Şizofreni hastalarında artmış kardiyovasküler riskte TLR-2, TLR-4 ve NF-κB yolağının rolü
The role of TLR-2, TLR-4, and the NF-κB pathway in increased cardiovascular risk in patients with schizophrenia
- Tez No: 987070
- Danışmanlar: DOÇ. DR. MEMDUHA AYDIN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Psikiyatri, Kardiyoloji, Allerji ve İmmünoloji, Psychiatry, Cardiology, Allergy and Immunology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Selçuk Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş: Şizofreni, pozitif ve negatif semptomlar ile bilişsel bozukluklarla karakterize, kronik bir psikiyatrik hastalıktır. Genel popülasyonda prevalansı yaklaşık %1 olan bu hastalık, genel nüfusa göre yaşam süresini 10-25 yıl kısaltmakta olup, erken mortalitenin başlıca nedenleri arasında kardiyovasküler hastalıklar yer almaktadır. Bu artmış risk, genetik yatkınlık, yaşam tarzı faktörleri, antipsikotik ilaçların yan etkileri ve özellikle immün sistem disregülasyonu ile ilişkilidir. Güncel araştırmalar, şizofreni ve kardiyovasküler hastalıklar arasındaki ilişkide immün sistemin önemli bir rol oynadığını vurgulamaktadır. Bu kapsamda, Toll-like reseptörler (TLR-2 ve TLR-4) ve nükleer faktör kappa-B (NF-κB) sinyal yolunun inflamatuar süreçlerde merkezi rol oynadığı öne sürülmektedir. Bu çalışmanın amacı, şizofrenide artan kardiyovasküler risk ile TLR-2, TLR-4 ve NF-κB sinyal yolağı arasındaki ilişkiyi değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Bu kesitsel çalışma, şizofreni tanılı bireylerde artmış kardiyovasküler risk ile TLR-2, TLR-4 ve NF-κB sinyal yolağı arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırmaya DSM-5 tanı kriterlerine göre tanı almış, son 6 aydır remisyonda olan ve PANSS skorları <70 olan 77 şizofreni hastası ile yaş ve cinsiyet açısından eşleştirilmiş 50 sağlıklı kontrol dahil edilmiştir. Katılımcılardan periferik kan örnekleri alınarak immünolojik parametreler akım sitometrisi ve ELISA yöntemleri ile değerlendirilmiş, kardiyovasküler değerlendirmeler ise akıma bağlı genişleme (FMD), küresel uzunlamasına gerilme (GLS), karotis intima-media kalınlığı (İMK), mitral kapak E/A ve E/E oranları ile sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu (LVEF) ölçümleri kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Verilerin analizinde hiyerarşik lojistik regresyon ve çok değişkenli kovaryans analizi (MANCOVA) yöntemleri kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya 77 şizofreni hastası ve 50 sağlıklı kontrol dahil edilmiştir. Şizofreni grubunda BKİ, bel çevresi, TG düzeyleri, QRISK3 skoru, karotis İMK ve diyastolik disfonksiyon parametreleri anlamlı olarak yüksek; GLS ve mitral kapak E/A oranları anlamlı olarak düşük bulunmuştur. İnflamatuar parametrelerden IL-6 ve IL-10 düzeyleri şizofreni grubunda anlamlı şekilde yüksek iken, IFN-γ ve NF-κB düzeyleri anlamlı şekilde düşük saptanmıştır. Flow sitometrik analizde şizofreni hastalarında klasik monosit oranı, TLR-2 ve TLR-4 ekspresyonu (özellikle klasik ve intermediate monositlerde) ve HLA-DR intermediated monosit MFI düzeyleri anlamlı olarak yüksek bulunurken; nonklasik monosit oranı ve TLR-4 nonklasik monosit MFI düzeyleri anlamlı olarak düşük bulunmuştur. Regresyon analizinde IL-6 ve NF-κB düzeylerinin şizofreni tanısını güçlü şekilde yordadığı gözlenmiştir. Tartışma: Bu çalışma, şizofrenide artmış kardiyovasküler risk ile ilişkili immünolojik ve inflamatuar mekanizmaları değerlendirmiştir. Bulgularımız, şizofreni tanılı bireylerde IL-6 ve IL-10 artışı ile IFN-γ ve NF-κB azalmasının hastalıkla ilişkili inflamatuar süreçleri yansıtabileceğini göstermektedir. Monosit alt gruplarında TLR-2 ve TLR-4 ekspresyonu ile HLA-DR ekspresyonundaki alt tip spesifik farklılıklar, immün sistem disregülasyonunun şizofreni patogenezindeki rolünü desteklemektedir. Ayrıca, şizofreni grubunda QRISK3 skoru, trigliserid düzeyleri ve karotis intima-media kalınlığı gibi kardiyovasküler parametrelerde anlamlı artış, GLS ve mitral kapak E/A oranında anlamlı azalma gözlenmiştir. Bu bulgular, şizofreni hastalarının kardiyovasküler risk değerlendirmesinin inflamatuar ve immün parametrelerle birlikte ele alınmasının klinik önemini vurgulamaktadır. Gelecekte yapılacak araştırmalar, bu parametrelerin prognostik ve terapötik potansiye"lini aydınlatmalıdır.
Özet (Çeviri)
Backgraund: Schizophrenia is a chronic psychiatric disorder characterised by positive and negative symptoms and cognitive impairment. With a prevalence of approximately 1% in the general population, this disease shortens life expectancy by 10-25 years compared to the general population, and cardiovascular diseases are among the main causes of early mortality. This increased risk is associated with genetic predisposition, lifestyle factors, side effects of antipsychotic drugs and especially immune system dysregulation. Current research emphasises that the immune system plays an important role in the relationship between schizophrenia and cardiovascular diseases. In this context, Toll-like receptors (TLR-2 and TLR-4) and nuclear factor kappa-B (NF-κB) signalling pathway are suggested to play a central role in inflammatory processes. The aim of this study was to evaluate the relationship between increased cardiovascular risk in schizophrenia and TLR-2, TLR-4 and NF-κB signalling pathways. Method: This cross-sectional study was conducted to investigate the relationship between increased cardiovascular risk and TLR-2, TLR-4 and NF-κB signalling pathways in individuals with schizophrenia. The study included 77 schizophrenia patients diagnosed according to DSM-5 diagnostic criteria, who were in remission for the last 6 months and had PANSS scores <70, and 50 age- and sex-matched healthy controls. Peripheral blood samples were collected from the participants and immunological parameters were evaluated by flow cytometry and ELISA methods, while cardiovascular evaluations were performed using flow-induced dilation (FMD), global longitudinal strain (GLS), carotid intima-media thickness (IMT), mitral valve E/A and E/E ratios and left ventricular ejection fraction (LVEF) measurements. Hierarchical logistic regression and multivariate analysis of covariance (MANCOVA) methods were used to analyse the data. Result: The study included 77 schizophrenia patients and 50 healthy controls. In the schizophrenia group, BMI, waist circumference, TG levels, QRISK3 score, carotid IMC and diastolic dysfunction parameters were significantly higher, while GLS and mitral valve E/A ratios were significantly lower. Among the inflammatory parameters, IL-6 and IL-10 levels were significantly higher in the schizophrenia group, while IFN-γ and NF-κB levels were significantly lower. In flow cytometric analysis, classical monocyte ratio, TLR-2 and TLR-4 expression (especially in classical and intermediate monocytes) and HLA-DR intermediated monocyte MFI levels were significantly higher in schizophrenia patients, while nonclassical monocyte ratio and TLR-4 nonclassical monocyte MFI levels were significantly lower. Regression analysis showed that IL-6 and NF-κB levels strongly predicted schizophrenia diagnosis. Conclusion: This study evaluated immunological and inflammatory mechanisms associated with increased cardiovascular risk in schizophrenia. Our findings suggest that increased IL-6 and IL-10 and decreased IFN-γ and NF-κB in individuals with schizophrenia may reflect disease-related inflammatory processes. Subtype-specific differences in TLR-2 and TLR-4 expression and HLA-DR expression in monocyte subgroups support the role of immune system dysregulation in the pathogenesis of schizophrenia. In addition, a significant increase in cardiovascular parameters such as QRISK3 score, triglyceride levels and carotid intima-media thickness, and a significant decrease in GLS and mitral valve E/A ratio were observed in the schizophrenia group. These findings emphasise the clinical importance of cardiovascular risk assessment of schizophrenia patients in combination with inflammatory and immune parameters. Future studies should elucidate the prognostic and therapeutic potential of these parameters.
Benzer Tezler
- Şizofreni hastalarında metabolik sendrom, bilişsel fonksiyonlar ve d vitamini düzeylerinin birbirleri ile ilişkileri ve sağlıklı kontroller ile karşılaştırılması
Metabolic syndrome in patients wi̇th schizophrenia , cognitive functions and vitamin d levels in comparison with another relationship between healthy and controls
MUSTAFA ŞAHİN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2016
Psikiyatriİzmir Katip Çelebi ÜniversitesiPsikiyatri Ana Bilim Dalı
UZMAN SERHAN IŞIKLI
- Şizofreni ve bipolar bozukluğu olan hastaların koroner arter hastalığı'nda non-invaziv tanı yöntemi olan efor testi ile kalp hızı toparlanma indeksi'nin değerlendirilmesi
Evaluation of the heart rate recovery index with the exercise stress test in which non-invasive diagnostic method patients who schizophrenia and bipolar disorders in coronary arterial disease
AHMET TOK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
KardiyolojiSağlık Bilimleri ÜniversitesiKardiyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. AHMET OĞUZ BAKTIR
- Şizofreni hastalarında akut aerobik egzersiz ile bilişsel işlev performansı arasındaki ilişkinin incelenmesi
Investigation of the relationship between acute aerobic exercise and cognitive function performance in patients with schizophrenia
AYŞE HANDENUR BAYRAKTAR ÖZDEMİR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
PsikiyatriAnkara ÜniversitesiRuh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ERGUVAN TUĞBA ÖZEL KIZIL
- Şizoaffektif bozukluğu olan hastalarda metabolik sendrom sıklığının incelenmesi
Research on the incidence of metabolic syndrom in patients with schizoaffective disorder
GÜLÇİN ELBOĞA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2014
PsikiyatriGaziantep ÜniversitesiRuh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. AHMET ÜNAL
- Şizofreni hastaları'nda pender'in sağlığı geliştirme modeline temellenen psikoeğitimin sağlıklı yaşam biçimi davranışlarına etkisi
The effect of psychoeducation based on pender's health promotion model on healthy lifestyle behaviors in patients with schizophrenia
BETÜL KIZILIRMAK
Doktora
Türkçe
2023
Hemşirelikİstanbul Üniversitesi-CerrahpaşaRuh Sağlığı ve Psikiyatri Hemşireliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. LEYLA KÜÇÜK