Merkezimizde izlenen erken prematüre bebeklerde nekrotizan enterokolit sıklığı ve predispozan faktörlerin incelenmesi
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 987392
- Danışmanlar: PROF. DR. CÜNEYT TAYMAN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Ankara Bilkent Şehir Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Nekrotizan enterokolit, özellikle prematüre yenidoğanlarda sık görülen gastrointestinal sistem acillerinden olup, yüksek morbidite ve mortalite oranları ile seyretmektedir. Hastalığın etyolojisi multifaktöriyel olup tam olarak aydınlatılamamıştır. Çalışmamızın amacı NEK'e sebep olduğu bilinen ya da sebep olabilecek antenatal, natal ve postnatal parametrelerin incelenmesi, bu parametrelerin hastalığın prognozu ve sağkalımı üzerine etkilerinin değerlendirilmesi, tedavi sonrası izlemleri, hastalığın bazı komplikasyonlarının sıklığının ve mortalite oranlarının belirlenmesidir. Gereç ve yöntem: Çalışmamızda 01/01/2019-31/12/2024 tarihleri arasında Ankara Bilkent Şehir Hastanesi Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesinde yatmış 109 NEK hastası ve 252 kontrol grubunun verileri retrospektif olarak incelendi. Grupların antenatal, natal ve postnatal verileri, beslenme özellikleri, ek hastalıkları, tanı öncesi ve sonrası aldıkları tedaviler, hasta grupta gelişen komplikasyonlar ve mortalite oranları incelendi. Hastalar, modifiye Bell kriterlerine göre evre 2 ve evre 3 olarak ayrılarak birbirleriyle ve kontrol grubuyla karşılaştırıldı. Çalışmamızda tekli ve çoklu regresyon analizleri, ROC analizlerinden de yararlanıldı. Bulgular: Çalışmamızdaki 109 NEK hastasının %49,5'i evre 2 NEK, %50,4'ü evre 3 NEK'ti. Hastaların 23-28 gestasyonel haftada doğması, <1000 gr doğum ağırlığı, 1. ve 5. dakika APGAR değerlerinin düşük olması, kafein kullanımı, UVK ve UAK katater varlığı ve sürfaktan kullanımı evre 2 ve evre 3 NEK'te kontrol grubuna göre daha yüksek saptandı. Enteral beslenmeye geçişteki ortalama bir günlük gecikmenin NEK gelişimini artırdığı saptandı. Anne sütü güçlendirici kullanımının çoklu regresyon analizinde NEK riskini hem evre 2'de hem de evre 3'te azalttığı saptandı. Sezaryen doğum şeklinin her iki evrede de mortaliteden koruyucu etkisi görüldü. Hastaların ilk yatışında bakılan IL-6 değerleri, evre 3 NEK gelişen hastalarda daha yüksekti. ENS varlığının NEK gelişimini etkilemediği saptanırken evre 2 NEK'te mortaliteyi artırdığı saptandı. Antenatal steroid kullanımının NEK gelişimini etkilemediği saptanırken evre 2 NEK'te mortaliteyi azalttığı saptandı. Eritrosit transfüzyonunun hem evre 2 hem de evre 3 NEK gelişme riskini ve mortaliteyi artırdığı saptandı. En sık görülen komplikasyon sepsisti ve evre 3 NEK'te daha sık görüldü. Evre 2 NEK'i tahmin etmede kullanılan ROC analizinde doğum haftası 29,5 (AUC= 0,0,642, %95CI: 0,568–0,716, duyarlılık: %61.1 ve özgüllük: %62,7, p=0.001), doğum ağırlığı 1235 gr (AUC= 0,695, %95CI: 0,623–0,767, duyarlılık: %64,8 ve özgüllük: %61,9, p<0.001) saptandı. Evre 3 NEK'i tahmin etmede kullanılan ROC analizinde doğum haftası 29,5 (AUC= 0,703, %95CI: 0,636–0,771, duyarlılık: %74,5 ve özgüllük: %72,7, p<0.001) ve doğum ağırlığı 1235 gr (AUC= 0,707, %95CI: 0,635–0,779, duyarlılık: %69,1 ve özgüllük: %64,7, p<0.001) saptandı. Sonuç: Çalışmamızda NEK gelişimine sebep olabilecek antenatal, natal ve postnatal parametreler incelenmiş, hastaların ve kontrol grubunun laboratuvar ve radyolojik özellikleri karşılaştırılmıştır. Abdominal USG bulguları NEK evresi arttıkça artmaktadır. NEK insidansı ve mortalitesi 'prematürite eşik değer' olarak adlandırılan 28 gestasyonel haftada ve 1000 gram altında artmaktadır.
Özet (Çeviri)
Objective: Necrotising enterocolitis (NEC) is among the most common gastrointestinal emergencies in the neonatal period, particularly affecting premature infants, and is associated with high rates of morbidity and mortality. The aetiology of the disease is multifactorial and remains incompletely understood. The aim of this study was to investigate antenatal, perinatal, and postnatal parameters known or suspected to contribute to the development of NEC, to evaluate their effects on prognosis and survival, to assess post- treatment follow-up, to determine the frequency of selected complications, and to quantify mortality rates. Materials and Methods: In this retrospective study, data from 109 patients diagnosed with NEC and 252 control patients admitted to the Neonatal Intensive Care Unit of Ankara Bilkent City Hospital between 01/01/2019 and 31/12/2024 were analysed. Antenatal, perinatal, and postnatal data, nutritional characteristics, comorbid conditions, pre- and post-diagnostic treatments, complications observed in the NEC group, and mortality rates were recorded. NEC patients were categorised according to the modified Bell's staging criteria into Stage 2 and Stage 3 and compared both with each other and with the control group. Univariate and multivariate regression analyses as well as receiver operating characteristic (ROC) analyses were employed. Results: Of the 109 NEC patients, 49.5% were classified as Stage 2 and 50.4% as Stage 3. NEC was more commonly observed in infants born at 23–28 weeks' gestation, with birth weights below 1000 grams, lower 1st and 5th minute APGAR scores, exposure to caffeine, the presence of umbilical venous or arterial catheters, and surfactant administration, compared to controls. A delay of one day in initiating enteral feeding was found to significantly increase the risk of NEC development. Multivariate analysis demonstrated that the use of human milk fortifier was associated with a reduced risk of NEC at both Stage 2 and Stage 3. Caesarean section appeared to have a protective effect against mortality at both stages. Initial serum IL-6 levels were significantly higher in patients who developed Stage 3 NEC. While the presence of ENS did not influence the development of NEC, it was associated with increased mortality in Stage 2 NEC. Antenatal corticosteroid administration did not affect NEC incidence, but was found to reduce mortality in Stage 2 NEC. Red blood cell transfusions were associated with increased risk of both NEC development and mortality in both stages. Sepsis was the most frequently observed complication, particularly in Stage 3 NEC. In ROC analysis, gestational age ≤29.5 weeks (AUC = 0.642, 95% CI: 0.568–0.716, sensitivity: 61.1%, specificity: 62.7%, p = 0.001) and birth weight ≤1235 g (AUC = 0.695, 95% CI: 0.623–0.767, sensitivity: 64.8%, specificity: 61.9%, p < 0.001) were significant predictors for Stage 2 NEC. For Stage 3 NEC, gestational age ≤29.5 weeks (AUC = 0.703, 95% CI: 0.636–0.771, sensitivity: 74.5%, specificity: 72.7%, p < 0.001) and birth weight ≤1235 g (AUC = 0.707, 95% CI: 0.635–0.779, sensitivity: 69.1%, specificity: 64.7%, p < 0.001) were found to be predictive. Conclusion: This study investigated antenatal, perinatal, and postnatal parameters potentially associated with NEC development and compared the laboratory and radiological characteristics of NEC patients with those of a control group. Abdominal ultrasonographic findings were observed to increase in parallel with disease severity. The incidence and mortality of NEC were notably elevated in infants born before 28 weeks of gestation and with birth weights below 1000 grams, consistent with the concept of the 'prematurity threshold'.
Benzer Tezler
- Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesi yenidoğan yoğun bakım ünitesinde 2014-2018 yılları arasında izlenen çok düşük doğum ağırlıklı bebeklerde mortalite ve morbidite sonuçları ve önceki sonuçlarla karşılaştırılması
Assessment and comparison of the mortality and morbidityrates of very low birth weight (VLBW) infants followedbetween years 2014-2018 in Dokuz Eylül University Faculty ofmedicine neonatal intensive care unit with previous results
YAĞMUR DAMLA AKÇURA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2019
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıDokuz Eylül ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. NURAY DUMAN
- Prematüre retinopatisinde tedavi gereksiniminin DIGIROP modeli ile değerlendirilmesi
Evaluation of the need for treatment inretinopathy of prematurity using the DIGIROP model
ASLIHAN İNECİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Medeniyet ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HÜSNÜ FAHRİ OVALI
- Prematüre retinopatisi olgularının değerlendirilmesi
Evaluation of patients with retinopathy of prematurity
YALÇIN HANDEMİR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2012
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıTrakya ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. BETÜL AYŞE ACUNAŞ
- Konjenital kalp hastalığı tanılı yenidoğanlarda tromboz gelişmesini etkileyen risk faktörlerinin değerlendirilmesi
Assessment of risk factors affecting thrombosis development in neonates diagnosed with congenital heart disease
BÜŞRA KARTAL DUVARCI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. DİLEK DİLLİ
- Kalıtsal hipokalemik tuz kaybettirici tübülopati hastalarının klinik özellikleri
Başlık çevirisi yok
GUNAY ALIYEVA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıMersin ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ALİ DELİBAŞ