Geri Dön

Derrida'dan sonra klasik tragedya problemi

The problem of classical tragedy after Derrida

  1. Tez No: 983321
  2. Yazar: ÖZGE KARA
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. TUFAN ÇÖTOK
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Felsefe, Philosophy
  6. Anahtar Kelimeler: Derrida, Tragedya, Mekân, Mevcudiyet Metafiziği, Différance, Antik tragedya, Derrida, Jacques, Kurgusal mekan, Postyapısalcılık, Sanat felsefesi, Derrida, Tragedy, Space, Metaphysics of Presence, Différance, Antique tragedy, Derrida, Jacques, Fictional place, Postsructuralism, Art philosophy
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sakarya Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Felsefe Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Klasik tragedyalar, Platon'dan bu yana felsefe tarihi boyunca felsefi alımlamanın cazibesini yitirmeyen nesneleri olmuştur. Ancak bu alımlama biçimi, çoğu zaman ya Batı metafizik geleneğinin tartışmalı iddialarına panzehir işlevi gören bir araç olarak kullanılmış ya da bu geleneğe eleştirel yaklaşan düşünürler tarafından bir tür karşı-metafizik üretme girişimine dönüştürülmüştür. Her iki felsefi tavır da zaman, mekân ve tarihsellikle kurduğu ilişkiyi çoğunlukla aynılık ve homojenlik zemininde kurguladığı için ötekilikle sahici bir ilişki kurmakta yetersiz kalmaktadır. Oysa ötekiyle ilişkinin olanaklılığını tartışmak, bu ilişkiyi kuran dilsel düzlemdeki şiddeti görünür kılmayı ve bu şiddete zemin hazırlayan zaman ve mekân tasarımlarının yeniden değerlendirilmesini gerektirir. Bu çalışmanın nihai amacı, klasik tragedyaları ayrıcalıklı birer metin olarak konumlandırmaksızın, bu metinlerin söylemsel düzlemde ötekine açtığı alanı ve Batı metafizik geleneğini besleyen yapıların izini Derrida felsefesi aracılığıyla sürmektir. Bu çerçevede, birinci bölümde, felsefe tarihinin klasik tragedyaları nasıl alımladığını ve bu alımlamaların mevcudiyet metafiziğinin hangi semptomlarını görünür kıldığını“hayalet”imgesi etrafında tartışıyoruz. İkinci bölümde ise, bu tarihsel alımlamaların ardında işleyen motivasyonları Derrida'nın différance kavramsallaştırması üzerinden değerlendiriyoruz. Anlamın sonsuz ertelenişini olumlayan bu yaklaşımın, öteki mekânlara ve öteki tarihlere açtığı olanakları göz önüne alarak üçüncü bölümde klasik tragedyaların nasıl bir evren kurguladığını soruşturuyoruz. Bu doğrultuda, Derrida felsefesinin kavramsal imkânlarıyla klasik tragedyaları; kategoriler arasındaki ayrımları yapılandıran hiyerarşik silsileler, eklenti teması, bağışlama ve konukseverlik fenomenleri, adaletin hukuk ile ilişkisi, egemenin yasa ile ilişkisi ve kurucu performatiflerin doğallaştırma eğilimi gibi güncel felsefi meseleler bağlamında yeniden değerlendiriyoruz. Tüm bu güncel temaların arka planında, felsefi geçmişi tortulaşmış metafizik varsayımlar yer almaktadır ve çalışmamız, klasik tragedyaların kimi zaman Batı metafizik geleneğine öngörüsel biçimde sunduğu eleştirileri, kimi zamansa bu geleneğe armağan ettiği varsayımları ortaya koymaktadır.

Özet (Çeviri)

Classical tragedies have, since Plato, remained objects of philosophical reception that have not lost their allure throughout the history of philosophy. However, this mode of reception has most often either functioned as a tool used as an antidote to the controversial claims of the Western metaphysical tradition, or it has been transformed into an attempt to produce a kind of counter-metaphysics by thinkers who approach this tradition critically. Both philosophical attitudes, however, largely construct their relation to time, space, and historicity on the basis of sameness and homogeneity, and for this reason, they remain insufficient in establishing a genuine relation to otherness. Yet, to discuss the possibility of a relation with the other requires rendering visible the violence on the linguistic plane that establishes this relation and reevaluating the conceptions of time and space that enable this violence. The ultimate aim of this study is to trace, through Derrida's philosophy, the structures that nourish the Western metaphysical tradition and the space opened to the other on the discursive level in these texts, without positioning classical tragedies as privileged texts. In this framework, the first chapter discusses how classical tragedies have been received in the history of philosophy and which symptoms of the metaphysics of presence are rendered visible through these receptions, around the image of the“specter.”In the second chapter, the motivations operating behind these historical receptions are evaluated through Derrida's conceptualization of différance. Taking into account the possibilities opened by this approach -which affirms the infinite deferral of meaning- to other spaces and other temporalities, the third chapter investigates what kind of world classical tragedies construct. In this regard, classical tragedies are reconsidered through the conceptual resources of Derridean philosophy in the context of contemporary philosophical issues such as the hierarchical sequences that structure distinctions between categories, the theme of the supplement, the phenomena of forgiveness and hospitality, the relationship between justice and law, the relation of the sovereign to the law, and the naturalizing tendency of founding performatives. At the background of all these contemporary themes lie metaphysical assumptions sedimented by philosophical history, and this study reveals how classical tragedies at times offer anticipatory critiques of the Western metaphysical tradition, and at other times, contribute assumptions that serve to uphold that very tradition.

Benzer Tezler

  1. Die Suche nach einer terminologischen Äquivalenz zum Begriff Der Metapher im Türkischen durch Vergleich von Rhetorik und belâgat

    Metafor Kavramına Retorik- Belâgat Mukayesesi İçinde ve Belâgat Terminolojisinde Kavramsal Karşılık Arayışları

    MEHMET AKİF DUMAN

    Doktora

    Almanca

    Almanca

    2018

    FelsefeJohannes Gutenberg-Unıversıtat Maınz

    Türkoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HENDRİK BOESCHOTEN

  2. Une autre fidélité ; le retour d'Alain Badiou à Platon et sa transformation de Platon face aux problèmes philosophiques contemporains

    Bir başka sadakat; Alain Badiou'nun çağdaş felsefe problemleri karşısında Platon'a dönüşü ve onun dönüştürüşü

    ÖZHAN ÖZTÜRK

    Yüksek Lisans

    Fransızca

    Fransızca

    2023

    FelsefeGalatasaray Üniversitesi

    Felsefe Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ÖMER ORHAN AYGÜN

    DR. ÖĞR. ÜYESİ HAKAN YÜCEFER

  3. Deconstructivism and deconstruction: A critical re-evaluation of Derrida through heidegger with regard to architecture

    Yapısökümcülük ve yapıbozum: Derrida'nın heidegger üzerinden yapıbozumculuk yorumu aracığı ile mimarlıktaki tutumların eleştirel yeniden değerlendirilmesi

    OBEID ESKANDARNEZHAD

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    2024

    MimarlıkOrta Doğu Teknik Üniversitesi

    Mimarlık Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MUALLA ERKILIÇ

  4. The future is made of history: Narrating the past in Turkish dystopian literature

    Gelecek tarihle yazılır: Türk distopya edebiyatında geçmişi anlatmak

    İLHAN ÇAMİÇİ

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2021

    Karşılaştırmalı EdebiyatSabancı Üniversitesi

    Kültürel Çalışmalar Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SİBEL IRZIK

  5. Linguistic authenciticy and Butlerian performativity of suicide in selected plays of the 1990s

    1990'lı yılların seçilen ingiliz oyunlarında intiharın dilbilimsel özgünlüğü ve Butlerian performatifliği

    SAMINDOKHT RONAGHZADEH

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    2020

    İngiliz Dili ve EdebiyatıOrta Doğu Teknik Üniversitesi

    İngiliz Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı

    Assoc. Prof. Dr. DÜRRİN ALPAKIN MARTINEZ CARO