Geri Dön

Dil ve konuşma terapisi alan çocukların ebeveynlerinin bilgi-tutum düzeyleri ile ebeveyn çocuk iletişim örüntülerinin incelenmesi

Investigation of the knowledge-attitude levels of parents of children receiving speech and language therapy and parent-child communication patterns

  1. Tez No: 984282
  2. Yazar: SENANUR ERTÜRK
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ EYÜP SEZER
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Dil ve Konuşma Terapisi, Language and Speech Therapy
  6. Anahtar Kelimeler: dil ve konuşma terapisi, ebeveyn bilgi-tutumu, ebeveyn çocuk iletişim örüntüleri, Dil edinimi, Dil etkileşimi, Dil gelişimi, Ebeveyn stili, Ebeveyn Çocuk İlişkisi Envanteri, Ebeveyn-Çocuk Etkileşimi Kodlama Sistemi, Ebeveyn-çocuk ilişkisi, Ebeveynler, Konuşma bozuklukları, speech-language therapy, parental knowledge-attitude, parent-child communication patterns, Language acquisition, Language interaction, Language development, Parental style, Parents Children Relationship Inventory, Dyadic Parent-Child Interaction Coding System, Parents-child relation, Parents, Speech disorders
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstinye Üniversitesi
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Dil ve Konuşma Terapisi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Araştırmada konuşma terapisi alan çocukların ebeveynlerinin bilgi-tutum düzeyleri ile ebeveyn-çocuk iletişim örüntüleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Nicel yöntemle desenlenen araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Türkiye'de dil ve konuşma terapisi alan çocukların ebeveynleri oluşturmuş, örneklem büyüklüğü 81 olarak belirlenmiş, araştırmaya 119 ebeveyn katılmıştır. Değerlendirmede Demografik Bilgi Formu, Dil ve Konuşma Bozukluklarına Yönelik Tutum ve Bilgi Ölçeği ve Anne-Baba-Çocuk İletişim Değerlendirme Aracı kullanılmıştır. Araştırma sonucunda ebeveyn tutumları ile Anne-Baba-Çocuk İletişim örüntüleri arasında pozitif yönlü anlamlı ilişki varlığı gözlenmiş, en güçlü ilişki empati alt boyutunda gerçekleşmiştir. Ebeveyn bilgi düzeyi ile Anne-Baba-Çocuk iletişimi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişkiye rastlanmamış ancak bilgi ve empati alt boyutu arasında pozitif yönlü ve anlamlı ilişki varlığı tespit edilmiştir. Çoklu regresyon analizi sonuçlarına göre, tutum değişkeninin iletişim becerilerini anlamlı düzeyde etkilediği; alt boyut bazında en çok empati alt boyutuyla ilişkili olduğu belirlenmiştir. Fark analizi bulguları incelendiğinde, tutum düzeyinde yaş ve eğitim seviyesi değişkenlerinde anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Bilgi düzeyinde yalnızca medeni durum değişkeninde anlamlı farklılık gözlenmiştir. Anne-baba-çocuk iletişim düzeyinde ise cinsiyet, eğitim seviyesi ve terapi başlangıç döneminde anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda ebeveynlerin terapiye ilişkin tutum düzeyleriyle ebeveyn-çocuk iletişim örüntüleri arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu varsayımı doğrulanmıştır. Ancak ebeveynlerin terapi sürecine ilişkin bilgi düzeyleriyle ebeveyn-çocuk iletişim örüntüleri arasındaki ilişki varlığı varsayımı kısmen doğrulanmıştır. Benzer şekilde, araştırma değişkenlerinin demografik özelliklere göre farklılaştığı varsayımı da kısmen doğrulanmıştır.

Özet (Çeviri)

The study examined the relationship between the knowledge and attitude levels of parents of children receiving speech therapy and parent-child communication patterns. A quantitative research design was used, employing a correlational survey model. The study population consisted of parents of children receiving speech therapy in Turkey, with a sample size of 81, and 119 parents participated in the study. The Demographic Information Form, the Attitude and Knowledge Scale for Language and Speech Disorders, and the Parent-Child Communication Assessment Tool were used in the evaluation. The results of the study revealed a positive and significant relationship between parental attitudes and parent-child communication patterns, with the strongest relationship observed in the empathy subscale. No statistically significant relationship was found between parental knowledge level and parent-child communication, but a positive and significant relationship was found between knowledge and the empathy sub-dimension. According to the results of the multiple regression analysis, the attitude variable was found to significantly affect communication skills, and it was determined that it was most closely related to the empathy sub-dimension. When the findings of the difference analysis were examined, significant differences were found in the attitude level in the variables of age and education level. In the knowledge level, a significant difference was only observed in the marital status variable. In the parent-child communication level, significant differences were found in gender, education level, and therapy start period. The research confirmed the assumption that there is a positive and significant relationship between parents' attitudes toward therapy and parent-child communication patterns. However, the assumption that there is a relationship between parents' knowledge level about the therapy process and parent-child communication patterns was only partially confirmed. Similarly, the assumption that the research variables differed according to demographic characteristics was also partially confirmed.

Benzer Tezler

  1. Özgül öğrenme güçlüğü (ÖÖG) yaşayan çocukların ebeveynlerinin ve öğretmenlerinin çocuklara karşı tutumlarının etkisinin araştırılması

    Examining the impact of parents' and teachers' attitudes towards children with specific learning disabilities (SLD)

    HAVA YILDIZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    PsikolojiDoğuş Üniversitesi

    Psikoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SEVCAN KARAKOÇ

  2. Kekemeliği olan okul öncesi dönem çocukların ebeveynlerinin çocuklarının kekemeliğine yönelik tepki ve tutumlarının incelenmesi

    Assessing The Reactions And Attitudes Of Parents Toward Their Preschool Children WHO Stutter

    IŞILAY NUR BALIDEDE

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    PsikolojiAnadolu Üniversitesi

    Dil ve Konuşma Terapisi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BÜLENT TOĞRAM

  3. 6-12 yaş arası kekemelik tanısı almış çocukların ebeveynlerinin dil ve konuşma terapisi öncesi ve sonrasında kaygı düzeylerinin karşılaştırılması

    Comparison of PRE- and post-therapy anxiety levels in parents of children with stuttering between ages 6 and 12

    EZGİ GÜNAYDIN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Psikolojiİstanbul Medipol Üniversitesi

    Dil ve Konuşma Terapisi Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ RAMAZAN SERTAN ÖZDEMİR

  4. Otizm spektrum bozukluğu tanısı olan bireylerin ebeveynleriyle tipik gelişim gösteren bireylerin ebeveynlerinin otizmle ilgili farkındalıkları

    Autism awareness of the parents of individuals diagnosed with autism spectrum disorder and the parents of typically developing individuals

    HALİL İBRAHİM BOZDOĞAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Halk Sağlığıİstanbul Medipol Üniversitesi

    Dil ve Konuşma Terapisi Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ NAZMİYE EVRA GÜNHAN ŞENOL

  5. Daha önce hiç dil ve konuşma terapisi almamış okul çağı çocuklarına sahip ebeveynlerin dil ve konuşma terapisi mesleğine yönelik farkındalıklarının belirlenmesi

    Determining the awareness of parents with school-age children WHO have never taken speech and language therapy

    GÜLSÜM GAGA

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Eğitim ve ÖğretimKapadokya Üniversitesi

    Dil ve Konuşma Terapisi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MURAT DOĞAN