NATO'nun Ortadoğu güvenlik politikalarında Türkiye ve İsrail
Türkiye and İsrael in NATO's Middle East security policies
- Tez No: 976207
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ BAŞAK ÖZORAL
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Siyasal Bilimler, Uluslararası İlişkiler, Political Science, International Relations
- Anahtar Kelimeler: NATO, Ortadoğu, Güvenlik Politikaları, Türkiye, İsrail, Jeopolitik, Asimetrik Tehditler, Bölgesel Güvenlik, NATO, Middle East, Security Policies, Turkey, Israel, Geopolitics, Asymmetric Threats, Regional Security
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Ticaret Üniversitesi
- Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Siyaset ve Uluslararası İlişkiler Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
NATO'nun Ortadoğu'daki güvenlik politikalarının çerçevesini inceleyen bu çalışma, ittifakın bölgedeki iki kritik müttefiki olan Türkiye ve İsrail'in bu politikalara etkisini ve rolünü analiz etmektedir. NATO, Soğuk Savaş'ta Avrupa merkezli bir savunma mekanizması olarak kurulmuş olsa da, 21. yüzyılda küresel güvenlik tehditleri nedeniyle Ortadoğu'ya yönelik stratejiler geliştirmiş ve bölgede etkinlik göstermeye başlamıştır. Türkiye, bir NATO üyesi olarak ittifak içindeki resmî güvenlik taahhütlerini yerine getirirken, kendi ulusal güvenlik çıkarları doğrultusunda bağımsız politikalar da izlemektedir. İsrail ise NATO üyesi olmamakla birlikte, ittifakla yakın askeri ve istihbari iş birlikleri yürütmektedir. Çalışma, bu iki ülkenin NATO'nun Ortadoğu güvenlik stratejileriyle ilişkisini ve bölgesel güvenlik dengesindeki rollerini değerlendirmektedir. NATO'nun tehdit algısı, Soğuk Savaş sonrası geleneksel devlet odaklı risklerden terörizm ve düzensiz silahlı gruplar gibi asimetrik tehditlere evrilmiş; bölgesel şiddet döngüsü ve terörizm, stratejileri belirleyen temel unsurlar hâline gelmiştir. Tarihsel perspektifte yürütülen analiz, Türkiye ve İsrail'in süreç içindeki rollerine odaklanmakta; ittifakın Ortadoğu politikalarının Türkiye ve İsrail bağlamında asimetrik olduğunu ve bölgesel dinamiklerin ittifak içindeki algıları farklılaştırdığını iddia etmektedir. NATO'nun ortak tehdit algısını tesis etmekte zorlandığı ve Türkiye–İsrail güvenlik çıkarlarının ittifakın bölgedeki etkinliğini azalttığı tezi öne sürülmektedir. Son olarak, bu çalışma NATO'nun Ortadoğu stratejilerinin ABD merkezli analizlerden öte, bölgesel aktörlerle olan doğrudan ilişkilerini inceleyerek uluslararası güvenlik literatürüne ve bölgesel jeopolitik tartışmalara özgün katkı sunmayı amaçlamaktadır.
Özet (Çeviri)
This study examines the framework of NATO's security policies in the Middle East by analyzing the influence and role of two of the alliance's key regional partners, Turkey and Israel. Although NATO was established as a Europe-centered defense mechanism during the Cold War, it has developed strategies toward the Middle East and increased its engagement in the region due to global security threats in the 21st century. As a NATO member, Turkey fulfills its formal security commitments within the alliance while also pursuing independent policies in line with its national security interests. Although not a NATO member, Israel maintains close military and intelligence cooperation with the alliance. The study evaluates the relationship of these two countries with NATO's Middle East security strategies and their roles within the regional security balance. NATO's threat perception has shifted in the post-Cold War era from traditional state-based risks to asymmetric threats such as terrorism and irregular armed groups; regional cycles of violence and terrorism have become key determinants in shaping NATO's strategies. The analysis, conducted from a historical perspective, focuses on the evolving roles of Turkey and Israel and argues that NATO's Middle East policies are asymmetric in the context of these two states. It also suggests that regional dynamics create divergent threat perceptions within the alliance. The study posits that NATO struggles to establish a unified threat perception and that the conflicting security interests of Turkey and Israel undermine the alliance's effectiveness in the region. Ultimately, this study aims to contribute to international security literature and regional geopolitical debates by shifting the focus from U.S.-centered analyses of NATO's Middle East strategies to an examination of its direct relations with regional actors.
Benzer Tezler
- NATO enlargement and its implications for Turkey
NATO`nun genişlemesi ve Türkiye üzerine etkileri
ERDOĞAN ÇATAL
Yüksek Lisans
İngilizce
2001
Uluslararası İlişkilerİhsan Doğramacı Bilkent ÜniversitesiUluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ALİ KARAOSMANOĞLU
- İkinci dünya savaşı sonrası Türk dış politikasındaki gelişmeler ve Türkiye'nin Nato'ya giriş süreci(1945-1952)
Advances of the Turkish foreign policy after world war ii and entrance process to nato of Turkey(1945-1952)
ALPER ALPASLAN EKER
- The nature of the Baghdad Pact and Turkey's Middle East policy
Bağdat Paktı'nin doğası ve Türkiye'nin Ortadoğu politikası
ZAFER YAZKAN TALU
Doktora
İngilizce
2014
Uluslararası İlişkilerYeditepe ÜniversitesiSiyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
PROF. DR. CEMİL OKTAY
- Türk dış politikasında doksanlı yıllar ve AB perspektifinde değerlendirilmesi
Nineties in foreign policy of Turkey and its evalution in EU perspective
YİĞİT KÖYMEN
Yüksek Lisans
Türkçe
2012
Uluslararası İlişkilerAtılım ÜniversitesiUluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. CENK AYGÜL
- Irak bağlamında Türkiye-ABD ilişkileri (1990-2003): Neoklasik realizme göre bir değerlendirme
US-Turkey relations regarding Iraq policies (1990-2003): A neoclassical realist evaluation
GÖKBERK ALİYAVUZ AYDIN
Yüksek Lisans
Türkçe
2020
Uluslararası İlişkilerBaşkent ÜniversitesiSiyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
PROF. DR. BANU ELİGÜR