Geri Dön

Tip 1 diyabet tanılı hastalarda sosyodemografik özellikler ve sosyal medya bağımlılığının glisemik kontrol üzerine etkisi

The effect of sociodemographic characteristics and social media addiction on glycemic control in patients with type 1 diabetes

PDF İndir

  1. Tez No: 988435
  2. Yazar: SERAY UYGUN KUNCI
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. DURMUŞ DOĞAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: TİP 1 Diyabet, Sosyal medya bağımlılığı, Glisemik kontrol, Sosyoekonomik düzey, Type 1 diabetes, Social media addiction, Glycemic control, Socioeconomic status
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

AMAÇ:Tip 1 diyabetli çocuk ve ebeveyn sosyal medya bağımlılığının ve sosyoekonomik durumun glisemik kontrol üzerindeki etkisini incelemektir. YÖNTEM: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversite Hastanesi Çocuk Endokrinoloji bölümünde Tip1 Diyabet tanısı ile takipli çocuk ve ergenlere ait diyabetik ketoasidoz, ketoz ve hipoglisemi nedeniyle yoğun bakım ve çocuk servisine yatış öyküsü, diyabetik regülasyon açısından HbA1c düzeyleri, diyabet süresi, BMI indeksi gibi veriler hasta dosyasından retrospektif olarak arşiv taraması tespit edildi. Takipli çocuk ve ergenlere poliklinik ortamında ebeveynlere sosyoekonomik düzey anketi, sosyal medya bağımlılığı anketi yapıldı. Bulgular: İyi ebeveyn anket puanına sahip grupta yapılan Spearman korelasyon analizinde, yıllık ortalama HbA1c düzeyi ile diyabet yönetim puanı ve ergen sosyal medya bağımlılığı puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmamıştır (p>0,05). Diyabet yönetim puanı ile ergen sosyal medya bağımlılığı puanı arasındaki ilişki pozitif yönde anlamlıdır (r=0,388; p<0,05). Ayrıca diyabet yönetim puanı ile ebeveyn sosyal medya bağımlılığı sanal iletişim alt boyutu arasındaki ilişki istatistiksel olarak pozitif yönde anlamlı bulunmuştur (r=0,403; p<0,05). Ergen sosyal medya bağımlılığı puanı ile ebeveyn sosyal medya bağımlılığı alt boyutları ve toplam puanı arasındaki ilişki istatistiksel olarak pozitif yönde anlamlı bulunmuştur Orta ebeveyn anket puanına sahip grupta, yıllık ortalama HbA1c düzeyi ile diyabet yönetim puanı arasında negatif yönde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmıştır (r=−0,358; p<0,05). Diyabet yönetim puanı ile ebeveyn sosyal medya bağımlılığı sanal iletişim alt boyutu arasındaki ilişki pozitif yönde istatistiksel olarak anlamlıdır (r=0,286; p<0,05). Ergen sosyal medya bağımlılığı puanı ile ebeveyn sosyal medya bağımlılığı alt boyutları ve toplam puanı arasındaki ilişkiler istatistiksel olarak pozitif yönde anlamlıdır (p<0,01). Yıllık ortalama HbA1c düzeyi ile ergen ve ebeveyn sosyal medya bağımlılığı puanları arasında ise istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki izlenmemiştir (p>0,05). Kötü ebeveyn anket puanına sahip grupta yapılan analizlerde, diyabet yönetim puanı ile ergen sosyal medya bağımlılığı puanı arasındaki ilişki istatistiksel olarak negatif yönde anlamlı saptanmıştır (r=−0,371; p<0,05). Diyabet yönetim puanı ile ebeveyn sosyal medya bağımlılığı sanal tolerans ve toplam puanı arasında da negatif yönde istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler saptanmıştır (sırasıyla r=−0,439; p<0,01 ve r=−0,389; p<0,05). Ergen sosyal medya bağımlılığı puanı ile ebeveyn sosyal medya bağımlılığı alt boyutları ve toplam puanı arasındaki ilişkiler ise pozitif yönde istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0,01). HbA1c düzeyi ile sosyal medya bağımlılığı değişkenleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamıştır (p>0,05). SONUÇ: Sonuç olarak, sosyal medya kullanımının Tip 1 diyabetli çocuk ve ergenlerde glisemik kontrolle olan ilişkisinin bağımlılık düzeyine bağlı olarak farklılık gösterebileceği, kontrollü ve amaca yönelik kullanımın diyabet yönetimine katkı sağlayabileceği, aşırı ve kontrolsüz kullanımın ise olumsuz etkilerle ilişkili olabileceği değerlendirilmektedir.

Özet (Çeviri)

OBJECTIVE:The aim of this study was to investigate the effects of social media addiction among children with Type 1 diabetes and their parents, as well as socioeconomic status, on glycemic control.MATERIALS AND METHODS:Children and adolescents diagnosed with Type 1 diabetes and followed at the Department of Pediatric Endocrinology of Çanakkale Onsekiz Mart University Hospital were included in the study. Clinical data, including a history of hospitalizations due to diabetic ketoacidosis, ketosis, and hypoglycemia, HbA1c levels, duration of diabetes, and body mass index (BMI), were obtained retrospectively from medical records. Parents of the participating children and adolescents completed a socioeconomic status questionnaire and social media addiction scales in an outpatient clinic setting. RESULTS:In the group with high parental questionnaire scores, Spearman correlation analysis revealed no statistically significant association between annual mean HbA1c levels and diabetes management scores or adolescent social media addiction scores (p>0.05). However, a statistically significant positive correlation was observed between diabetes management scores and adolescent social media addiction scores (r=0.388; p<0.05). In addition, diabetes management scores were positively correlated with the parental social media addiction virtual communication subscale (r=0.403; p<0.05).In the group with moderate parental questionnaire scores, a statistically significant negative correlation was found between annual mean HbA1c levels and diabetes management scores (r=−0.358; p<0.05). A positive and statistically significant correlation was also observed between diabetes management scores and the parental social media addiction virtual communication subscale (r=0.286; p<0.05).In the group with low parental questionnaire scores, diabetes management scores were negatively correlated with adolescent social media addiction scores (r=−0.371; p<0.05). Furthermore, statistically significant negative correlations were identified between diabetes management scores and both the parental social media addiction virtual tolerance subscale and total score (r=−0.439; p<0.01 and r=−0.389; p<0.05, respectively). Across all groups, statistically significant positive correlations were observed between adolescent and parental social media addiction scores (p<0.01). Overall, no statistically significant association was found between HbA1c levels and social media addiction variables (p>0.05).CONCLUSION:In conclusion, the findings suggest that the relationship between social media use and glycemic control in children and adolescents with Type 1 diabetes may vary according to the level of use and addiction. Controlled and purpose-oriented use of social media may contribute positively to diabetes management, whereas excessive and uncontrolled use may be associated with adverse outcomes.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    688618

    COVİD-19 tanısı ile Hacettepe Üniversitesi erişkin hastanesinde izlenen hastaların hastalık ile ilgili risk algıları ve yaşam tarzı değişikliği planlarının değerlendirilmesi

    Evaluation of disease-related risk perceptions and lifestyle change plans of patients followed up at Hacettepe University adult hospital with the diagnosis of COVİD-19

    KAMIL ZARNISHANOV

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    İç HastalıklarıHacettepe Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÜLAY SAİN GÜVEN

    DR. ÖĞR. ÜYESİ NURSEL ÇALIK BAŞARAN

  2. Tez No

    608582

    Çocuk endokrin polikliniğimize başvuran ve tip 1 diyabet tanısı almış 10-17 yaş arası çocuk ve ergenlerde depresif belirtilerin sıklığının değerlendirilmesi

    Assessment of the prevalance of depressi̇ve symptoms i̇n chi̇ldren and adolescents between 10-17 years old and admi̇tted to the pedi̇atri̇c endocri̇ne cli̇ni̇c and di̇agnosed wi̇th TYPE-1 di̇abetes

    CEREN DİNLER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AYŞE DERYA BULUŞ

  3. Tez No

    692272

    Tip 2 diabetes mellitus tanısı olan 18-65 yaş arası hastalarda insomnia varlığının yaşam kalitesi, öz bakım ve diyabet regülasyonu üzerine etkisi

    The effect of insomnia on quality of life, self-careand diabetes regulation in patients aged 18-65 years with type 2 diabetes mellitus

    SEMA NUR KOÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ÜMİT AYDOĞAN

  4. Tez No

    744532

    Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Dermatoloji Polikliniğine başvuran hidradenitis süpürativa hastalarının klinik ve demografik özellikleri

    Clinical and demographic characteristics of hydradenitis suppurativa patients who applied to Dicle University Medical Faculty Hospital Dermatology Polyclinic

    ÜMİT EKİNCİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    DermatolojiDicle Üniversitesi

    Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. BİLAL SULA

  5. Tez No

    870323

    Osteoartritli kadınlarda metabolik sendromun araştırılması ve yaşam kalitesinin belirlenmesi

    Investigation of metabolic syndrome and determination of quality of life in women with osteoarthritis

    NURSEL NERİMAN KUŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. KENAN TOPAL

Geri Dön