografik temsiller, ilahi doğum mitleri, tahta çıkma ve taç giyme törenleri, tanrısal ünvanlar, tapınak ritüelleri ve yazılı metinler gibi çeşitli meşrulaştırma araçları aracılığıyla pekiştirilmiştir. İnsani zaaflarıyla, iddia edilen tanrısallıkları arasındaki çelişkiyi gidermek amacıyla, firavunların ilahi menşeli bir krallığın yasal vârisi olduğu fikri bu araçlar vasıtasıyla sistemli biçimde meşrulaştırılmıştır. Hem dünyevi hem de uhrevi düzlemde tanrısallık iddiasında bulunan ve aynı zamanda dinî bir otorite figürü olarak kabul edilen firavunların bu iddiası, kraliyet tarafından üretilen propaganda araçları yoluyla kurgusal bir tanrısallığa dönüştürülmüştür. Bu bağlamda, tanrıların oğlu olarak kabul edilen firavunların, tanrısallıklarını meşrulaştıracak araçlara neden ihtiyaç duyduğu sorusu Antik Mısır'daki kutsal krallık düşüncesinin temel paradokslarından birini oluşturmaktadır.
Özet (Çeviri)
In Ancient Egypt, there was a sacred doctrine of kingship, which held that the first dynasties were created by the gods. According to this understanding, kingship drew its roots from the divine rule of the gods; pharaohs, who were accepted as the religious and political authority of the kingdom, were endowed with divine legitimacy based on this divine origin. Pharaohs, believed to be descended from the gods, were included in the divine lineage through mythological narratives about their ancestry, while also being seen as sons of the Sun God Re, in accordance with the mission entrusted to them by the sacred kingdom. It was believed that the pharaoh was the earthly manifestation of the god Horus while ruling the country and that after his death, he was transformed into the god Osiris, ruler of the underworld. Thus, the pharaoh, who was considered to be of divine descent as the Son of Re, represented earthly power as the physical reflection of Horus and spiritual power through his transformation into Osiris. The element that most strongly reinforced the pharaoh's position in maintaining his earthly power was his role as protector of Maat, meaning divine order and law. Pharaohs, who ensured the continuity of order, were seen as rulers representing balance, justice, and harmony in the universe by preserving Maat. The pharaohs' claim to divine origin was reinforced through various legitimizing tools such as iconographic representations, divine birth myths, coronation and enthronement ceremonies, divine titles, temple rituals, and written texts. In order to resolve the contradiction between their human weaknesses and their claimed divinity, the idea that pharaohs were the legitimate heirs of a divinely-originated kingdom was systematically legitimized through these tools. The claim of divinity made by pharaohs, who were regarded as figures of religious authority and claimed divinity on both the earthly and heavenly planes, was transformed into a fictional divinity through propaganda tools produced by the royal court. In this context, the question of why pharaohs, who were considered the sons of the gods, needed tools to legitimize their divinity constitutes one of the fundamental paradoxes of the concept of sacred kingship in Ancient Egypt.
Benzer Tezler
- Çağdaş Suriye nesrinde siyasî hapishane edebiyatı üzerine eleştirel bir bakış
The literature of political prisons in contemporary Syrian prose analytical prepective
ABDOLGADER MOHAMED ALİ
Yüksek Lisans
Arapça
2014
Doğu Dilleri ve EdebiyatıSelçuk ÜniversitesiDoğu Dilleri ve Edebiyatları Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. FİKRET ARSLAN
- The analysis of the concept of education in the selected 20th century utopian and anti-utopian novels
20. yy ütopya ve anti-ütopya romanlarında eğitim kavramı
GÜLŞAH TIKIZ
Doktora
İngilizce
2015
Eğitim ve ÖğretimDokuz Eylül Üniversitesiİngiliz Dili Eğitimi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. FATMA FERYAL ÇUBUKÇU
- Antik mısır'da din ve siyaset ilişkisi
The Relationship Between Religion and Politics in Ancient Egypt
FERHAT AYDIN
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
TarihDokuz Eylül ÜniversitesiFelsefe ve Din Bilimleri Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HAKKI ŞAH YASDIMAN