Pediatrik kalp cerrahisi geçiren 0-1 yaş arasındaki çocuklarda protamin: Heparin oranlarının perioperatif kanama ve kan ürünü kullanımı üzerine etkilerinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effects of protamine: Heparin ratios on perioperative bleeding and blood product use in children aged 0-1 years undergoing pediatric cardiac surgery
- Tez No: 978648
- Danışmanlar: PROF. DR. FUNDA GÜMÜŞ ÖZCAN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Anestezi ve Reanimasyon, Anesthesiology and Reanimation
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Başakşehir Çam ve Sakura Şehir Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş ve Amaç Çalışmamızda, kardiyopulmoner bypass (KPB) uygulanan 0–1 yaş arası pediatrik hastalarda farklı protamin:heparin (P:H) oranlarının klinik sonuçlara etkileri retrospektif olarak değerlendirildi. KPB sırasında antikoagülasyon için kullanılan heparinin protamin ile nötralizasyonunda doz dengesinin sağlanamaması, özellikle yenidoğan ve infantlarda koagülasyon bozuklukları ve artmış kanama riskine yol açabilmektedir. Bu yaş grubunda hemodilüsyon, olgunlaşmamış koagülasyon sistemi ve inflamatuar yanıt gibi faktörler nedeniyle protamin dozunun bireyselleştirilmesi önem taşımaktadır. Çalışmamızda, P:H≤ 1:1 ile P:H> 1:1 oranlarının postoperatif kanama miktarı, kan ve kan ürünü gereksinimi, postoperatif yoğun bakım ve hastane yatış süreleri ile komplikasyonlar üzerindeki etkileri incelenerek, pediatrik kalp cerrahisinde optimum protamin doz stratejisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem Bu retrospektif gözlemsel çalışma, Sağlık Bilimleri Üniversitesi Başakşehir Çam ve Sakura Şehir Hastanesi Etik Kurulu onayıyla Anesteziyoloji ve Reanimasyon Kliniği'nde yürütülmüş olup, Ağustos 2020 – Mayıs 2024 tarihleri arasında KPB altında opere edilen 0 – 1 yaş arası konjenital kalp hastalığı olan 471 hastayı kapsamaktadır. Hastalar, protamin:heparin oranı ≤ 1:1 (n=162) ve > 1:1 (n=309) olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Çalışmada, postoperatif ilk 6., ilk 12. ve ilk 24. saatteki göğüs tüpü drenaj miktarları birincil sonuç olarak; perioperatif kan ve kan ürünü kullanımı, postoperatif komplikasyonlar (revizyon, ECMO, diyaliz ihtiyacı), yoğun bakım ve servis yatış süreleri ile hematolojik ve koagülasyon parametrelerindeki değişiklikler ise ikincil sonuçlar olarak değerlendirilmiştir. Veriler hastane kayıtlarından elde edilerek analiz edilmiş; normal dağılım için Shapiro-Wilk testi, uygun durumlarda t testi, Mann Whitney U, ANOVA, Wilcoxon, ki-kare ve Fisher testleri kullanılmıştır. Çok değişkenli analizde, kanama hacmi ve eritrosit süspansiyonu transfüzyon gereksinimini öngören bağımsız değişkenlerin etkisi lojistik regresyon analizi ile incelenmiş ve sonuçlar olasılık oranı (OR) ve %95 güven aralığı (GA) ile raporlanmıştır (p< 0,05 anlamlı kabul edilmiştir). Bulgular Gruplar arasında ilk 6 ve ilk 24 saatlik göğüs tüpü drenaj miktarlarında anlamlı fark saptanmazken, ilk 12 saatlik drenaj P:H ≤1:1 grubunda anlamlı derecede yüksek bulundu. Lojistik regresyon analizine göre bu artış, uzun KPB ve aort kross klemp süreleriyle ilişkiliydi. Kan ve kan ürünü kullanımı açısından, P:H ≤ 1:1 grubunda intraoperatif KPB çıkışında fibrinojen kullanılan hasta oranı ve postoperatif trombosit kullanılan hasta oranı daha yüksekken, P:H >1:1 grubunda intraoperatif KPB çıkışında ES, TDP, kriyopresipitat ve trombosit kullanımı anlamlı derecede fazlaydı. Postoperatif dönemde, trombosit dışında kan ve kan ürünü kullanımı benzerdi; ancak P:H > 1:1 grubunda yoğun bakım yatış süresi (gün) belirgin şekilde daha uzun bulundu. Mortalite ve postoperatif komplikasyonlar (revizyon, ECMO, diyaliz ihtiyacı) ve servis yatış süreleri (gün) açısından gruplar arasında anlamlı farklılık bulunmadı. Sonuç Sonuç olarak çalışmamızda, 0– 1 yaş pediatrik kalp cerrahisinde protamin:heparin oranının ≤ 1:1 olarak uygulanmasının erken dönemde kanamayı artırmadığı, hemostazı olumsuz yönde etkilemediği ve daha kısa yoğun bakım yatışıyla ilişkili olduğu gösterilmiştir. Buna karşın, P:H > 1:1 oranında protamin verilen hastalarda intraoperatif transfüzyon gereksinimi daha yüksek bulunmuştur. Bulgular, P:H≤ 1:1 uygulanan protamin dozunun güvenli ve hemostatik açıdan avantajlı bir yaklaşım olabileceğini desteklemektedir.
Özet (Çeviri)
Introduction and Aim In this study, the effects of different protamine-to-heparin (P:H) ratios on clinical outcomes were retrospectively evaluated in pediatric patients aged 0–1 years who underwent cardiopulmonary bypass (CPB). Failure to maintain the appropriate dose balance during neutralization of heparin anticoagulation with protamine may lead to coagulation disorders and an increased risk of bleeding, particularly in neonates and infants. In this age group, factors such as hemodilution, an immature coagulation system, and inflammatory response make individualization of protamine dosing crucial. The aim of this study was to evaluate the effects of P:H ≤1:1 and P:H >1:1 ratios on postoperative bleeding volume, blood and blood product requirements, postoperative intensive care unit and hospital stay durations, and complications, in order to determine the optimal protamine dosing strategy in pediatric cardiac surgery. Materials and Methods This retrospective observational study was conducted in the Department of Anesthesiology and Reanimation at the University of Health Sciences Başakşehir Çam and Sakura City Hospital, with the approval of the institutional ethics committee. It included 471 pediatric patients aged 0–1 years with cyanotic and acyanotic congenital heart disease who underwent surgery under cardiopulmonary bypass (CPB) between August 2020 and May 2024. Patients were divided into two groups according to their protamine-to-heparin (P:H) ratio: ≤ 1:1 (n=162) and >1:1 (n=309). In the study, postoperative chest tube drainage volumes at the 6th, 12th, and 24th hours were evaluated as primary outcomes, while perioperative blood and blood product usage, postoperative complications (revision, ECMO, dialysis requirement), intensive care unit (ICU) and hospital length of stay, and hematological and coagulation parameter changes were assessed as secondary outcomes. Data were obtained from hospital records and analyzed using statistical tests including the Shapiro-Wilk test for normality, and when appropriate, t-test, Mann–Whitney U test, ANOVA, Wilcoxon test, chi-square test, and Fisher's exact test. Multivariate analysis was performed using logistic regression to evaluate the effects of independent variables predicting bleeding volume and red blood cell transfusion requirements, and the results were reported as odds ratios (OR) with 95% confidence intervals (CI) (A p-value <0.05 was considered statistically significant). Results There was no significant difference between the groups in terms of chest tube drainage volumes at the first 6 and 24 hours, while the 12-hour drainage volume was significantly higher in the P:H ≤1:1 group. According to logistic regression analysis, this increase was associated with longer CPB and aortic cross-clamp times. Regarding blood and blood product usage, the proportion of patients receiving fibrinogen at CPB weaning and platelet transfusion postoperatively was higher in the P:H ≤1:1 group, whereas patients in the P:H >1:1 group had significantly higher intraoperative use of packed red blood cells (PRBCs), fresh frozen plasma (FFP), cryoprecipitate, and platelets. In the postoperative period, blood and blood product utilization—except for platelets—was similar between the groups; however, ICU stay duration was significantly longer in the P:H >1:1 group. No significant differences were found between the groups in terms of mortality, postoperative complications (revision, ECMO, dialysis requirement), or hospital ward stay duration. Conclusion In conclusion, our study demonstrated that applying a protamine-to-heparin ratio of ≤1:1 in pediatric cardiac surgeries for patients aged 0–1 years did not increase early postoperative bleeding, did not adversely affect hemostasis, and was associated with a shorter intensive care unit stay. Conversely, patients who received P:H ratios greater than 1:1 required significantly more intraoperative blood transfusions. The findings support that administering a protamine dose with a P:H ratio ≤1:1 may represent a safe and hemostatically advantageous approach.
Benzer Tezler
- Doğumsal kalp hastalığı olan 0-2 yaş grubu çocuklarda ameliyat sonrası parenteral beslenmede balık yağı emülsiyonu kullanımının biyokimyasal ve immün parametreler üzerine etkilerinin araştırılması
Research on the effects of post surgery parenteral fish oil on biochemical and immune parameters in aged 0-2 with congenital hearth disease
YETER ÇELİK
Yüksek Lisans
Türkçe
2006
Beslenme ve DiyetetikHacettepe ÜniversitesiDiyetetik Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. EMİNE YILDIZ
- Pediyatrik kalp cerrahisinde kaudal analjezinin oksidatif stres yanıt üzerine etkileri
Effects of caudal analgesia on oxidative stress response in pediatric cardiac surgery
BETÜL KOCAMER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2011
Anestezi ve ReanimasyonGaziantep ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. SENEM KORUK
- Pediatrik hastalarda alt batın cerrahisinde bilateral transversus abdominis plan bloğu ve kaudal bloğun postoperatif analjezi etkilerinin prospektif, randomize karşılaştırılması
The prospective, randomization of the effects of the bilateral transversus abdominis plan block and the postoperative analysis of the kaudal block on the lower abdomen surgery of pediatric patients
HACER POLAT
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
Anestezi ve Reanimasyonİstanbul ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
PROF. DR. KAMİL MEHMET TUĞRUL
- Çocuklarda kaudal prilokain, bupivakain veya ropivakain uygulamasının postoperatif analjezik etkisinin karşılaştırılması
Comparison of caudal prilocaine, bupivacaine and ropivacaine for postoperative analgesia in children
MEHTAP HONCA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2006
Anestezi ve ReanimasyonHacettepe ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
PROF.DR. SAADET ÖZGEN
- Yarık damak onarımı uygulanan çocuklarda perioperatif advers olaylarda ve postoperatif komplikasyonlarda prognostik faktörlerin rolü
The role of prognostic factors in perioperative adverse events and postoperative complications in children with surgery of cleft palate
ELİF EDA İCİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
Anestezi ve ReanimasyonÇukurova ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HASAN MURAT GÜNDÜZ
DR. ÖĞR. ÜYESİ DEMET LAFLI TUNAY