Kronik yara hastalarında yara sıvısı örneklerinin inflamasyonu değerlendirmek amacıyla inflamatuar parametreler açısından karşılaştırılması
Comparison of wound fluid samples in terms of inflammatory parameters to evaluate inflammation in chronic wound patients
- Tez No: 982406
- Danışmanlar: PROF. DR. HİKMET ERHAN GÜVEN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Genel Cerrahi, General Surgery
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Ankara Etlik Şehir Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş: Diyabetik ayak yaraları ve bası yaraları, ileri yaş, diyabet, obezite ve immobilite ile ilişkili olarak sık görülen; yüksek morbidite, mortalite ve sağlık yükü oluşturan kronik yara tipleridir. Kronik yaralarda süregen inflamasyon ve immün yanıt bozuklukları iyileşmenin gecikmesine neden olur. Kompleman sistemi inflamatuvar süreçte temel role sahip olup, farklı yara etiyolojilerinde kompleman aktivasyon profillerine ilişkin veriler sınırlıdır. Bu çalışma literatürde yara sıvısı ile yapılan ilk çalışma olup diğer çalışmalar serumdan inflamatuar ve biyokimyasal çalışmalar yapılmıştır. Prospektif tasarımı ve yenilikçi çalışma dizaynı nedeniyle çalışmanın literatüre yeni bir çerçeve açağı öngörüldü. Amaç: Bu çalışmada, negatif basınçlı yara tedavisi (NBYT) uygulanan kronik yaralarda, diyabetik ayak yarası ve bası yarası etiyolojilerine göre inflamasyon ve kompleman ilişkili biyobelirteç farklılıklarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: NPWT uygulanan toplam 140 hasta retrospektif olarak incelenmiştir (diyabetik ayak: n=109; basınç yarası: n=31). NBYT sıvısından C3, C4, CRP, prokalsitonin, nötrofil, monosit, albümin, elektrolitler ve CRP/Albümin (CAR) ile Total Protein/Albümin (TPA) oranları analiz edilmiştir. Gruplar arası farklılıklar, Spearman korelasyon analizleri ve bası yarası gelişimini öngören lojistik regresyon analizleri uygulanmıştır. Bulgular: Diyabetik ayak yarası grubunda nötrofil-dominant inflamasyon gözlenmiş olup; monosit düzeyleri WBC, nötrofil, C3 ve C4 ile anlamlı negatif korelasyon göstermiştir (p<0,001). Bası yarası olan hastalarda ise CRP'nin C3 ve C4 ile pozitif ilişkisi (p<0,05) saptanmış; kompleman aktivasyonunun kronik inflamasyonla ilişkili olduğu değerlendirilmiştir. CAR değerleri basınç yarası grubunda anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur (p=0,027). Lojistik regresyon analizinde erkek cinsiyetin basınç yarası gelişimine karşı koruyucu olduğu (OR=0,26; p=0,005), monosit (OR=1,07; p=0,024) ve CRP artışının (OR=1,02; p=0,025) ise bağımsız risk faktörleri olduğu belirlenmiştir. Modelin doğruluğu %81,4, açıklayıcılığı Nagelkerke R²=0,233'tür. Sonuç: Her iki yara tipinde inflamasyon belirgin olmakla birlikte immün yanıt paternleri farklıdır. Diyabetik ayak yaralarında enfeksiyona bağlı nötrofil baskınlığı ön plandayken; bası yaralarında kompleman aracılı kronik inflamasyon daha belirgindir. CAR, inflamatuvar yük ve klinik ciddiyet ayrımında yararlı bir biyobelirteç olarak öne çıkmaktadır. Etken patofizyolojik mekanizmaların tanınması, yara tipine özgü tedavi yaklaşımlarının geliştirilmesine katkı sağlayacaktır.
Özet (Çeviri)
Introduction: Chronic wounds such as diabetic foot ulcers (DFUs) and pressure injuries (PIs) remain a significant cause of morbidity, particularly among elderly and immobilized individuals. Although persistent inflammation and immune dysregulation are recognized contributors to delayed healing, wound-specific differences in systemic immune responses—particularly complement activation—are not fully understood. This study is the first in the literature to utilize wound fluid. Other studies have used serum for inflammatory and biochemical analyses. Its prospective and innovative design are expected to open a new framework for the literature. Aim: To compare inflammatory and complement-related biomarker patterns between DFUs and PIs in patients receiving negative pressure wound therapy (NPWT), and to determine independent predictors of pressure injury development. Materials and Methods: This retrospective study included 140 NPWT-treated patients (DFU: n=109; PI: n=31). Laboratory biomarkers including CRP, procalcitonin, neutrophils, monocytes, complement proteins (C3, C4), albümin, electrolytes and the CRP/Albümin ratio (CAR) were analyzed. Group differences were examined using non-parametric tests, correlations using Spearman analysis, and predictors of PI development using univariable and multivariable logistic regression. Model performance was evaluated with Nagelkerke R² and classification accuracy. Results: DFUs exhibited a neutrophil-dominant acute inflammatory phenotype, with monocyte counts showing significant negative correlations with WBC, neutrophils, C3 and C4 (all p<0.001). In PIs, CRP correlated positively with C3 (rho=0.447) and C4 (rho=0.497), indicating complement-linked chronic inflammation. CAR levels were significantly higher in PI patients (p=0.027). In multivariable analysis, male sex was protective (OR=0.26; p=0.005), while monocyte (OR=1.07; p=0.024) and CRP (OR=1.02; p=0.025) independently increased PI risk. The final model demonstrated 81.4% classification accuracy with Nagelkerke R²=0.233. Discussion: Although both wound types are characterized by chronic inflammation, the nature of immune activation differs: DFUs are primarily associated with infection-driven neutrophilic responses, whereas PIs show ischemia-reperfusion–related complement activation and macrophage-dominant inflammation. These findings highlight the need for etiology-specific biomarker interpretation and personalized wound assessment strategies. Conclusion: Complement-associated inflammatory pathways appear more relevant in pressure injury pathogenesis than in diabetic foot ulcers. CAR, monocyte count, and CRP represent accessible biomarkers that may improve early risk stratification and guide precision-based chronic wound management. Larger, prospective studies are warranted to validate these results and explore complement-targeted therapeutic interventions.
Benzer Tezler
- Yoğun bakım ünitesinde 2 yıllık sürede saptanan kandida enfeksiyonlarının retrospektif olarak incelenmesi
Başlık çevirisi yok
İLHAN GÜNEY BİÇER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2016
Anestezi ve ReanimasyonSağlık BakanlığıAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ABDURRAHİM DERBENT
- Evde bakım hastalarında bası yarası durumu ile beslenme durumu arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi
The relationship between nutrition and wound healing in patients with pressure ulcers who receive home health services, pressure sores
ESRA ŞAHİN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2019
Aile Hekimliğiİzmir Katip Çelebi ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. BERNA ERDOĞMUŞ MERGEN
- Kontrolsüz diabetli kronik periodontitisli bireylerin periodontal tedavisinde diyot lazer uygulamasının periodontal iyileşmeye, serum C-reaktif protein ve HbA1c seviyesine uzun dönem etkilerinin değerlendirilmesi
Evaluation the long term effects on periodontal healing, serum C-reactive protein and HbA1c levels of diode laser applications in periodontal treatment of chronic periodontitis patients with poor control Diabetes mellitus
ŞEYDANUR DENGİZEK ELTAS
Doktora
Türkçe
2015
Diş Hekimliğiİnönü ÜniversitesiPeriodontoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MEHTİKAR GÜRSEL
DOÇ. DR. ABUBEKİR ELTAS
- Tip 2 diyabeti olan periodontitis hastalarında periodontal başlangıç tedavisiyle birlikte düşük seviyeli lazer uygulamasının periodontal yara iyileşmesine etkisi
The role of low level laser therapy as an adjuct to periodontal treatment in TYPE two diabetic patients
OYA DEMİRTÜRK GÖÇGÜN
Doktora
Türkçe
2014
Diş Hekimliğiİstanbul ÜniversitesiPeriodontoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FUNDA YALÇIN
- Farklı doku komponentleri içeren yüz nakilleri sonrası lenfatik sistemin yeniden yapılanmasının araştırılması
Investigation of lymphatic system restructuring after facial transplants containing different tissue components
MEHMET BİLGEHAN SARI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiAkdeniz ÜniversitesiPlastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ÖMER ÖZKAN