Penetran keratoplastili hastalarda alıcı yatak grefon oranının göz içi basıncına etkisi
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 995330
- Danışmanlar: DOÇ. DR. EMRE ALTINKURT
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Göz Hastalıkları, Eye Diseases
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Penetran keratoplasti (PK), korneal körlüklerin tedavisinde temel cerrahi yöntem olsa da, postoperatif dönemde gelişen göz içi basıncı (GİB) artışı ve glokom, greft sağkalımını tehdit eden en önemli komplikasyonlardan biridir. Bu çalışmanın amacı, PK uygulanan hastalarda farklı“grefon/alıcı yatak oranlarının”(oversize miktarının oransal karşılığı) postoperatif GİB seyri, maksimum GİB değerleri ve glokom tedavisi gereksinimi üzerindeki etkisini incelemek; cerrahi başarı için en güvenli oransal aralığı belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, Ocak 2015 – Haziran 2025 tarihleri arasında İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Anabilim Dalı'nda PK uygulanan 158 hastanın 223 gözü dahil edildi. Olgular, hesaplanan greft/alıcı yatak oranlarına göre üç gruba ayrıldı: Grup 1 (Düşük Oran: ≤1,036), Grup 2 (Orta Oran: 1,036–1,067) ve Grup 3 (Yüksek Oran: >1,067). Hastaların preoperatif ve postoperatif (1. gün, 1. ay, 3. ay, 1. yıl ve son kontrol) GİB değerleri, kullanılan glokom ilacı sayıları, görme keskinlikleri (logMAR) ve cerrahi endikasyonları (Keratokonus, Büllöz Keratopati, Regreft vb.) retrospektif olarak analiz edildi. Bulgular: Ortalama takip süresi 44,2 ± 40,3 aydı. Grup 3 (Yüksek Oran) hastalarında postoperatif 1. gün (16,18 ± 3,86 mmHg) ve 1. ay GİB değerleri, diğer gruplara göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulundu (p<0,05). Daha çarpıcı olarak, Grup 3 hastalarının postoperatif 1. yıldaki glokom ilacı ihtiyacı, Grup 1'e göre yaklaşık 2-3 kat daha fazla saptandı. Grup 2 (1,036–1,067 aralığı), daha komplike cerrahi zemine (psödofaki, kombine cerrahi) sahip olmasına rağmen, GİB kontrolü ve ilaç yükü açısından Grup 1 (Düşük Oran) ile benzer ve güvenli bir profil sergiledi. Preoperatif glokomu olmayan hastalar filtrelenerek yapılan analizde dahi, Grup 3'teki yüksek ilaç ihtiyacının devam ettiği görüldü. Bu gruptaki başarısızlık, sadece geometrik orana değil, aynı zamanda bu grupta yoğunlaşan regreft ve büllöz keratopati gibi yüksek riskli endikasyonlara bağlandı. Sonuç: Çalışma sonuçlarımız, greft/alıcı yatak oranının 1,036 – 1,067 aralığının postoperatif GİB stabilitesi ve minimum ilaç ihtiyacı ile en başarılı klinik sonuçları sunan“Güvenli Bölge”(Safe Zone) olduğunu; buna karşın oranın 1,067 eşiğini aştığı durumlarda glokom ilacı ihtiyacının yaklaşık üç kat arttığını göstermektedir. Yüksek oranlı grupta izlenen bu artışın sıklıkla regreft ve büllöz keratopati gibi yüksek riskli zeminlerde cerrahların büyük greft tercih etmesine bağlı olduğu ve bu hastalarda sağlanan“normal”GİB değerlerinin aslında yoğun polifarmasi ile“maskelenmiş”bir başarı olduğu saptanmıştır. Bu nedenle, cerrahi başarıda lens durumundan ziyade altta yatan glokom rezervinin belirleyici olduğu ve yüksek riskli olgularda maskelenen GİB başarısının yarattığı toksisite riskinin yakından takip edilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
Özet (Çeviri)
Objective: Although Penetrating Keratoplasty (PK) remains the primary surgical method for corneal blindness, postoperative intraocular pressure (IOP) elevation and glaucoma are major complications threatening graft survival. The aim of this study is to evaluate the effect of different“graft/recipient bed ratios”on the postoperative IOP course and the need for antiglaucomatous therapy, and to define the ideal ratio range for surgical success. Materials and Methods: This retrospective study included 223 eyes of 158 patients who underwent PK at Istanbul University Istanbul Faculty of Medicine, Department of Ophthalmology, between January 2015 and June 2025. Cases were divided into three groups based on the calculated graft/recipient bed ratio: Group 1 (Low Ratio: ≤1.036), Group 2 (Medium Ratio: 1.036–1.067), and Group 3 (High Ratio: >1.067). Preoperative and postoperative IOP values, number of glaucoma medications, visual acuity (logMAR), and surgical indications were analyzed. Results: The mean follow-up was 44.2 months. While Group 3 (High Ratio) showed significantly higher medication requirements in the early postoperative period and at 1 year compared to other groups, detailed analysis revealed that this group consisted predominantly of high-risk cases such as regrafts and bullous keratopathy. Conversely, Group 2 displayed a safety profile similar to the low-risk Group 1, despite having a more complex surgical background (pseudophakia, combined surgery). Conclusion: Our study results demonstrate that the graft/recipient bed ratio range of 1.036 – 1.067 represents the“Safe Zone,”offering the most successful clinical outcomes with postoperative IOP stability and minimal medication requirement, whereas the need for glaucoma medication increases approximately threefold when the ratio exceeds the 1.067 threshold. It was determined that this increase observed in the high-ratio group is often attributable to surgeons preferring larger grafts in high-risk backgrounds such as regrafts and bullous keratopathy, rather than solely geometric factors, and that the“normal”IOP values achieved in these patients are actually a success“masked”by intensive polypharmacy. Therefore, it is concluded that the underlying glaucoma reserve is more determinant in surgical success than lens status, and the toxicity risk created by masked IOP success in high-risk cases must be closely monitored.
Benzer Tezler
- Herpes simpleks keratitinde penetran keratoplasti prognozu ve prognozu belirleyen faktörler
Başlık çevirisi yok
DİLEK DEMER BABALIK
- Herpes simpleks keratiti nedeniyle yapılan penetran keratoplasti sonrası kısa süreli ve uzun süreli kullanılan oral asiklovirin etkinliğinin karşılaştırılması
The comparison of short and long term oral acylovir after penetrating keratoplasty for herpes simplex keratitis
MEHMET BAKIR DİLBER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2001
Göz Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiGöz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF.DR. NİLÜFER SANSOY
- Keratokonus nedeni ile penetran keratoplasti ve derin anterior lameller keratoplasti cerrahisi yapılan hastaların uzun dönem nüks keratokonus oranlarının ve nüks gelişimi için risk faktörlerinin belirlenmesi
Determination of long-term recurrence rates and risk factors for recurrent keratoconus in patients undergoing penetrating keratoplasty and deep anterior lamellar keratoplasty due to keratoconus
LÜTFİ RAŞİD ALKAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Göz HastalıklarıGazi ÜniversitesiGöz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. BAHRİ AYDIN
- Keratokonus hastalarında keratoplasti sonrası gelişen astigmatizmada topografi yardımlı PRK: Yönetim, hasta seçimi ve sonuçlar
Topography-guided PRK for post-keratoplasty astigmatism in keratoconus patients: Management, patient selection and outcomes
VELİ CİHAN YAVUZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
Göz HastalıklarıGazi ÜniversitesiGöz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MUSTAFA KAMİL BİLGİHAN
- Derin anterior lameller keratoplasti cerrahisinde big-bubble tekniğinin ve manuel diseksiyon tekniğinin cerrahi ve görsel sonuçlarının karşılaştırılması
Comparison of surgical and visual outcomes of bigbubble technique and manual dissection technique indeep anterior lamellar keratoplasty surgery
AHMET YÜCEL ÜÇGÜL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2017
Göz HastalıklarıGazi ÜniversitesiGöz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. RÜŞTÜ FİKRET AKATA