Geri Dön

Claiming rights, negotiating exceptions: Politics of urban citizenship in Istanbul and Buenos Aires

Hakları talep etmek, istisnaları müzakere etmek: İstanbul ve Buenos Aires'te kentsel yurttaşlığın siyaseti

  1. Tez No: 993549
  2. Yazar: MERT ARSLANALP
  3. Danışmanlar: PROF. DR. EDWARD L. GIBSON
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Siyasal Bilimler, Political Science
  6. Anahtar Kelimeler: Küresel kentler, Toplumsal hareketler, Yerel demokrasi, Yerel siyaset, Global cities, Local democracy, Local politics
  7. Yıl: 2015
  8. Dil: İngilizce
  9. Üniversite: Northwestern Unıversıty
  10. Enstitü: Yurtdışı Enstitü
  11. Ana Bilim Dalı: Siyaset Bilimi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bazı şehirlerin sakinleri neden kentsel mekân ve yönetişimle ilgili olarak diğerlerine kıyasla daha geniş bir yasal haklar yelpazesinden yararlanır? Kentsel yurttaşlık rejimleri olarak adlandırdığım yapılarda değişimi ve sürekliliği hangi koşullar ve süreçler açıklar? Bu sorulara yanıt arayan bu tez spesifik olarak şu soruları sorar: İstanbul ve Buenos Aires'te gecekondu sakinlerinin toprak ve konutla ilgili sahip oldukları yasal haklar bakımından kentsel yurttaşlık rejimlerindeki farklılıkları ne açıklar? Son yirmi yılda Buenos Aires'te sosyal bir kentsel yurttaşlık rejimine doğru filizlenen kurumsal bir değişim ortaya çıkarken Türkiye'de devlet İstanbul'da mülkiyete dayalı bir kentsel yurttaşlık rejimini resmi arsa ve konut piyasaları aracılığıyla barınma ve kentsel mekâna erişimde başarısız olmuş kırsal göçmen dalgalarına rağmen sürdürmeyi nasıl başarmıştır? Karşılaştırmalı-tarihsel bir analize dayanan bu tezin temel argümanı, devletin enformel yerleşimcilere yönelik stratejisinde mülkiyet ve imar yasalarını uygulama ya da bunlara istisna getirme yönündeki yönetsel kararlarında ortaya çıkan farklılaşan örüntülerin kentsel yurttaşlık rejimlerinin ayrışan yollarını açıkladığıdır. Kurumsal uygulama ve istisnalar, toplumsal aktörlerin bireysel mülkiyet haklarına alternatif kentsel haklar için mobilizasyon teşviklerini şekillendirerek bu farklı sonuçları üretir. Bu nedenle Türkiye'de devletin kentleşmeyi yönetme stratejisi olarak hukukun normal işleyişini askıya alan fiili ve hukuki istisnaları rutin biçimde kullanması paradoksal biçimde gecekonduluları bireysel mülkiyet haklarının kapsamına dahil ederek mülkiyete dayalı bir yurttaşlık rejiminin uzun vadeli kurumsal istikrarını yeniden üretmiştir. Devlet 2002 sonrasında yeni bir neoliberal kentsel dönüşüm gündemi doğrultusunda önceki düzenlemeleri geri almaya başladığında, bu çalışmada dört mahalle üzerinden incelendiği üzere İstanbul'da yeni kentsel hak mücadeleleri ortaya çıkmıştır. Ancak siyasal fırsatların yokluğu ve yeni istisnai önlemlerin devreye sokulması bu hareketlerin kentsel yurttaşlık rejiminde kurumsal değişim yaratma kapasitesini zayıflatmıştır. Buna karşılık Buenos Aires'te mülkiyet haklarını gecekondu tasfiye programları yoluyla uygulamaya yönelik tekrar eden girişimler kentsel hak mücadelelerini tetiklemiş ve yerel özerkliğin kuvvetlenmesi ile daha güçlü sol-liberal elitlerin sağladığı elverişli siyasal bağlamda yeni yasal hakların kurumsallaşmasına yol açmıştır. Bu sorular ve argümanların ışığında bu çalışma gelişmekte olan dünya metropollerinde demokratikleşme ve kentsel yurttaşlık, kurumsal değişim ve uygulama, ayrıca çekişmeli kolektif eylem ile hukuki mobilizasyon arasındaki etkileşimler literatürlerine katkıda bulunmaktadır.

Özet (Çeviri)

Why do residents of some cities enjoy a wider range of legal recognized rights concerning urban space and governance than others? What conditions and processes explain change and continuity in what I call urban citizenship regimes? In search of answers to these questions, this dissertation asks: what explains the variation in the urban citizenship regimes of Istanbul and Buenos Aires with respect to the legal rights urban squatters have pertaining to land and housing? Why did an incipient institutional change towards a social urban citizenship regime occur in Buenos Aires in the last two decades, while the Turkish state was able to maintain a propertied citizenship regime in Istanbul in spite of waves of rural migrants that failed to access shelter and urban space through formal land and housing markets? Grounded in a comparative-historical analysis, the overarching argument of this dissertation is that the diverging patterns in the governmental decision to enforce or make exceptions to property and planning laws in state strategy towards the informal settlers explain the diverging paths of urban citizenship regimes. Institutional enforcement and exceptions produce such varying outcomes by shaping the incentives of societal actors to carry out mobilizations for urban rights that are alternative to individual property rights. Hence, the Turkish state's routine use of de facto and de jure exceptions, measures and practices that suspend the normal functioning of law as a strategy of governing urbanization paradoxically reproduced the long-term institutional stability of a propertied citizenship regime by incorporating the urban squatters into the ambit of individual property rights. When the state began to revoke the earlier measures in pursuit of a new neoliberal urban redevelopment agenda after 2002, new urban rights mobilizations have blossomed in Istanbul as examined across four neighborhoods in this study. Yet the absence of political opportunities and the introduction of new exceptional measures have undermined the capacity of these mobilizations to generate institutional change in the urban citizenship regime. In Buenos Aires, on the other hand, repeated efforts to enforce property rights through slum eradication programs instigated urban rights mobilizations, which under the favorable political context of decentralization and stronger left- liberal elites, enshrined new legal rights. By addressing these questions and showing these arguments, this project contributes to the studies of democratization and urban citizenship in developing world megacities, institutional change and enforcement, and the interactions between contentious collective action and legal mobilization.

Benzer Tezler

  1. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları bağlamında yasak sorgu yöntemleri

    Forbidden interrogation methods according to the European Court of Human Rights

    EKİN DENİZ HORZUM

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Hukukİstanbul Üniversitesi

    Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ADEM SÖZÜER

  2. Vatan Muharebesi örneğinde Azerbaycan'ın kamu diplomasisi

    Azerbaijan's public diplomacy in case of Patriotic War

    LALE DİLANOVA

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Radyo-TelevizyonAnkara Hacı Bayram Veli Üniversitesi

    Radyo Televizyon ve Sinema Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ZAKİR AVŞAR

  3. Mesafeli sözleşmelerde tüketicinin korunması: Ön bilgilendirme yükümlülüğü ve cayma hakkı

    Consumer protection on distance contracts: Pre-contractual information obligation and right to withdraw

    ATA SITKI

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    İşletmeGalatasaray Üniversitesi

    Özel Hukuk Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AYŞE TUBA AKÇURA KARAMAN

  4. Yap-işlet-devret modeli inşaat projelerinde eş zamanlı gecikmeler: Türkiye'den bir vaka analizi

    Concurrent delays in build-operate-transfer model construction projects: A case study from Turkey

    ÇAĞDAŞ ÇOLAK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Mimarlıkİstanbul Teknik Üniversitesi

    Mimarlık Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. FATMA PINAR ÇAKMAK

  5. Anglo-Amerikan ve Türk hukukunda malvarlıkları ve hukuki alanların karışması

    Commingling of assets and spheres in Anglo-American and Turkish law

    İREM EROĞLU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    HukukGalatasaray Üniversitesi

    Özel Hukuk Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SITKI ANLAM ALTAY