Geri Dön

Tip 2 diyabetes mellituslu hastalarda subklinik hiperkortizolizm sıklığı ve ilişkili risk faktörleri

Frequency of subclinical hypercortisolism and related risk factors in patients with Type 2 diabetes mellitus

  1. Tez No: 978156
  2. Yazar: UĞUR GÖKCE
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MEHMET UZUNLULU
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Subklinik hiperkortizolizm, prevalans, tip 2 diyabet, cushing sendromu, Subclinical hypercortisolism, prevalence, type 2 diabetes, Cushing syndrome
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Medeniyet Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET TİP 2 DİYABETES MELLİTUSLU HASTALARDA SUBKLİNİK HİPERKORTİZOLİZM SIKLIĞI VE İLİŞKİLİ RİSK FAKTÖRLERİ Glisemik kontrolü zor olan tip 2 diabetes mellituslu (DM) hastalarda subklinik hiperkortizolizm (SHK) sıklığının yüksek ve çoğu zaman gözden kaçan bir durum olduğu bildirilmektedir. Bu çalışmanın amacı tip 2 DM'li hastalarda SHK sıklığının ve onunla ilişkili klinik özelliklerin belirlenmesiydi. Retrospektif, gözlemsel klinik çalışmaya düşük doz deksametazon supresyon testi (DST) uygulanmış olan 18 yaş ve üzeri toplam 2970 kişi arasından tip 2 diyabeti olan 480 olgu (128 erkek, 352 kadın, ortalama yaş: 52,96±12,67 yıl) alındı. SHK 1 mg düşük doz DST sonrası sabah kortizol düzeyinin ≥1.8 bulunması olarak tanımlandı. SHK saptanan ve saptanmayan tip 2 DM'li olgular; demografik, komorbidite, diyabet süresi, glisemik kontrol, kullanmakta oldukları tedavi ve biyokimyasal özelliklerine göre karşılaştırıldı. SHK ile ilişkili klinik özelliklerin belirlenmesi için lojistik regresyon analizi yapıldı. Tüm olgularda SHK sıklığı %14.5 idi. Tip 2 DM'si olanlarda SHK sıklığı tip 2 DM'si olmayanlara göre yüksekti (%22.5'ye karşılık %13.5, p=0.001). Tip 2 DM grubunda SHK saptananlarda saptanmayanlara göre ortalama yaş, diyabet süresi, diyabet süresi >10 yıl, cushing sendromu, hipertansiyon, dislipidemi, koroner arter hastalığı (KAH), ≥2 OAD ve/veya ≥2 antihipertansif kullanan hasta sıklıkları ve kreatinin düzeyleri yüksek, beden kütle indeksi (BKİ) ve glomeruler filtrasyon hızı ortalamaları düşüktü (tümü için p<0.05). Kadın cinsiyet (OR: 2.874 %95 CI: 1.353-6.108, p=0.006), ileri yaş (OR: 1.050 %95 CI: 1.014-1.087, p=0.049), 5-10 yıl DM süresi (OR: 2.747 %95 CI: 1.257-6.001, p=0.011), hipertansiyon (OR: 3.272 %95 CI: 1.370-7.811, p=0.008) ve KAH (OR: 3.804 %95 CI: 1.868-7.744, p=0.000) varlığı SHK'nin pozitif, BKİ (OR: 0.919 %95 CI: 0.882-0.959, p=0.000) negatif bağımsız ön gördürücüleriydi. Bu çalışmada tip 2 DM'li hastalarda SHK sıklığının yüksek bulunduğu (%22.5) görülmüştür. Özellikle kadın, ileri yaşta, diyabet süresi nispeten uzun ve kardiyo-metabolik bozukluğu olan tip 2 DM'li hastaların, obezite ve glisemik kontrolden bağımsız olarak, SHK açısından taranması uygun bir klinik yaklaşım olacaktır.

Özet (Çeviri)

ABSTRACT FREQUENCY OF SUBCLINICAL HYPERCORTISOLISM AND RELATED RISK FACTORS IN PATIENTS WITH TYPE 2 DIABETES MELLITUS It has been reported that, in patients with type 2 diabetes mellitus (DM) whose glycemic control is difficult, the frequency of subclinical hypercortisolism (SHK) is high and that it is most of the time an overlooked condition. The aim of this study was to determine the frequency of SH and the clinical characteristics related to it in patients with type 2 DM. In this retrospective, observational clinical study, 480 cases (352 women, 128 men, mean age: 52.96±12.67 years) with type 2 diabetes were included among a total of 2970 people aged 18 years and over who had undergone a low-dose dexamethasone suppression test (DST). SHK was defined as finding a morning cortisol level of ≥1.8 after 1 mg low-dose DST. Type 2 DM cases with and without SHK were compared according to demographic characteristics, comorbidity, diabetes duration, glycemic control, treatments they were using, and biochemical characteristics. Logistic regression analysis was performed to determine the clinical characteristics associated with SHK. The frequency of SH was 14.5% in all cases. The frequency of SHK was higher in those with type 2 DM than in those without type 2 DM (22.5% versus 13.5%, p=0.001). In the type 2 DM group, in those with SHK compared to those without SHK, mean age, diabetes duration, frequency of diabetes duration >10 years, Cushing syndrome, hypertension, dyslipidemia, coronary artery disease (CAD), frequencies of patients using ≥2 OAD and/or ≥2 antihypertensive drugs and creatinine levels were higher, and mean body mass index (BMI) and glomerular filtration rate were lower (for all, p<0.05). Female sex (OR: 2.874, 95% CI: 1.353-6.108, p=0.006), advanced age (OR: 1.050, 95% CI: 1.014-1.087, p=0.049), 5–10 years DM duration (OR: 2.747, 95% CI: 1.257-6.001, p=0.011), presence of hypertension (OR: 3.272, 95% CI: 1.370-7.811, p=0.008) and CAD (OR: 3.804, 95% CI: 1.868-7.744, p=0.000) were positive, and BMI (OR: 0.919, 95% CI: 0.882-0.959, p=0.000) was a negative independent predictor of SHK. In this study, it was seen that the frequency of SHK was found to be high (22.5%) in patients with type 2 DM. Especially in female, older patients with relatively long diabetes duration and cardiometabolic disorder, screening for SHK, independent of obesity and glycemic control, will be an appropriate clinical approach.

Benzer Tezler

  1. İnsidental adrenal kitlelerin karakteristik özeliklerinin değerlendirilmesi

    Evaluation of characteristic features of incidental adrenal masses

    SAMET ÖZCAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    İç HastalıklarıTokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ SÜHEYLA UZUN

  2. Tip 2 diyabetes mellituslu hastalarda mikroalbuminüri ile nötrofil/lenfosit oranı arasındaki ilişki

    The relationship between microalbuminaria and neutrophil/lymphocyte in patients with type 2 diabetes mellitus

    AYŞEGÜL ÖZTÜRK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Aile HekimliğiBezm-İ Alem Vakıf Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    PROF. ACLAN ÖZDER

  3. Tip 2 diyabetes mellituslu hastalarda diyabetin kardiyovaskuler otonom nöropati ve diyastolik kalp fonksiyonları üzerine etkisi ve pro-bnp ilişkisi

    Başlık çevirisi yok

    VEHBİ YAĞIZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    İç HastalıklarıSağlık Bakanlığı

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    ÖĞR. GÖR. ALPAY YEŞİLALTAY

    PROF. DR. ERTUĞRUL ZENCİRCİ

  4. Diyabetes mellituslu hastalarda elektrokardiyografik R dalga tepe zamanı ile subklinik sol ventrikül disfonksiyonu arasındaki ilişki

    Relationship between R wave peak time and subclinical left ventricular dysfunction in patients with Diabetes mellitus

    MEHMET ONUR DOĞAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    KardiyolojiErzincan Binali Yıldırım Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. REŞİT COŞKUN

  5. Tip 2 diyabetik hastalarda uzun dönem komplikasyonlar ile homosistein düzeyleri ve karotid arter ultrason bulguları arasındaki korelasyon

    The relationship between long term complications and homocysteine levels and carotid artery ultrasosogtraphy findings in type 2 diabetes mellitus

    G. GONCA ÖRÜK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2003

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıDokuz Eylül Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SENA YEŞİL