Geri Dön

Humerus cisim kırıklarında intramedüller çivi uygulaması sonrası kırık iyileşmesi üzerine etkili faktörlerin retrospektif değerlendirilmesi

Retrospective evaluation of factors affecting fracture healing following intramedullary nail application in humeral shaft fractures

  1. Tez No: 990568
  2. Yazar: BURAK DEMİREKİN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. TAYYAR KÜRŞAT DABAK
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Akdeniz Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Humerus cisim kırıkları proksimalde pektoralis majör kasının yapışma yerinden distalde suprakondiler bölgeye kadar uzanan bölgede meydana gelen kırıklar olarak tanımlanmaktadır Tüm ortopedik yaralanmaların yaklaşık %3'ünü oluşturduğu bildirilmektedir. Humerus cisim kırıklarının tedavisindeki temel amaç, doğru hizalama, uygun uzunluk ve rotasyonu koruyarak kaynama için uygun koşulları sağlamak ve bununla birlikte eklemlerin erken dönemde hareketine olanak tanımaktır. Kanal içi çivileme tekniği uygun teknikle uygulandığında kırık kaynamasını desteklemesi, cerrahi sürenin kısa olması, minimal yara izi bırakması, enfeksiyon ve postoperatif osteomiyelit riskinin düşük olması gibi avantajlar sunar. ayrıca, bu teknik sayesinde hastalar erken dönemde hareket edebilir ve yük verebilir, bu da tedavi sürecini hasta için rahatlatan bir faktördür. Bu tek merkezli ve retrospektif çalışma, humerus cisim kırıklarında intramedüller çivi ile tedavi sonrası kırık iyileşmesini etkileyen faktörleri değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın temel odak noktası kaynamayı olumlu etkileyecek optimal intramedüller çivi çapı/isthmus oranının belirlenmesi ve humerus IMN uygulanan hastalarda distraksiyonun kaynamaya etkisinin araştırılmasıydı. Bu amaçla Kasım 2014 ile Ocak 2024 tarihleri arasında, Akdeniz Üniversitesi Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji bölümünde humerus cisim kırığı sebebiyle müdahale edilen 79 hastaya hastaya kilitli intramedüller çivi uygulanmıştır. Takipten çıkan ve post op grafilerine bu sebepten ulaşılamayan 2 hasta, 1 yıllık takip sürecini tamamlamadan vefat eden 3 hasta, patolojik humerus cisim kırığı sebebiyle intramedüller çivi ile tespit yapılmış 5 hasta ve başka cerrahi tedavi yöntemleri ile tedavi uygulanmış ancak psödoartroz gelişmesi sebebiyle intramedüller çivi uygulanan 5 hasta çalışmadan dışlanmıştır. Son olarak 64 humerus cisim kırığı olan hasta ile çalışma grubu oluşturulmuştur. Tüm vakalar için intramedüller çivi çapı/isthmus çapı oranı belirlenmiştir. Hastaların 6. hafta- 3.-6.-9.-12. aylarda çekilen radyografileri incelenmiş, RUSHU skorlaması yapılarak ortalama puanlar alınmış ve kırık 81 kaynaması değerlendirilmiştir. Diğer potansiyel etkenlerin (demografik özellikler, klinik bulgular, cerrahi sonrası radyolojik ölçümler) kırık kaynaması üzerindeki etkisini belirlemek için tek değişkenli ve çok değişkenli istatistiksel değerlendirmeler yapılmıştır. Çivi çapı/isthmus oranı ile kaynama ilişkisi için uygulanan Roc analizinde İntramedüller çivi çapı/ isthmus değerinin 6. haftada Kaynama Durumunu Ön Görmede %89,3 duyarlılık %50,0 özgüllük ile“cut off”değeri 0,8242 olarak belirlenmiştir (AUC=0,761, p=0,018). Çivi Çapı/İsthmus Değerinin 3.ay Kaynama Durumunu Ön Görmede %91,4 duyarlılık %66,7 özgüllük ile“cut off”değeri 0,8152 olarak belirlenmiştir (AUC=0,825, p=0,009). Bir diğer radyolojik ölçüm olan post operatif distraksiyon mesafesinin kaynama üzerine etkisi istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. 3.-6.-9.-12. aylardaki kaynama durumu ile post operatif distraksiyon mesafesi lojistik regresyon ile değerlendirildiğinde distraksiyonun kaynamama üzerinde risk olarak anlamlı etkisi olduğu bulunmuştur. Distraksiyon miktarındaki 1 mm'lik artışın kaynamama riskini 6,257 (%95GA 1,060-36,953) kat arttırdığı görülmüştür (p=0,043). Diğer parametreler incelendiğinde alkol ve sigara kullanımının kaynama üzerine olan olumsuz etkisi istatistiksel olarak anlamlı saptanmıştır, kırığın diyafizer lokalizasyonu, AO/OTA sınıflaması, distraksiyon mesafesi, çivi çapı/isthmus oranı, olecranon fossa apeksi - çivi ucu arası mesafe, distal kilitleme vida sayıları, distal kilitleme vidalarının kırık hattına olan uzaklıklarının çivi uzunluğuna olan oranı ile kaynama arasında anlamlı ilişki saptanmamıştır. Hastanın yaralanmasının tarafının, yaralanma mekanizmasının, multitravma varlığının, kafa travması varlığının, kırığın açık veya kapalı olmasının ve diyabet tanısının kaynama ile ilişkisi istatistiksel olarak değerlendirildiğinde anlamlı fark saptanmamıştır

Özet (Çeviri)

Humeral shaft fractures are defined as fractures occurring from the attachment site of the pectoralis major muscle proximally to the supracondylar region distally. It is reported that they comprise approximately 3% of all orthopedic injuries. The primary goal in the treatment of humeral shaft fractures is to achieve proper alignment, maintain suitable length and rotation, and provide optimal conditions for healing. Simultaneously, early joint mobility should be facilitated. When performed with appropriate technique, intramedullary nailing (IMN) offers advantages such as supporting fracture union, shorter surgical duration, minimal scarring, and lower risks of infection and postoperative osteomyelitis. Moreover, this technique allows patients to mobilize and weight-bear earlier, thus easing the treatment process. This single-center retrospective study aims to evaluate factors affecting fracture healing after treatment of humeral shaft fractures with intramedullary nails. The core focus of the research was to identify the optimal intramedullary nail diameter/istmus ratio that positively influences union and to investigate the effect of distraction on healing in patients who underwent humeral IMN. Between November 2014 and January 2024, 79 patients who had undergone intervention for humeral shaft fractures with locked intramedullary nails at the Orthopedics and Traumatology Department of Akdeniz University Hospital were included. Patients lost to follow-up, those who could not be reached with postoperative radiographs, patients who died before completing one year of followup (n=3), patients diagnosed with pathological humeral shaft fractures via intramedullary nailing (n=5), and those treated with other surgical methods but developed pseudoarthrosis (n=5) were excluded from the study. Ultimately, 64 patients with humeral shaft fractures were included. The ratio of nail diameter to isthmus diameter was determined for all cases. Patients' radiographs at 6 weeks and at 3, 6, 9, and 12 months postoperatively were 83 examined, and healing was assessed using the RUSHU scoring system with average scores obtained. To determine the effects of other potential factors—such as demographic features, clinical findings, and radiological measurements—on fracture healing, univariate and multivariate statistical analyses were performed. Regarding the relationship between the nail diameter/istmus ratio and healing, ROC analysis revealed that the ratio had a cut-off value of 0.8242 at 6 weeks for predicting union, with 89.3% sensitivity and 50% specificity (AUC=0.761, p=0.018). For predicting union at 3 months, the cut-off was 0.8152 with 91.4% sensitivity and 66.7% specificity (AUC=0.825, p=0.009). Another radiological parameter, postoperative distraction distance, was found to significantly affect healing. Logistic regression analysis showed that increased distraction distance was a significant risk factor for non-union. An increase of 1 mm in distraction raised the risk of non-healing approximately 6.26 times (95% CI: 1.060-36.953, p=0.043). Other parameters, including alcohol and cigarette use, were statistically associated with impaired healing. No significant relationship was found between union and the following factors: patient's injury side, mechanism of injury, presence of multitrauma, head trauma, whether the fracture was open or closed, diabetes mellitus, fracture location (diyaphyseal), AO/OTA classification, distraction distance, nail diameter/istmus ratio, olecranon fossa apex-to-nail tip distance, number of distal locking screws, or the ratio of the distances from distal locking screws to the fracture line relative to nail length. Additionally, no significant relationship was observed between union and variables like injury side, injury mechanism, multitrauma, head injury, open vs. closed fracture, diabetes, fracture site, distraction distance, nail diameter/istmus ratio, olecranon fossa apex-to-nail tip distance, number of distal screws, or ratios of screw distances to nail length.

Benzer Tezler

  1. Medial kelebek fragmanlı humerus cisim kırıklarında farklı internal tespit yöntemlerinin biyomekanik değerlendirilmesi (Biyomekanik çalışma)

    Biomechanical evaluation of different internal fixation methods for humerus shaft fractures with medial butterfly fragment (Biomechanical study)

    MEHMET AYKUT TÜRKEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    Ortopedi ve TravmatolojiDokuz Eylül Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MUSTAFA H. ÖZKAN

  2. Humerus diyafiz kırıklarında; plak ile tespit ve açık veya kapalı redüksiyon ve titanyum elastik çivi ile tespit ve kilitli intramedüller çivi ile tespit yöntemlerinin orta dönem klinik sonuçlarının karşılaştırılması

    Compari̇son the medi̇um cli̇ni̇cal outcomes of plate-screw fi̇xati̇on and ti̇tani̇um elasti̇c nai̇l fi̇xati̇on anda locki̇ng i̇ntramedullary nai̇l fi̇xati̇on by open or closed reducti̇on i̇n humeral shaft fractures

    OĞUZHAN PEKİNCE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Ortopedi ve TravmatolojiNecmettin Erbakan Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SERDAR TOKER

  3. Humerus cisim kırıklarının tedavisinde uygulanan cerrahi yöntemlerin fonksiyonel ve radyolojik sonuçlarının değerlendirilmesi

    Evaluation of functional and radiological outcomes of surgical methods applied in the treatment of humerus shaft fractures

    YAŞAR ÖNCÜL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Ortopedi ve TravmatolojiErciyes Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. CEMİL YILDIRIM TÜRK

  4. Distal diafizer humerus cisim kırıklarındaanteriordan uygulanan anatomik kilitliplak uygulamalarımız

    Our anatomical locking plate applications in distal diaphyzer humerus body fractures applied from anterior

    CÜNEYT MAY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bakanlığı

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. UFUK ÖZKAYA

  5. Humerus cisim kırıklarının tedavisinde konservatif ve cerrahi yöntemlerin karşılaştırılması

    Comparison of the conservative and surgical methods for the treatment of humerus shaft fractures

    BÜLENT BEKTAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    Ortopedi ve TravmatolojiFırat Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. ERHAN SERİN