Fârâbî'de bireysel mutluluğun toplumsal gerekliliği
The social necessi̇ty of individual happiness in Fârâbî
- Tez No: 978545
- Danışmanlar: PROF. DR. YILDIRIM TORUN
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Felsefe, Philosophy
- Anahtar Kelimeler: Bireysellik, Devlet, Erdem, Mutluluk, Toplum, Farabi, Felsefe, Felsefi düşünce, Siyaset felsefesi, İslam felsefesi, Individuality, State, Virtue, Happiness, Society, Farabi, Philosophy, Philosophical thought, Political philosophy, Islamic philosophy
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Kocaeli Üniversitesi
- Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Felsefe Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Felsefe Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Fârâbî'de felsefenin temelini mutluluk kavramı oluşturmaktadır. Onun ahlak, siyaset ve insana dair görüşlerini anlamak, mutluluk meselesini incelemekle doğrudan ilişkilidir. Bu nedenle, Fârâbî'de mutluluğu ele almak, onun felsefi sisteminin ana unsurlarını bilmek anlamına gelir. Tarih boyunca pek çok filozofun üzerinde durduğu mutluluk sorunu Fârâbî'nin de temel sorunudur. Fârâbî,“İnsanlar daha iyi ve daha mutlu nasıl yaşayabilirler?”sorusuna yanıt aramış ve bu yanıtını ideal bir devlet modeli olarak tasarladığı Medinetü'l-Fazıla (Erdemli Şehir)'de somutlaştırmıştır. Ona göre, gerçek mutluluğa ancak bu erdemli şehirde ulaşılabilir. Fârâbî'ye göre insan doğası gereği toplumsal bir varlıktır ve tek başına mutluluğa erişemez. Bunun içindir ki Fârâbî'de bireysel mutluluk ile toplumsal mutluluk bir bütündür. İnsanlar tarih boyunca mutluluğu aramıştır, kimileri bu dünyada kimileri ise bu dünyadan sonraki hayatta. Antikçağ 'da aranan mutluluk bu dünyayla ilgiliyken, Ortaçağ'da aranan mutluluk ise ezeli bir saadettir. Fârâbî'nin yetiştiği İslam'ın Altın Çağı'nı anlamak için, bu dönemin dayandığı tarihsel ve felsefi temelleri bilmek gerekir. Felsefenin kökleri Antik Çağ'a, özellikle Platon, Aristoteles ve sonrasında Yeni Platonculuk akımının kurucusu Plotinos gibi düşünürlere dayanır. Orta Çağ'da bu Antik düşünce yeniden canlanmış, ardından İslam Medeniyeti döneminde bilim, felsefe, sanat ve kültürde büyük ilerlemelerin yaşandığı bir Altın Çağ başlamıştır. Fârâbî gibi büyük bir düşünürün bu dönemde ortaya çıkması bu bağlamda doğaldır. Fârâbî, Platon ve Aristoteles gibi önceki filozoflardan etkilenmekle birlikte, kendine özgü ve İslami ilkelerle şekillenen özgün bir felsefe sistemi geliştirmiştir.
Özet (Çeviri)
In Fârâbî, the concept of happiness forms the basis of philosophy. Understanding his views on ethics, politics, and the human being is directly related to examining the issue of happiness. Therefore, to address happiness in Fârâbî means to know the main elements of his philosophical system. The problem of happiness, on which many philosophers throughout history have dwelled, is also Fârâbî's fundamental problem. Fârâbî sought an answer to the question,“How can people live better and more happily?”" and concretized this answer in the ideal model of the state he designed as Medinetü'l-Fazıla (Virtuous City). According to him, true happiness can be attained only in this virtuous city. According to Fârâbî, the human being is by nature a social creature and cannot attain happiness alone. For this reason, in Fârâbî, individual happiness and social happiness form a whole. People have sought happiness throughout history some in this world, and others in the life hereafter. While the happiness sought in Antiquity pertained to this world, the happiness sought in the Middle Ages is an eternal felicity. To understand the Islamic Golden Age in which Fârâbî was raised, it is necessary to know the historical and philosophical foundations upon which this period rests. The roots of philosophy go back to Antiquity, especially to thinkers such as Plato, Aristotle, and, subsequently, Plotinus, the founder of the movement of Neoplatonism. In the Middle Ages, this ancient thought was revived, and thereafter, during the period of Islamic Civilization, a Golden Age began in which great advances were experienced in science, philosophy, art, and culture. In this context, it is natural that a great thinker such as Fârâbî emerged in this period. Although Fârâbî was influenced by earlier philosophers such as Plato and Aristotle, he developed a distinctive philosophical system of his own, shaped by Islamic principles.
Benzer Tezler
- Klasik Osmanlı Türkçesi devresinde -sA morfemiyle kurulan cümleler üzerinde bir inceleme
Başlık çevirisi yok
HAYATİ DEVELİ
- Farabi ve Thomas Aquinas'a göre Tanrı'nın varlığı ve sıfatları
Başlık çevirisi yok
AYDIN TOPALOĞLU
Yüksek Lisans
Türkçe
1988
Dokuz Eylül Üniversitesiİslam Medeniyeti ve Sosyal Bilimler Ana Bilim Dalı
Yükleniyor...