Renal transplant alıcı ve vericilerinde pre ve posttransplant kan Testican-2 düzeylerinin eGFR ile karşılaştırılması
Comparison of pre- and posttransplant blood Testican-2 levels with eGFR in kidney transplant recipients and donors
- Tez No: 996099
- Danışmanlar: DOÇ. DR. MURAT TUĞCU
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Nefroloji, Nephrology
- Anahtar Kelimeler: Testican-2, böbrek nakli, kronik böbrek hastalığı, podosit, biyobelirteç, Testican-2, kidney transplantation, chronic kidney disease, podocyte, biomarker
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Marmara Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş: Testican-2, doku yeniden yapılanması ve vasküler biyoloji ile ilişkili, ekstraselüler matriks bağlantılı bir proteoglikandır. Böbrek hastalığı olan bireylerde ve farklı renal replasman tedavisi modalitelerinde dolaşımdaki Testican-2 düzeyleri büyük ölçüde araştırılmamıştır. Bu çalışmada, böbrek nakli alıcıları, canlı donörler, periton diyalizi (PD), hemodiyaliz (HD) hastaları ve sağlıklı kontrollerde başlangıç ve kısa dönem dolaşımdaki Testican-2 düzeylerini keşifsel bir pilot kohortta incelemeyi amaçladık. Yöntemler: Bu tek merkezli gözlemsel çalışmada beş grup analiz edildi: böbrek nakli alıcıları (n=9), canlı böbrek donörleri (n=10), PD hastaları (n=10), HD hastaları (n=12) ve sağlıklı kontroller (n=20). Dolaşımdaki Testican-2 düzeyleri başlangıçta ve 3. ayda ölçüldü. Grup karşılaştırmaları için non-parametrik testler kullanıldı. Etki büyüklüğü (Cohen's d), keşifsel ROC analizi ve yaş, cinsiyet ve vücut kitle indeksi (VKİ) için düzeltilmiş çok değişkenli doğrusal regresyon analizleri gerçekleştirildi. Testican-2 ile eGFR, kreatinin, kan üre nitrojeni (BUN) ve sistatin C arasındaki korelasyonlar değerlendirildi. Bulgular: Başlangıç Testican-2 düzeyleri, renal hasta grubu bir arada değerlendirildiğinde non-renal kontrollere kıyasla daha düşük bulundu [medyan (IQR): 909 (653–1568) vs 1866 (898–2809); p=0,022]. Bu fark orta düzeyde bir etki büyüklüğüne karşılık gelmekteydi (Cohen's d=0,64; %95 GA: 0,13–1,16). Keşifsel ROC analizi, sınırlı ayırt edici performans gösterdi (AUC=0,67). Ancak transplant alıcıları, donörler, PD, HD ve sağlıklı kontroller arasında yapılan alt grup karşılaştırmalarında, çoklu test düzeltmesi sonrasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı(global Kruskal–Wallis p=0,204). Gruplar arasında 3 aylık Testican-2 değişimleri açısından anlamlı fark izlenmedi (p=0,891).Testican-2 düzeyleri ile eGFR, kreatinin ve BUN arasında anlamlı bir korelasyon saptanmadı. Pooled analizde sistatin C ile zayıf düzeyde ters yönlü bir korelasyon gözlendi (rho=−0,29;p=0,022); ancak bu ilişki alt grup analizlerinde devam etmedi. Yaş, cinsiyet ve VKİ için düzeltilmiş çok değişkenli regresyon analizinde renal durum, daha düşük başlangıç Testican-2 düzeyleri ile ilişkili bulundu (β=−614, p=0,025); ancak modele sistatin C eklendiğinde bu ilişkinin zayıfladığı gözlendi. Sonuç: Bu keşifsel pilot çalışmada, dolaşımdaki Testican-2 düzeyleri renal hasta grubunda non-renal kontrollere kıyasla daha düşük bulunmuş ve potansiyel bir renal ilişkili sinyale işaret etmiştir. Bununla birlikte, modaliteye özgü farklılıklar ve böbrek fonksiyon parametreleri ile bağımsız ilişkiler gösterilememiştir. Bulgular hipotez üretici nitelikte olup, Testican-2 nin böbrek hastalığındaki biyolojik ve klinik öneminin aydınlatılması için daha büyük ve yeterli güce sahip kohortlarda doğrulanması gerekmektedir.
Özet (Çeviri)
Abstract Background: Testican-2 is an extracellular matrix–associated proteoglycan implicated in tissue remodeling and vascular biology. Its circulating levels in patients with kidney disease and across renal replacement modalities remain largely unexplored. We aimed to investigate baseline and short-term changes in circulating TESTICAN-2 levels in kidney transplant recipients, living donors, peritoneal dialysis (PD), hemodialysis (HD), and healthy controls in an exploratory pilot cohort. Methods: In this single-center observational study, five groups were analyzed: transplant recipients (n=9), living donors (n=10), HD patients (n=12), PD patients (n=10), and healthy controls (n=20). Circulating Testican-2 was measured at baseline and at 3 months. Nonparametric tests were used for group comparisons. Effect size (Cohen's d), exploratory ROC analysis, and multivariable linear regression adjusted for age, sex, and BMI were performed. Correlations with eGFR, creatinine, blood urea nitrogen (BUN), and cystatin C were evaluated. Results: Baseline Testican-2 levels were lower in pooled renal patients compared to non-renal controls [median (IQR): 909 (653–1568) vs 1866 (898–2809); p=0,022]. The difference corresponded to a moderate effect size (Cohen's d=0,64; 95% CI: 0,13–1,16). Exploratory ROC analysis demonstrated modest discriminatory ability (AUC=0,67). However, comparisons across individual subgroups (transplant, donor, PD, HD, healthy) were not statistically significant after multiple testing correction (global Kruskal–Wallis p=0,204). No significant differences were observed in 3-month changes between groups (p=0,891). Testican-2 did not correlate with eGFR, creatinine, or BUN. A weak inverse correlation with cystatin C was observed in pooled analysis (rho=−0,29, p=0,022), but this did not persist within subgroup analyses. In multivariable regression adjusting for age, sex, and BMI, renal status remained associated with lower baseline Testican-2 (β=−614, p=0,025), although the association attenuated when cystatin C was included in the model. Conclusions : In this exploratory pilot study, circulating Testican-2 levels were lower in pooled renal patients compared with non-renal controls, suggesting a potential renalassociated signal. However, modality-specific differences and independent associations with kidney function parameters were not demonstrated. These findings are hypothesis-generating and warrant validation in larger, adequately powered cohorts to clarify the biological and clinical relevance of Testican-2 in kidney disease.
Benzer Tezler
- Böbrek nakilli hastalarda erken hospitalizasyonun allograft ve hasta sağkalımı üzerine etkisi
The effect of early hospitalization on allograft and patient survival in kidney transplant recipients
IŞIL ÖZBAŞ TEVETOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2019
NefrolojiSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SÜHEYLA APAYDIN
- Böbrek transplantasyonlarında MIC-A ( MHC Sınıf I İlişkili A Zinciri) ve Sitokin polimorfizmlerinin incelenmesi
MIC-A and Cytokine polymorphisms in renal transplantation
İMREN TATLI
Yüksek Lisans
Türkçe
2011
GenetikMarmara Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. EMEL EKŞİOĞLU-DEMİRALP
- Böbrek transplantasyonuna canlı vericilerin etkisi
Başlık çevirisi yok
NADİR ALPAY
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2003
Nefrolojiİstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşaİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. SÜHEYLE GÜVEN APAYDIN
- Sitomegalovirüs spesifik T hücre yanıtının flow sitometri yöntemi ile optimizasyonu
Optimization of cytomegalovirus specific T cell response via flow cytometry
HAFİZE KILINÇKAYA DOĞAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2013
MikrobiyolojiAkdeniz ÜniversitesiTıbbi Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MERAL GÜLTEKİN
- Böbrek transplantasyonuna canlı vericilerin etkisi
Başlık çevirisi yok
NADİR ALBAY
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2003
Ürolojiİstanbul Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. SÜHEYLA GÜVEN