Geri Dön

Stoacılık, tutkular ve etik bir açmaz: Seneca, Epiktetos ve Marcus Aurelıus

Stoicism, passions and an ethical dilemma: Seneca, Epictetus and Marcus Aurelius

  1. Tez No: 980898
  2. Yazar: ZEYNEP İLAYDA ERGÜN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MURAT ARICI
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Felsefe, Philosophy
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Selçuk Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Felsefe Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Felsefe Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu çalışma, Stoacı düşünürlerden Seneca, Epiktetos ve Marcus Aurelius'un tutkulara yönelik yaklaşımlarını çözümlemeyi amaçlamaktadır. Tezin giriş bölümünde, Stoacılığın doğa, akıl ve erdem kavramları etrafında kurduğu temel ilkeler açıklanmış, tutkuların etik bir sorun alanı olarak konumlandırılması üzerinde durulmuştur. Ardından her bir filozofun tutkulara dair görüşleri ayrıntılı biçimde incelenmiştir. Birinci bölümde Seneca'nın tutkuları“akla aykırı ve yıkıcı güçler”olarak görmesi ele alınmış; özellikle öfke, korku ve şehvet gibi duyguların insanı erdemden uzaklaştırdığı yönündeki görüşleri tartışılmıştır. Seneca'nın insanı tutkuların esaretinden kurtarmayı hedefleyen ahlaki önerileri aktarılmış, fakat onun bu katı yaklaşımının insan doğasının duygusal boyutlarını bir anlamda görmezden geldiği ortaya konmuştur. İkinci bölümde Epiktetos'un tutkular karşısında irade ve bireysel sorumluluğa yaptığı vurgu incelenmiştir. Ona göre özgürlük, ancak akıl ve iradenin etkin kullanımı sayesinde tutkular üzerinde hâkimiyet kurulmasıyla mümkündür. Ancak bu yaklaşımın, duyguların biyolojik ve toplumsal işlevlerini belli ölçüde dışladığı savunulmuştur. Üçüncü bölümde ise Marcus Aurelius'un daha ılımlı ve orta yolcu tavrı değerlendirilmiştir. Aurelius, tutkuların bütünüyle reddi yerine, aklın rehberliğinde disiplin altına alınmasını öğütlemiş; böylece tutkuları doğaya uygun bir denge içinde yorumlamaya çalışmıştır. Bu yönüyle onun görüşleri, Seneca ve Epiktetos'a kıyasla insan doğasına daha yakın bir çerçevede konumlandırılmıştır. Tezin sonuç bölümünde ise, üç düşünürün ortaklaşa savunduğu“tutkuların bütünüyle zararlı olduğu”yönündeki Stoacı görüş eleştirel bir incelemeye tabi tutulmuştur. Çalışma, iki temel itiraz etrafında şekillenmiştir: Birincisi,“iyi duygu – kötü tutku”ayrımının tanımsal belirsizliğidir. Duygular çoğunlukla bir spektrum üzerinde geliştiği için, örneğin üretken bir sevgi ile yıkıcı bir aşk arasındaki sınırın nerede başlayıp nerede bittiğini kesin olarak belirlemek mümkün değildir. İkincisi ise, zararlı olarak nitelendirilen tutkuların dahi belirli bağlamlarda olumlu ve anlamlı işlevler üstlenebileceğidir. Bu iki düşünme hattından hareketle tez, Stoacıların tutkuları bütünüyle bastırmayı öğütleyen katı yaklaşımının insan doğasıyla bağdaşmadığını savunmaktadır. Tutkuların tehlikeli yanları inkâr edilmemekle birlikte, ölçülü ve aklın rehberliğinde yönlendirildiklerinde hem bireysel gelişim hem de toplumsal ilerleme açısından vazgeçilmez işlevler üstlendikleri ileri sürülmektedir. Dolayısıyla tezin savunduğu pozisyon, tutkuları dışlayan değil, onları anlamaya ve dönüştürmeye çalışan bütüncül bir yaklaşımdır.

Özet (Çeviri)

This study aims to analyze the Stoic philosophers Seneca, Epictetus, and Marcus Aurelius' approaches to passions. The introduction of the thesis explains the fundamental principles of Stoicism, which revolve around the concepts of nature, reason, and virtue, and emphasizes the positioning of passions as an ethical problem area. Subsequently, each philosopher's views on passions are examined in detail. The first chapter addresses Seneca's view of passions as“irrational and destructive forces,”discussing his view that emotions such as anger, fear, and lust distance humans from virtue. Seneca's moral recommendations, which aim to free humans from the bondage of passions, are conveyed, but it is revealed that his strict approach ignores the emotional dimensions of human nature. The second chapter examines Epictetus' emphasis on willpower and individual responsibility in the face of passions. According to him, freedom is only possible through the effective use of reason and willpower to gain mastery over passions. However, it is argued that this approach to some extent excludes the biological and social functions of emotions. The third section evaluates Marcus Aurelius' more moderate and middle-of-the-road stance. Aurelius advised that passions should be disciplined under the guidance of reason rather than rejected entirely, thus attempting to interpret passions within a balance appropriate to nature. In this respect, his views are positioned within a framework closer to human nature than those of Seneca and Epictetus. In the conclusion of the thesis, the Stoic view, jointly defended by the three thinkers, that“passions are entirely harmful”is subjected to critical examination. The study is structured around two main objections: First, the definitional ambiguity of the distinction between“good emotion”and“bad passion.”Since emotions mostly develop on a spectrum, it is impossible to determine precisely where the boundary between, for example, productive love and destructive passion begins and ends. Second, even passions deemed harmful can serve positive and meaningful functions in certain contexts. Based on these two lines of thought, the thesis argues that the Stoics' rigid approach of advocating the complete suppression of passions is incompatible with human nature. While the dangerous aspects of passions are not denied, it is argued that when they are measured and guided by reason, they perform indispensable functions in terms of both individual development and social progress. Therefore, the position defended by the thesis is not one that excludes passions, but rather a holistic approach that seeks to understand and transform them.

Benzer Tezler

  1. Embracing fate: An inquiry into Friedrich Nietzsche's concept of Amor Fati through literature

    Kaderini kucaklamak: Friedrich Nietzsche'nin Amor Fati kavramını edebiyat üzerinden inceleme

    CANSEVİL TUMANBAY

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2026

    FelsefeYeditepe Üniversitesi

    Felsefe Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ LEVENT YURDAKUL KAVAS

    PROF. DR. ZEYNEP TALAY TURNER

  2. Virtuous life and happiness in Epictetus, Socrates and Stoicism

    Epiktetos, Sokrates ve Stoa'da erdemli yaşam ve mutluluk

    HÜLYA KAHVECİ

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2015

    FelsefeOrta Doğu Teknik Üniversitesi

    Felsefe Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ŞEREF HALİL TURAN

  3. The therapy of Pathos / passion in the Stoic conception of the good life

    Stoacı iyi yaşam anlayışı içinde Pathos / tutku terapisi

    EKREM EKİCİ

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2020

    Felsefeİstanbul Bilgi Üniversitesi

    Karşılaştırmalı Edebiyat Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. FERDA KESKİN

  4. The Theory of Pathos in Stoicism

    Stoacılık'ta Pathos Teorisi

    FAHRİ ULUS ATAYURT

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2001

    FelsefeBoğaziçi Üniversitesi

    Felsefe Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. STEPHEN VOSS

    DR. CHRYSSİ SİDİROPOULOU

  5. Bilgece yaşama dair bir arayış: Seneca etiğinde zaman, özgürlük ve ölüm

    An attemp regarding to wise life: Time, freedom and death in seneca's ethic

    DAMLA YILDIZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    FelsefeSelçuk Üniversitesi

    Felsefe Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ZÜBEYİR OVACIK