Geri Dön

Investigation of modified single lap joints for aerospace applications

Havacılık uygulamaları için modifiye tek bindirme bağlantılarının araştırılması

  1. Tez No: 983132
  2. Yazar: ABDULLAH KALKAN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. FERHAT KADIOĞLU
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Havacılık ve Uzay Mühendisliği, Aeronautical Engineering
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: İngilizce
  9. Üniversite: Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi
  10. Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Havacılık ve Uzay Mühendisliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Günümüz havacılık endüstrisinde kompozit malzemelerin kullanımı, yapısal verimlilik, ağırlık azaltımı ve yüksek özgül dayanım gibi avantajlar sayesinde giderek artmaktadır. Özellikle uçak gövdesi ve kanat yapıları gibi birincil taşıyıcı bileşenlerde kompozit malzemelerin tercih edilmesi, bu yapılarda geleneksel mekanik bağlantı elemanları yerine yapıştırıcı esaslı birleştirme yöntemlerinin kullanımını yaygınlaştırmıştır. Yapıştırıcılar, bağlantı elemanlarının sayısını azaltarak hem yapısal ağırlığı düşürmekte hem de aerodinamik açıdan daha entegre tasarımların gerçekleştirilmesine imkân tanımaktadır. Ancak bu yöntem, özellikle delik açılması gereken bölgelerde oluşan gerilme yığılmaları ve yapıştırıcının sınırlı eksenel yük taşıma kapasitesi nedeniyle mukavemet açısından bazı dezavantajlar doğurabilmektedir. Bu bağlamda, yapısal performansı artırmaya yönelik olarak alternatif veya hibrit birleştirme tekniklerinin geliştirilmesi büyük önem arz etmektedir. Bu çalışma kapsamında, aynı geometrik konfigürasyona sahip tek bindirmeli yapıştırıcı bağlantılar ile modifiye edilmiş bağlantı tasarımlarının mekanik performansları karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Her bir bağlantı, 2x2 dokuma düzenine sahip simetrik ve dengeli yerleştirilmiş sekiz prepreg kompozit katmandan oluşan iki yapının HYSOL EA9394 epoksi bazlı yapıştırıcı ile birleştirilmesiyle elde edilmiştir. Modifiye edilmiş bağlantı tasarımı, yapıya 3 mm çapında iki yeni delik açılması ve bu deliklerin yapıştırıcı ile doldurulması yoluyla elde edilmiştir. Deneysel çekme testleriyle desteklenen çalışma, ABAQUS/FEA sonlu elemanlar analiz yazılımı kullanılarak yürütülen sayısal modelleme sonuçları ile birlikte ele alınmıştır. Bu analizler doğrultusunda, farklı birleştirme yaklaşımlarının yük taşıma kapasitesi, deformasyon davranışı ve hasar mekanizmaları üzerindeki etkileri ayrıntılı olarak incelenmiş; elde edilen bulgular, kompozit yapılar için optimize edilmiş bağlantı çözümlerinin geliştirilmesine yönelik literatüre katkı sağlamayı amaçlamıştır.

Özet (Çeviri)

In today's aerospace industry, the utilization of composite materials is increasingly prevalent due to their advantages in structural efficiency, weight reduction, and high specific strength. Particularly in primary load-bearing components such as fuselage and wing structures, the preference for composite materials has encouraged the adoption of adhesive bonding techniques over traditional mechanical fasteners. Adhesives not only reduce the number of fasteners thereby lowering the structural weight but also enable more aerodynamically integrated designs. However, this method may present certain strength-related disadvantages, especially in areas where holes must be drilled, leading to stress concentrations and limited axial load-carrying capacity of the adhesive. In this context, the development of alternative or hybrid joining techniques to enhance structural performance has gained significant importance. This study comparatively evaluates the mechanical performance of single lap joints (SLJs) with identical geometric configurations, assembled either exclusively with adhesive and using modified bonding designs. Each joint was manufactured by bonding two composite structures, each consisting of eight symmetrical and balanced stacked prepreg layers arranged in a 2×2 Twill woven configuration, using HYSOL EA9394 epoxy-based adhesive. The modified joint design was realized by introducing two additional holes of 3 mm diameter into the structure and filling them with adhesive to enhance the bonding characteristics. The study is supported by experimental tensile tests and numerical simulations conducted using the ABAQUS/FEA software. Based on these analyses, the effects of different joining approaches on load-bearing capacity, deformation behavior, and failure mechanisms are examined in detail. The findings aim to contribute to the literature by offering optimized joint solutions for composite structures.

Benzer Tezler

  1. Bor nanopartikülleri katkılı yapıştırma bağlantılarının mekanik özelliklerinin incelenmesi

    Investigation of boron nanoparticles doped adhesive joints

    MUSTAFA ENES YAZICI

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Makine MühendisliğiOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Makine Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ KÜRŞAT GÜLTEKİN

  2. Bir fazlı asenkron motorun dinamik davranışları

    Başlık çevirisi yok

    ALKAN DEMİRCİOĞLU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1998

    Elektrik ve Elektronik Mühendisliğiİstanbul Teknik Üniversitesi

    Elektrik Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. EMİN TACER

  3. Sisteamin-tek duvarlı karbon nanotüp modifiye altın elektrot temelli tirozinaz biyosensörü geliştirilmesi ve bazı tirozinaz inhibitörlerinin tayininde kullanılma potansiyelinin araştırılması

    Development of a novel cysteamine-single walled carbon nanotube modified tyrosinase based enzyme biosensor system and investigation of some tyrosinase inhibitors

    ELÇİN AD

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    BiyokimyaEge Üniversitesi

    Biyokimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. EROL AKYILMAZ

  4. Modifiye tek yama ya da çift yama teknikleri ile total atriyoventriküler septal defekt onarımı yapılmış olan hastaların postoperatif mortalite-morbidite oranlarının incelenmesi: Retrospektif, tek merkezli, 14 senelik bir çalışma

    Investigation of postoperative mortality-morbidity rates in patients who underwent repair of total atrioventricular septal defect using modified single-patch or double-patch techniques: A retrospective, single-center, 14-year study

    ÖZGE ÖZDEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Göğüs Kalp ve Damar CerrahisiBursa Uludağ Üniversitesi

    Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    PROF. IŞIK ŞENKAYA SIĞNAK

  5. Investigation of local scour and discharge characteristics of single step broad crested weirs

    Tek basamakli geniş yüzeyli savaklarda yerel oyulma ve debi karakteristiklerinin i̇ncelenmesi

    ABDULNASER ABDULRAZZAQ AHMED KASHMOOLA

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    2017

    İnşaat MühendisliğiGaziantep Üniversitesi

    Hidrolik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MUSTAFA GÜNAL