Türkiye'nin kuzeybatısı için pik yer ivmesi azalım ilişkileri ve rezidüel zemin büyütmeleri
Peak ground attenuation relationships and residual site amplifications for northwestern part of Turkey
- Tez No: 977067
- Danışmanlar: PROF. DR. ERGİN ULUTAŞ
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Jeofizik Mühendisliği, Geophysics Engineering
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Kocaeli Üniversitesi
- Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Jeofizik Mühendisliği Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu tez çalışması kapsamında Türkiye'nin kuzeybatısı için farklı zemin yapılarında kaydedilen kuvvetli yer hareketi kayıtlarından yararlanılarak Pik Yer İvmesi (PYİ) azalım ilişkisi tahmin denklemleri ve rezidüel büyütme değerleri belirlenmiştir. Çalışmada kullanılan ivme kayıtları; 17 Ağustos 1999 Kocaeli (Mw:7.4) ve 12 Kasım 1999 (Mw:7.2) depremleri ve artçılarının kayıtları çoğunluk olmak üzere 39-42.5° Kuzey Enlemleri ve 26-33° Doğu Boylamları arasında ölçülen PYİ değerleridir. PYİ değerleri; 1999-2022 yılları arasındaki olan ve derinlikleri 32.6 km'den daha sığ, 144 depreme ait toplam 1662 üç bileşen ivme kaydının, çeşitli kuruluşlarca ölçülen yatay bileşenlerinden en büyük olanlarıdır. Tahmin denklemi hesaplamak için her bir deprem büyüklüğü moment magnitüd türüne dönüştürülmüş, ivme ölçümü alınan istasyonların zemin sınıflamaları; AFAD tarafından verilen Vs30 hızlarından yararlanılarak Türkiye Bina ve Deprem Yönetmeliğindeki sınıflamalara göre (ZB, ZC, ZD, ZE) olarak yapılmıştır. PYİ Azalım ilişkisi tahmin denklemi, her bir farklı zemin sınıfına ait istasyonlarda alınan ivme kayıtlarının yatay bileşen de en büyük değeri alınarak, ölçülen değerler ile en küçük standart sapmayı sağlayacak şekilde doğrusal olmayan regresyon analizi ve kukla değişken yaklaşımı ile belirlenmiştir. Her bir zemin sınıflaması için belirlenen PYİ azalım ilişkilerinin birbirlerine oranlanması ile ZE sınıfı çok yumuşak zeminde büyütme 2.2, ZD sınıfı katı – orta sıkı zeminde 1.7 ve ZC sınıfı yumuşak kaya - sert zeminde 1.4 olarak hesaplanmıştır. İstasyonlarda ölçülen PYİ ler ile tahmin edilen PYİ'lerin geometrik ortalama olarak da nitelendirilen regresyon eğrisinden sapmayı gösteren rezidüel yaklaşımları ile de çeşitli istasyonlar için zemin büyütmeleri belirlenmiştir. Vs30 değerlerinin yüksek olduğu istasyonlarda küçültme (de-amplification) ve Vs30 değerlerinin düşük olduğu istasyonlarda da büyütme (amplification) bulunarak zemin sınıflamalarının tutarlılığı test edilmiştir.
Özet (Çeviri)
In this thesis, an empirical attenuation relationship for Peak Ground Acceleration (PGA) and residual amplification values for various station locations were developed for the Northwestern region of Turkey, using strong ground motion records obtained from various soil types. The majority of the records consist of PGA values measured between 39–42.5° North latitude and 26–33° East longitude, primarily from the 17 August 1999 Kocaeli (Mw 7.4) and 12 November 1999 Düzce (Mw:7.2) earthquakes and their aftershocks. The PGA values represent the largest horizontal component recorded by various institutions from a total of 1662 three-component acceleration records associated with shallow-focus earthquakes (depth <32.6 km) that occurred between 1999 and 2022. In order to estimate the attenuation equations, all earthquake magnitudes were converted to moment magnitude (Mw) and for each largest earthquakes (Mw> 5.8), the Joyner-Boore (JB) distance defined as the closest horizontal distance to the surface projection of the rupture plane was calculated to be used as a key predictor variable in the ground motion analysis. The site classifications of the stations were assigned according to the Vs30 values provided by AFAD, and categorized in accordance with the current TBEC soil classes: ZB, ZC, ZD, and ZE. The PGA attenuation relationships for each soil class were determined using nonlinear regression analysis and dummy variable techniques, by selecting the maximum value of the horizontal components recorded at each station and minimizing the standard error. The amplification of soils relative to class ZE were calculated as follows: 2.2 for ZE, 1.7 for ZD, and 1.4 for ZC, by comparing the estimated PGA and observed PGA values. Residual analyses, defined as the deviation of recorded PGA values from the regression-predicted values (also referred to as geometric means), were also conducted to assess site-specific amplification. The analysis revealed de-amplification at stations with high Vs30 values and amplification at those with low Vs30 values, thereby validating the consistency of the site classifications.
Benzer Tezler
- Temporal variation in aerosol composition at Northwestern Turkey
Türkiye'nin kuzeybatısındaki aerosol kompozisyonunun zamansal değişimi
DERYA DENİZ GENÇ TOKGÖZ
Doktora
İngilizce
2013
Çevre MühendisliğiOrta Doğu Teknik ÜniversitesiÇevre Mühendisliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. GÜRDAL TUNCEL
- Post-miocene deformation of the area between Alibey (Kızılcahamam) and Karalar (Kazan) villages NW Ankara (Turkey)
Alibey (Kızılcahamam) ve Karalar (Kazan) köyleri arasındaki bölgenin miyosen sonrası deformasyonu KB Ankara (Türkiye)
AYKUT KARACA
Yüksek Lisans
İngilizce
2004
Jeoloji MühendisliğiOrta Doğu Teknik ÜniversitesiJeoloji Mühendisliği Ana Bilim Dalı
DOÇ.DR. BORA ROJAY
- A comparative analysis of Ashik Saz and Ashik Music in West and East Azerbaijan provinces of Iran
İran'ın Batı ve Doğu Azerbaycan bölgelerindeki Aşık Sazı ve Aşık Müziği'nin karşılaştırmalı incelemesi
FARHAD SHIDFAR
Doktora
İngilizce
2015
Müzikİstanbul Teknik ÜniversitesiMüzikoloji ve Müzik Teorisi Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)
PROF. EROL PARLAK
- Yalova ilinde etnobotanik bir araştırma
An ethnobotanical study in Yalova province
MİNE KOÇYİĞİT
Yüksek Lisans
Türkçe
2005
Botanikİstanbul ÜniversitesiFarmasötik Botanik Ana Bilim Dalı
PROF.DR. NERİMAN ÖZHATAY
- İstanbul fragmanının ordovisiyen dönemindeki tektonik evriminin paleomağnetik verilerle belirlenmesi
Estimation of the tectonic evolution of the Istanbul fragment at ordovician age by paleomagnetic data
ERDİNÇ ÖKSÜM
Doktora
Türkçe
2013
Jeofizik Mühendisliğiİstanbul ÜniversitesiJeofizik Mühendisliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ZİHNİ MÜMTAZ HİSARLI