Geri Dön

Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde takip ettiğimiz kronik lenfositer lösemi hastalarında hipogamaglobulinemi ve enfeksiyon sıklığının değerlendirilmesi

Evaluation of hypogammaglobulinemia and infection frequency in chronic lymphocytic leukemia patients followed at Dicle University Faculty of Medicine

PDF İndir

  1. Tez No: 986853
  2. Yazar: MİRAY NİLGÜN YAZOK
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ ABDULLAH KARAKUŞ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Hematoloji, Hematology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Dicle Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

AMAÇ: Kronik lenfositer lösemi, nonfonksiyone olgun görünümlü B hücrelerinin periferik kan, lenf nodları, kemik iliği, karaciğer, dalakta anormal artışı ve birikimi ile seyreden bir hastalıktır. KLL' de en önemli mortalite ve morbidite nedenlerinden biri enfeksiyonlardır. KLL ile ilişkili hipogamaglobulinemi, kompleman aktivasyonundaki defektler, splenektomi, hastalık süresi, evre, yaş, alınan immünosüpresif tedaviler ve komorbiditeler enfeksiyon riskini arttıran faktörlerdir. Hipogamaglobulinemi gelişen yüksek riskli hastaları bakteriyel enfeksiyonlardan korumak için profilaktik antibiyotik veya intravenöz immunoglobulin replasmanı yapılmaktadır.Bu çalışmada hipogamaglobulinemi gelişen KLL hastalarında sağkalım ve enfeksiyon ilişkisini göstermeyi amaçladık. YÖNTEM: Bu çalışmada 8 Aralık 2006 ile 19 Şubat 2024 tarihleri tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi, Hematoloji Bilim Dalı polikliniğinde KLL tanısı konan hastaların bulguları retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Bu tarihler arasında polikliniğimize başvuran 600 hastanın 400'ü kriterlerimize uygun olup çalışmamıza dahil edilmiştir. Hastaların yaş, cinsiyet, hemogram, immunoglobulin seviyeleri, sedimentasyon, CD5, CD10, CD19, CD20, CD23, CD79 düzeyleri, direkt-indirekt coombsları, Rai evresi, Binet evresi, aldığı tedaviler, yatış, enfeksiyon odağı, parenteral antibiyoterapi ihtiyacı değerlendirilmiştir.Bu veriler ışığında hipogamaglobulinemi gelişen hastalarda enfeksiyon sıklığı,morbidite ve mortalite oranı araştırıldı. BULGULAR: Çalışma kohortunun ortanca yaşı 65 yıl idi. Dahil edilen 400 hastanın 162'si (%40,7) kadın, 236'sı (%59,3) erkek olup, erkek/kadın oranı 1,4:1 olarak bulundu. Tanı anındaki Rai evrelemesine göre hastaların %8,3'ü evre 0, %39,9'u evre I, %32,7'si evre II, %13,6'sı evre III ve %5,5'i evre IV idi. Evreleme ile sağkalım süreleri karşılaştırıldığında, ileri evredeki hastalarda sağkalım süresinin anlamlı düzeyde daha kısa olduğu saptanmıştır (p=0,00…). Takip süresince 198 hasta (%49,5) yaşamını yitirdi. Hastaların sağkalım süreleri ile yapılan korelasyon analizlerinde, yaş (r = -0,186 , p=0,00…) ve lenfosit düzeyi (r = -0,13 , p=0,00…) arasında ters yönlü bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Hipogamaglobulinemi 400 hastanın 69'unda (%17,3) saptandı. Hipogamaglobulinemi görülen hastaların %59,5'inde ölüm görülürken, hipogamaglobulinemi görülmeyen hastaların %48,7'sinde ölüm görülmüştür (p=0,114). Çalışmamızda hipogamaglobulinemi olan 69 hastamızın %42 'sinde ciddi enfeksiyon saptanmazken, %58'inde ciddi enfeksiyon saptanmıştır (p=0,247). Enfeksiyon varlığına göre ortalama değerler arasında fark olmakla birlikte (enfeksiyon olmayan grupta daha yüksek), bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p = 0,42). IVIG tedavisi alan 84 hastada başlangıç ortalama IgG düzeyi 883 mg/dL, IgM düzeyi ise 46 mg/dL olarak saptanmıştır. Buna karşın, IVIG tedavisi almayan hastalarda başlangıç ortalama IgG düzeyi 1198 mg/dL, IgM düzeyi ise 72 mg/dL olarak belirlenmiştir. Çalışmamızda ise IVIG ile tedavi edilen kohorttaki hastaların %43'ü en az bir enfeksiyonla ilişkili hastaneye yatış yaşamışken, IVIG uygulanmayan kohortta bu oran %19 olarak hesaplanmıştır. Bu durum, IVIG alan hastaların yatış riskinin IVIG almayanlara göre belirgin şekilde daha yüksek olduğunu göstermektedir (r=0,234 , p=0,002) . IVIG verilen hastalarda enfeksiyon (r=0,269 , p=0,00…) , antibiyotik ihtiyacı (r=0,269 , p=0,00…) ve hastane yatışı (r=0,234 , p=0,00…) daha sık görülüyor..Çalışmamızda IVIG alan (n=84) hastalarda ciddi enfeksiyonların (pnömoni, KRE, abse) oranı (%60) , IVIG almayan(n=316) hastalara kıyasla (%29) daha yüksektir; özellikle pnömoni olgularında (%42,9) belirgin bir artış gözlenmiştir.Çalışmada IVIG tedavisi ile mortalite arasında zayıf ancak istatistiksel olarak anlamlı bir negatif ilişki saptanmıştır (r = -0,154; p = 0,002). SONUÇ: Çalışmamızda, sağkalım ile başlangıç lenfosit sayısı ve yaş arasında ters yönlü ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Ayrıca, ileri evre hastalarda sağkalımın daha düşük olduğu belirlenmiş ve bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Ancak enfeksiyon varlığına göre yapılan değerlendirmede gruplar arasında fark gözlenmiş olsa da bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildir. Hipogamaglobulinemi gelişen olgularda mortalite oranı daha yüksek olmakla birlikte, bu fark da istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Bununla birlikte, hipogamaglobulinemi varlığı ile ciddi enfeksiyon gelişimi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Öte yandan, hipogamaglobulineminin hastalık evresi ile ilişkili olduğu ve ileri evre olgularda daha sık görüldüğü belirlenmiştir. Çalışmamızda, IVIG alan hastaların enfeksiyon, antibiyotik kullanımı ve hastane yatışı açısından IVIG almayanlara göre daha yüksek risk taşıdığı gözlenmiş olup, korelasyon analizleri bu ilişkiyi istatistiksel olarak desteklemektedir .Ayrıca, ciddi enfeksiyonlar (pnömoni, KRE, abse) IVIG alanlarda IVIG almayanlara kıyasla belirgin şekilde daha sık görülmüştür. Buna karşın, IVIG tedavisi ile mortalite arasında istatistiksel olarak anlamlı negatif bir korelasyon saptanmış olup, IVIG tedavisinin mortaliteyi azalttığı düşünülmektedir.

Özet (Çeviri)

OBJECTIVE: Chronic lymphocytic leukemia (CLL) is characterized by the abnormal accumulation of non-functional, mature-appearing B lymphocytes in peripheral blood, lymph nodes, bone marrow, liver, and spleen. In CLL, infections represent one of the leading causes of morbidity and mortality. Factors increasing the risk of infection include CLL-associated hypogammaglobulinemia, defects in complement activation, splenectomy, disease duration, disease stage, age, immunosuppressive treatments, and comorbidities. To prevent bacterial infections in high-risk patients with hypogammaglobulinemia, prophylactic antibiotics or intravenous immunoglobulin (IVIG) replacement is administered. This study aimed to investigate the relationship between survival and infections in CLL patients who develop hypogammaglobulinemia. METHODS: This retrospective study included patients diagnosed with CLL at the Hematology Department of Dicle University Faculty of Medicine between December 8, 2006, and February 19, 2024. During this period, 600 patients presented to our outpatient clinic, and 400 met the inclusion criteria and were enrolled in the study. Data on age, sex, complete blood count, immunoglobulin levels, erythrocyte sedimentation rate, CD5, CD10, CD19, CD20, CD23, CD79 expression, direct and indirect Coombs tests, Rai and Binet staging, received treatments, hospitalizations, infection focus, and need for parenteral antibiotic therapy were collected. Using these data, the frequency of infections, morbidity, and mortality in patients with hypogammaglobulinemia were analyzed. RESULTS: The median age of the study cohort was 65 years. Of the 400 patients included, 162 (40.7%) were female and 236 (59.3%) were male, with a male-to-female ratio of 1.4:1. According to Rai staging at diagnosis, 8.3% of patients were stage 0, 39.9% stage I, 32.7% stage II, 13.6% stage III, and 5.5% stage IV. Comparison of survival according to disease stage revealed significantly shorter survival in advanced-stage patients (p < 0.001). During follow-up, 198 patients (49.5%) died. Correlation analysis demonstrated an inverse relationship between survival and both age (r = -0.186 , p=0,00…) and lymphocyte count (r = -0.13 ,p=0,00…). Hypogammaglobulinemia was observed in 69 patients (17.3%). Mortality occurred in 59.5% of patients with hypogammaglobulinemia, compared to 48.7% of those without (p = 0.114). Among patients with hypogammaglobulinemia, 42% did not experience serious infections, whereas 58% did (p = 0.247). While mean values differed between patients with and without infections, the difference was not statistically significant (p = 0.42). A weak but statistically significant negative correlation was observed between IVIG therapy and mortality in the study (r = -0.154; p = 0.002). Among the 84 patients who received IVIG, the mean baseline IgG and IgM levels were 883 mg/dL and 46 mg/dL, respectively. In contrast, in patients who did not receive IVIG, baseline IgG and IgM levels were 1198 mg/dL and 72 mg/dL, respectively. In the IVIG-treated cohort, 43% of patients experienced at least one hospitalization related to infection, compared to 19% in the non-IVIG cohort, indicating a significantly higher hospitalization risk among IVIG-treated patients (r = 0.234, p=0,00…). In this group, infections (r = 0.269 , p=0,00…), antibiotic requirement (r = 0.269 , p=0,00…), and hospitalizations (r = 0.234 , p=0,00…) were more frequent. Furthermore, serious infections (pneumonia, catheter-related infections, abscesses) occurred more frequently in IVIG-treated patients (60%) than in non-IVIG patients (29%), with a marked increase observed in pneumonia cases (42.9%). CONCLUSION: Our study demonstrated a statistically significant inverse correlation between survival and both baseline lymphocyte count and age. Additionally, survival was significantly lower in patients with advanced-stage disease. Although differences in outcomes according to infection status were observed, these were not statistically significant (p = 0.42). Mortality was higher in patients with hypogammaglobulinemia, but this difference was not statistically significant, nor was there a significant association between hypogammaglobulinemia and the development of serious infections. Hypogammaglobulinemia was more frequently observed in advanced-stage patients. Moreover, IVIG-treated patients exhibited higher risks of infection, antibiotic use, and hospitalization compared to non-IVIG patients, and correlation analyses supported these associations. Serious infections (pneumonia, catheter-related infections, abscesses) were notably more common in IVIG-treated patients. However, a statistically significant negative correlation was found between IVIG therapy and mortality, suggesting that IVIG treatment may be associated with reduced mortality.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    878360

    Dicle Üniversitesi Tıp Fakültemizde takip ettiğimiz paroksismal nokturnal hemoglobinürili hastaların klinik ve laboratuar bulguları ile tedavi sonuçlarının değerlendirilmesi

    Evaluation of clinical and laboratory findings and treatment results of patients with paroxysmal nocturnal hemoglobinuria whom we follow at Dicle University Faculty of Medicine

    KÜBRA YAZAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    HematolojiDicle Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. MEHMET ORHAN AYYILDIZ

  2. Tez No

    681986

    Acil tıp kliniğine 2010 – 2020 yılları arasında başvuran 50 yaşın üstündeki hastaların intihar girişimlerinin araştırılması

    The research on suicide attempts of the patients 50 years old and over who admitted to the emergency medicine department between 2010-2020

    DİCLE POLAT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    İlk ve Acil YardımDicle Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET ÜSTÜNDAĞ

  3. Tez No

    660237

    Bir üniversite hastanesinde 2015-2019 yılları arasında sezaryen operasyonu geçiren kalp hastalığı olan gebelerde uygulanan anestezi yöntemlerinin retrospektif değerlendirilmesi

    Retrospective evaluation of anesthesia methods applied in pregnancy with case diseases who have caesarean operation between 2015-2019 at A university hospital

    ABİD KARAGÖZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Anestezi ve ReanimasyonDicle Üniversitesi

    Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ MAHİR KUYUMCU

  4. Tez No

    627308

    Şizofreni hastalarında prolin, prolidaz, prolin dehidrogenaz, reaktif oksijen türleri düzeylerinin araştırılması

    Investigation of proline, prolidase, proline dehidrogenase, reactive oxygen species levels in schizophrenia

    BURHAN ÇOBAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    PsikiyatriDicle Üniversitesi

    Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ MEHMET GÜNEŞ

  5. Tez No

    835663

    Konjenital hipotiroidili hastalarda eşlik eden tiroid dışı anomaliler

    Accompanying extrathyroidal anomalies in patients with congenital hypothyroidism

    MERVE ÖZBEY KAVAK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıDicle Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. EDİP UNAL

Geri Dön