Geri Dön

Vitiligo hastalarında fototerapi öncesi ve sonrası HO-1 ve diğer antioksidan enzim düzeylerinin değerlendirilmesi

Başlık çevirisi mevcut değil.

PDF İndir

  1. Tez No: 981456
  2. Yazar: GİZEM NUR ÖZTÜRK DÖNMEZ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. NİHAL KUNDAKCI
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Dermatoloji, Dermatology
  6. Anahtar Kelimeler: Vitiligo, Oksidatif stres, Heme oksijenaz-1, Fototerapi, Vitiligo, Oxidative stress, Heme oxygenase-1, Phototherapy
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ankara Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Vitiligo, melanositlerin seçici kaybı sonucu gelişen, multifaktöriyel etiyopatogeneze sahip kronik bir depigmentasyon hastalığıdır. Son yıllarda oksidatif stresin hastalığın başlangıcında ve ilerleyişinde merkezi bir rol oynadığı, antioksidan savunma mekanizmalarındaki yetersizliklerin melanosit hasarını kolaylaştırdığı gösterilmiştir. Bu çalışmada vitiligo hastalarında oksidan-antioksidan parametreler ile Hem Oksijenaz-1 (HO-1) enzim düzeylerinin değerlendirilmesi; bu parametrelerin hastalık başlangıç yaşı, sigara-alkol kullanımı, hastalık süresi, vücut kitle indeksi, otoimmün hastalık öyküsü, hastalık aktivitesi (VİDA skoru) ve yaygınlığı (VASİ skoru) ile ilişkilerinin belirlenmesi; darbant UVB fototerapi tedavisi öncesi ve sonrası serum düzeylerindeki değişimlerin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza Haziran 2024- Haziran 2025 tarihleri arasında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Deri ve Zührevi Hastalıkları Anabilim Dalı'na başvuran 45 vitiligo hastası ile yaş ve cinsiyet açısından benzer 35 sağlıklı kontrol dahil edilmiştir. Vitiligo hastalarının hastalık başlangıç yaşı, sigara-alkol kullanımı, hastalık süresi, vücut kitle indeksi, otoimmün hastalık öyküsü, VİDA skoru ve VASİ skorları kaydedildi. Serum oksidan parametre olarak malondialdehit (MDA) ve antioksidan enzimler olan katalaz (CAT), glutatyon peroksidaz (GPx), heme oksijenaz-1 (HO-1) ve nitrik oksit (NO) düzeyleri spektrofotometrik ve ELISA yöntemleriyle hasta ve kontrol gruplarında ölçüldü. Vitiligo grubunda DB-UVB fototerapisi öncesinde ve 36 seans sonrasında kandaki antioksidan-oksidan parametreleri ve VASİ- VİDA skorları tekrar kaydedilerek karşılaştırıldı. Sürekli değişkenlerin normal dağılım varsayımı Shapiro–Wilk testi ile incelendi. Normal dağılım göstermeyen iki grup karşılaştırmalarında Mann–Whitney U testi, ikiden fazla grup karşılaştırmalarında Kruskal–Wallis testi ve eşleştirilmiş ölçümler için Wilcoxon işaret testi kullanıldı. Sürekli değişkenler arasındaki ilişkiler Spearman's Rho korelasyon katsayısı ile analiz edilerek, p<0,05 anlamlı kabul edildi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 45 vitiligo hastasının 26'sı (%57,8) kadın, 19'u (%42,2) erkek olup; ortalama yaş 45,91 ± 16,69 yıl, ortalama hastalık süresi 19,24 ± 15,53 yıl idi. Kontrol grubunda ise 18 kadın (%51,4) ve 17 erkek (%48,6) yer almakta, yaş ortalaması 45,09 ± 16,49 yıl idi. Vitiligo hastalarının VKİ ortalaması 27,36 ± 5,04 kg/m2 idi. VİDA skoru >0 olan hastalar aktif vitiligo olarak sınıflandırılmış olup tüm vitiligoların %68,9'u idi. Aktif ve stabil vitiligo grubu arasında HO-1, CAT, GPx, MDA, NO düzeyleri açısından fark saptanmazken (p>0,05), vitiligo grubunda CAT ve GPx düzeyleri kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek (sırasıyla p değerleri; p=0,021, p=0,012), MDA ve NO düzeyleri ise kontrol grubunda vitiligo grubuna göre anlamlı olarak yüksek saptandı (sırasıyla p değerleri; p=0,004, p=0,015). Vitiligo hastalarında yaş, hastalık başlangıç yaşı, sigara-alkol kullanımı, VKI, aile öyküsü, otoimmün hastalık öyküsü ile HO-1, MDA, GPx, NO, CAT düzeyleri arasında anlamlı ilişki bulunamadı (p>0,05). Vitiligo hastalarında VASİ düzeyi ile otoimmün hastalığa sahip olma arasında anlamlı fark elde edildi (p=0,042). Buna karşın VASİ ve VİDA skorlarıyla diğer parametreler arasında anlamlı ilişki saptanmadı (p>0,05). Fototerapi alan hastaların (n=8), tedavi öncesi ve sonrasında MDA düzeylerinde azalma (p=0,204), HO-1 ve CAT düzeylerinde ise artış (sırasıyla p=0,036, p=0,182) gözlendi. Bu biyokimyasal iyileşme, anlamlı olarak VİDA skorunda tedavi öncesi ortalama skorun 4'ten 3'e düşmesi ve VASİ skorunda ise 18,11±18,1'den 14,20±14,38'e düşmesi ile kendini gösterdi (sırasıyla p=0,014, p=0,050). Sonuç: Vitiligo hastalarında kontrollere göre oksidatif stres belirgin olarak artmakta, antioksidan savunma sistemlerinde (özellikle HO-1, CAT ve GPx) anlamlı azalma görülmektedir. DB-UVB fototerapisinin ardından bu parametrelerdeki anlamlı düzelme, tedavinin yalnızca repigmentasyon değil, aynı zamanda oksidatif stresin düzenlenmesi açısından da etkili olduğunu göstermektedir. Bu çalışma, vitiligo hastalarında HO-1 düzeyinin serumda diğer oksidan-antioksidan parametrelerle ve demografik özelliklerle birlikte değerlendirildiği ilk araştırma olup, özellikle fototerapi sonrası HO-1 düzeylerindeki artışın gözlenmesi HO-1'in fototerapi etkinliği için indikatör olabileceğini düşündürmüş olup daha yüksek hasta popülasyonlu çalışmalar ile doğrulanması gerekmektedir. Çalışmamız, vitiligo patogenezinin daha iyi anlaşılmasına ve antioksidan temelli tedavi stratejilerinin geliştirilmesine katkı sağlamaktadır.

Özet (Çeviri)

Aim: Vitiligo is a chronic depigmentation disorder that develops as a result of the selective loss of melanocytes and has a multifactorial etiopathogenesis. In recent years, it has been shown that oxidative stress plays a central role in the onset and progression of the disease, and that deficiencies in antioxidant defense mechanisms facilitate melanocyte damage. In this study, it was aimed to evaluate oxidant–antioxidant parameters and heme oxygenase-1 (HO-1) enzyme levels in patients with vitiligo; to determine the relationships of these parameters with age at disease onset, smoking–alcohol use, disease duration, body mass index, history of autoimmune disease, disease activity (VIDA score) and extent (VASI score); and to compare serum levels before and after narrowband UVB phototherapy. Materials and Methods: Our study included 45 patients with vitiligo and 35 healthy controls matched for age and gender, who presented to the Department of Dermatology and Venereology of Ankara University Faculty of Medicine between June 2024 and June 2025. Age at disease onset, smoking–alcohol use, disease duration, body mass index, history of autoimmune disease, VIDA scores and VASI scores of the vitiligo patients were recorded. Serum levels of malondialdehyde (MDA) as an oxidant parameter, and the antioxidant enzymes catalase (CAT), glutathione peroxidase (GPx), heme oxygenase-1 (HO-1), and nitric oxide (NO) were measured in the patient and control groups using spectrophotometric and ELISA methods. In the vitiligo group, antioxidant–oxidant parameters and VASI–VIDA scores were recorded again before and after 36 sessions of NB-UVB phototherapy and compared. The normality of continuous variables was examined using the Shapiro–Wilk test. The Mann–Whitney U test was used for comparisons of two groups not showing normal distribution; the Kruskal–Wallis test for comparisons of more than two groups; and the Wilcoxon signed-rank test for paired measurements. Relationships between continuous variables were analyzed using Spearman's rho correlation coefficient, and p<0.05 was accepted as statistically significant. Results: Among the 45 vitiligo patients included in the study, 26 (57.8%) were female and 19 (42.2%) were male; the mean age was 45.91 ± 16.69 years and the mean disease duration was 19.24 ± 15.53 years. In the control group, 18 (51.4%) were female and 17 (48.6%) were male, with a mean age of 45.09 ± 16.49 years. The mean BMI of patients with vitiligo was 27.36 ± 5.04 kg/m². Patients with VIDA scores >0 were classified as active vitiligo, accounting for 68.9% of all vitiligo cases. No differences were detected between active and stable vitiligo groups in HO-1, CAT, GPx, MDA, and NO levels (p>0.05). However, in the vitiligo group, CAT and GPx levels were significantly higher than in the control group (p=0.021 and p=0.012, respectively), while MDA and NO levels were significantly higher in the control group compared to the vitiligo group (p=0.004 and p=0.015, respectively). No significant associations were found between age, age at disease onset, smoking–alcohol use, BMI, family history, autoimmune disease history and HO-1, MDA, GPx, NO, or CAT levels in the vitiligo group (p>0.05). A significant difference was observed between VASI levels and the presence of autoimmune disease (p=0.042). However, no significant relationships were found between VASI and VIDA scores and the other parameters (p>0.05). Among the patients who received phototherapy (n=8), decreases in MDA levels (p=0.204) and increases in HO-1 and CAT levels (p=0.036 and p=0.182, respectively) were observed before and after treatment. This biochemical improvement was reflected in a significant decrease in VIDA score from a mean of 4 to 3 and in VASI score from 18.11 ± 18.1 to 14.20 ± 14.38 (p=0.014 and p=0.050, respectively). Conclusion: In patients with vitiligo, oxidative stress is markedly increased compared to healthy controls, and a significant decrease is observed in antioxidant defense systems (particularly HO-1, CAT, and GPx). The significant improvement in these parameters following NB-UVB phototherapy indicates that the treatment is effective not only in promoting repigmentation but also in regulating oxidative stress. This study is the first to evaluate serum HO-1 levels in vitiligo patients together with other oxidant–antioxidant parameters and demographic characteristics. The observed increase in HO-1 levels after phototherapy suggests that HO-1 may serve as an indicator of phototherapy efficacy; however, this finding should be confirmed in studies with larger patient populations. Our study contributes to a better understanding of the pathogenesis of vitiligo and supports the development of antioxidant-based therapeutic strategies.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    281330

    Vitiligo hastalarında Dar bant UVB, UVA ve PUVA tedavilerinin mukayeseli değerlendirilmesi

    Comparative assesment of narrowband UVB, UVA and PUVA therapies in vitiligo treatment

    İNCİ SAK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    DermatolojiErciyes Üniversitesi

    Dermatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. EKREM AKTAŞ

  2. Tez No

    859825

    Kutanöz melanom tanılı hastalarda sosyodemografik ve klinik özelliklerin hastalık algısı ve güneşten korunma davranışları üzerindeki etkisi

    The effect of sociodemographic and clinical featureson disease perception and sun protection behavior inpatients with cutaneous melanom

    ÖZLEM GÜRBÜZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    DermatolojiDokuz Eylül Üniversitesi

    Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ÖZLEM ÖZBAĞÇIVAN

  3. Tez No

    870342

    Psoriasis tanısı ile en az iki farklı biyolojik alan hastaların tek biyolojik ilaç alan hastalarla klinik ve demografik özelliklerinin retrospektif olarak karşılaştırılması

    Comparison of clinical and demographic characteristics of patients with psoriasis receiving a single biologic agent and those receiving at least two different biologic agents: A retrospective study

    FATMA KÜBRA GÜL ÇİFTÇİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Dermatolojiİstanbul Üniversitesi

    Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ALGÜN POLAT EKİNCİ

  4. Tez No

    524768

    Fototerapinin demodisidozis oluşumuna etkisi

    Effect of phototherapy on demodicidosis

    IŞIL EZGİ URGANCI TATLI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Dermatolojiİzmir Katip Çelebi Üniversitesi

    Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı

    UZMAN DUDU İLGÜL BİLGİN

  5. Tez No

    1017118

    Vitiligonun uzun dönem seyrinin araştırılması

    Investigation of the long-term course of vitiligo

    ELDAR IBRAHIMOV

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    DermatolojiMarmara Üniversitesi

    Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. DİLEK SEÇKİN GENÇOSMANOĞLU

Geri Dön