Geri Dön

Kliniğimizde standart tip I aeroalerjenler ve besinlerle yapılanatopi yama testi sonuçlarının değerlendirilmesi

Evaluation of atopy patch test results with standard type I aeroallergens and foods

PDF İndir

  1. Tez No: 985982
  2. Yazar: OZGKE IMPRAM NTOUSOUNOUS
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ESEN ÖZKAYA
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Dermatoloji, Dermatology
  6. Anahtar Kelimeler: Atopik dermatit, atopi yama testi, stripping, airborne, aeroalerjen, besin, gecikmiş tip aşırı duyarlılık, Atopic dermatitis, atopy patch test, airborne, aeroallergen, food, delayed type hypersensitivity
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç Atopik dermatit (AD), özellikle çocuklarda sık görülen kronik, tekrarlayıcı, kaşıntılı enflamatuvar bir dermatozdur. Etyopatogenezinde deri bariyer hasarı, genetik, çevresel faktörler, doğal ve adaptif immun yanıtta defektler gibi çeşitli faktörler rol oynar. AD patogenezinde alerjenlerin rolü hala tartışmalı olsa da ev tozu akarı gibi aeroalerjenlerle temasın ve besinlerin bazı hastalarda lezyonları tetikleyebileceği ve alevlendireceği bilinmektedir. Atopik dermatit tanısı Hanifin ve Rajka'nın 1980 yılında tanımladığı kriterlere göre klinik olarak konmaktadır. AD'de erken tip (IgE aracılı) veya gecikmiş tip (non-IgE aracılı) aşırı duyarlılık reaksiyonları görülebilir. AD'deki gecikmiş tip aşırı duyarlılık reaksiyonlarını değerlendirmede atopi yama testi (AYT) kullanılmaktadır. AYT tekniği ile ilgili olarak European Task Force Atopic Dermatitis (ETFAD) tarafından standardize edilmiş bir yaklaşım geliştirilmiş ve 200 IR/g (biyolojik birim) alerjen konsantrasyonu kullanılması önerilmiştir. Ancak bu standart alerjenler artık üretilmediği için temin edilememekte ve alternatif yöntemlere ihtiyaç oluşmaktadır. Bu çalışmanın amacı, delme testi standart Tip I alerjenleri ile yapılan AYT'nin alternatif bir yöntem oluşturup oluşturamayacağını belirlemektir. Gereç ve yöntem Bu kesitsel, tek merkezli, retrospektif kohort çalışmada; İstanbul Üniversitesi, İstanbul Tıp Fakültesi, Deri ve Zührevi Hastalıklar Anabilim Dalı Alerji Polikliniği'ne Ocak 2010- Aralık 2024 tarihleri arasında başvuran ve klasik Hanifin & Rajka tanı kriterlerine göre AD tanısı alarak takip ve tedavi edilen çocuk ve erişkin toplam 2000 hastanın dosyasında yer alan standart kayıt formları retrospektif olarak incelenmiştir. Standart Tip I alerjenlerle AYT uygulanmış olan 71 hasta ana çalışma grubunu oluşturmuştur. Bu hastaların demografik ve klinik özellikleri, hastalık seyri, standart Tip I alerjenlerle klasik ve stripping yöntemiyle yapılan AYT sonuçları ve bu sonuçların klinikle uyumu değerlendirilmiştir. Elde edilen tüm veriler, uygun istatistiksel yöntemler kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular Çalışmamızda ev tozu akarları ile yapılan AYT sonuçlarına göre, 63 hastanın 29'unda (%46) pozitif veya şüpheli pozitif reaksiyon saptanmıştır. Bu oran hem klasik hem stripping yöntemi uygulanan grupta %54,9 (n=28/51), yalnızca klasik AYT yapılan grupta %8,3 (n=1/12) olarak belirlenmiştir. Pozitif/şüpheli pozitif reaksiyonların büyük çoğunluğunda (n=26, %89,7) klinik uyum saptanmıştır. En sık pozitiflik 48. saatte, özellikle Dp ve Df alerjenleriyle test edilen ve stripping uygulanmış bölgelerde gözlenmiştir. Ayrıca bu grupta 24. saatte bir hastada erken pozitiflik (Dp: %5,2 ve Df: %6,2) izlenmiştir. Klasik AYT yapılan bölgelerde ise pozitif reaksiyonların daha az ve genellikle daha geç (72. saatte) olduğu görülmüştür. Ev tozu akarı ile pozitiflik saptanan tüm olgular birlikte değerlendirildiğinde, stripping uygulamasının pozitif reaksiyon oranını ve reaksiyon pozitiflik derecesini artırırken beraberinde iritasyon riskini de anlamlı şekilde artırdığı belirlenmiştir (p=0,043). Ev tozu akarı ile AYT'de pozitif/şüpheli pozitif reaksiyonlar, 12 yaşından büyük hastalarda anlamlı derecede daha yüksek oranda saptanmıştır (p=0,012). Ayrıca, ev tozu akarları ile AYT pozitifliği/ şüpheli pozitifliği olan hastalarda airborne yerleşimli lezyon sıklığı oldukça yüksek bulunmuştur (n=27, %93,1). Total IgE yüksekliği ile AYT pozitifliği arasında istatistiksel olarak anlamlı (p=0,012), pozitif yönde bir korelasyon saptanırken, eozinofili, spesifik IgE ve SCORAD indeksi ile ilişki görülmemiştir. Ayrıca AYT'si pozitif olan olgularda deri delme testinde de anlamlı pozitiflik görülmüştür (p=0,004). Atopik kseroz ve ilişkili atopik deri bulgularının AYT reaksiyonları üzerine etkisi olmadığı saptanmıştır. Çalışmamızda hayvan epiteli, polen ve besin alerjenleri ile yapılan AYT uygulamaları sınırlı sayıda hastada gerçekleştirilmiştir. Kedi epiteli ile test edilen hastaların %25'inde, polenlerle test edilen hastaların ise %11,1'inde şüpheli pozitiflik saptanmış; köpek epiteli ile pozitiflik izlenmemiştir. Besinlerle yapılan AYT'de stripping uygulanmadan da anlamlı pozitiflikler elde edilmiştir ve iritan reaksiyon oranları düşük kalmıştır. En sık pozitiflik yumurta ve süt ile gözlenmiştir. Sonuçlar Standart AYT alerjenleri temin edilemediğinde, deri delme testi solüsyonlarıyla yapılan AYT kullanılabilir. Stripping uygulaması, pozitif reaksiyon oranını anlamlı ölçüde artırsa da beraberinde iritan reaksiyon riskini de artırdığı için özellikle ev tozu akarı alerjenleriyle kullanımı dikkatle planlanmalıdır. Polenlerle yapılan testlerde stripping ek katkı sağlamadığı, taze besinlerle yapılan testlerde ise klasik yöntemle dahi güvenilir sonuçlar alınabildiği için stripping uygulamasına gerek olmadığı söylenebilir. Bunlara ek olarak, stripping uygulanan hastalarda 24. saat değerlendirmesinin de rutin değerlendirme zamanına dahil edilmesi uygun olabilir.

Özet (Çeviri)

Introduction and Objective: AD is a chronic, recurrent, and pruritic inflammatory dermatosis commonly seen especially in children. Various factors such as skin barrier dysfunction, genetic and environmental factors, and defects in innate and adaptive immune responses play a role in its etiopathogenesis. Although the role of allergens in the pathogenesis of AD remains controversial, it is known that exposure to Type I allergens, including house dust mites, or food, may trigger or exacerbate lesions in some patients. The diagnosis of AD is made clinically according to the criteria defined by Hanifin and Rajka in 1980. In AD, both immediate-type (IgE-mediated) and delayed-type (non-IgE-mediated) hypersensitivity reactions may occur. Atopy patch testing (APT) is used to evaluate delayed-type hypersensitivity reactions in AD. The European Task Force on Atopic Dermatitis (ETFAD) developed a standardized approach for the APT and recommended the use of allergen concentrations of 200 IR/g (biologic unit). However, since standardized allergens are not currently available, an alternative approach is required. The aim of this study is to evaluate the suitability of APT performed with standard Type I allergens used for skin prick testing. Materials and Methods In this cross-sectional, single-center, retrospective cohort study, the medical records of 2000 pediatric and adult patients who were diagnosed with AD according to the classical Hanifin & Rajka criteria and followed and treated at the Allergy Clinic of the Department of Dermatology and Venereology, Istanbul University, Istanbul Faculty of Medicine, between January 2010 and December 2024, were retrospectively reviewed. A total of 71 patients who underwent APT with standard Type I allergens constituted the main study group. Demographic and clinical characteristics, disease course, APT results with standard Type I allergens along with their clinical relevance, and comparison of tape-stripping and classical methods were evaluated. All data obtained were analyzed using appropriate statistical methods. Results According to the APT results performed with house dust mite allergens, positive or doubtful-positive reactions were observed in 29 of 63 patients (46.0%). This rate was 54.9% (28/51) in the group in which both classical and tape-stripping methods were applied, and 8.3% (1/12) in the group tested only with the classical method. Clinical relevance was detected in the majority of positive/doubtful-positive reactions (n=26, 89.7%). The most frequent positivity was observed at 48 hours, particularly in tape-stripped areas tested with Dp and Df. Additionally, early positivity at 24 hours was observed in this group. In classical APT areas, positivity was less frequent and generally started later at 72 hours. When all cases with house dust mite positivity were evaluated together, tape stripping significantly increased both the rate and the strength of positive reactions, while also significantly increasing the risk of irritant reactions (p=0.043). Positive/questionable positive APT reactions to house dust mite antigens was significantly higher among patients older than 12 years (p=0.012). Airborne distribution of lesions was also very common in this group (n=27, 93.1%). A statistically significant positive correlation was found between total IgE elevation and APT positivity (p=0.012), whereas no relationship was observed with eosinophilia, specific IgE, or the SCORAD index. Additionally, patients with positive APT showed significantly higher skin prick test positivity (p=0.004). Atopic xerosis and associated cutaneous findings were not found to influence APT reactions. APT with animal dander, pollens, and food allergens was performed in a limited number of patients. Questionable positive reactions were detected in 25% of patients tested with cat dander and in 11.1% of those tested with pollens, while no positivity was observed for dog dander. In food APT, meaningful positive reactions were obtained even without tape stripping, and irritant reaction rates remained low. The most frequent positive reactions were observed with egg and milk. Conclusions In the absence of standardized allergen concentrations, APT performed with skin prick test solutions may be used as a good alternative. Although the tape-stripping technique significantly increases the rate of positive reactions, it also increases the risk of irritant reactions and should therefore be used with caution, particularly with house dust mite allergens. Tape stripping did not provide additional benefit in pollen testing, whereas reliable results could be obtained with foods using the classical method alone. Additionally, incorporating a 24-hour reading may be appropriate in tape-stripping–assisted APT.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    156990

    Glokomlu ve oküler hipertansiyonlu hastalara uygulanan full threshold algoritm sonuçları ile FASTPAC, SITA standart, SITA fast eşik algoritm sonuçlarının karşılaştırılması

    Başlık çevirisi yok

    ATİLLA KİLİTÇİOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    Göz HastalıklarıHarran Üniversitesi

    Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. BÜLENT GÜRLER

  2. Tez No

    1002464

    Kliniğimizde konjenital koledok kisti nedeniyle ameliyat edilmiş hastaların geriye dönük incelenmesi

    A retrospective review of patients operated for congenital choledochal cysts at our institution

    BÜŞRA SERBEST

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Çocuk Cerrahisiİstanbul Üniversitesi

    Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. OSMAN HAKAN KOCAMAN

  3. Tez No

    164439

    Kas koruyucu torakotomi ve standart poterolateral torakotominin karşılaştırılması ve kas koruyucu torakotominin rutinae uygulanabilirliği

    Başlık çevirisi yok

    SADIK VURALOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    Göğüs Kalp ve Damar CerrahisiFırat Üniversitesi

    Göğüs Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. AKIN ERASLAN BALCI

  4. Tez No

    916537

    Primer Hiperparatiroidi cerrahisinde intakt parathormon (iPTH) değerlendirmesi operasyonun başarı oranını etkiliyor mu?

    Does the intact parathormone (iPTH) assessment affect the success rate of the operation in primary hyperparathyroid surgery?

    FARSHAD NOORI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Genel CerrahiGazi Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖMER ŞAKRAK

  5. Tez No

    557406

    Şubat 2009-Şubat 2019 tarihleri arasında kowarski sendromu (biyoinaktif büyüme hormonu) tanısı alan çocukların klinik ve laboratuar bulgularının retrospektrif değerlendirilmesi

    Retrospective evaluation of clinical and laboratory findings of children diagnosed with kowarski syndrome (bioinactive growth hormone) between february 2009-february 2019

    EMİNE GÖKÇEHAN ZEVKER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıGaziantep Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET KESKİN

Geri Dön