Tamoksifen ve aromataz inhibitörü kullanan meme kanserihastalarında vaginal atrofi ve disparoni tedavisinde ER: YAG lazertedavisinin etkilerinin incelenmesi
Investigation of the effects of ER: YAG laser therapy in the treatment of vaginal atrophy and dyspareunia in breast cancer patients using tamoxifen and aromatase inhibitors
- Tez No: 986886
- Danışmanlar: PROF. DR. SÜLEYMAN ENGİN AKHAN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Kadın Hastalıkları ve Doğum, Obstetrics and Gynecology
- Anahtar Kelimeler: Er: YAG lazer, Atrofik vajinit, Vajinal maturasyon indeksi, FSFI, Beck Depresyon Anketi, Er:YAG laser, Atrophic vaginitis, Vaginal Maturation Index, FSFI, Beck Depression Inventory
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Cinsel aktif olup adjuvan tedavi (tamoksifen veya aromataz inhibitörü) alan meme kanseri hastalarında ve en az 2 yıldır menopozda olan sağlıklı kontrol grubunda atrofik vajinit ve disparoni semptomlarında non-ablatif Er:YAG vajinal lazerin etkinliğini göstermek, tamoksifen ve aromataz inhibitörü kullanan hastalarda bu medikal tedavilerin vajina üzerine etkilerini, ilaçlara bağlı fark olup olmadığını değerlendirmek, lazer tedavisinin kadının cinsel fonksiyon skorlarına, yaşam kalitesine etkisini incelemek ve son olarak normal postmenopozal hasta grupları ile karşılaştırıldığında fark olup olmadığını ortaya koymaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı Jinekoloji ve Menopoz Polikliniği ile İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Onkoloji Enstitüsü Polikliniği'nden takipli 18 yaş üzeri hastalar onam formunu imzaladıktan sonra çalışmaya dahil edilmiştir. 18 yaş altı virgo, gebe, jinekolojik muayenede herhangi bir anormal bulgu, lazer cihazına ait probun uygulanamayacak kadar ağır atrofik sineşi, daha önce meme kanseri dışında sistemik ya da pelvik malignite tanısı, fotosensitif ilaç kullanması ya da 3 aydan uzun süredir lokal östrojen (E3) kullanma öyküsü olan hastalar çalışma dışında tutulmuştur. Çalışmaya katılan tüm hastalara non-ablatif ER: YAG vajinal lazer tedavisi aynı hekim tarafından uygulanmıştır. Çalışmaya katılan hastalar tedavi öncesi, 3.ayda ve 6.ayda değerlendirilmiştir. Tüm katılımcılara tedavi öncesi demografik değerlendirme, smearda Vajinal Matürasyon İndeksi (VMI), Kadın Cinsel İşlev Ölçeği (FSFI) ve Beck Depresyon Ölçeği uygulanmıştır. Tedavi grubuna 1 ay arayla toplam üç seans non-ablatif Er:YAG lazer uygulanmıştır. 360 derece dairesel ve 90 derece açılı adaptör ile fluence 1.75-10.0 J/cm², spot boyutu 7 mm, frekans 1.6 Hz. ve darbeler arası süre 250 ms olarak ayarlanmış (smooth mode) lazer ışını ile tüm vajinal duvar ve introitus taranmıştır. Tedavi sonrası 3. ve 6. aylarda VMI, FSFI ve Beck Depresyon Ölçeği tekrar değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmada gruplar arasında başlangıç sitoloji ve VMİ ölçümlerinde anlamlı farklılıklar saptanmış olup özellikle tamoksifen grubunda süperfisyal hücre (p=0.003) ve VMİ değerleri (p=0.001) daha yüksek, parabazal hücre değerleri ise daha düşüktü (p=0.001). Lazer tedavisi sonrası tüm gruplarda süperfisyal hücre ve VMİ'de anlamlı artış (p<0.05) izlenirken, FSFI ve Beck depresyon skorlarında grup içi takiplerde istatistiksel olarak anlamlı iyileşme görüldü (p<0.05). Tamoksifen grubunun ise diğer gruplara göre daha belirgin matürasyon yanıtı gösterdiği belirlendi. Non-ablatif Er: YAG vajinal lazer tedavisi hem onkolojik hasta hem de kontrol gruplarında vajinal epitel maturasyonunu artırmakta, atrofik değişiklikleri azaltmakta, cinsel fonksiyon skorlarını yükseltmekte, psikolojik iyilik halini olumlu etkilemekte ve bu etkilerini 6. aya kadar sürdürebilmektedir. Sonuç: Non-ablatif Er: YAG vajinal lazer tedavisi atrofik vajinit ve disparoni semptomları için hormon replasman tedavisinin kullanılamadığı meme kanseri hastalarında tedavi protokolüne dahil edilebilecek yan etki profili düşük, non-invaziv etkin bir tedavi yöntemi olarak görülmektedir. Çalışmanın 6 aylık takip süresi, lazer tedavisinin etkisinin kalıcılığı konusunda önemli bilimsel katkı sunmaktadır.
Özet (Çeviri)
Objective: The aim of this study is to demonstrate the effectiveness of non-ablative Er:YAG vaginal laser treatment on symptoms of atrophic vaginitis and dyspareunia in sexually active breast cancer patients receiving adjuvant therapy (tamoxifen or aromatase inhibitors), as well as in a healthy control group that has been postmenopausal for at least two years. Additionally, the study seeks to evaluate the effects of tamoxifen and aromatase inhibitors on vaginal tissues, to determine whether these medications differ in their impact, to investigate the influence of laser therapy on women's sexual function scores and quality of life, and finally, to identify whether any differences exist when compared with normal postmenopausal patient groups. Material and Methods: Patients over the age of 18 who were followed at the Istanbul University Faculty of Medicine, Department of Obstetrics and Gynecology, Gynecology and Menopause Outpatient Clinic, and at the Istanbul University Faculty of Medicine Oncology Institute Outpatient Clinic were included in the study after signing the informed consent form. Patients under the age of 18, virgins, pregnant women, those with any abnormal finding on gynecologic examination, severe atrophic synechiae preventing insertion of the laser probe, those with a previous diagnosis of systemic or pelvic malignancy other than breast cancer, those using photosensitive medications, and those with a history of local estrogen (E3) use for longer than three months were excluded from the study.All patients included in the study received non- ablative Er:YAG vaginal laser treatment administered by the same physician. The patients were evaluated before treatment, and again at the 3rd and 6th months. Before treatment, all participants underwent demographic assessment, Vaginal Maturation Index (VMI) evaluation via smear, the Female Sexual Function Index (FSFI), and the Beck Depression Inventory.The treatment group underwent a total of three sessions of non-ablative Er: YAG laser therapy at one-month intervals. Using a 360-degree circular and 90-degree angular adapter, the vaginal walls and introitus were scanned with laser parameters set at a fluence of 1.75–10.0 J/cm², a 7- mm spot size, a frequency of 1.6 Hz, and a pulse interval of 250 ms (smooth mode). VMI, FSFI, and the Beck Depression Inventory were reassessed at the 3rd and 6th months following treatment. Results: In the study, significant differences were identified among the groups in baseline cytology and VMI measurements. Notably, the tamoxifen group exhibited higher superficial cell counts (p=0.003) and VMI values (p=0.001), along with lower parabasal cell counts (p=0.001). Following laser treatment, all groups demonstrated a significant increase in superficial cells and VMI (p<0.05), while within-group follow-up assessments revealed statistically significant improvements in FSFI and Beck Depression Inventory scores (p<0.05). The tamoxifen group showed a more pronounced maturation response compared with the other groups. Non-ablative Er: YAG vaginal laser therapy enhances vaginal epithelial maturation, reduces atrophic changes, improves sexual function scores, and positively influences psychological well-being in both oncologic patients and healthy controls, with these effects persisting up to the 6th month. Conclusion: Non-ablative Er: YAG vaginal laser therapy appears to be a safe, non- invasive, and effective treatment option with a low side-effect profile that may be incorporated into treatment protocols for breast cancer patients who cannot use hormone replacement therapy for the management of atrophic vaginitis and dyspareunia symptoms. The six-month follow-up period of the study provides an important scientific contribution regarding the durability of the therapeutic effects of laser treatment.
Benzer Tezler
- Aromataz inhibitörü kullanan meme kanserli hastalarda artralji sıklığı ve patogenezinin araştırılması
Arthralgia frequency and pathogenesis in patients with breast cancer taking aromatase inhibitor treatment.
ÖMER DİZDAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2009
OnkolojiHacettepe Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. M. KADRİ ALTUNDAĞ
- Tamoksifen ve aromataz inhibitörü hepatotoksisitesinin fibroscan ile incelenmesi
Evaluation of hepatotoxicity of tamoxifen and aromatase inhibitors using fibroscan
SEMRA ORHAN DZHEMAL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
OnkolojiKocaeli Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ YASEMİN BAKKAL TEMİ
PROF. DR. DEVRİM ÇABUK
- Pre/post menapozal erken evre adjuvan kemoterapilerini tamamlamış, endokrin tedavi almakta olan, aromataz inhibitörü kullanan meme kanserli hastalarda miyalji ve artraljinin yaptığı fonksiyon kaybı
Loss of function done by arthalgia and myalgia in pre/post menopausal breast cancer patients who had completed the early stages of adjuvant chemotherapy, receving endocrine therapy and use aromatase inhibitors.
SABİYE ÖZGE ÖZGEN
Yüksek Lisans
Türkçe
2010
OnkolojiÇukurova Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. BERKSOY ŞAHİN
- Postmenapozal asemptomatik meme kanseri hastalarında tamoksifen ve arimidex kullanımı ile oluşan endometrial değişikliklerin karşılaştırılmalı değerlendirilmesi ve bu hastaların rutin jinekolojik taranması
To evaluate the endometrial changes between asymptomatic postmenopausal women with breast cancer using tamoxifen or arimidex and to determine the routine gynecologic screening for these women.
ALİ DOĞUKAN ANĞIN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2012
Kadın Hastalıkları ve DoğumMarmara ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HÜSNÜ GÖKASLAN
- Meme kanseri tanılı hastalarda hormonoterapinin MPV ile ilişkisinin değerlendirilmesi
Assessment of the relationship between MPV and hormonotherapy in patients with breast cancer
SAADET YILDIRIM
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
Onkolojiİzmir Katip Çelebi Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AHMET ALACACIOĞLU