Geri Dön

Çocuk acil servise başvuran akut bronşiolit tanısı alan hastaların akciğer ultrasonu ile değerlendirilmesi

Lung ultrasound assessment of patients diagnosed with acute bronchiolitis presenting to the pediatric emergency department

PDF İndir

  1. Tez No: 983908
  2. Yazar: BÜŞRA BİLGİN KOÇAK
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MEDİNE AYŞİN TAŞAR
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Akut Bronşiolit, Çocuk, Akut Bronşiolit Klinik Sınıflaması, Akciğer Ultrason Skoru, Akciğer Ultrason Şiddeti, Acil servis, Bronşiyolit, Ultrasonografi, Acute bronchiolitis, Clinical severity classification, Lung ultrasound score, Lung ultrasonography severity, Emergency service, Bronchiolitis, Ultrasonography
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, akut bronşiolit tanısı alan hastalarında akciğer ultrason skoru ile hastalık şiddeti arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Böylece hastalık şiddetinin daha iyi değerlendirilmesi ve solunum desteği ihtiyacı olabilecek hastaların erken tanınarak tedavilerinin hızlı ve doğru bir şekilde düzenlenmesi sağlanacaktır. Ayrıca gereksiz hastaneye yatışların ve tedavi maliyetlerinin azaltılması, radyasyon maruziyetinin azaltılması ve akciğer grafisine ihtiyaç duyulmadan parankim değerlendirmesi yapılarak gereksiz antibiyotik kullanımının önüne geçilmesi hedeflenmektedir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, Sağlık Bilimleri Üniversitesi Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Acil Kliniği'ne 1 Aralık 2024 ile 30 Mayıs 2025 tarihleri arasında başvuran bir ay –iki yaş arası akut bronşiolit tanısı alan 50 hastada yürütülmüştür. Kesitsel bir çalışmadır. Akut bronşiolit tanısı konulan hastalar, Türk Toraks Derneği Rehberine göre klinik olarak sınıflandırıldı. Bu sınıflamaya göre, hastalar hafif, orta ve ağır bronşiolit olarak belirlendi. Hafif klinik şiddetteki hastalar çalışmaya dahil edilmedi. Akciğer ultrason incelemesi, Basile ve arkadaşları tarafından oluşturulan Bronşiolit Ultrason Skorlamasının, La Regina ve arkadaşlarının modifiye etmesiyle geliştirilen yöntemle yapıldı. Çalışmanın istatistiksel analizi Statistical Package for the Social Sciences (SPSS 25.0) for Windows kullanılarak gerçekleştirildi. Tüm analizlerde istatistiksel anlamlılık sınırı p<0,05 olarak kabul edildi. Bulgular: Çalışmada 50 hasta değerlendirildi. Hastaların yaş ortalaması 6 aydı (en küçük-en büyük=1-23) ve %60'ı (n=30) erkek idi. Hastaların %34'ünde (n=17) öksürük ve hışıltı, %22'sinde (n=11) öksürük ve ateş, %24'ünde (n=12) sadece öksürük, %8'inde (n=4) sadece hışıltı şikayeti mevcuttu. Çalışmaya dâhil edilen 50 hastadan solunum yolu viral paneli alındı. Hastaların 39'unda (%78) solunum yolu viral panelinde etken saptandı. En sık saptanan etkenler RSV (%61,5) ve Rhinovirüs (%38,5) idi. Tüm hastalara maske ile oksijen tedavisi uygulandı. YANKOT uygulanan hasta oranı %62 (n=31) ve mekanik ventilasyon uygulanan hasta oranı %2 (n=1) idi. Akut bronşiolit klinik sınıflamasına göre hastaların %46'sında (n=23) orta bronşiolit, %54'ünde (n=27) ağır bronşiolit tablosu saptandı. Hastaların %22'si (n=11) acil gözlemden taburcu olurken %72'si (n=36) servise ve %10'u (n=5) yoğun bakıma yatırıldı. Hastaların gözlemde yatış süresi ortalama 21,8±13,7 saat, serviste yatış süresi 5 gün (0-7), yoğun bakım yatış süresi 2 gün (1-3) idi. Hastaların hastanede toplam yatış süresi ortalama 128,8 ± 75,8 saat idi. Çalışma grubunun akciğer ultrason skoru ortancası 8 (ÇAA=7-10) olarak saptandı. Akciğer ultrason skoru ile yaş ve cinsiyet arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmadı (sırası ile, p = 0,286; 0,382). Hastaların %48'i orta (n=24), %44'ü (n=22) ağır, %8 (n=4) hafif akciğer ultrason şiddetinde idi. Bronşiolit şiddeti ağır olan hastaların akciğer ultrason skoru ortancası 9 (ÇAA=9-10), orta olan hastaların akciğer ultrason skoru ortancası 7 (ÇAA=2–11) olarak saptandı (p = 0,001). Akciğer ultrason skoru ile solunum yolu viral panelinde etken varlığı arasında anlamlı bir fark saptanmadı (p=0,514). Akciğer ultrason skoru ortancası YANKOT uygulanan hastalarda 9 (ÇAA=8-10), YANKOT uygulanmayan hastalarda 7 (ÇAA=4-9) olarak saptandı; istatsitiksel olarak YANKOT uygulanan hastalarda daha yüksek bulundu , (p = 0,006). Acil servisten taburcu olan hastaların akciğer ultrason skoru ortancası 7 (en küçük-en büyük= 3–9, ÇAA=6-8) iken, taburcu edilmeyip yatış yapılan hastalarda 9 (en küçük-en büyük= 2–11, ÇAA=7-10) idi (p=0,007). Servise yatırılan hastaların akciğer ultrason skoru ortancası 9 (en küçük-en büyük= 2–11, ÇAA=7,25-10), servise yatış yapılmayanlarda 7 (en küçük-en büyük= 3–10, ÇAA=6-8,25) idi (p=0,043). Akciğer ultrason skoru ile acil gözlem süresi ile arasında negatif yönde orta düzeyde bir korelasyon saptandı (p=0,043; r = –0,288) . Akciğer ultrason skoru ile servis yatış süresi arasında pozitif yönde orta düzeyde anlamlı bir korelasyon (p=0,024, r=0,319) saptandı. Akciğer ultrason skoru ile hastanede toplam kalış süresi arasında pozitif yönde zayıf bir ilişki saptandı (r=0,322, p=0,023). Sonuç: Çalışmamızda, acil serviste akut bronşiolit tanısı alan hastalarda akciğer ultrason skoru ile hastalığın klinik şiddeti, ileri solunum desteği gereksinimi ve hastanede kalış süresi arasında ilişkili bulundu. Bu bulgular, akciğer ultrasonografisinin, bronşiolit prognozunun öngörülmesinde ve klinik karar süreçlerine dahil edilmesinde değerli bir araç olabileceğini ortaya koymaktadır. Ultrasonun rutin akut bronşiolit yönetiminde kullanımı, erken risk sınıflandırmasına ve tedavi yaklaşımlarının bireyselleştirilmesine önemli katkı sağlayabileceğini düşünmekteyiz.

Özet (Çeviri)

Objective: The aim of this study was to investigate the correlation between the lung ultrasound score and disease severity in patients with acute bronchiolitis, in order to improve the assessment of disease severity. By identifying children who require respiratory support at an early stage, this approach aims to reduce unnecessary hospital admissions and treatment costs, minimize radiation exposure, and prevent unnecessary antibiotic use by enabling parenchymal evaluation without the need for chest radiography. Materials and Methods: This study was conducted on 50 patients aged between one month and two years who were diagnosed with acute bronchiolitis and presented to the Pediatric Emergency Department of the University of Health Sciences Ankara Training and Research Hospital between September 1, 2024, and April 30, 2025. It was designed as a cross-sectional study. Patients diagnosed with acute bronchiolitis were clinically classified according to the Turkish Thoracic Society Guidelines. Based on this classification, patients were categorized as having mild, moderate, or severe bronchiolitis; those with mild clinical severity were excluded from the study. Lung ultrasonography was performed using the Bronchiolitis Ultrasound Scoring system originally developed by Basile et al. and later modified by La Regina et al. Statistical analyses were conducted using the Statistical Package for the Social Sciences (SPSS) version 25.0 for Windows. A p-value of <0.05 was considered statistically significant for all analyses. Results: A total of 50 patients were evaluated in this study. The mean age of the patients was 6 months (min–max: 1–23 months), and 60% (n = 30) were male. Among the patients, 34% (n = 17) presented with cough and wheezing, 22% (n = 11) with cough and fever, 24% (n = 12) with cough only, and 8% (n = 4) with wheezing only. Respiratory viral panel testing was performed in all 50 patients, and a viral pathogen was detected in 39 (78%). The most frequently identified pathogens were RSV (61.5%) and rhinovirus (38.5%). All patients received oxygen therapy via face mask. High-flow nasal cannula oxygen therapy was administered to 62% (n = 31) of patients, and mechanical ventilation was required in 2% (n = 1). According to the clinical classification of acute bronchiolitis, 46% (n = 23) of the patients were classified as having moderate bronchiolitis and 54% (n = 27) as having severe bronchiolitis. Of all patients, 22% (n = 11) were discharged directly from the emergency observation unit, 72% (n = 36) were admitted to the pediatric ward, and 10% (n = 5) required admission to the intensive care unit. The mean duration of stay in the emergency observation unit was 21.8 ± 13.7 hours. The median length of stay in the pediatric ward was 5 days (range: 0–7 days), while the median length of stay in the intensive care unit was 2 days (range: 1–3 days). The mean total length of hospital stay was 128.8 ± 75.8 hours. The median lung ultrasound score of the study population was 8 (IQR: 7–10). There was no statistically significant association between lung ultrasound score and either patient age or sex (p = 0.286 and p = 0.382, respectively). Based on lung ultrasound severity, 48% (n = 24) of patients had moderate findings, 44% (n = 22) had severe findings, and 8% (n = 4) had mild findings. The median lung ultrasound score was 9 (IQR: 9–10) in patients with severe bronchiolitis, and 7 (IQR: 2–11) in those with moderate bronchiolitis (p = 0.001). No statistically significant difference was found between lung ultrasound score and the presence of a viral pathogen in the respiratory viral panel (p = 0.514). The median lung ultrasound score was significantly higher in patients who received high-flow nasal cannula oxygen therapy 9 (IQR: 8–10) compared to those who did not 7 (IQR: 4–9). The median lung ultrasound score was statistically higher in patients who received high-flow nasal cannula oxygen therapy (p = 0.006). The median lung ultrasound score of patients discharged from the emergency department was 7 (min–max: 3–9, IQR: 6–8), whereas it was 9 (min–max: 2–11, IQR: 7–10) in hospitalized patients (p = 0.007). Similarly, the median lung ultrasound score of patients admitted to the pediatric ward was 9 (min–max: 2–11, IQR: 7.25–10), compared with 7 (min–max: 3–10, IQR: 6–8.25) in those who were not hospitalized (p = 0.043). There was a moderate negative correlation between lung ultrasound score and emergency observation duration (p = 0.043; r = –0.288). A moderate positive correlation was observed between lung ultrasound score and pediatric ward length of stay (p = 0.024; r = 0.319). In addition, a weak positive correlation was found between lung ultrasound score and total hospital length of stay (p = 0.023; r = 0.322). Conclusion: In our study, lung ultrasound score wAS found to be associated with clinical disease severity, the need for advanced respiratory support, and the duration of hospitalization in infants diagnosed with acute bronchiolitis in the emergency department. These findings suggest that lung ultrasonography may serve as a valuable tool in predicting the prognosis of bronchiolitis and guiding clinical decision-making. We believe that the incorporation of lung ultrasound into the routine management of acute bronchiolitis could significantly contribute to early risk stratification and the individualization of therapeutic approaches

Benzer Tezler

  1. Tez No

    651602

    Acı̇l servı̇ste akut bronşı̇olı̇t tanılı hastaların tedavı̇ yaklaşımlarının değerlendı̇rı̇lmesı̇

    Evaluation of treatment approaches of patients with acute bronchiolitis diagnosis in the emergency department

    MERVE BAŞARAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ÇAĞATAY NUHOĞLU

  2. Tez No

    882870

    Çocuk Acil Servisinde akut bronşiyolit tanısı alanhastaların akciğer ultrasonografi bulgularının değerlendirilmesi

    Evaluation of lung usg findings of patients diagnosed withacute bronchiolitis in the Pediatric Emergency

    EDA İPEK GÜRBÜZER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıHacettepe Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖZLEM TEKŞAM

  3. Tez No

    447155

    Akut bronşiolitli bebeklerde surfaktan protein B ve D gen polimorfizminin araştırılması

    The investigation of surfacant protein B and D gen polymorphism in acute bronchiolite infants

    BUKET ALTINTAŞ SEYYAH

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıGaziosmanpaşa Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. ALİ GÜL

  4. Tez No

    541515

    Akut bronşiyolit tanısı alan hastalarda hastaneye yatışı ve yatış süresini etkileyen faktörler

    The factors affecting the hospitalization and length of hospital stay in patients with acute bronchiolitis

    KIYMET KARAGÖZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. İLKER GÜNAY

  5. Tez No

    931059

    Çocuk acil servisinde yüksek akış nazal kanül oksijen tedavisi uygulanan hastaların sonuçları ve tedavi başarısını etkileyen faktörler

    Outcomes of patients who received high flow nasal cannula oxygen therapy in pediatric emergency department and factors affecting treatment success

    MUSTAFA SAFA TURAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Medeniyet Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. GÜLSER ESEN BESLİ

Geri Dön