Geri Dön

Gottman ilişki dinamikleri ile ilişki kalitesi arasında romantik ilişki stresi ve bağlanma davranışlarının aracı rolü: Diyadik bir inceleme

Romantic relationship stress and attachment behaviors as mediators between Gottman relationship dynamics and relationship quality: A dyadic study

  1. Tez No: 988738
  2. Yazar: AYŞE CANSU BİLGEN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. TURGUT TÜRKDOĞAN
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Psikoloji, Eğitim ve Öğretim, Psychology, Education and Training
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Pamukkale Üniversitesi
  10. Enstitü: Eğitim Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu araştırmanın amacı, evli çiftlerde Gottman Çift Terapisi'ne dayalı romantik ilişki dinamikleri ile ilişki kalitesi arasındaki ilişkide romantik ilişkide algılanan stres ve temel bağlanma davranışlarının aracılık rolünü diyadik bir bakış açısıyla incelemektir. Araştırma, ilişkisel süreçlerin yalnızca bireysel düzeyde değil, eşler arasındaki karşılıklı bağımlılık bağlamında ele alınmasının öneminden hareketle Aktör–Partner Karşılıklı Bağımlılık Aracılık Modeli (APIMeM) kapsamında tasarlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 202 evli çift oluşturmaktadır. Veri toplama sürecinde Romantik İlişkide Algılanan Stres Ölçeği, Boşanma Göstergeleri Ölçeği-Kısa Formu, Algılanan Romantik İlişki Kalitesi Ölçeği ve Duyarlılık, Ulaşılabilirlik Yakınlık Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın bulguları, Gottman ilişki dinamikleri ile ilişki kalitesi arasındaki ilişkide, romantik ilişkide algılanan stresin ve temel bağlanma davranışlarının anlamlı aktör aracılık rolleri üstlendiğini, partner etkilerinin ise sınırlı olduğunu göstermiştir. Sonuçlar, ilişki kalitesinin büyük ölçüde bireylerin kendi içsel stres deneyimleri ve bağlanma düzenleme süreçleriyle şekillendiğine işaret etmektedir. Öte yandan, cinsiyete özgü bulgular, partner etkilerinin kadınlar için daha çok romantik ilişkide algılanan stres gibi duygu-odaklı ve içsel süreçler üzerinden; erkekler için ise temel bağlanma davranışları gibi davranış-odaklı ve ilişkisel tepkiler üzerinden işlediğini ortaya koymaktadır. Bu yönüyle çalışma, diyadik analiz yaklaşımının yalnızca karşılıklı etkileri sınayan bir yöntem olmadığını; ilişkisel bağlam içinde içsel süreçlerin nasıl işlediğini anlamaya imkân veren bütüncül bir çerçeve sunduğunu göstermektedir.

Özet (Çeviri)

The aim of this study is to examine, from a dyadic perspective, the mediating roles of perceived romantic relationship stress and basic attachment behaviors in the association between Gottman Method–based romantic relationship dynamics and relationship quality among married couples. Grounded in the assumption that relational processes should be understood not only at the individual level but also within the context of partners' mutual interdependence, the study was designed within the Actor–Partner Interdependence Mediation Model (APIMeM). The sample consisted of 202 heterosexual married couples. Data were collected using the Perceived Stress Scale in Romantic Relationships, The Divorce Predictors Scale–Short Form, The Perceived Relationship Quality Components Inventory–Short Form, and the Brief Accessibility, Responsiveness, and Engagement Scale. Findings indicated that, in the link between Gottman relationship dynamics and relationship quality, both perceived romantic relationship stress and basic attachment behaviors played significant actor-mediated roles, whereas partner-mediated effects were limited. These results suggest that relationship quality is shaped predominantly by individuals' own internal stress experiences and attachment-related regulatory processes rather than by partner effects per se. Moreover, gender-specific findings indicate that partner effects operate primarily through emotion-focused and intrapersonal processes, such as perceived romantic relationship stress, for women, whereas for men they operate through behavior-focused and relational responses, such as basic attachment behaviors. In this regard, the study demonstrates that dyadic analysis is not merely a technique for testing reciprocal influences but also provides a comprehensive framework for understanding how intraindividual processes operate within a relational context.

Benzer Tezler

  1. Gottman modeline dayalı romantik ilişki yönetimi psikoeğitim programının üniversite öğrencilerinin romantik ilişkide çatışma çözme stilleri üzerindeki etkisi

    The effect of the romantic relationship management psychoeducation program based on the Gottman model on university students' conflict resolution styles in romantic relationships

    MALEYKA HAGVERDİZADE

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    PsikolojiAnadolu Üniversitesi

    Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BİRCAN ERGÜN BAŞAK

  2. Evliliğe hazırlık programının çift ilişkileri ve ilişki istikrarı üzerindeki etkisi

    The effects of marriage preperation program on dyadic relationship and relationship stability

    ÖZLEM HASKAN AVCI

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    PsikolojiHacettepe Üniversitesi

    Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İBRAHİM YILDIRIM

  3. Gottman yaklaşımıyla çift uyumu: Türkiye ve Almanya'da yaşayan Türk çiftlerin deneyimlerine nitel bir bakış

    Couple adjustment through the Gottman approach: A qualitative perspective on the experiences of Turkish couples in Germany and Turkey

    BURCU AKARSU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    PsikolojiTokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi

    Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. TAHSİN İLHAN

  4. Mediational role of co-parenting in the relationship between emotional intelligence of parents and social skill levels of their children

    Ebeveynlerin duygusal zekaları ile çocuklarının sosyal beceri seviyeleri arasındaki ilişkide ortak ebeveynliğin aracı rolü

    NAZLI BÜYÜKBAYRAK

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2019

    Psikolojiİstanbul Bilgi Üniversitesi

    Psikoloji Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ÜMİT AKIRMAK

  5. Kişilerarası güçler envanteri'nin (Inventory of interpersonal strengths) Türk üniversite öğrencilerine uyarlanmasi: Dilsel eşdeğerlik, geçerlik ve güvenirlik çalişmasi

    The adaptation of inventory of interpersonal strengths into Turkish Language: bilingual equivalence, validity and reliability

    IŞIL TEKİN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    PsikolojiMarmara Üniversitesi

    Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HALİL EKŞİ