Geri Dön

Glikolize hemoglobin (HbA1c) düzeylerindeki varyabilite ve ortalama hba1c'nin albüminüri ile ilişkisi

The relationship between hemoglobin a1c (HbA1c) variability and mean HbA1c levels with albuminuria

PDF İndir

  1. Tez No: 983429
  2. Yazar: RAGHAD ALOBEID
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MEMNUNE SENA ULU, DOÇ. DR. ELİF YILDIRIM AYAZ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: HbA1c varyabilitesi, albüminüri, diyabetik böbrek hastalığı, Tip 2 diyabet, albümin/kreatinin oranı, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-tip 2, Diabetik nefropatiler, Hemoglobin A-glikolize, HbA1c variability, albuminuria, diabetic kidney disease, type 2 diabetes mellitus, albumin/creatinine ratio, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-type 2, Diabetic nephropathies, Hemoglobin A-glycosylated
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Sultan Abdülhamid Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, erken evre tip 2 diyabet (T2DM) hastalarında HbA1c varyabilitesi ile albüminüri arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Bu kesitsel araştırma, Sultan II. Abdülhamid Han Eğitim ve Araştırma Hastanesi İç Hastalıkları Polikliniği'ne 03.10.2025-10.11.2025 tarihleri arasında başvuran T2DM tanılı hastaların güncel verileri ve dosya kayıtları incelenerek yürütülmüştür. Çalışmaya, T2DM tanısı bulunan, diyabet süresi en fazla beş yıl olan, idrar albümin/kreatinin oranı değerlendirilmiş ve iki yıllık takip dönemi içinde ölçümleri arasında en az üçer aylık aralıklar bulunan en az üç HbA1c ölçüm kaydı mevcut olan toplam 256 hasta dâhil edilmiştir. Hastaların demografik özellikleri, komorbiditeleri, boy ve kilo ölçümleri, laboratuvar sonuçları ve kullanılan antidiyabetik ilaçları kaydedilmiştir. HbA1c varyabilitesi, her hasta için hesaplanan standart sapma (SD) ve varyasyon katsayısı (CV) kullanılarak hesaplanmıştır. İstatistiksel analizlerde uygun durumlarda Mann–Whitney U, Independent Samples t, Kruskal–Wallis, ANOVA, Ki-kare (χ²) ve Spearman korelasyon testleri kullanılmış; istatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya dâhil edilen 256 hastanın yaş ortalaması 51,49 ± 19,64 yıl olup, %50,8'i kadındı. Ortalama vücut kitle indeksi 32,93 ± 6,77 kg/m², ortalama HbA1c düzeyi ise 7,52 ± 1,43 olarak saptandı. Hastaların %73,8'i normoalbüminüri A1(Normal-hafif yüksek), %21,1'i albüminüri A2 (orta derecede artmış) ve %5,1'i albüminüri A3 (şiddetli artmış) grubunda yer almaktaydı. HbA1c varyabilitesine göre hastalar dört çeyrek gruba ayrıldığında, albüminüri prevalansı Q1'de %7,8, Q2'de %21,9, Q3'te %28,1 ve Q4'te %46,9 olarak saptandı (p<0,001). HbA1c varyabilitesi ile spot idrarda albümin/kreatinin oranı arasında pozitif yönlü anlamlı bir korelasyon bulundu (r=0,409; p<0,001). Ayrıca albüminüri saptanan grupta ortalama HbA1c, HbA1c standart sapması (SD) ve varyasyon katsayısı (CV) anlamlı olarak daha yüksek, HDL-kolesterol düzeyi ise anlamlı biçimde daha düşüktü (p=0,015). Sonuç: Tip 2 diyabetli hastalarda HbA1c varyabilitesinin artışı, albüminüri ve diyabetik böbrek hastalığı gelişimi ile ilişkilidir. Bu bulgular, glisemik kontrol değerlendirilirken yalnızca güncel HbA1c düzeyine değil, zaman içindeki dalgalanmasına da odaklanılması gerektiğini göstermektedir.

Özet (Çeviri)

Objective: The aim of this study is to investigate the relationship between HbA1c variability and albuminuria in patients with early-stage type 2 diabetes mellitus (T2DM). Materials and Methods: This cross-sectional study was conducted by reviewing the medical records of patients diagnosed with type 2 diabetes mellitus (T2DM) who presented to the Internal Medicine Outpatient Clinic of Sultan II. Abdulhamid Han Training and Research Hospital between October 3, 2025, and November 10, 2025. A total of 256 patients were included in the study. Eligible participants were those diagnosed with T2DM, with a disease duration of no more than five years, who had urine albumin-to-creatinine ratio (UACR) evaluated, and who had at least three HbA1c measurements taken within a two-year follow-up period, with a minimum interval of three months between each measurement. Demographic characteristics, comorbidities, anthropometric measurements (height and weight), laboratory results, and antidiabetic medications of the patients were recorded. HbA1c variability was calculated using both the standard deviation (SD) and the coefficient of variation (CV) for each patient. For statistical analysis, Mann–Whitney U, Independent Samples t, Kruskal–Wallis, ANOVA, Chi-square (χ²), and Spearman correlation tests were applied, as appropriate. A p-value < 0.05 was considered statistically significant. Results: The mean age of the 256 patients included in the study was 51.49 ± 19.64 years, and 50.8% were female. The mean body mass index (BMI) was 32.93 ± 6.77 kg/m², and the mean HbA1c level was 7.52 ± 1.43. Among the participants, 73.8% were classified as having normal to mildly increased albuminuria A1, 21.1% as moderately increased albuminuria A2, and 5.1% as severely increased albuminuria A3. When patients were divided into quartiles based on HbA1c variability, the prevalence of albuminuria was 7.8% in Q1, 21.9% in Q2, 28.1% in Q3, and 46.9% in Q4 (p < 0.001). A significant positive correlation was found between HbA1c variability and the urinary albumin-to-creatinine ratio (UACR) (r = 0.409, p < 0.001). In addition, xiv patients with albuminuria had significantly higher mean HbA1c, HbA1c standard deviation (SD), and coefficient of variation (CV) values, whereas their HDL-cholesterol levels were significantly lower (p = 0.015). Conclusion: In patients with type 2 diabetes, increased HbA1c variability is associated with the presence of albuminuria and the development of diabetic kidney disease. These findings suggest that, in the evaluation of glycemic control, attention should be paid not only to the current HbA1c level but also to its fluctuations over time.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    527439

    Akut ST elevasyonlu miyokard infarktüsü nedeniyle revaskülarizasyon yapılan hastalarda tikagrelorun etkinliğinin hemoglobin a1c düzeylerine göre anjiografi verileriyle değerlendirilmesi

    Evaluation of ticagrelor efficacy in patients undergoing revascularization due to acute ST-elevation myocardial infarction according to hba1c levels

    FARUK AYDINYILMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    KardiyolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MURAT TULMAÇ

  2. Tez No

    726933

    Diyabeti olmayan demir eksikliği anemisi olan hastalarda demir tedavisinin HbA1c, insülin direnci üzerine etkisi ve bu değişimin eritropoetin ile ilişkisi

    The effect of iron treatment on hba1c and insulin resistance in patients with NON-diabetic iron deficiency anemia and the relationship of this change with erythropoietin

    HANDE NUR AKBABA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    HematolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÜL GÜRSOY

  3. Tez No

    768080

    Hemoglobin A1C düzeyi 9 ve üzeri olan yeni tanı tip 2 diabetes mellitus hastalarında C-peptit ve insülin düzeylerinin glisemik kontrol ve tedavi seçimini belirleme üzerine etkisi

    The effect of c-peptide and insulin levels on glycemic control and treatment choice in newly diagnosed type 2 diabetes mellitus patients with hemoglobin A1C level 9 and above

    SEVİLAY ARİFOĞLU ÖZCAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. İHSAN ATEŞ

    DR. ENES SEYDA ŞAHİNER

  4. Tez No

    594092

    Streptozotosin ile diyabet oluşturulan ratlarda hanzabel (Achillea arabica) bitki ekstraktının antidiyabetik ve antioksidan etkilerinin araştırılması

    The investigation of antidiabetic and antioxidant efects of hanzabel (Achillea arabica) plant extract against streptozotocin induced in rats

    HANİFE CEREN HANALP

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    BiyokimyaVan Yüzüncü Yıl Üniversitesi

    Moleküler Biyoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ABDULAHAD DOĞAN

  5. Tez No

    993974

    Tip 2 diyabetli bireylerde prebiyotik lif alımının inflamatuvar belirteçler ve mikrobiyota üzerine etkisinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the effect of prebiotic fiber intake on inflammatory markers and microbiota in individuals with type 2 diabetes

    AYŞE AYDA DEMİRTAŞ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Beslenme ve DiyetetikGazi Üniversitesi

    Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NİLÜFER TEK

Geri Dön