Geri Dön

Çocuk acil serviste kafa travması sonrasında antiepileptik başlanan hastaların klinik gidişlerinin değerlendirilmesi; retrospektif çalışma

Evaluation of the clinical course of patients started on antiepileptic therapy following head trauma in the pediatric emergency department: A retrospective study

  1. Tez No: 989590
  2. Yazar: ELİF NAZ GÜL
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. EMEL ULUSOY
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: antiepileptik ilaç, çocuk, posttravmatik nöbet, travmatik beyin hasarı, antiepileptic drug, child, post-traumatic seizure, traumatic brain injury
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Dokuz Eylül Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Travma sonrası nöbetler, travmatik beyin hasarı sonrasında önemli bir morbidite nedenidir. Bu çalışmada çocuk acil servisine başvuran kafa travmalı olguların özellikleri incelenerek travma sonrası nöbet gelişimine ilişkin risk faktörlerinin belirlenmesi ve mortalite özelliklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Dokuz Eylül Üniversitesi Çocuk Acil Servisi'ne 2008–2024 yılları arasında kafa travması nedeniyle başvuran beyin cerrahisi bölümüne konsülte edilen ve antiepileptik tedavi başlanan 1 ay–18 yaş arası hastalar retrospektif olarak incelendi. Hastaların verileri hastane bilgi yönetim sisteminden elde edildi. Verilerin analizi IBM SPSS Statistics 24.0 for Windows programı kullanılarak gerçekleştirildi ve istatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edildi. Bulgular: Hastaların %71,5'i erkek, medyan yaş 7,0 yıl idi. En sık travma mekanizması düşme (%46,7) idi. Ağır kafa travması oranı da (%23,2) idi. Nöbetler içerisinde en sık ani nöbet (n=36, %62,0) görüldü. Hastalara en sık başlanan antiepileptik ilaç levetirasetamdı (n=251, %83,1). Antiepileptik tedavi başlanma nedeni en sık intrakraniyal kanama ile beyin cerrahisi önerisi bulunması (n=101, %33,4) ve düşük GKS (n=100, %33,1) idi. Mortalite yalnızca ağır GKS grubundaydı. Posttravmatik nöbet gelişen hastalarda anlamlı olarak başvurudaki GKS değerleri daha düşük, bilinç değişikliği oranı daha yüksek ve laboratuvar parametrelerinden PT değeri daha yüksek bulundu. Antiepileptik tedavi süresinin medyan değeri sekiz hafta olup, daha uzun süre tedavi alan grupta nöbet varlığı anlamlı düzeyde daha yüksekti (p=0,003). Travma sonrası nöbeti olan, antiepileptik ilaç kesimi sonrası nöbeti olan ve mortalite gelişen hastalar ortak olarak değerlendirildiğinde PT ve APTT uzaması ile D-dimer yüksekliği, multiple intrakraniyal kanama varlığı ortak anlamlı bulunmuştur. Sonuç: Kafa travması geçiren çocuklarda travma sonrası nöbet gelişimi, antiepileptik ilaç kesimi sonrası nöbet gelişimi ve mortalite açısından ortak belirleyicilerin koagülasyon parametrelerinde bozulma ve yaygın intrakraniyal hasar varlığı olduğu bulundu. Bulgular pediatrik travmatik beyin hasarında erken risk sınıflamasının ve yakın izlemin özellikle bu parametreler üzerinden yapılmasının klinik açıdan kritik önem taşıdığını ortaya koymaktadır.

Özet (Çeviri)

Aim: Post-traumatic seizures represent a major source of morbidity following traumatic brain injury. This study aimed to identify risk factors associated with the development of post-traumatic seizures and mortality by evaluating the clinical characteristics of pediatric patients presenting with head trauma to the emergency department. Materials and Methods: A retrospective review was conducted of patients aged 1 month to 18 years who presented with head trauma to the Dokuz Eylül University Pediatric Emergency Department between 2008 and 2024, were evaluated by neurosurgery, and initiated on antiepileptic therapy. Patient information was obtained from the hospital information management system. Data analysis was performed using IBM SPSS Statistics 24.0 for Windows, with statistical significance set at p<0.05. Results: Of the patients, 71.5% were male, and the median age was 7.0 years. The most frequent trauma mechanism was falling (46.7%). Severe head trauma was observed in 23.2% of cases. Among seizure types, sudden-onset seizures were the most common (62.0%). Levetiracetam was the most frequently initiated antiepileptic drug (83.1%). The leading indications for treatment initiation were intracranial hemorrhage requiring surgical consultation (33.4%) and low Glasgow Coma Scale (GCS) score (33.1%). Mortality occurred only in patients with severe GCS scores. In patients who developed post-traumatic seizures, admission GCS values were significantly lower, altered consciousness was more frequent, and PT values were higher. The median duration of antiepileptic therapy was eight weeks, and seizure occurrence was significantly higher among patients receiving longer treatment (p=0.003). When post-traumatic seizures, seizures after treatment discontinuation, and mortality were evaluated together, prolonged PT and APTT, elevated D-dimer, and multiple intracranial hemorrhages were found to be significantly associated. Conclusion: In pediatric head trauma, abnormalities in coagulation parameters and extensive intracranial injury were common determinants of post-traumatic seizures, seizures after antiepileptic discontinuation, and mortality, underscoring the importance of early risk stratification and close clinical monitoring.

Benzer Tezler

  1. Çocuklarda toraks travmalarının klinik değerlendirilmesi

    Clinicaly evaluation of pedaitric thorax trauma

    RECEP KAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Çocuk CerrahisiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MÜJDEM NUR AZILI

  2. Acil servise kar sporu yaralanması ile gelen hastaların analiz

    Analysis of patients admitted to the emergency servicewith snow sports injury

    ÖMER METİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    İlk ve Acil YardımErciyes Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. POLAT DURUKAN

    PROF. DR. NURULLAH GÜNAY

  3. Künt kafa travmalı çocuklarda kranial tomografi gerekliliği: PECARN algoritması ve serum s100b ve GFAP düzeyleri

    Necessity of cranial tomography in children with blunt head trauma: PECARN algorithm and serum s100b and GFAP levels

    ÖMER YILMAZ ULUTAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ADEM KARBUZ

  4. Acil servise kafa travması ile başvuran ilkokul çağındaki çocuklarda dikkat eksikliği ve hiperaktivite/dürtüsellik bozukluğu (DEHB) ilişkisi

    Association of head trauma and attention-deficit/hyperactivity disorder in primary school chi̇ldren admitted to the emergency department

    REŞAD BEYOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    İlk ve Acil YardımPamukkale Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. BÜLENT ERDUR

  5. Çocuk acil serviste travmaya bağlı intrakranial kanama saptanan hastaların klinik, laboratuvar ve radyoloji sonuçlarının değerlendirilmesi; retrospektif çalışma

    Evaluation of clinical, laboratory, and radiological outcomes in patients with trauma-related intracranial hemorrhage in the pediatric emergency department: A retrospective study

    İLKNUR AKANSU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıDokuz Eylül Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. EMEL ULUSOY