Fazla kilolu ve obez hastalarda motivasyonel görüşmenin antropometik ölçümler, yeme tutumu ve kardiyometabolik indeks üzerine etkisi
The effects of motivational interviewing on anthropometric measurements, eating attitudes, and cardiometabolic index in overweight and obese patients
- Tez No: 979678
- Danışmanlar: PROF. DR. YASEMİN ÇAYIR
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
- Anahtar Kelimeler: Fazla Kilo, Obezite, Motivasyonel Görüşme, Kardiyometabolik İndeks, Yeme Davranış Bozukluğu Ölçeği, Antropometrik Ölçümler, Yeme Davranış Tutumları, Diyet, Egzersiz, Overweight, Obesity, Motivational Interviewing, Cardiometabolic Index, Eating Behavior Disorders Scale, Anthropometric Measurements, Eating Attitudes, Diet, Physical Activity
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Atatürk Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş ve Amaç: Bu araştırma, fazla kilolu ve obez bireylerde uygulanan motivasyonel görüşme yönteminin; antropometrik ölçümler, yeme tutumları ve kardiyometabolik indeks üzerindeki etkilerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Mevcut tedavi yaklaşımlarında uzun vadeli başarı oranlarının düşük olduğu göz önünde bulundurulduğunda, bireysel merkezli ve davranış değişimini teşvik edici yöntemlerin etkisinin araştırılması gereklidir. Yöntem: Bu Araştırma randomize-kontrollü bir klinik çalışma olarak yürütülmüştür. Araştırma Erzurum ilindeki Saltuklu Aile Sağlığı Merkezi'nde Nisan 2024-Aralık 2024 tarihleri arasında yürütülmüştür. Saltuklu Aile Sağlığı Merkezleri'ne kayıtlı fazla kilolu ve obez bireylerden çalışmamıza katılmaya gönüllü olan ve dâhil edilme kriterlerini karşılayan 80 kişi ile tamamlandı. Katılımcılar randomize edilerek standart öneriler (500 kcal/gün kalori kısıtlaması ve haftada 5 gün 30 dakika orta yoğunlukta aerobik egzersiz) verilen kontrol grubu ve kontrol grubuna ek olarak motivasyonel görüşme uygulanan deney grubu olarak ikiye ayrılmıştır. Katılımcılar üç ay boyunca takip edilmiştir. Katılımcılardan ön test ve son test olarak; kilo, beden kitle indeksi (BKİ), bel çevresi (BÇ), kalça çevresi (KÇ), bel-kalça oranı (BKO), bel-boy oranı (BBO) gibi antropometrik veriler; ayrıca Yeme Davranış Bozukluğu Ölçeği (YDBÖ) ve Kardiyometabolik İndeks (KMİ) verileri toplanmıştır. Motivasyonel görüşme, yapılandırılmış oturumlar halinde, iki haftada bir periyotlarla toplam 4 kez 15'er dakikalık seanslar halinde uygulanmıştır. Verilerin istatistiksel analizi için SPSS (Statistical Package for Social Sciences) for Windows 26.0 paket programı kullanıldı. Çalışmada p<0.05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Çalışmanın başında gruplar arasında yaş ortalamaları, Sosyo-demografik özellikler, kilo, Beden Kitle İndeksi (BKİ), Bel Çevresi (BÇ), Kalça Çevresi (KÇ), Bel Kalça Oranı (BKO), Bel Boy Oranı (BBO), HDL Trigliserid ve Kardiyometabolik İndeks (KMİ), Yeme Davranış Bozukluğu Ölçeği (YDBÖ) puan ortalamaları açısından gruplar arasında önemli bir farkın olmadığı tespit edildi (p>0.05). Katılımcıların yaş ortalaması 39,3±9,4 yıl idi. Çalışmanın sonunda gruplar arasında Beden Kitle İndeksi(BKİ), Trigliserid, Kalça Çevresi (KÇ), Kardiyometabolik İndeks (KMİ) ve Bel Boy Oranı (BBO), Hedonik Yeme ve Duygusal Yeme puan ortalamaları arasındaki farkın istatistiksel olarak deney grubunda anlamlı olduğu belirlendi. (p˂0,05). Deney grubundaki katılımcıların kilo değişimi ortalaması (-9,97 ± 4,67 kg), kontrol grubuna kıyasla (-2,35 ± 3,39 kg) istatistiksel olarak anlamlı derecede daha fazlaydı (p<0,001). Benzer şekilde, BKİ değişimi deney grubunda (-3,57 ± 1,53) kontrol grubundan (-0,86 ± 1,26) anlamlı olarak daha yüksekti (p<0,001). YDBÖ toplam puan değişimi açısından deney grubunda daha belirgin bir azalma gözlendi (deney=-29,85 ± 21,24; kontrol=-12,72 ± 16,01) bu fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0,001). Kilo değişimi ile yeme tutumlarındaki değişim arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılan korelasyon analizinde, kilo değişimi ile YDBÖ arasında orta düzeyde, pozitif ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmıştır (r = 0,48, p < 0,001). BKİ ile Duygusal Yeme alt boyutu değişimi arasında orta düzeyde pozitif bir ilişki bulunmuştur (r = 0,42, p < 0,001). Sonuç: Çalışmamızda motivasyonel görüşmenin Kardiyometabolik İndeks (KMİ) ve Beden Kitle İndeksi (BKİ), Bel Çevresi (BÇ), Bel Kalça Oranı (BKO), Bel Boy Oranı (BBO), kilo gibi birçok antropometrik ölçümlerde, hedonik ve duygusal davranış bozukluklarında iyileşme gösterdiği gözlemlenmiştir. Motivasyonel görüşme, obezite tedavisinde diyet ve egzersize ek olarak düzenli şekilde uygulanmalıdır.
Özet (Çeviri)
Introduction and Aim: This study aims to evaluate the effects of motivational interviewing on anthropometric measurements, eating attitudes, and cardiometabolic index in overweight and obese individuals. Considering the low long-term success rates of current treatment approaches, it is necessary to investigate the effectiveness of person-centered and behavior change–oriented methods. Methods: This study was conducted as a randomized controlled clinical trial between April and December 2024 at the Saltuklu Family Health Center in Erzurum, Turkey. A total of 80 overweight and obese individuals who were registered at the center, volunteered to participate, and met the inclusion criteria completed the study. Participants were randomly assigned to one of two groups: a control group that received standard recommendations (a daily 500 kcal caloric restriction and 30 minutes of moderate-intensity aerobic exercise 5 days a week), and an intervention group that received the same standard recommendations plus motivational interviewing. Participants were followed up for three months. Pre- and post-test data were collected on weight, body mass index (BMI), waist circumference (WC), hip circumference (HC), waist-to-hip ratio (WHR), and waist-to-height ratio (WHtR) as anthropometric variables; in addition, the Eating Disorder Scale (EDS) and Cardiometabolic Index (CMI) were used. Motivational interviewing was delivered in four structured sessions, each lasting 15 minutes, every two weeks. Statistical analysis was performed using SPSS for Windows version 26.0. A p-value <0.05 was considered statistically significant. Results: At baseline, there were no significant differences between the groups in terms of age, sociodemographic characteristics, weight, BMI, WC, HC, WHR, WHtR, HDL, triglycerides, CMI, or EDS scores (p>0.05). The mean age of the participants was 39.3 ± 9.4 years. At the end of the study, significant differences in BMI, triglycerides, HC, CMI, WHtR, and scores for hedonic and emotional eating were observed in favor of the intervention group (p<0.05). The mean weight change in the intervention group (-9.97 ± 4.67 kg) was significantly greater than in the control group (-2.35 ± 3.39 kg) (p<0.001). Similarly, the change in BMI was significantly higher in the intervention group (-3.57 ± 1.53) compared to the control group (-0.86 ± 1.26) (p<0.001). A greater reduction in the total EDS score was observed in the intervention group (intervention: -29.85 ± 21.24; control: -12.72 ± 16.01), and this difference was statistically significant (p<0.001). Correlation analysis revealed a moderate, positive, and statistically significant relationship between weight change and change in EDS score (r = 0.48, p < 0.001). Additionally, a moderate positive correlation was found between BMI change and change in the emotional eating subscale (r = 0.42, p < 0.001). Conclusion: This study demonstrated that motivational interviewing led to improvements in various anthropometric measures, including BMI, WC, WHR, WHtR, and weight, as well as in hedonic and emotional eating behaviors. Therefore, motivational interviewing should be regularly incorporated into obesity treatment alongside diet and exercise interventions.
Benzer Tezler
- Obezite polikliniğine başvuran hastalarda başvuru sayısı ve sıklığının kilo verme başarısına etkisinin incelenmesi
Investigation of the effect of the number and frequency of applications on weight loss success in patients applying to obesity outpatient clinic
OĞUZ SAVAŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Aile HekimliğiDüzce ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ ABDULKADİR KAYA
- Sigara bırakma polikliniğine başvuran tip 2 diyabet hastalarının sigara bırakma durumlarının incelenmesi
Examination of smoking circumstances of type 2 diabetes patients applying to smoking cessation polyclinic
FEYZANUR KILINÇ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Aile HekimliğiSağlık Bilimleri ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ZUHAL AYDAN SAĞLAM
- Tip 2 diyabetli hastalarda kaygı düzeyi ile yeme davranışı ilişkisinin incelenmesi
Examination of the relationship of anxiety level and eating behavior in patients with type 2 diabetes
BETÜL EŞSİZ SEFER
Yüksek Lisans
Türkçe
2023
Hemşirelikİstanbul Okan ÜniversitesiHemşirelik Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ ÖZLEM YAZICI
- Oyun bağımlısı olan ve olmayan obez adolesanlarda yaşam kalitesi ve duygusal yemenin değerlendirilmesi
Evaluation of quality of life and emotional eating in obese adolescents with and without gaming addiction
MERTCAN KASALOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. KAYI ELİAÇIK
- Samsun'da çalışan aile hekimlerinin obezite yönetimi hakkında bilgi, tutum ve uygulamaları
Knowledge, attitude and practices about obesity management among family physicians in Samsun
MESUT CAN UNCU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
Aile HekimliğiOndokuz Mayıs ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MUSTAFA KÜRŞAT ŞAHİN